Vandaag weer op pad voor een rondje. De hovenier is ineens gekomen om 42 laurieren te plaatsen en wat snoeiwerk te doen dus Stefan is zo lief om de honneurs waar te nemen. Dat gaat aanvankelijk fout, want hij vergeet even dat er laurieren bij het hek met d buren moeten komen en had ze allemaal op de berg laten plaatsen bijna…. Uiteindelijk komt het goed omdat ik net op tijd buiten sta om op pad te gaan. Ik ben traag door de tavegyl, slaap slecht en zie er niet uit dus doe ik weinig eigenlijk. Niet leuk allemaal maar uiteindelijk komt het wel goed denk ik. Ik ga dus maar op pad met woef. Het is droog en koud maar eigenlijk best prima weer zonder wind. Ik wandel even in, start de run en hobbel rustig voort. Ik besluit om in het aanlijngebied te starten met 5:12 ratio dus elke keer een walk rondje overslaan. Dan hoef ik niks anders in te stellen, alleen wat op te letten./ De renstukken probeer ik dan wat sneller te doen. Dat gaat aardig want fleur loopt naast me zodat ik zelf kan bepalen waar ik eigenlijk mijn voeten neerzet. Helaas ben ik onderweg wel al 2 keer gestopt (met stilzetten horloge maar toch) omdat ze iets anders ging doen in het losloop gebied. Zzzzzz. Maar nu gaan we dan toch echt van start. Ik doe erg mijn best met ewat tempo. Als ik op de wolvenheuvel ben, denk ik even iets te zien lopen door de heide. Ik stop (zet mijn horloge uit) en tuur maar ik zie eigenlijk niets mee. Loos alarm denk ik. Ik ren weer verder. Ik kom gelukkig niemand tegen en hobbel door tot het bos paadje. Daar klok ik af. Als ik in de auto ben, kijk ik met verbazing naar de getalletjes. Dit kan niet kloppen volgens mij. Ik heb echt goed gelopen en nou zou mijn ren stuk trager zijn dan de 541 minuten non stop? Echt niet. Maakt niet uit, het lopen ging prima, dus daar hou ik me aan vast. Vreemd genoeg geeft de afstand maar 7.8 kilometer aan dus misschien zit daar het probleem. Geen idee. Dat stoppen van het horloge is misschien geen goed idee. Op naar de volgende ronde maar weer.

gegevens:

* 8 km
* 3 graden

januari 58 km – 2025 totaal 58 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Deze keer geen 10 graden zoals gisteren maar een koude en winderige 3 graden. Maar ik trek hetzelfde aan als gisteren want dat beviel prima. Er stond gisteren meer wind dus ik denk dat het wel goed komt. Het Salomon dingetje is prima voor sleutel, zakdoekje en telefoon. Er kan natuurlijk veel meer in maar dat heb ik nu niet nodig. Eerst even inwandelen. Het is gelukkig rustig en Fleur wil ook wel wat brokjes en we stappen lekker door. Op de heide start ik mijn runnetje. Ik denk dat ik vandaag ga proberen weer een non stop stukje te doen. Op 25 december deed ik 30 minuten. Eerst dus door het losloop gebied even lekker RWR om warm te worden. Dat gaat verder prima. Gisteren dribbelde ik hier rustiger doorheen om mijn hartslag laag te houden wat niet meeviel door de harde wind. Nu komt mijn hartslag op dit stukje net aan 142 als maximum. Nog niet zo slecht volgens mij. Bij het aanlijngebied lijn ik Fleur aan en start ik mijn non stop lapje. Ik ga dus niet meer kijken voordat ik weer het aanlijngebied uitloop, want ik moet in ieder geval dat hele stuk door dieselen. Het valt niet eens mee omdat Fleur vandaag achter me blijft lopen. Dat loopt ook niet helemaal geweldig maar goed, zo hobbelen we rustig door. Ik zie verder niets. Geen mensen en geen dieren. Wel veel sporen van edelherten ook soms zo ingedrukt dat ik denk dat ze hebben gerend. Misschien achterna gezeten door de wolf wie zal het zeggen. Op het wolvenpad zie ik ook niets maar op een gegeven moment voel ik dat Fleur steeds gaat omkijken. Dan draai ik natuurlijk wel even om maar in de gauwigheid zie ik niets. Nu nog maar een klein stukje, eerst naar de afslag tot het bos, dan de grote oom en daarna al het bordje met einde aanlijngebied. Ik hobbel rustig door en let verder nergens op. Ja op mijn ademhaling die meestal in 2/3 gaat. Maar ik voel mezelf sjokken. De prednison en tavegyl werkt niet erg mee denk ik. Vannacht was het ook weer bar en boos met de jeuk bij mijn ogen. Na koelen met 2 koelelementen was de jeuk eindelijk weg en viel ik in slaap tot 3.10 uur. Een paar nachten goed slapen zou ook helpen met fitter worden denk ik. Maar goed, we zijn er bijna. Voor me uit zie ik iemand op een step met 2 hondjes. Dat is nou jammer want het lijkt erop dat ik die ga inhalen en dat wil ik nu even niet met mijn non stop poging. Ik maak dus maar een extra lusje door het bos. Meteen een mooie lus voor wat extra minuten want ik zou bijna bij de 30 minuten zijn met nog wat extra langs de bosrand. Fleur loopt naast me en voor mijn gevoel gaat het nu echt heel langzaam. Ben ik nou moe? Wat is er dan moe? Waarom gaat het eigenlijk zo langzaam? Eigenlijk weet ik niet eens waarom het zo langzaam gaat allemaal. Al mijmerend loop ik het bos alweer uit en laat fleur snel los terwijl ik door hobbel en als ik uiteindelijk bij het pad met dik blad kom, klok ik af op ruim 41 minuten non stop. Niet slecht denk ik.

