Wat verrast kijk ik naar de vorige datum, want dat blijkt dus 4 dagen geleden te zijn. Afgelopen vrijdag kwam er uiteindelijk niks meer van lopen omdat we on de ochtend zaten te wachten op een verzekeringsman en tegels en gisteren had ik geen zin. Ik zag er uit als de dood van pierlala en daarom zijn we gaan wandelen. Maar nu dus wel erg veel dagen niet gelopen en dat verklaart misschien ook wel hoe het vandaag liep. Niet zo lekker dus. Het opwarmen was lekker. Het is droog en zonnig en er staat weinig wind. Temperatuur is met 2 graden ook prima. Als we het bos uit lopen, komt er meteen al een hond op ons afgerend. Een Ierse Setter die ik ken. De baas roept de hond en we kunnen weer door maar helaas lopen we straks in dezelfde richting achter elkaar aan en ga ik ze inhalen. Dat wordt dus niks. Even twijfel ik of ik een ander pad zal nemen en dat had ik ook moeten doen natuurlijk. Nu loop ik op de man en de hond af, praat even kort en moet daarna beginnen. Omdat ik even op wil schieten om van de hond weg te komen, blijf ik meteen doorlopen. Te snel, te koud en gewoon niet slim. Als ik de heuvel ga rondlopen, wandel ik een stukje. Het loopt voor geen meter. Ik start weer, Fleurtje lekker los maar ik kom nergens in een ritme. Op de heuvel kom ik weer een hond tegen dus hebben we weer oponthoud. Ik wandel maar weer een stukje. Straks lekker door het aanlijn gebied en dat gaat het vast beter. Verder is er niks. Hartslag blijft goed, maar ik kom gewoon niet vooruit. Bij het aanlijn gebied doe ik Fleur aan de riem en ga van start. Ik heb de ratio anders gezet met een langer stukje hardlopen dus ik ben benieuwd. Het gaat eigenlijk meteen al redelijk goed. Ik hobbel lekker voort, kijk naar alle wolvendrollen die nu toch wel gaan opvallen op dat eerste pad en zie in de verte iets lopen. Een hond maar waar is de baas? Uiteindelijk zie ik ze naderbij komen als we elkaar naderen. Een mega grote Akita aan een hele lange riem met een baas ergens erachter. Mooi dier en we passeren elkaar zonder gedoe. Lekker verder hobbelen. Ik sla ook stukken over maar het gaat best aardig. Als ik uiteindelijk weer bij het losloopgebied kom, besluit ik een klein lusje te maken door het bos. Dat loopt lekker en het gaat aardig goed nu. Ik kies het verkeerde pad terug met de kiezels die niet lekker lopen en het verste pad terug heeft veel bovenliggende wortels. Niet mijn favoriete bospaadje maar vooruit maar. Uiteindelijk klok ik weer af bij het blader pad niet al te ver van de auto. Fleur liep al even los waar het weer mocht zodat zij ook haar eigen ding kan doen. Na 10 km staan we weer bij de auto. Vol verwachting kijk ik op connect wat ik er nu van gebakken heb. Nou niks volgens Garmin. Ik was langzaam en maar 10 sec/km langzamer dan het eerste stukje waar ik veel wandelde, oponthoud had etc. Ik snap daar helemaal niets van. Mijn hartslag bleef op max 140 met gemiddeld 130 dus dat is keurig maar hoezo dan? Ik liep helemaal niet op lage hartslag maar gewoon zoals het ging maar waarom dan zo langzaam? Soms snap ik er dus niks van want afgelopen woensdag dacht ik dat ik heel langzaam was en dat was dus niet zo. En dan nu notabene met een langere ratio van lopen en ook nog doorlopen op stukken? Schiet mij maar lek. Op naar de volgende ronde dan maar. Niet meer 4 dagen wachten in ieder geval.
Ik kreeg ook weer een postkaartje van de wales coast path route die ik virtueel doe.
Beaumaris is a small, charming town on the island of Anglesey in Wales. It is set at the eastern entrance to the Menai Strait, a tidal waterway that separates the island from the North Wales coastline. Historically, Anglesey, known as Ynys Môn in Welsh, was part of Gwynedd, a medieval Welsh kingdom, and is now a county northwest of mainland Wales.
The town’s history traces back to the mid-9th century when Vikings established a presence in Gwynedd through conquest or trade. Initially focused on raids for resources, the Vikings eventually settled more permanently. Gwynedd’s access to the sea easily facilitated Viking navigation, while fertile farming soil supported the settlers’ needs. At that time, Beaumaris was known as Porth y Wygyr, translating to “Port of the Vikings”.
The Norman invasion of Britain in the late 11th century significantly impacted Anglesey. Given Anglesey’s strategic location, it became a target for Norman expansion. Castles were constructed along its coastline, creating a network of fortifications to establish authority, safeguard its borders, and protect newly acquired territories.
However, it wasn’t until the late 13th century, after the conquest of Wales, that Edward I ordered additional fortifications as part of the “Ring of Iron”. Beaumaris Castle was the last of the royal strongholds, planned to be the crowning glory, built with near-perfect symmetry. Partially surrounded by a moat, the castle has a concentric design with dual layers of walls and defenses bordering a central courtyard. This layout protected against attackers and contributed to the castle’s strength. However, the castle was never completed, partly due to financial constraints and changing priorities. Beaumaris Castle joins Conwy Castle as the second UNESCO World Heritage Site in the “Ring of Iron”.
The town’s story was shaped by the royal charter granted by Edward I, giving civic rights to English and Norman-French residents while limiting the rights of the Welsh. The charter prevented the Welsh from holding government roles, owning property, and engaging in certain trade activities. The town’s architecture showcases landmarks like Tudor Rose, the town’s oldest timber-framed building dated around 1480, the stylish 15th-century interiors of The Bull’s Head Inn, and the distinctive hexagonal design of 19th-century Beaumaris Gaol, intended for more effective inmate supervision.
To complete my exploration of Beaumaris, I strolled down to the beach and onto the pier that once served as a docking point for 19th-century steamships. As I stand at the pier’s edge, gazing out to sea, I envisioned the arrival of Viking ships centuries ago—whether for trade, raiding, or settlement—each visit carrying an air of anticipation and uncertainty.
gegevens:
* 10 km
* 2 graden
januari 131 km – 2025 totaal 131 km