20 | March | 2025

Vandaag gaan we weer op pad voor een rondje. Gisteren hebben we veel gewandeld en heb ik natuurlijk weer gezwommen in de avond. Nu dus weer een rondje met Fleur. Het is mooi weer maar de dag begint fris met 2 graden. Ik weet echter al dat het zonovergoten gaat worden dus ik heb alleen mijn dunne giletje aan en mijn kleine rugzakje mee. Ik parkeer bij Craster en vertrek vanaf daar. Er is nog niets veranderd. Toch geruststellend dat in de 5 jaar dat ik niet geweest ben (!) alles nog hetzelfde is. Vanaf de quarry parking achterlangs de huizen naar het dorp. Even langs de rokerij en via het terras van de Inn naar het paadje achterlangs de huizen langs de kliffen. Ik hou Fleur hier even aan de riem omdat ik niet wil dat ze in de zee kukelt. Ik kijk even achterom naar het Castle waar we eergisteren waren. Dat blijft toch erg gaaf zo.

klik voor groot

De Gaspeldoorn bloeit uitbundig en geurt heerlijk. Net als eergisteren ben ik meteen weer terug in 2015 met Ziva op de Borders Abbey way. Verder gaan we. Af en toe kijk ik om en maak ik een fotootje. Het is echt prachtig, zeker met dit mooie weer. Over het gras langs de zee, rechtsaf omhoog en dan weer tussen de Gaspeldoorn. De weg gaat aardig op en neer. Wat ik nu omlaag loop, moet ik straks weer omhoog. Dat valt vast niet zo mee. Ik kijk blij naar Fleur die braaf los loopt, en dan weer aan de riem.

klik voor groot

Steeds weet ze wat ik van haar wil. Vooral wil ik dat ze niet van de kliffen dondert. Daarom zit ze soms aan de riem maar dat kan haar weinig schelen volgens mij. Braaf ding. We lopen langs het huis bovenop de rotsen waar Stefan en Ann tijdens de ultra zaten te wachten. Verderop wordt gefilmd door een grote crew. Ik heb ook eens opnames van Vera gezien toen ik aan het lopen was. Ik weet niet meer wanneer dat was. Verderop maak ik een foto van de zee met het laatste overblijfsel van de bogen die hier stonden. Dat was zo ontzettend mooi altijd. Gek dat het verdwenen is inmiddels. Het begint al op te schieten. We zijn bijna bij het bruggetje waar ik 5 jaar geleden Fleur bijna kwijt was. Althans, dat dacht ik eventjes. Nu kijkt ze niet op of om en loopt gewoon het bruggetje over.

klik voor groot

Het blijft een prachtig plekje. De route slingert daarna best steil omhoog. Ik haal het bijna maar waarom zou ik eigenlijk. Ik moet nog best een stuk lopen en daarna weer terug. Het weer is echt heerlijk. Ik heb mijn giletje al een poosje terug uitgedaan en in mijn rugzakje gepropt. Stom genoeg heb ik wel water bij me voor woef maar geen bakje. Niet handig. Inmiddels hobbel ik langs schapen. Zouden er verderop weer koeien staan zoals 10 jaar geleden? In 2020 stonden er geen koeien meer. Stefan en ik hebben hier nog staan klooien met fietsen op de fietstocht die we hier maakten. Gek genoeg is dit offroad stuk ook een onderdeel van een fietsroute. We moesten toen mega klungelen bij het watertje waar je nu anders overheen moet via een smal bruggetje. Dat is ook geen feest met doggyride en fietsen. Verder en verder hobbelen we. Grappig om terug te denken aan wat we hier allemaal gedaan hebben. Ik kom op een parkeerplaats waar wel het een en ander veranderd is. Het is nu een echte parking compleet met pay en park paal. Geen koeien hier dus meer. Vroeger was dit een stukje weiland waar je kon parkeren en meer niet. Nu ineens een echte parking. Ik hobbel door en loop op een breed gravelpad waar straks kunstwerken te zien zijn aan het hek. Althans… zo was het en verderop blijkt dat nog zo te zijn. Grappig dat ze de tand des tijds hebben doorstaan. Misschien doe ik op de terugweg wel het stukje over het gras. Ik weet niet zeker of ik dat eerder deed maar ik zie nu een duidelijk pad. Inmiddels is het aardig warm al. Fleur wil wel wat water. Zou ik ergens water kunnen geven in Boulmer?

klik voor groot

Daar ben ik inmiddels bijna. Even over de weg langs een Inn. Op de terugweg even kijken of er een bak staat. Op het strand probeer ik woef water te geven uit het flesje maar dat snapt ze helaas niet. Dan maar terug. Nergens verder een bakje te bekennen. Als ik bij het laatste huis ben, loopt er iemand door de tuin waar ook een hond loopt. Ik vraag haar om een bakje en dat komt, compleet met lekker water. Dat lust madam wel gelukkig en daarna kunnen we door.

klik voor groot

Ik kies het pad over het gras en dat loopt prima. Lekkerder dan het gravel ook en het is mooi langs het water maar ver genoeg om Fleur los te laten lopen. Terug naar het watertje waar we stonden te klooien met de fietsen. Ik ga er even heen zodat Fleur kan poedelen en dat doet ze ook. Ik heb toch ook geen haast! Daarna verder richting parking en terug richting het smalle bruggetje. Vanaf daar niet meer langs de zee maar over een pad richting een boerderij. Dat loopt nog aardig omhoog. Rechtsaf terug naar de zee en dan ben ik alweer bij het huis op de rotsen. De film crew lijkt klaar want ik zie mensen met grote koffers terug lopen naar de straat. Ik begin best moe te worden en heb het warm. Het pad is mooi maar wel heuvelachtig. Aan het einde loop ik linksaf en loop achter de huizen langs terug naar Craster. Daar kan ze lekker nog even loslopen en snuffelen. Ik loop nog even naar het haventje voor een foto en dan is het ook wel goed. Na 15 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende run.

klik voor groot