Monthly Archives: November 2016

04.11.2016 – möhnesee – 15 km

Vandaag vertrekken we naar het Sauerland voor een aantal dagen lekker buiten zijn. We hebben plannen om te lopen, te tennissen, veel te slapen en te wandelen. Aanvankelijk hadden we weinig zin en wilden we het uitstellen of dichterbij huis blijven maar vanmorgen hebben we toch alles snel ingepakt en gaan we op weg. Ik had al een eerste route gemaakt rond de Mohnesee waar ik in 2011 ook ben geweest met woef tijdens een verblijf in Werl. Dat was destijds prachtig en ik wil het graag aan S. laten zien. Ik vind het eigenlijk wel bijzonder dat ik hier 5 jaar geleden ook was met wafje. Wat is er veel gebeurd in die 5 jaar al! Na ruim 3 uur rijden komen we op de parkeerplaats aan. Een andere plek dan ik eigenlijk had bedoeld omdat we verkeerd reden, maar eigenlijk beter omdat er ook toiletten zijn waar we ons na de run kunnen omkleden! Parkeren kost 2 euro voor 3 uur dus niet al te duur en het is lekker rustig. Tot 18.15 kunnen we daar staan en dan hopen we toch wel terug te zijn omdat het dan ook al donker is. Eerst nog even naar de Sperrmauer kijken waar we vlakbij zijn en zullen beginnen met de run.

klik voor groot


Vol goede zin gaan we op pad. We lopen nu eerst over de Sperrmauer omdat het op de terugweg donker zal zijn. Het uitzicht is mooi ondanks dat het geen zonnige dag is en er zijn nog volop herfstkleuren te zien. Het is droog en er staat geen wind dus dat is fijn lopen. Aan het begin van de Sperrmauer zitten slotjes op een hek. Grappig om te zien.

klik voor groot



Daarna gaan we over het pad verder richting het bos. De Teasi zit op de Fuji en dat is wel makkelijk zo onderweg want we kunnen precies zien waar we heen moeten. Ook al is de route redelijk recht toe rechtaan, navigatie onderweg is erg prettig. Op sommige stukken kan je de Sperrmauer nog zien liggen en dat is prachtig.

klik voor groot


Het water staat ontzettend laag, veel lager dan de vorige keer toen het bekken helemaal gevuld was. De weg loopt en fietst makkelijk omdat het een gewoon pad is en geen off road gebeuren zoals ik in 2011 koos. We zijn blij dat we deze route nu doen want het is weer eens iets anders dan alleen maar bos. We wijken even af richting een offroad pad waar we beter uitzicht hebben op de Sperrmauer maar dat blijkt een heel raar hobbelig pad te zijn dus na de foto’s keren we om en nemen de gewone weg weer verder. Dat is prachtig en we genieten van de kleurtjes van de bomen. Veel meer kleur dan vorig jaar! Even verderop hebben we weer een mooi uitzicht op het meer. Natuurlijk weer een kiekje.

klik voor groot



We lopen verder en zijn verrast dat er zo weinig mensen lopen. Een verdwaalde fietser en dat is het eigenlijk. S. doet het ook goed op de fiets en het is niet moeilijk qua ondergrond of stijgingspercentage. Heerlijk fietsen zo! Ik heb inmiddels al lang mijn jasje uit en loop dus alleen in mijn shirtje.

klik voor groot


We lopen verder en steken het water over langs de weg. Dat loopt overigens prima omdat het pad afgescheiden is van de autoweg. Het is maar een klein stukje en al snel slaan we linksaf het bos in. Het mooie van deze route is het uitzicht over het water.

klik voor groot

Je loopt door bos maar wel met uitzicht. Inmiddels is het al een beetje schemerig aan het worden en er worden dus niet veel foto’s meer gemaakt. Hier is het overigens wel drukker dan aan de andere kant.

