Inmiddels ben ik weer alleen en gisteren heb ik niet meer gelopen. Ik heb echt geen idee waarom niet want ik had de hele tijd zin om een stukje rond het huisje te gaan lopen. Maar ik deed niks. Beetje luieren in de tuin, badderen, wandelen met wafje en verder niks. Vanmorgen ga ik eerst met wafje wandelen en een uurtje later wil ik voor mijn rondje op pad gaan. Zonder wafje want ze was niet vooruit te branden op de wandeling Echt vreselijk en ik twijfel dan enorm of er iets aan de hand is met haar. Dus eerst maar eens alleen een stuk rennen dan heb ik dat gedaan!

Maar daarbij rekende ik buiten woefje want zodra ze zag dat ik was omgekleed, ging ze rekken en strekken en was duidelijk klaar om mee te gaan. Ze zat voor de deur te wachten en zo gingen we dan toch maar samen met de auto naar het light house. We liepen hier eergisteren ook maar dit is dichtbij, overzichtelijk en lekker vlak. Ik zou daar immers ook gewoon een stukje kunnen wandelen of terug kunnen keren als ze toch niet mee zou willen of kunnen lopen. Het was voor mij weer even wennen met de rugzak maar omdat zij mee ging, had ik natuurlijk water bij me en haar bakje, een riempje etc. Waarom ik nou niet de nieuwe rugzak meenam en ik dus nu stond te klungelen met een rits die niet open wilde voor de sleutel, weet ik echt niet. Soort misplaatste zuinigheid denk ik. Weg met dat gescheurde ding waarvan de ritsen niet open gaan. Die nieuwe ligt notabene nu thuis op de bank!!! Lekker handig. Maar wafje heeft geen interesse in mijn gehannes en is al een stukje verder. Dat ziet er goed uit. Eerst nu naar het light house en dan maar eens zien hoe het allemaal loopt. Ik vind elke afstand goed.

klik voor groot

Na het light house loop ik verder. Misschien komen we tot het hekje bij het einde van het pad en kunnen we daar omkeren? Maar waf loopt verder en verder en ziet er happy en blij uit. Het weer is ook goed. Lekkere temperatuur en geen volle zon zodat ze niet te warm wordt. Niet leuk voor de foto’s maar wel fijn om in te lopen.

Bij het power station gaat alles nog steeds goed. Ik besluit tot het strandje te lopen, haar daar even te laten badderen en dan toch maar terug te gaan. Dat heen en weertje zou dan 13 km zijn en dat lijkt me al een beste afstand. Zo gezegd zo gedaan en wafje speelt voor otter en voor zeehond en amuseert zich kostelijk.

klik voor groot

Na het badderfeest keren we weer om en lopen bovenlangs weer terug naar het power station, naar de limekilns en terug naar het light house. Na ruim 13 km staan we weer voor de auto. Wafje heeft op het laatste stukje nog gerend met een klein hondje. Van moeheid, stijfheid of ander ongemak geen spoor. Op naar de volgende run dan maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 17 graden

juni 66 km – 2017 totaal 1.474 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 85 km
hoka clifton 3 – 530 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik heb gelopen. Op 7 en 8 juni hebben we gefietst en de dag daarna leek het me wel handig om het lijf even rust te geven van alle inspanningen op de heuvels hier. Ik heb eigenlijk geen idee waarom ik dan de 10e ook niet heb gelopen maar vandaag gaan we dan toch echt op pad voor een rondje. Woefje gaat mee en S. ook op zijn fietsje. We kiezen voor de John Muir link naar het power station. Dat is redelijk vlak en lijkt goed vanwege de niet werkende voor rem van S. De afstand kunnen we een beetje varieren.