Als ik het vergelijk met 25 december was ik wel iets langzamer (4 sec/km) maar was mijn hartslag lager. Niet belangrijk, wel leuk dat ik gewoon ruim 40 minuten non stop heb gehobbeld met woefje. Ze krijgt nog wat brokjes en daarna huiswaarts. Inmiddels regent het keihard dus we komen nog net nat aan bij de auto met een kleine 9 km op de teller.

gegevens:

* 9 km
* 3 graden

januari 50 km – 2025 totaal 50 km

Gisteren lag er prachtige sneeuw, maar koos ik ervoor om met Stefan een stukje te wandelen. Dat was prachtig en fijn om samen te doen. Vandaag ga ik dan weer op pad voor een runnetje. Ik heb inmiddels de nieuwe MAF training van Maffetone (2020) gelezen over de maximum aerobic frequency (function). Dat blijft interessante kost. Ik las het eerste boek al in 2011, en trainde ermee in 2014 en 2015. Ik deed toen ook braaf de MAF testen, bestaande uit 3 of 5 mile op MAF tempo. Dat zag er destijds niet eens gek uit zag ik, maar het is wel 10 jaar geleden en ik had destijds ook al enkele jaren loopervaring. Nu ben ik nog volop aan het opbouwen hoewel mijn conditie natuurlijk niet zo slecht is door het wandelen. Het schijnt dat je cardiovasculair aardig wat vasthoudt, dat je vooral weer spieren moet trainen om hard te lopen. Nu startte ik weer serieus op 15 oktober 2024 dus nog niet erg lang geleden. Ik oefen wat alles wat. Eerst opgebouwd, daarna wat snelheid erin gebracht en langere loopstukken. Ik deed op 25 december iets meer dan 30 minuten non stop. Maar op zich is dat voor nu prima. Op die manier wordt RWR natuurlijk ook gemakkelijker, als je gewoon meer ‘in het vat hebt’. Ook startte ik met langere afstanden, tot 13,5 km tot nu toe. Vandaag had ik me voorgenomen om dan eens te proberen op MAF een wat langer stukje te doen. Nou geloof ik – als ik het goed zie tenminste – dat mijn huidige MAF niet 138 maar 128 zou moeten zijn. Oepsie. En dat met de keiharde wind van vandaag, het rulle zand en de heuveltjes? Ik denk het niet maar ik ga gewoon kijken wat ik ervan terecht breng. Het is inmiddels ineens weer 10 graden dus echt warm. Geen Falke giletje dus maar mijn dunne Decathlon dingetje en mijn nieuwe Salomon hesje waar de telefoon en sleutel etc in kan en eventueel ook mijn dunne giletje als het echt warm wordt. Ik ben snel mega warm en dan gaat mijn hartslag al direct omhoog. Zo gezegd zo gedaan. Inwandelen door het bos en starten maar. Meteen gaat mijn hartslag boven de 130 op het eerste minuutje. Rustig aan maar….. Ik wandel zelfs de heuvel op om niet meteen vanaf het begin al verkeerd uit te komen en neem me voor om ongeveer 135 als maximum aan te houden vanwege de wind. Het lopen gaat prima met RWR en de lage hartslag. Ik moet vandaag dus wel een extra lusje doen om wat afstand te krijgen anders train ik alsnog niks qua vetverbranding. Als ik weer terug ben bij de start, slinger ik dus door het bos over de grote brede paden. Ik trek zelfs – uit de wind – mijn giletje uit en prop dat achterin de Salomon. Gaat prima dus goede keuze. Ik moet alleen even kijken waar ik de brokjes van woef laat maar die heeft ze nu al bijna op. Het lopen gaat verder goed maar natuurlijk idioot langzaam. Ik kan er zo nog wel 8 km aan vast knopen denk ik. Dat doen we natuurlijk niet en na bijna 12 km staan we weer bij de auto. Maximale hartslag 138, gemiddeld 129 dus op zich niet verkeerd. Op naar de volgende. Ik denk dat het grote geheim ligt in rustig opbouwen en naar je lichaam luisteren. En afwisselend trainen en ook met plezier. De langere stukken kunnen dan (deels) via RWR met of zonder MAF. Combineer dat met delen non stop en stukken sneller lopen en het wordt wel wat. Over een paar maanden weten we meer.

