Gisteren en eergisteren heb ik niet kunnen lopen vanwege de renovatie van het zwembad. Maandag had ik ook nog het vakantiehuisje en in de middag een bespreking bij de gemeente, gisteren was ik alleen thuis en kwam het er niet van. Maar vandaag zijn ze er niet, dus ik kan lopen! Eerst hebben we een afspraak bij de verpleegkundige van de huisarts voor Stefan. We keken gisteren al in de computer naar de nieuwe waardes voor cholesterol enzo en dat zag er goed uit. Waardes gaan naar beneden dus vooral zo doorgaan. Ik zag gisteren op de weegschaal dat er bij mijn gewicht ook schot in komt dus we gaan maar even door met netjes eten denk ik. Als ik 10 kilo lichter ben, zal ik vast beter kunnen lopen!
Maar terug naar vandaag. Eerst even warming up door het bos, daarna hobbelen door het losloop gebied. Omdat ik mensen tegen kwam die een blaffende hond aan de riem hadden, lijnde ik Fleur ook aan. Helaas viel de aangelijnde hond alsnog Fleur aan toen we langs liepen dus dat was even niet zo fijn. Gelukkig kan ik snel en heel hard schreeuwen dus ze werd niet geraakt maar het is wel weer een negatieve ervaring met andere honden. Zo kloterig. Ga dan niet in een losloopgebied lopen zou je denken. Enfin, we hobbelen rustig verder en bij het aanlijngebied gaat ze weer aan de riem. Vandaag ga ik weer proberen op MAF te lopen maar dan wel de 138 maximaal anders wordt het echt niks. Vorige keer deed ik dat RWR, deze keer wil ik gewoon rustig door hobbelen en kijken of mijn hartslag erg omhoog gaat. Het is mistig dus ik zie verder niets onderweg. Geen leuke wolfjes of enge zwijnen. Vorige week is een man bij Elspeet opengereten door een Keiler. Ook een beetje vervelend die beesten.
Ik hobbel rustig door maar verbaas me over het mega trage tempo. Mijn hartslag blijft mooi constant maar gaat natuurlijk omhoog als ik de heuvels op moet. Het zachte rulle zand helpt ook niet mee. Zou dit beter gaan op verhard vlak pad zoals ik altijd trainde? Toen ik zondag non stop liep was mijn hartslag pas aan het einde boven de 140. Maar toen was ik echt veel sneller: 90 sec/km!!!! Maar goed, omdat het zo traag gaat, loop ik maar extra lang dan. Uiteindelijk klok ik op ruim 11 km af als we bij de auto staan. Ik heb 70 minuten non stop gelopen. Leuk dat het kan. Dat dan wel maar zo langzaam ga ik echt niet doen. Mega lang grondcontact, lage cadans en kleine staplengte. Geen wonder dat er 0 tempo is. Dit lijkt me niet nuttig als training en een grote belasting voor spieren en gewrichten door de lange grondcontact tijd. Volgende keer bouw ik afstand weer in met RWR en dan gewoon verschillende ratio’s. En ik wil wel een keer gewoon op asfalt een rondje lopen eigenlijk.
In ieder geval weer lekker buiten geweest. Misschien lukt dat morgen ook weer gewoon, we zullen zien. Ik kreeg wel weer een postcard want de Wales Coast Path route gaat best vlot zo met 85 op de teller in de eerste 2 weken.
Llandudno is a delightful coastal town flanked by two sandy beaches and the massive limestone Great Orme headland to its north jutting into the sea. As the largest seaside resort in Wales, it is often referred to as the “Queen of the Welsh Resorts”.
The town’s architecture evokes its Victorian past when it became a fashionable seaside resort. The beautiful curve of Orme Bay and the incredible Llandudno Promenade, lined with pastel-coloured Victorian-era hotels, guided me to the waterfront, where I took a leisurely stroll along the historic pier, exploring charming shops and amusement arcades. Seated outdoors at the pier’s end, I found the perfect spot for a pot of tea. I savoured a cup on a crisp, sunny day, relishing the sea breeze on my face while hearing seagulls squawking above.
A growing interest in health and wellbeing during the Victorian era drew many people to the town’s coastal shores, believing that its clean air and clean waters gave it a therapeutic quality. Construction of the North Wales Coast Railway greatly improved accessibility to Llandudno from cities such as Manchester and Liverpool, giving people a much-needed respite from congestion and pollution.
Llandudno’s reputation was further elevated when Queen Victoria visited North Wales in 1859. When Elisabeth of Wied, Queen Consort of Romania, left town following a stay of five weeks, she described Wales as “a beautiful haven of peace”.
The majestic Great Orme is the main focal point as it towers over the town, commanding attention and inviting any explorers to hike its trails to the summit for a panoramic view of the Irish Sea. For a more leisurely approach, Great Orme Tramway from the town’s centre is a fun ride straight up to the summit, or the Llandudno Cable Cars offer an alternative fun aerial trip to the top.
Once on top, the gorgeous views extend across the Irish Sea as far as the eyes can see, encompassing the Little Orme, the craggy headland opposite the bay, and the renowned Snowdonia Mountains.
For a whimsical experience, I searched for the Alice in Wonderland statue trail, consisting of a series of bronze sculptures such as Alice herself, the White Rabbit, the Mad Hatter, the Cheshire Cat, and the Queen of Hearts. The connection between Lewis Carroll’s famous novel “Alice in Wonderland” and Llandudno resides with eight-year-old Alice Liddell, who spent her first of many summers in town and inspired the author’s tale of curious adventures down the rabbit hole.
Llandudno was a charming place to while away some time, promenading the foreshore, hiking to the summit, and simply taking in the splendid sites.
gegevens:
* 11 km
* 6 graden
januari 85 km – 2025 totaal 85 km