We vertrekken vanaf de parkeerplaats bij het light house en vanaf daar gaan we richting het power station. We hebben hier heel wat keren gewandeld met woefje de laatste weken maar nu is ze niet meer loops en hoeven we dus niet meer op te letten gelukkig.

klik voor groot

Na het light house lopen we door. Over het graspad naar de limekilns even verderop en daarna over een stukje weiland naar het power station. Daar kunnen we over een verhard pad langs het water lopen. Aan het einde keren we weer om. Ik liep al eens verder maar dat doen we vandaag niet. S. vertrekt vandaag weer naar Nederland en we willen nog wat doen en ook nog wat eten.

klik voor groot

De terugweg is iets korter omdat we net een ander lusje lopen. Het gaat eigenlijk heel snel op deze route omdat je steeds naar een ander punt lijkt te lopen. Het light house, het strandje, de limekilns, het power station, het pad en dan weer terug. Na ruim 13 km staan we weer bij de auto en alles liep gemakkelijk en woefje vond het deze keer ook echt allemaal leuk en liep lekker mee. Wat dat dan is op een run waar ze niet mee wil, weet ik nog steeds niet. Heeft ze dan pijn? Is ze niet lekker? Zoals vandaag is alles duidelijk weer helemaal in orde gelukkig. Afwachten maar hoe mijn oude besje het doet. Eerst een rustdagje voor haar en overmorgen maar weer eens kijken.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 17 graden

juni 53 km – 2017 totaal 1.461 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 85 km
hoka clifton 3 – 517 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km

Vandaag regent het de hele dag al keihard. Je ziet op straat het water in stroompjes langs de weg de heuvel aflopen. Toch besluit ik om 20 uur alsnog een stukje te gaan lopen. Het is immers maar water. Inmiddels zijn de tassen voor de fietstocht alweer gepakt en kunnen we morgen vertrekken. Het zou droog worden dus wie weet…

Ik ga dus nu voor een kort en snel rondje en ik ben meteen in een oogwenk doorweekt als ik buiten kom. Mijn warming up is dus ook maar 150 meter en dan begin ik al met lopen anders is het veel te nat. Ben je eenmaal aan het lopen dan is het verder ook eigenlijk prima.

Ik liep uiteindelijk eerst een snelle 5 km ronde. Tot mijn verrassing haal ik een mooie 6.02 min/km ondanks het Ford en vooral ondanks het feit dat de weg na Little Spott onder water stond en ik door het gras moest ploeteren. Daar ben ik dus wel tevreden over.

Daarna liep ik heel rustig maar wel continu verder, de heuvel op langs de boerderij en weer via het pad waar ik gisteren een aanvaring had met een hondje terug naar het huisje. Ik kon alles uitwringen toen ik thuis was, maar dit is heerlijk om in te lopen. Prima temperatuur, geen wind alleen een beetje nat.

Na 8 kilometer stond ik weer voor de deur.

gegevens:

* 8 km
* 12 graden
* lap: 5.000 – pace 6.02 min/km – HS 139 (157)

juni 40 km – 2017 totaal 1.448 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 85 km
hoka clifton 3 – 504 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km

Gisteren hebben we een rondje met woefje gelopen en vandaag ben ik weer aartslui. Maar tegen het begin van de avond besluit ik ineens alsnog even voor een kort rondje op pad te gaan. Anders baal ik toch weer van mezelf dus huppekee gaan met die banaan. Geen idee wat voor weer het onderweg zal zijn. Het is droog maar winderig dus ik kies voor een lange mouwen shirtje maar wel met mijn rokje. Hoewel ik er niet uitzie met het rokje en de flipbelt doe ik toch de belt om met mijn telefoon. Ik zwaai S uit en ga van start.

klik voor groot

Na 500 meter begin ik al met mijn rondje. Ik loop tenslotte maar een kort rondje. Ik verlies tijd op het Ford en moet daarna naar boven klimmen. Dat gaat niet snel maar ik kom er wel hardlopend. Nou ja, joggend dan.

Daarna probeer ik langzamerhand een beetje snelheid te maken. Dat valt nog niet mee. Ik voel me loom en zwaar. Maar gaandeweg gaat het toch steeds iets beter. Ik besluit dan maar zo’n 4.000 mtr rondje te doen zoals ik eerder hier wel eens doe op dit traject en te kijken welke snelheid ik er nog uit kan persen. Maar dat zal niet veel soeps worden met het begin want ik was niet zo snel op de heuvel en daarna. Maar ik loop en loop en klok af met een niet heel trage 6 min/km. Het tweede deel liep ik dus toch aardig door gelukkig en dat is niet slecht.