klik voor groot

Overigens ben ik dus ook alweer meer dan 40 km onderweg op de challenge voor de 1.303 Wales Coast path route. Ik kreeg een postkaartje

I crossed the River Dee near Queensferry and continued on its southern side until I reached Point Ayr, the northernmost point of Wales. It is located at the mouth of the River Dee, which flows into the Irish Sea. The picturesque beach is part of Talacre, a small village favoured by locals and tourists for its long sandy beaches and extensive sand dunes.

Perhaps the most notable landmark on the beach is the Talacre Lighthouse, also known as the Point of Ayr Lighthouse. This 1776 lighthouse, standing atop the sand dunes, was built to guide ships navigating the coastline. Later, a pile lighthouse was established in its place by the Trinity House, an organisation responsible for overseeing lighthouse operations across Wales, England, the Channel Islands, and Gibraltar. By the end of the 19th century, this replacement, too, gave way to a lightship. Today, Talacre Lighthouse stands in solitude, a somewhat forsaken sentinel, steadfastly gazing over the expanse of the Irish Sea.

gegevens:

* 12 km
* 10 graden

januari 41 km – 2025 totaal 41 km

Gisteren heb ik een fijn rondje gedaan over een beetje besneeuwd landschap met een waterig zonnetje erbij en ging alles prima. Vandaag is een heel andere dag. Het is niet alleen somber, grijs en nat, maar ik stond op met mega dikke oogleden en rode ringen als een wasbeer. En dat terwijl het allemaal net weer helemaal goed was na een reactie op iets. Wat? Geen idee. Peper? Soja? Echt super balen dat ik dus geen idee heb want dan kan ik tenminste iets laten staan. Nou nog even zo door gaan en ik ga echt terug op de modifast voor een tijdje want ik kan hier slecht tegen. We hebben gisteren sushi gegeten en daarbij nam ik (inderdaad) wat soja saus op de sashimi. Is het dat? Vorige keer kreeg ik het na uit eten gaan maar niet zo mega als nu. Ik heb inmiddels al 20 mg prednison achter de kiezen en een tavegyl die ik gelukkig via de huisarts vorige week al kreeg omdat mijn stripje op was na de vorige episode. Enfin, naar buiten lijkt me wel fijn dus ga ik maar op pad voor een rondje ook al zie ik er idioot uit en voelt het vooral helemaal klote. Ik ben benieuwd of ik mijn benen in beweging krijg na de Tavegyl maar we zullen zien. Geen haast, want Stefan is verkeersregelaar bij de Nieuwjaarsloop aan het begin van de straat. Ik had notabene bedacht dat ik misschien wel mee wilde doen met de 5 km om zo een wegrondje te hebben. Nou niet dus.