klik voor groot

We lopen door en komen uiteindelijk weer bij een overgang over het water. Vanaf nu alleen nog maar langs de weg maar eigenlijk loopt het prima. Ik twijfel of ik het lampje al aan moet doen op de fiets want het gaat wel erg hard met de invallende duisternis maar we lopen gewoon even een beetje door zodat het een beetje opschiet allemaal. Gelukkig loopt de weg naar beneden en dat loopt een stuk lekkerder dan de heenweg. Na 15 km staan we weer bij de Sperrmauer. Het is nog bijna golden hour met een blauwe lucht dus we maken gauw nog wat foto’s.

klik voor groot

Het is toch wel leuk dat we nu de Sperrmauer zo aangelicht hebben gezien tijdens onze run. Qua weer hebben we echt enorm geboft. Het is al november en lopen is mogelijk met alleen een shirtje aan!

Ik ga me gauw omkleden in de toiletten en daarna moet S. even telefoneren. Door het afdrogen en verzorgen van woef, het omkleden en een hapje eten is het inmiddels net na 18 uur en zien we dat de toiletten worden afgesloten. Net op tijd omgekleed dus want droog en warm nog anderhalf uur in de auto zitten is wel zo prettig!

We gaan op pad voor het laatste deel richting ons hotel. Over anderhalf uur zullen we daar aankomen. Best een eind rijden nog maar deze run hebben we maar vast gedaan!

gegevens:

* 15 km
* 8 graden

november 47 km – 2016 totaal 3.452 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 353 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 191 km
pure flow – 454 km

02.11.2016 – hitland – 16 km

Vandaag ga ik weer op pad voor een rondje. Wafje gaat weer mee en ik vertrek weer vanaf huis. Dat maakt echt veel uit qua tijd en zo meteen binnen komen is ook best fijn. Niet eerst nog even een stukje met de auto rijden na afloop en weer afkoelen! Het is vreemd weer en omdat het waait en misschien ook wel gaat regenen, trek ik weer mijn Fast wing jackje aan van Salomon. Omdat ik de Flipbelt om heb, kan ik dat jasje eventueel – net als gisteren – opbergen in de belt maar ik denk dat ik het vandaag aan ga houden. Ik doe de warming up weer langs de dijk en zet toch maar de beacons op de telefoon aan voor de zekerheid, zodat ik een kaartje en wat gegevens zal hebben als de garmin 610 er eventueel weer mee op houdt. Dat gebeurde al eerder tijdens een run en ook laatst op de fiets. Misschien is de accu niet meer goed maar ik neem aan dat dit kleine stukje toch wel moet kunnen. Dat blijkt overigens niet het geval dus ik ben blij dat ik de gegevens nog heb van de telefoon.

Als we in het natuurgebied zijn, start ik de training. Ik kies vandaag weer voor die gekke ratio van 45/15 maar dan op een lagere hartslag. Gisteren liep ik dus sneller op de rensegmentjes en kwam ik uit op 7.05 min/km (met korte pauze vanwege mijn jackje) en een maximale hartslag van 139, vandaag wil ik rustig aan doen en maximaal op 130 lopen. Ik ben dus benieuwd waar ik uit zal komen. Het loopt allemaal super gemakkelijk en woef vindt dit wel erg leuk zo. Lekker afwisselend en ze reageert op de piepjes van mijn horloge.

De luchten zijn vandaag prachtig en ik word getrakteerd op verschillende regenbogen. Ik probeer met mijn telefoon een kiekje te maken maar tegen de tijd dat ik het ding uit de belt heb gepeuterd is het mooie licht alweer weg.

Al snel hebben we de eerste 5 km er alweer op zitten. Als ik met de auto ga, is dat op dit punt 3 kilometer minder! Grappig genoeg voelt dat vreemd, want het is net alsof dat eerste stukje (en later het stuk terug naar huis) niet ‘meetelt’ want het kost totaal geen moeite. Zo hobbelen we verder door het gebied. Ik word aangesproken door mensen die met flyers rondlopen vanwege een vermiste hond. Daar neem ik natuurlijk even tijd voor en ik berg de flyer op in mijn Flipbelt. Lijkt me zo rot als je een hond kwijt bent! Daarna lopen we weer verder. Inmiddels schijnt het zonnetje even maar ik had net toch echt een kort maar hevig buitje ineens. De wind is best fris en ik ben blij met mijn jackje vooral nu ik ontdekt heb dat ik de mouwen toch een beetje kan optrekken zodat het net minder warm is allemaal. Dat jackje weegt dus echt helemaal niks, het is net papier zo dun!

