Vandaag weer op pad voor een rondje. Deze keer geen 10 graden zoals gisteren maar een koude en winderige 3 graden. Maar ik trek hetzelfde aan als gisteren want dat beviel prima. Er stond gisteren meer wind dus ik denk dat het wel goed komt. Het Salomon dingetje is prima voor sleutel, zakdoekje en telefoon. Er kan natuurlijk veel meer in maar dat heb ik nu niet nodig. Eerst even inwandelen. Het is gelukkig rustig en Fleur wil ook wel wat brokjes en we stappen lekker door. Op de heide start ik mijn runnetje. Ik denk dat ik vandaag ga proberen weer een non stop stukje te doen. Op 25 december deed ik 30 minuten. Eerst dus door het losloop gebied even lekker RWR om warm te worden. Dat gaat verder prima. Gisteren dribbelde ik hier rustiger doorheen om mijn hartslag laag te houden wat niet meeviel door de harde wind. Nu komt mijn hartslag op dit stukje net aan 142 als maximum. Nog niet zo slecht volgens mij. Bij het aanlijngebied lijn ik Fleur aan en start ik mijn non stop lapje. Ik ga dus niet meer kijken voordat ik weer het aanlijngebied uitloop, want ik moet in ieder geval dat hele stuk door dieselen. Het valt niet eens mee omdat Fleur vandaag achter me blijft lopen. Dat loopt ook niet helemaal geweldig maar goed, zo hobbelen we rustig door. Ik zie verder niets. Geen mensen en geen dieren. Wel veel sporen van edelherten ook soms zo ingedrukt dat ik denk dat ze hebben gerend. Misschien achterna gezeten door de wolf wie zal het zeggen. Op het wolvenpad zie ik ook niets maar op een gegeven moment voel ik dat Fleur steeds gaat omkijken. Dan draai ik natuurlijk wel even om maar in de gauwigheid zie ik niets. Nu nog maar een klein stukje, eerst naar de afslag tot het bos, dan de grote oom en daarna al het bordje met einde aanlijngebied. Ik hobbel rustig door en let verder nergens op. Ja op mijn ademhaling die meestal in 2/3 gaat. Maar ik voel mezelf sjokken. De prednison en tavegyl werkt niet erg mee denk ik. Vannacht was het ook weer bar en boos met de jeuk bij mijn ogen. Na koelen met 2 koelelementen was de jeuk eindelijk weg en viel ik in slaap tot 3.10 uur. Een paar nachten goed slapen zou ook helpen met fitter worden denk ik. Maar goed, we zijn er bijna. Voor me uit zie ik iemand op een step met 2 hondjes. Dat is nou jammer want het lijkt erop dat ik die ga inhalen en dat wil ik nu even niet met mijn non stop poging. Ik maak dus maar een extra lusje door het bos. Meteen een mooie lus voor wat extra minuten want ik zou bijna bij de 30 minuten zijn met nog wat extra langs de bosrand. Fleur loopt naast me en voor mijn gevoel gaat het nu echt heel langzaam. Ben ik nou moe? Wat is er dan moe? Waarom gaat het eigenlijk zo langzaam? Eigenlijk weet ik niet eens waarom het zo langzaam gaat allemaal. Al mijmerend loop ik het bos alweer uit en laat fleur snel los terwijl ik door hobbel en als ik uiteindelijk bij het pad met dik blad kom, klok ik af op ruim 41 minuten non stop. Niet slecht denk ik.
Als ik het vergelijk met 25 december was ik wel iets langzamer (4 sec/km) maar was mijn hartslag lager. Niet belangrijk, wel leuk dat ik gewoon ruim 40 minuten non stop heb gehobbeld met woefje. Ze krijgt nog wat brokjes en daarna huiswaarts. Inmiddels regent het keihard dus we komen nog net nat aan bij de auto met een kleine 9 km op de teller.
gegevens:
* 9 km
* 3 graden
januari 50 km – 2025 totaal 50 km