Woef is er gewoon al klaar voor en we starten door het bos waar mooi ijshaar te zien is door de kou en vochtige lucht. Ik heb gelukkig toch mijn Mafate aangetrokken want het is her en der gewoon nog glad en ijzig. Dat is dus een goede beslissing zo blijkt. Ik loop mijn gewone rondje. Woef is even stout als ze – eindelijk – weer even kan spelen met een andere hond na de loopsheid. Ze komt niet mee en ik moet wachten. Nou ja het is geen wedstrijd zullen we maar zeggen. We hobbelen daarna rustige verder. Ik zie verder niets, wel een paar nieuwe sporen van edelherten maar geen wolf, gewoon niks. Ik weet nu dat ik met een kleine 6 km bij de afslag naar het bos sta en dat klopt. Maar vandaag wil ik weliswaar een langere ronde doen (ook al gaat het zeer matig) maar ik wilde een lusje doen aan het einde en zo doen we het ook. Als ik weet terug ben bij het losloopgebied loop ik door en neem de eerste grote afslag het bos weer in. Ik weet inmiddels waar ik weer rechtsaf kan (na de 2 heuveltjes) en kijkend op de kaart zie ik later dat dat ook het laatste pad is voor het einde. Wil ik langer, dan moet ik dus door tot het einde. Weer wat geleerd. Ik hobbel nu terug naar het pad parallel aan de weg en sla ergens tegen het einde weer rechtsaf voor een klein extra lusje. Op deze manier kom ik bij het middelste parallel pad weer uit bij het losloopgebied. Allemaal niet interessant, maar voor mij nu wel leuk om te ontdekken want dit is een prima weg voor verlenging, gewoon lekker rechtdoor en breed zonder slalommen om maar wat extra meters te krijgen. Ik laat Fleur weer lekker los bij het losloopgebied, hobbel nog even verder en klok af. Na 10,5 km staan we weer bij de auto. Vannacht zouden we sneeuw moeten krijgen, dus misschien is het morgen wel zo prachtig dat ik nog een rondje ga doen en dan dinsdag weer. We zullen zien hoe het loopt. In ieder geval zit deze weer in de knip.

klik voor groot

gegevens:

* 10,5 km
* 0 graden

januari 29 km – 2025 totaal 29 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Gisteren waren we in Aken maar waren we niet al te laat thuis en ik sliep best aardig. Alle seinen op groen dus voor een lekker loopje. We moeten eerst even bloedprikken in Nunspeet. Stefan en ik rijden apart zodat ik meteen door kan rijden naar Vierhouten en Stefan vast naar het huisje kan voor de laatste dingetjes voordat de mannen weer terugkomen zondag. Tot mijn verrassing ligt er een heel dun laagje sneeuw/hagel. Ik ga er echter van uit dat het straks gewoon weg is als ik in Vierhouten ben. Als wij thuis wat hebben liggen op het gras, ligt er verder nergens wat. Maar daar vergis ik me dus in, want het bos is een beetje wit maar alle paden door de heide zijn wit en glad. Ik baal als een stekker want hoewel het erg mooi is en het ook nog tamelijk zonnig is, is het gewoon glad. Had ik nou mijn Mafate speed maar aangetrokken zoals de vorige keer tijdens de sneeuw. Met die schoenen kom ik overal overheen! Maar goed, ik ga gewoon op pad en besluit langzaam te hobbelen. Echt hobbelen en weinig afzetten. De heuvel wandel ik op. Niet omdat ik moe ben maar omdat ik geen zin heb om te vallen. Daarna hobbel ik voorzichtig verder. Ik heb al een keer moeten stoppen voor honden, heb dus een stukje gewandeld en verder is het glad. Ik geniet wel van de omgeving vandaag en het lopen gaat zo onwijs makkelijk vandaag dat ik het wel leuk vind eigenlijk. In het aanlijngebied gaat het lopen beter. De grond is daar zachter en minder glad. Ik hobbel dus gewoon maar door. Ik neem de gewone route en ga niet het bos in want we willen nog even de kerst spullen uit het huisje weghalen en daarna naar Nunspeet voor wat boodschappen. Kleding voor Stefan en een kussen voor mij. Eigenlijk moet ik mijn jas ook wegbrengen voor een nieuwe rits. Zo mijmerend hobbel ik het hele stuk door het aanlijngebied non stop door. Ik hobbel verder onder de heuvel langs, een stukje over de heide en weer terug en richting het bos verder. Fleur loopt alweer los (ja dat waren dus 3 stappen wandelen) en ik stop met mijn hardlooprondje weer bij het pad met de bladeren niet ver van de auto. Niet slecht, want zo hobbelde ik gewoon weer 30 minuten non stop zonder problemen. Op deze manier gaat het RWR gewoon steeds makkelijker. Binnenkort moet het wegrondje er echt even van komen om te kijken of er ergens nog wat tempo verstopt zit. Zondag wordt dat niks want dan krijgen we sneeuw volgens de voorspellingen. Morgen misschien dan nog een rondje extra of zondag door de sneeuw maar dan op de juiste schoenen. Op naar de volgende ronde.