Ik hobbel het hele gebied door met wafje die het prima doet overigens. Het is lekker rustig en alles voelt ook prima. Ik kijk af en toe op mijn horloge en zie dat mijn gemiddelde rond de 7.30 min/km ligt. Dat is natuurlijk heel langzaam (in amsterdam liep ik 5.28 min/km op de 8 km run) maar het voelt zo gemakkelijk dat ik denk dat ik dit uren vol zou kunnen houden. Wat ik dus bijzonder vind is het feit dat ik mijn continu training voor amsterdam ook op precies dezelfde pace liep (en dezelfde hartslag namelijk maximaal 130) maar dan continu. Dat voelt aanzienlijk minder prettig en is ook vermoeiende voor het lichaam. Nu loop ik dus maar 45 seconden, wandel 15 seconden stevig door en loop precies even snel. Ik blijf dat opvallend vinden en interessant. Die RWR methode werkt echt, maar alleen in combinatie met continu trainingen volgens mij.

Hoe het ook zij, ik ben gewoon lekker aan het lopen en geniet van mijn run en van mijn blije wafje. Ik loop gewoon hetzelfde rondje als gisteren en weet dus al dat we na 16 km weer voor de deur zullen staan. Toch best een eindje en het voel als een ommetje. Gisteren ging het overigens ook makkelijk maar dat voelde toch net weer anders. Na 14 km houdt mijn horloge ermee op. Accu blijkbaar leeg, ik weet het niet. Ik kan het later nog wel uitlezen en zie dat ik gemideld 7.34 min/km heb gelopen met een gemiddelde HS van 120 (max 129) dus dat is echt keurig. Bij 10 slagen lager dus 30 sec/km langzamer. Dat lijkt me ook wel te kloppen en zeker met de wind van gisteren is dat echt keurig.

Ik baal van het horloge dat er ineens weer mee ophield. Ik was net zo vredig aan het lopen en al op de terugweg. Dan sta je toch weer even te pielen om dat ding aan te krijgen, wat uiteindelijk dus niet lukt. Ik zal thuis eens kijken of ik de accu ga laten vervangen want het is een fijn horloge. Ik meen dat dat 25 euro kost bij iemand in Leiden.

Ik loop verder naar huis in de wetenschap dat mijn run er toch bijna op zal staan. Na 16 km staan we voor de deur. Blije waf, blije ik. Lopen ging heel makkelijk. Mocht ik morgen weer even op pad gaan, dan blijft wafje thuis omdat het anders teveel wordt voor haar. We gaan komend weekend naar Sauerland en dan mag ze weer lekker mee.

Op naar de volgende run(s).

gegevens:

* 16 km
* 10 graden
* lap: 13,5 km – pace 7.34 min/km – HS 120 (129) – cadans max 172 – RWR 45/15

november 32 km – 2016 totaal 3.437 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 338 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 191 km
pure flow – 454 km

01.11.2016 – hitland – 16 km

Gisteren heb ik niet gelopen maar heb ik wel 5 km Nordic Walking gedaan. Dat ging een stukje rapper dan wandelen en het was ook wel weer leuk om te doen eigenlijk. Mijn stokken maken alleen een hels kabaal op de ongelijke grond en dat is jammer. Maar mooi was het met de zonsondergang, de oranje luchten en de mistflarden die over de weilanden trokken met de koetjes als silhouet. Prachtig!

