Vandaag weer lange run dag. Ik parkeer bij de aarde en zal vanaf daar weer starten. Het plan is eigenlijk de blauwe route en dan aan de kant van de auto een extra lusje over de heide waar ik het ken. Eerst even wandelen. Tijdens het wandelen voel ik al dat mijn linkerbeen onwijs pijn doet. Deze keer niet zozeer die binnenkant van het bovenbeen maar achter mijn knie. Niet te harden zeg. Ondertussen oefent een helikopter met laagvliegen over de heide naast me. Idioot zeg zo laag waar mensen lopen. Hoop dat ze snel weg zijn. Fleur poept gelukkig snel en daarna kunnen we starten met de run en lijn ik haar aan omdat we meteen het aanlijn gebied in lopen. Na 3 km zijn we bij de andere parkeerplaats en start ik de blauwe route. Het lopen gaat erg moeizaam want het doet echt pijn. Balen dit. Ik hobbel voort maar besluit bij de pyramides toch maar terug te keren. Ik ben er immers nog niet, er zitten 5 km op de teller en ik moet eerst nog terug naar de parking en dan weer de 2 kilometer terug naar het losloopgebied, fleur even laten plassen etc. Lang genoeg dus! Fleur loopt ook niet voor me uit dus ik moet ook al erg opletten met het pad dat we naast elkaar kunnen hobbelen. Toch gaat madam nu eindelijk voor me uit lopen. Bij de splitsing meteen terug of iets verder, kies ik daarom voor iets verder en neem een nieuw pad. Even goed op de kaart kijken welke route ik dan ga nemen. Ik kies een route en we lopen weer verder. Prima breed fietspad maar Fleur loopt ook voor me uit dus dat scheelt. Na 400 meter besef ik dat mijn horloge stil is. Shit, vergeten weer aan te zetten. Waarom zette ik het ook uit bij het op de kaart kijken? Het maakt toch geen biet uit op deze route hoe langzaam of snel het gaat? Sukkel die ik ben. Horloge dus weer aan en verder hobbelen. Verderop moet ik weer even kijken want ik weet niet precies waar ik straks nou uit ga komen. Ik kan blijkbaar weer richting de heide dus dat ga ik proberen. Komoot staat inmiddels wel al op ‘terug naar start’ zodat ik een beetje een idee heb waar ik heen moet en hoe ver het nog is. Uiteindelijk kom ik weer op de heide uit. Volgens mij is dit de extra lus die ik wilde lopen en ook al eerder liep. Op de kruising sta ik te turen op de kaart als ik gekraak hoor. Van boven ergens. Ik kijk en denk te zien waar het vandaan komt. Drie bomen verderop kraakt het en het volgende moment valt er een mega grote tak van de Berk naar beneden. De tak raakt het gaashek dat er staat om de aanplant te beschermen en valt daarna in stukken op de grond op het pad. Ik kijk er een beetje beduusd naar. Het hek is kapot en helemaal ingedeukt en op het pad liggen brokstukken van de tak. Dat moet je dus niet op je hoofd krijgen! Fleur en ik hobbelen maar verder, ik denk dat ik wel ongeveer weet waar ik heen moet en ook waar ik uit ga komen. Ik weet niet precies hoe ver het nog is. Het eerste stuk is een klote pad. Rul en zacht en met dat pijnlijke been niet erg lekker om te lopen. Maar we hobbelen rustig voort. Au. Dan ineens een mega drol midden op het pad. Heel donker, met haren en mega stank. In gedachten zie ik de wolf hier dus net poepen. Wat een grap. Ik kijk om me heen maar zie niks. Verder dan maar weer. Ik kijk vanwege de pijn toch nog een paar keer even op de kaart om te kijken hoe de route vordert. Ik had beter kunnen kijken naar de afstand, dat had ik wel in kunnen schatten denk ik. Maar uiteindelijk kom ik inderdaad op het punt waar ik ook uit dacht te komen. Normaal lopen we vanaf hier door naar de wolvenheuvel en naar de auto terug. Nu loop ik voor het eerst tegengesteld de route die we altijd lopen, dus naar de vaste pen waar de schapen stonden. Grappig genoeg herken ik bijna niks op deze manier. Ik vraag me op een gegeven moment zelfs af of ik daadwerkelijk loop waar ik denk te lopen. Dat klopt natuurlijk gewoon want we lopen uiteindelijk langs de pen dus ik zit goed. Ik heb wel echt pijn aan dat stomme been dus ik baal als een stekker. Nog een klein stukje dan maar. Even linksaf en door tot het fietspad waar ik af kan klokken voor mijn ren stuk (11 km) en fleur los kan laten voor een wandelingetje. Dat is voor mij ook geen feest. Pijnlijk en ook nog koud door de wind. Als ik denk dat Fleur tevreden is, gaan we naar de auto terug. Met 13.5 km op de teller ook voldoende voor nu en meteen de langste afstand. Niet slecht, precies 10 weken na mijn eerste runnetje weer.

gegevens:

* 13,5 km
* 7 graden

december 73 km – 2024 totaal 215 km