Jawel, het staat er echt, 16 kilometertjes vandaag. Wel langzaam maar gewoon lekker. Het was vanmorgen berekoud en ik kwam maar langzaam in beweging. Toen ik eindelijk naar Vierhouten was gereden en ik lekker met woef in de warme auto zat, moest ik me ook even vermannen om naar buiten te stappen in mijn dunne shirtje en giletje. Maar het zonnetje scheen dus vooruit maar! Woef moet in ieder geval uit dus gaan met die banaan. Eerst even door het bos opwarmen. Goed opletten want waarschijnlijk zag ik gisteren na de wandeling met een kennis een wolf aan het einde van het pad vlakbij het hotel toen we wegreden. Ik zie gelukkig niks maar ik let dus wel op. Fleur is vrolijk en pakt een brokje gelukkig. Als ik wil beginnen met de run bij de heide, vraag ik me af of ik de auto wel goed heb achtergelaten en niet dingen teveel in het zicht had. Ik wandel even snel terug parallel aan de heide, controleer de auto en start vanaf daar meteen dan de opwarm run. Rustig aan en goed opletten dat mijn longen niet dicht klappen van de kou. Maar dat gaat allemaal prima, zeker ook met neusademhaling. Dan gebeurt er al helemaal niks. Ik wandel wel de heuvel op in plaats van joggen. Bij het aanlijngebied nemen we weer de lange lus erbij. Zal ik iets anders erbij doen? Ik had gisteren al bedacht dat ik misschien gewoon naar de vennetjes kon lopen op de Noorderheide. Dat deed ik wel vanaf de andere parkeerplaats bij de grafheuvel maar nog niet tegelijkertijd met mijn gewone ronde en de grote lus erbij. Ik weet niet precies hoeveel dat zal zijn, maar ik vermoed een kleine 15 km. Zo doen we het dus. Ik hobbel naar het einde van het pad en sla nu linksaf. Meteen vindt Fleur het weer leuker en gaat toch alsnog voor me uit lopen. Braaf hondje, een beetje hulp is nooit weg.
klik voor groot
Het weer is echt prachtig vandaag. Niet al teveel wind, koud en helder met zon. Precies goed want ik transpireer niet en heb het ook niet warm. De buff zit al om mijn pols en de handschoenen zijn ook al lang uit natuurlijk. Ik neem de blauwe route en omdat ik de weg nu ken, weet ik ook hoe ik relatief makkelijk een lusje kan maken en nog wat mooie dingen kan zien ook. Het wildscherm laat ik links liggen en we hobbelen door, langs de merkwaardige betonnen beek die hier is gemaakt. Links water, rechts leeg. Verderop loop ik langs de eerste stenen berg, verder over het pad door het bos waar ik de eerste keer de hertjes zag en uiteindelijk richting het mooie plekje met uitzicht aast de andere stenenbergen. Daar maak ik snel even een kiekje en ga weer verder.
klik voor groot
Ik weet nu dat als ik het rechter pad neem, ik weer simpelweg uitkom bij de start van de Noorderheide. Zo gezegd zo gedaan. Het hobbelen gaat best aardig en we schieten aardig op. We steken de weg weer over, en lopen terug richting het bankje bij de splitsing. Vanaf daar gaan we verder over de gebruikelijke route. Ik probeer uit te rekenen hoe ver we ongeveer moeten en het is een gek idee dat er gewoon al 10 km op zit terwijl we nog met de grote lus moeten beginnen. Die 15 km wordt het wel denk ik.
klik voor groot
Gelukkig wil Fleur ook wel weer hele stukken voor me uit lopen. Veel gezelliger en ik kan dan ook beter zien hoe ze het allemaal vindt. Ik vind het een beetje zielig als ze achter me loopt en volgens mij hangt de riem dan ook op haar kopje. Zo is het beter dus ik prijs haar uitbundig natuurlijk. We lopen nog langs een hele grote wolvendrol maar zien verder niks. Inmiddels hobbelen we alweer richting het losloop gebied. Ik hou haar nog even aan de riem en laat haar weer lekker vrij bij het bospad. Even uitwandelen. Omdat ik zie dat we echt al 15.85 kilometer hebben gedaan, loop ik even via het heidepaadje terug naar de auto en zijn we dus na 16 kilometer klaar. Niet slecht. Nou nog tempo en weer eens een non stop runnetje.
klik voor groot
gegevens:
* 16 km
* -3 graden

februari 96 km – 2025 totaal 243 km