Een andere afstand. Yep en ook nog eens per ongeluk eigenlijk. Fleur is nog steeds loops dus het wordt weer een oppas rondje vandaag. Gisteren sloeg ik over vanwege de pijn in mijn been en een hele korte nacht. Vandaag voel ik niks en heb ik ook goed geslapen dus ondanks 1e kerstdag, ga ik op pad. Al vrij snel na de start van mijn hardloop stukje kom ik weer een hond tegen die echt niet wil luisteren. Ik moet wachten op de baas die hem vervolgens meeneemt aan de riem. Ik kan ook weer verder hobbelen. Tijd rondje hoeft dus niet meer en is misschien ook niet handig met het been. Eerst maar eens verder hobbelen. Ik denk na over een berichtje van Jannie dat ik las voordat ik begon. Haar man is aan het doodgaan door uitgezaaide prostaatkanker. Echt bizar. Zij is jonger dan ik. Ze zijn gisteren van Hongarije naar Duitsland gereden en nu ligt hij in het ziekenhuis voor pijnbestrijding. Het roept meteen herinneringen op aan mijn tante die 4 jaar geleden euthanasie kreeg op 31 december vanwege alvleesklierkanker. Zucht. Het leven is veel te kort voor teveel gedoe. En dat hebben we momenteel weer door allerlei stomme dingen die met het huis te maken hebben. Gaten waar het water doorheen komt, hekken die het niet doen, muren die geschilderd moeten worden etc. En ondertussen is er nergens anders tijd voor. Dat wil je toch gewoon niet. Al mijmerend ben ik aangekomen bij het aanlijngebied. Gelukkig verder niks tegen gekomen. Ik lijn Fleur aan en besluit een aparte lap te maken en te proberen non stop door te lopen om die echte 30 minuten eens te maken. Hobbel hobbel. Fleur weer niet voor me uit maar naast me dus pad zoeken. Rul zand, heideplantjes, heuveltjes etc. Het gaat op zich heel goed maar toch…. Ik ken de route zo goed dat ik het heel makkelijk kan opdelen. Eerst tot de vaste schaapskooi, daarna langs de plek waar de oude stond en rechtsaf. Richting wolf heuveltje naar het fietspad en vanaf daar eindelijk een beetje heuveltje af richting de afslag naar het bos. Daarna begint het erop te lijken, nog even naar de eerste grote boom en ja…. vanaf daar alleen nog maar naar de start van het losloopgebied waar ik normaal afklok. Het gaat best aardig en been houdt zich ook gedeisd. Ik ga pas op mijn klokje kijken als ik bij het losloopgebied ben. Ik weet zeker dat ik dan nog niet op 30 minuten zit, maar we zullen zien. Ik ben bij het losloopgebied, loop het kleine stukje verder en kijk op mijn klokje. Iets meer dan 26 minuten dus ik moet nog even doorlopen. Ik ga linksaf het brede pad op richting het bos. Daar kan ik goed zien of er iets aankomt. Fleur zit nog aan de riem natuurlijk. Als ik bij het bos ben, staat er iets meer dan 31 minuten op de teller voor non stop dus ik klok mijn lap af en ga verder wandelen met Fleur. Niet slecht dus. Ik ben al helemaal geen non stop loper dus ik ben niet ontevreden. Nu nog wat snelheidswerk erin en wat afstand en wie weet waar ik nog ga uitkomen samen met wafje. Ik wandel terug door het bos en sta daarom na 8 km bij de auto. Grappig dat het ineens veel langer is op deze manier maar een prima rondje zo. Op naar de volgende. Ik hoop dat Stefan mijn been nog een keer wil doen met de vlakvoetmachine want dat lijkt wat te doen (en we hebben ook weinig gezeten door het gedoe met het hek dus dat helpt misschien ook). Nu eerst lekker kerstontbijt met mijn liefje.

edit: ik keek eens terug in Garmin Connect om te zien wat ik vorig jaar uitspookte toen ik de 30 minuten liep op verharde grond tijdens Evy les 30. Ik vergeleek vooral grondcontact tijd en verticale oscillatie om te kijken of daar verschil in zat. Gek genoeg is ondanks de zachtere ondergrond eigenlijk alles beter nu tijdens deze 30 minuten non stop. Cadans is wat lager maar niet vreemd met zachte ondergrond en heuvelachtig terrein. Maar verticale oscillatie en grondcontact tijd is lager. Vooral dat laatste is goed, ook tegen blessures. Ik ben benieuwd wat ik op verhard terrein nu zou lopen. Voorlopig even niet totdat been weer helemaal goed is denk ik. Maar het is leuk om te vergelijken, zeker ook omdat ik nu eenmaal een stuk ouder ben geworden. Op 03.02.2020 deed ik ook les 30 van Evy opnieuw na het overlijden van Ziva. Toen had ik natuurlijk nog veel meer tempo en conditie in mijn lijf en dat zie ik ook wel terug. Cadans veel hoger op 170 (maar met footpod en dat is volgens mij veel nauwkeuriger dan het horloge) en een tempo 1 min/km sneller dan nu. We gaan het zien. Het rondje uit 2020 is hetzelfde rondje als ik hier nog wil doen dus een mooie vergelijking.

gegevens:

* 8 km
* 8 graden

december 102 km – 2024 totaal 237 km