klik voor groot

gegevens:

* 8 km
* 1 graden

januari 18,5 km – 2025 totaal 18,5 km

Vandaag een nieuw begin met een nieuw jaar. Inmiddels heb ik wel netjes opgebouwd denk ik dus kan ik gewoon voort. Beetje tempo trainingen, beetje afstand en een beetje niks. Het doel voor komend jaar staat op 1.303 kilometer. Ik doe dat via de Conqueror Challenge met een run langs de Wales Coast. Die was toevallig 1.303 dus die koos ik dan maar. Iets meer dan de geplande 1.250 en minder dan de verwachte (gehoopte) 1.500 km. We zullen zien. Bij de start kreeg ik meteen de eerste postcard al van de route

Vandaag dan het eerste rondje. Meteen maar op pad en ik wil eigenlijk gewoon 10 km lopen. Vorige keer was het gewone rondje plus een stukje bos 9.7 km dus dat kwam niet goed uit maar door mijn wandelingen met Stefan weet ik iets meer van de paden door het bos dus die verlenging zal wel lukken zonder mega overschrijding. Het enige probleempje is de wind vandaag. Geen 22 km/uur zoals meestal op de heide maar 46 km/uur en dan ook nog ZW dus bijna het hele stuk tegen op het stukje terug op het wolvenpad na. Ik doe dus rustig aan en begin maar gewoon met RWR. Ik merk het wel aan mijn hartslag en ademhaling maar het is niet anders. De wind is er nu eenmaal en ik wil gewoon verder. Fleur nadert nu echt het einde van de loopsheid maar ik blijf wel opletten. Deze week nog uit en daarna is het helemaal veilig weer vermoed ik. Dat mag ook wel. Voor me uit lopen een paar honden met iemand maar die gaan meteen de heide op en wij lopen rechtdoor langs de heide en gaan nog een stukje door het bos. Daar hebben we dus geen last meer van straks denk ik. En dat blijkt te kloppen. Ik kan ongestoord verder hobbelen langs de heuvel, eromheen en over de eerste heuvel richting de Aarde en weer verder naar het aanlijn gebied. Fleur gaat aan de riem en verder hobbelen we. Volgende week zal ik weer eens het lusje over de heide lopen en dan een stukje bos om te kijken hoeveel dat dan in het totaal is. Ik vermoed dat je op die manier heel makkelijk 13 km kan lopen zonder te hoeven zoeken naar een route. Met een stukje via de andere kant kan je dan heel makkelijk steeds verder lopen zonder kaart lezen. Ik kom helemaal niemand meer tegen. Geen fietser en geen wandelaar. Heerlijk. Als ik over het wolvenpad loop, heb ik ineens de wind in de rug. Dat loopt niet eens heel fijn en ik krijg het ook nog warm want de temperatuur is met ruim 8 graden gewoon hoog. Ik hobbel door het bos en daar zie ik verder ook niks. Ik maak een klein lusje om verder te komen dan de 9.7 km van de vorige keer en dat is verder prima. Ik stop mijn loopstukje als ik een bospad met veel bladeren over moet. Vanaf daar gaat Fleur weer lekker los. Een kleine cool down dus maar vandaag maar dat is prima. Ik maak eindelijk weer eens een fotootje van haar.

Na ruim 10 km staan we weer bij de auto. Prima rondje wel vermoeiend door de wind. Verder niet veel bijzonders, been redelijk goed en ik denk nog steeds dat die stomme elastische band niet OK is om mee te lopen als Fleur wat druk erop zet. Ik ga zoeken naar de bruine riem met rek zodat ik het heupharnasje eens kan proberen. Op naar de volgende run maar weer. Bij de postcard zat deze tekst:

I once asked a Welshman how he would describe the Wales Coast Path. He said, “… it’s got a dramatic coastline, with jagged cliffs, choppy seas, stacks, caves and large sandy beaches mixed in with rolling hills, dense woodland, isolated farmhouses and ancient churches”. Never mind the myriad of medieval castles and quite a few listed as UNESCO sites.

As I begin to tackle this dramatic coastline, I will remember the Welshman’s words and look forward to its many wonders.

gegevens:

* 10 km
* 8 graden

januari 10 km – 2025 totaal 10 km