03.01.2025 – vierhouten – 8 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Gisteren waren we in Aken maar waren we niet al te laat thuis en ik sliep best aardig. Alle seinen op groen dus voor een lekker loopje. We moeten eerst even bloedprikken in Nunspeet. Stefan en ik rijden apart zodat ik meteen door kan rijden naar Vierhouten en Stefan vast naar het huisje kan voor de laatste dingetjes voordat de mannen weer terugkomen zondag. Tot mijn verrassing ligt er een heel dun laagje sneeuw/hagel. Ik ga er echter van uit dat het straks gewoon weg is als ik in Vierhouten ben. Als wij thuis wat hebben liggen op het gras, ligt er verder nergens wat. Maar daar vergis ik me dus in, want het bos is een beetje wit maar alle paden door de heide zijn wit en glad. Ik baal als een stekker want hoewel het erg mooi is en het ook nog tamelijk zonnig is, is het gewoon glad. Had ik nou mijn Mafate speed maar aangetrokken zoals de vorige keer tijdens de sneeuw. Met die schoenen kom ik overal overheen! Maar goed, ik ga gewoon op pad en besluit langzaam te hobbelen. Echt hobbelen en weinig afzetten. De heuvel wandel ik op. Niet omdat ik moe ben maar omdat ik geen zin heb om te vallen. Daarna hobbel ik voorzichtig verder. Ik heb al een keer moeten stoppen voor honden, heb dus een stukje gewandeld en verder is het glad. Ik geniet wel van de omgeving vandaag en het lopen gaat zo onwijs makkelijk vandaag dat ik het wel leuk vind eigenlijk. In het aanlijngebied gaat het lopen beter. De grond is daar zachter en minder glad. Ik hobbel dus gewoon maar door. Ik neem de gewone route en ga niet het bos in want we willen nog even de kerst spullen uit het huisje weghalen en daarna naar Nunspeet voor wat boodschappen. Kleding voor Stefan en een kussen voor mij. Eigenlijk moet ik mijn jas ook wegbrengen voor een nieuwe rits. Zo mijmerend hobbel ik het hele stuk door het aanlijngebied non stop door. Ik hobbel verder onder de heuvel langs, een stukje over de heide en weer terug en richting het bos verder. Fleur loopt alweer los (ja dat waren dus 3 stappen wandelen) en ik stop met mijn hardlooprondje weer bij het pad met de bladeren niet ver van de auto. Niet slecht, want zo hobbelde ik gewoon weer 30 minuten non stop zonder problemen. Op deze manier gaat het RWR gewoon steeds makkelijker. Binnenkort moet het wegrondje er echt even van komen om te kijken of er ergens nog wat tempo verstopt zit. Zondag wordt dat niks want dan krijgen we sneeuw volgens de voorspellingen. Morgen misschien dan nog een rondje extra of zondag door de sneeuw maar dan op de juiste schoenen. Op naar de volgende ronde.

klik voor groot