Het volgende deel van de run doe ik heerlijk rustig run walk run. Helaas wordt ik (letterlijk) besprongen door twee honden op het pad terug naar het huisje. Mijn bovenbeen is aan de achterkant geschaafd en blauw en ik heb meteen jeuk aan mijn pols waar de hond me ook aanraakte. Eentje waar ik dus echt niet tegen kan dat is duidelijk. Ik baal als een gek en hoewel de man netjes vraagt of ik ‘OK ben’ vind ik het niet leuk.

Ik besluit aan het einde van het pad nog een extra lusje linksom te maken om een beetje meer afstand te maken. Het gaat eigenlijk wel fijn nu en het is heerlijk om buiten te zijn. Na ruim 9 km sta ik weer bij het huisje maar ik ben maar kort weg geweest. Als je nagaat hoe lang we gisteren over die 12 km gedaan hebben met wafje!

Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 9 km
* 12 graden
* lap: 4.200 – pace 6 min/km – HS 140 (158)

juni 32 km – 2017 totaal 1.440 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 85 km
hoka clifton 3 – 496 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km

Gisteren heb ik niet meer gelopen. We zijn naar Isle of May geweest en waren veel later terug dan gepland. Toen we eindelijk om 8 uur thuis waren, hadden we trek en daarna zijn we lui geweest. Maar vandaag gaan we meteen in de ochtend op pad voor een rondje met woefje. We nemen aan dat ze wel weer zin heeft ook al is ze hartstikke moe van de fiets tocht. Ze slaapt natuurlijk niets gedurende twee dagen en loopt relatief ook vaak stukken mee. Maar we gokken dat ze wel lekker mee wil.

We besluiten te starten bij de parkeerplaats van het country park en vertrekken vanaf daar voor de run. Dat scheelt net het lusje vanaf Dunbar waar we wellicht weer veel honden tegen zullen komen en geen ander pad kunnen kiezen. Het is vreemd weer. Eigenlijk best fris bij de start maar ook wel aangenaam. Ik ga snel nog even naar het toilet voor vertrek en dan kunnen we.

klik voor groot

Eest even de warming up en ik houd mijn jackje maar even aan. We lopen via het dierenparkje naar het water. Inmiddels gaat het zonnetje ook alweer schijnen en ik trek gauw mijn jackje weer uit. Wafje heeft niet veel zin en blijft steeds achter. Is ze te moe? Voelt ze zich niet goed? Terwijl ik langs het water loop, bedenk ik dat we beter terug kunnen keren aan het einde van het water. We lopen hier vooral voor haar dus als ze zich niet goed voelt, is het natuurlijk niks zo.

klik voor groot

Tegen het einde lijkt ze echter weer wat vrolijker en we geven eerst wat water en besluiten nog een stukje verder te lopen met haar. Een stukje verder besluiten we haar een paar brokjes te geven. Misschien heeft ze een lege maag ofzoiets en hoewel honden niet met een volle maag mogen lopen, lijken een paar brokjes wel OK te zijn. Ze is daarna ook meteen weer vrolijker. We besluiten heel rustig door te sukkelen en bij de Ford dan even te rusten op het bankje. Dan kan ze even uitbuiken en daarna kunnen we weer verder.

klik voor groot

Zo gezegd zo gedaan en bij het bankje gaan we even lekker van de zon genieten en gaat waf een beetje rusten.

klik voor groot

Na een poosje gaan we weer op pad. We praten een beetje over woefje. Ze wordt duidelijk ouder en heeft blijkbaar meer tijd nodig voor herstel van activiteiten. We denken niet dat ze ergens pijn heeft of ongelukkig is. Inmiddels loopt ze ook weer vrolijk me en soms ook voor ons uit. Lastig in te schatten allemaal wat er nou is en of er wat is.

klik voor groot

Bij het watertje doe ik haar tuigje even af en kan ze nog even lekker poedelen in het water en dat wil ze wel. Ze lijkt nu echt weer helemaal happy en dat maakt het dus zo lastig om te bepalen of ze OK is. Toch die lege maag? We twijfelen ook nog steeds aan het voer hier en daarom namen we ook deze keer weer eigen voer mee. Maar in de ochtend krijgt ze wel de frozen nuggets en misschien is dat toch echt niks. Afwachten maar hoe het verder gaat.

klik voor groot

Na 12 kilometer staan we weer bij de auto. We hebben er erg lang over gedaan maar het was wel leuk om even zo buiten te zijn. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 15 graden

juni 23 km – 2017 totaal 1.431 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 85 km
hoka clifton 3 – 487 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km

Gisteren heb ik de HM gelopen in Edinburgh. Dat ging niet best maar vandaag gaan we maar eens een stukje gewoon lekker lopen. Het is helemaal niet warm meer zoals gisteren. Als de HM nou vandaag was geweest….. Maar niet getreurd, we gaan gewoon lekker op pad. Vanmiddag hebben we lui wat liggen slapen en we vertrekken tamelijk laat.