Vandaag zal mijn dag vast anders lopen dan ik wil, dus ik besluit in de ochtend te vertrekken voor een rondje vanaf huis. Dat schiet net wat meer op en de afstand wordt automatisch langer op die manier. Woefje heeft er zin in en als ze ziet dat ik in mijn renkleding de kamer binnen kom, staat ze al blij op. Zij wil wel! Ik ook dus we gaan op pad. Beltje om voor de sleutel, de riem en eventueel straks mijn dunne jackje. Ik wil wel eens proberen of dan jackje er ook makkelijk inpast en of dat iets is met mooi weer voor het inlopen.

Na ruim een kilometer zijn we bij Hitland en kan ik beginnen met de kern. Voor de grap kies ik eens voor een idiote ratio van 40/15 om te kijken hoe ‘snel’ ik dan ben, hoe het loopt en hoe de hartslag dan blijft. Het voordeel van deze ratio is dat je wat harder kunt lopen op de renstukjes. Het is wat dynamischer dan het langzame getrut op lage hartslag. Woef vindt het in ieder geval leuk en loopt vrolijk mee en zelfs voor me uit. Ik loop ook makkelijk maar ik ben benieuwd hoe lang ik dat dan zo netjes zal volhouden eigenlijk. Na nog een kilometer gaat mijn jasje uit. Ik vouw het op in zijn eigen piepkleine zakje en frommel het in het ritsdeel van mijn belt. Ik schuif alles op mijn rug zodat het bobbeltje daar nu zit. Prima weer zo zonder wind en ik loop verder. Mijn klokje is verder gelopen dus ik ben benieuwd wat dat nu uit zal maken op de ‘eindtijd’.

Ik loop verder, slinger door het andere deel en loop weer terug. Als ik alle ‘armen’ eenmaal loop, zal er straks 16 km op de teller staan en dat is voldoende voor vandaag. Woef doet het prima overigens. Ik zorg ervoor dat de hartslag nergens boven de 135 uitkomt. Soms tik ik toch even 138 aan maar dat kan ook niet anders met tempowisselingen, bruggetjes etc. Maakt niet uit, ik loop op cadans en adenhaling en verder vlak.

Uiteindelijk klok ik een 13,5 km lap af op 7.04 min/km met een maximale hartslag van 139. Dat is toch wel opvallend want het voelde heel makkelijk op deze vreemde manier van lopen. Ik loop er nog over na te denken als ik iemand uit de buurt tegenkom op de dijk die ik halverwege Hitland ook al tegenkwam. We raken tijdens de cooldown aan de praat. Hij is 61 en hijgt als een postpaard. Ik vraag wat over lopen, hartslag en tempo. Hij liep nu 6 (!) km continu. Nu zonder hartslagmeter maar hij probeert wel eens de hartslag onder de 150 te houden. Dat lijkt me een goed idee ja….. Ik leg een beetje uit wat ik de afgelopen jaren ontdekt heb over lopen, hartslag etc. Hij vindt het leuk en interessant en na 15 minuten gaan we weer ieder onze eigen weg naar huis. Ik ben benieuwd want ik herinner me dat we enkele maanden geleden ook al deze discussie hadden! Tijdens ons gesprek haalde ik trouwens mijn jack weer tevoorschijn om niet teveel af te koelen. Die blik van de man toen ik uit dat piepkleine pakketje mijn jackje haalde was leuk! Maar ik wilde niet teveel afkoelen tijdens het stilstaan dus vandaar dat ik het aantrok. Ik heb het niet voor niets bij me!

Na de cooldown staan we met 16 km op de teller weer voor de deur. Fijn rondje en ik hoop dat ik vanmiddag nog even kan fietsen maar ik zie het somber in! Afwachten maar en anders morgen misschien.

gegevens:

* 16 km
* 10 graden
* lap: 13,5 km – pace 7.05 min/km – HS 130 (139) – cadans max 172 – RWR 45/15

november 16 km – 2016 totaal 3.420 km

tracer – 70 km
rapa nui – 635 km
hoka clifton 2 – 322 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 191 km
pure flow – 454 km