Vandaag is het weer een mooie dag en besluit ik een stukje te gaan lopen. We hebben even nagekeken hoe ver de afstand van de volgende etappe is vanaf Low Newton naar Craster en dat zou ongeveer 14 km zijn als ik helemaal naar Craster dorp zou lopen. Ik liep die ronde 5 jaar geleden! Wat vliegt de tijd toch. Dat hoeft in principe niet, ik kan ook al bij het kasteel omkeren dus ik ga die ronde doen en zie wel hoe ver ik ga komen. Ik pak mijn dunne giletje en rugzakje zodat het giletje eventueel in de rugzak kan en neem zelfs een flesje water mee voor onderweg. Stom genoeg gaan drinkbakje voor Fleur en dat moet natuurlijk eigenlijk wel. Er is nog geen hond bij de parkeerplaats bovenaan de heuvel van Low Newton. Op het strand lopen wel al mensen zie ik maar echt druk is het nog niet. Ik maak gauw alvast een kiekje van de zendmast waar ik eergisteren aan de andere kant liep.

klik voor groot

Daarna even een stukje door de duinen waar Fleur stiekem poept en ik een kiekje maak op het bankje bij de vogelplas. Ik heb geen verrekijker dus wie weet wat voor bijzonders er zit wat ik nu niet zie. Gisteren zaten er Kluten, die hebben we wel gezien met de verrekijker. Vanaf de duinen loop ik het strand op. Het water is heel ver weg en het zand voelt goed. Ik heb tegenwind merk ik, dus de terugweg is makkelijker met wind in de rug straks. Iets om rekening mee te houden dus. Ik hobbel rustig door, geef Fleur af en toe een koekje en dat gaat goed. Gelukkig eet ze geen zeewier en hoef ik haar niet al te vaak te roepen. Bij de waterarm moet ik weer een stukje door de duinen maar ik weet de weg. Weer een stukje over het strand tot het einde waar ik over de rotsen naar boven klauter richting kasteel. Eigenlijk maar een klein stukje strand. Prima! Vanaf nu eerst een stukje met keien en daarna gras als ik verder naar Craster zou lopen. Het pad langs de zee omhoog richting kasteel is best goed te doen. Helaas altijd tegenlicht zodat je het kasteel nooit normaal op de foto krijgt helaas. Ik maak wel een kiekje want je weet nooit of het goed erop komt.

De stenen brug ligt er nog steeds zie ik. Bijzonder. Ik herinner me nog dat ik de allereerste keer hier in enkelhoge enge modder stond en er helemaal niet langs kon komen. Ik heb die eerste keer niet het rondje naar de andere kant gemaakt en zag alleen de paar ruïnes omhoog steken. Later zag ik thuis op internet hoeveel er over was en hoe mooi het was. Ik moest en zou dus destijds nog een keer erheen om te kijken. Grappig dat al die herinneringen terug komen terwijl ik hier loop.

klik voor groot

Er is deze keer totaal geen modder. Tijdens het proeflopen voor de ultra was het hier vaak mega modderig en wist ik niet hoe ik eroverheen moest komen. Nu is alles droog. Natuurlijk lopen die grote gladde keien voor geen meter en wandel ik hier veelal overheen om mijn enkels niet te verzwikken maar verder is het prima. Ik maak alvast een kiekje van de ruïnes aan deze kant nu de zon niet meer tegen me in schijnt. We ronden vrij snel het castle en zijn aan de andere kant. Wat is het toch prachtig. Ik maak natuurlijk weer veel te veel foto’s. Met wafje, zonder wafje etc. Deze keer geen schaapjes in het veld rond het castle dus ze kan lekker los lopen. Na de foto’s ga ik verder richting Craster. Ik heb nog steeds de wind tegen dus op de terugweg zal ik windje mee hebben. Verder dus maar! Ik loop langs de gaspeldoorn en flarden zoetige lucht komen mijn neus binnen. In mum van tijd ben ik terug in 2015 met Ziva op de Borders Abbey way. Het is bloedheet en we zijn op avontuur samen. Wat was het gaaf. Maar dit is ook al leuk zo met Fleurtje. Ik heb geen kind aan haar. Ze is echt super braaf. We hobbelen lekker samen naar Craster over het weiland. Heerlijk kort en glad gras. Nergens op letten, geen zachte ondergrond. Lekker lopen. Ik ga door een paar hekjes, kijk af en toe nog even om naar het castle en al snel naderen we Craster. Ik moet Fleur even aanlijnen voor de schapen die hier dichtbij staan en door het dorp hou ik haar natuurlijk ook aangelijnd. Maar ik heb geen kind aan haar. Ze poseert even op een bankje in de village en daarna gaan we weer terug.

klik voor groot

Het begin aan de riem vanwege de schapen. Die vindt Fleur maar gek. Ze kijkt niet op of om en loopt er netjes doorheen en langs. Als we ze voorbij zijn, gaat ze weer lekker los. Ik kom uit op een pad onderlangs het castle. Niet iets dat ik per se had gewild maar ik heb genoeg foto’s zullen we maar zeggen. Ook hier weer volop geurende gaspeldoorn. Heerlijk. Als ik weer aan de andere kant van het castle ben, ga ik richting de golfbaan. Ik zie een balletje door de lucht vliegen en realiseer me dat er mensen staan te slaan richting de hole naast me. Ik wacht even en de mannen gebaren. Zo is het goed. Ik wacht tot de 2e bal op het gras ligt, de arm van de man gaat omhoog en we kunnen weer. Hobbelend gaan we samen verder. Langs de golfbaan nu en ook daar loopt het prima. De route gaat op en neer maar ik heb nergens last van. Ik ben blij dat mijn enkels weer bewegen want links heb ik enkele jaren een hele stijve enkel gehad. Met veel oefenen en door bewegen (soms deed Stefan dat) is dat weer goed gekomen dus.

klik voor groot

Op de golfbaan moet ik even langs wat mensen een een van de mannen heeft een kar die hij van een afstandje laat bewegen. Ik stop even om te vragen waar dat voor is en hij legt uit dat het vanwege rugklachten is. Pffff het moet toch niet veel gekker worden denk ik. Ik hobbel daarna weer verder. Ik kom zelfs het hellinkje op dus dat is niet slecht eigenlijk. Al snel lopen we door het huisjespark. Houten huisjes die in de duinen staan. Ik herinner me dat er eentje is met een kraan en waterbak en dat klopt nog steeds. De waterbak staat er maar de kraan is dicht helaas. Omdat Fleur wel water wil, stop ik en haal ik water uit mijn rugzakje. Paar slokjes en we kunnen weer verder.

klik voor groot

Nu is het niet meer zo ver. Ik hobbel langs de vogelhut waar we gisteren vogels hebben gekeken en daarna loop ik alweer achterlangs de Ships Inn. Ik klok af zodat ik het laatste stukje rustig de heuvel op kan wandelen naar de auto. Het is 11 uur als ik daar aankom. Als we opschieten kunnen we nog ontbijten bij the Landing en zo doen we het. Ik rij daarheen en Stefan wandelt erheen met het bedje van Fleur. Lekker egg Benedict en thee. Mooi begin van de dag zo.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 6 graden

maart 102 km – 2025 totaal 393 km