Als we willen gaan lopen vanaf de parkeerplaats in Dunbar komen we meteen een dame met honden tegen. Gauw woef weer in de auto omdat ze allemaal los lopen…. Gaat dit wel lukken met haar hier? We halen de doggyride uit de auto maar omdat het ineens ook nog gaat regenen, proppen we die gauw weer in de auto. Morgen gaan we op pad met de fietsen en dan is een natte en vieze doggyride ook niet handig. Ons humeur zakt tot het nulpunt maar we gaan toch maar op pad. De dame is inmiddels verder weg en wij nemen een andere weg. Maar dat pad loopt nergens heen en we besluiten het er toch maar op te wagen en gaan dan eindelijk het pad op dat we wilden lopen. Nergens meer een hondje te bekennen maar het is wel opletten geblazen zeker omdat woef ook doof is en niet op ons reageert.

klik voor groot

We lopen eerst richting het park en gaan daarna over het bruggetje bij de inham van de Tyne. Dat is altijd weer een mooi punt daar.

klik voor groot

Daarna lopen we langs het water. Het water staat hoog en dat is een mooi gezicht. Eenmaal komen we hondjes tegen maar dat blijkt een vrouwtje te zijn dus dat kan geen kwaad voor ons loopse wafje gelukkig. Het is wel lastig maar over een paar dagen is het allemaal alweer voorbij gelukkig. Ik ben benieuwd hoe dat tijdens het fietsen zal gaan eigenlijk.

Het stukje langs het water is verder prima te belopen en mijn enkel voelt ook wel goed. Ik heb geen idee wat er nou allemaal gebeurde gisteren qua schoenen en rokje. Mijn billen zijn geschuurd door het rokje en ik hoop dat ik er met fietsen geen last van zal hebben. Mijn enkel voelt alweer wat losser en mijn blaar is ook wel redelijk OK gelukkig.

klik voor groot

Aan het einde van het pad krijgt wafje weer wat water en gaat S. het voorwiel van de fiets even vast zetten. Ik weet niet precies hoe het komt, maar dingen lijken vaker los te lopen bij hem…. Maar in no time zijn we weer op pad. Nu even een lusje aan de andere kant langs weiland en door het bos. Ik vind het eigenlijk best ver vandaag maar we moeten nog een stukje dus niet zeuren maar…..

klik voor groot

Mooi is het wel en we hebben inmiddels ook weer gewoon droog weer. Die paar druppies aan het begin stelden echt niets voor gelukkig.

Als we weer bij de inham van het grote water komen, nemen we het pad door het bos. Daar moeten we wel een paar keer even een andere kant oplopen vanwege honden maar we kunnen bijna overal doorlopen gelukkig.

Het laatste stukje langs de duinen loopt en fietst altijd beroerd. Geen idee waarom dat is. Ik krijg ook las van mijn blaar en voeten en hoop dat we er nu snel zullen zijn. Dat is niet zo want vanaf de parkeerplaats waar we normaal parkeren, moeten we eerst nog terug naar Dunbar waar we deze keer vertrokken zijn. Gelukkig gaat dat ook zonder gedoe met hondjes.

Inmiddels gaat het duppelen en tegen de tijd dat we alles in de auto hebben gepropt gaat het ineens regenen. Als we boodschappen gaan doen krijgen we een enorme stortbui. Net op tijd gelopen dus!

klik voor groot

Op naar de volgende run. Overmorgen gaan we met de fiets op pad.

gegevens:

* 10 km
* 15 graden

mei 204 km – 2017 totaal 1.408 km

tracer – 143 km
hoka clayton – 74 km
hoka clifton 3 – 475 km
hoka bondi 4 – 479 km
hoka stinson lite – 296 km
hoka mafate speed – 717 km