16.03.2025 – beadnell to low newton – 12 km

Vrijdag zijn we aangekomen in de UK. Best een goede reis gehad na wat gedoe rond de cabin en inmiddels alweer 2 avonden gezwommen. Vandaag moet het dan maar eens gebeuren dat we gaan hardlopen. Stefan gaat F1 kijken via ViaPlay (dacht ik maar dat blijkt niet te kunnen in de UK helaas) en ik ga op pad. We kunnen dit jaar voor het eerst direct vanaf het huisje op pad. Alle andere jaren zaten we in Seahouses, nu in Beadnell waar we eigenlijk altijd gingen wandelen. Ideaal dus. Ik heb het plan om naar Low Newton te lopen. Dat is ongeveer 13 km als ik het snel en goed opgezocht heb op de website tenminste. Eerst maar eens starten op het strand. Het valt helemaal niet mee eigenlijk. Tijdens de wandelingen leek het allemaal zo makkelijk. Met de mafate speed loopt het best goed maar het is zwaar. Ik heb de wind in de rug maar hoe verder ik kom, hoe warmer ik het krijg ondanks het feit dat het best frisjes is. Hoe deed ik dit dan vroeger eigenlijk? Op zich ben ik redelijk snel bij de brug bij long nanny waar in de zomer de lttle terns broeden.

klik voor groot

Daarna even over de brug. Ik twijfel over de duinen of het strand en kies uiteindelijk voor het strand op de heenweg zodat ik op de terugweg door de duinen kan. Het is eb dus dat is op zich prima. Het stuk rond het water bij de vogelplaats is zacht en moeilijk. Verderop gaat het redelijk goed en daar krijg ik wel een beetje flow. Fleur poept eindelijk dus dat is fijn. Aan het einde van het strand ga ik de duinen in. Eerst op, daarna over de parkeerplaats bij High Newton weer richting de duinen. Bekend terrein gelukkig. Uiteindelijk zie ik de grote zendmast opdoemen en loop ik over het gras. Dat gaat allemaal best aardig. Ik loop een stukje verder totdat ik Low Newton beneden me zie liggen.

klik voor groot

Ik besluit niet naar beneden te lopen omdat ik ook weer terug moet en ik dan wind tegen zal hebben. Niks gewend he. Ik loop een stukje over een verharde weg richting de zee en sla linksaf weer het gras op. Op deze manier vermijd ik een enge hoge klif waar ik Fleur aan zal willen lijnen. Madam zou zomaar eens achter een vogeltje aan kunnen rennen en naar beneden storten. Dat gaan we dus niet doen. Ik lijn haar verderop wel over een klein stukje aan en dat is nog best lastig omdat madam er flink de pas in heeft en ik op het oneffen pad mijn best moet doen om niet op mijn bek te gaan. Zodra het veilig is, laat ik haar weer los.

klik voor groot

Inmiddels schijnt de zon en ben ik blij met het windje want het is best heet. Ik kan kennelijk echt niet meer tegen warmte. Vroeger liep ik met een jasje! Ik raak helaas het pad kwijt richting de parkeerplaats en moet een stukje door hoog gras over een vrijwel niet bestaand paadje hobbelen. Dat is nou jammer want ik heb al geen flow hier en nu helemaal niet meer. Gelukkig ben ik al snel bij de parkeerplaats en kan ik het brede pad op door de duinen. Ik moet langs zwarte koeien en lijn Fleur weer aan over een stukje. Daarna sla ik weer rechtsaf richting strand omdat ik niet per se door het caravan park wil hobbelen. Maar het zand is mega zacht en ik probeer ergens een hard stukje te vinden wat niet lukt. Ik begin moe te worden, scheld wat op het strand en vraag me af wat ik mis. Kracht? Balans? Hoe deed ik dit dan vroeger? Ik weet dat ik ouder ben en zwaarder en dat ik pas 5 maanden weer serieus aan het lopen ben maar toch…. Zucht. Gelukkig ben ik er inmiddels bijna en ik zie ineens Stefan vanaf de strandopgang het strand oplopen. Wat leuk. Hij kan me volgen en kan nu ook gewoon me tegemoet lopen vanaf het huis. Ik klok af, we lopen nog even naar de Kilns en daarna wandelen we samen naar huis. Wat gezellig! Op naar de volgende run.

klik voor groot