Category Archives: nederland

24.04.2015 – roeibanen – 1M + 5M (MAF test) + 1M – totaal 14 km

Vandaag de eerste dag van een reeks met een kortere afstand maar elke dag. Deze eerste dag wil ik een MAF test doen ook al is dat niet de beste dag om dit te doen vanwege de relatief hoge temperatuur. Maar ik ga het gewoon proberen en zie wel waar het schip strandt. Eerst een mile opwarmen en daarna dus 5 mile op MAF tegen de bovengrens aan en tot slot weer een mile cool down. Ik doe de warming up met RWR en al snel klinkt het signaal en begin ik de MAF test. Het loopt wel erg gemakkelijk, ademhaling op 2/4 maar het tempo ligt niet hoog. Ik schat dat mijn cadans met deze ademhaling rond de 170 ligt en dat blijkt te kloppen. Gek dat dit nu zo comfortabel loopt en zo makkelijk ademt. Ook al is het tempo wat aan de lage kant, de hartslag blijft mooi, ademhaling is goed en ik heb het gevoel dat ik dit uren vol kan houden en zo hoort het eigenlijk ook. Dat tempo komt wel weer als ik dit iets serieuzer blijf doen en met wat lagere temperatuur zal het uberhaupt al beter zijn/worden.

De eerste lap zit er al snel op. En ook nummer 2 gaat vlot. Tijdens lap 3 zie ik ineens vanuit mijn ooghoek een eendje met een witte kop en een blauwe snavel. Ik ben even afgeleid. Wat zag ik daar nou zwemmen? In ieder geval iets bijzonders, of het een rosse stekelstaart is of een witkop daar ben ik nog niet uit want ik besluit toch door te lopen aangezien ik toch geen camera bij me heb. Als ik de dijk weer op loop, staat daar een echtpaar foto’s te maken en ik zeg dat er iets bijzonders langs de eerste baan zit. Omdat ik niet wil stoppen, rijd de vrouw me achterop en fietst een stukje mee terwijl ik probeer uit te leggen wat ik zag en waar de eend zit. Ik zie dat mijn hartslag daarbij wel even oploopt. Wel grappig om het effect te zien. Maar als de vrouw weer weg fietst, op zoek naar de eend, zakt de HF natuurlijk weer keurig naar de juiste zone. Ik probeer op maximaal 138 te lopen maar wel aan die bovenkant tijdens deze MAF test. Al snel zit de 5 mile test erop en ben ik weer bijna bij de start van de roeibaan aan de dijk kant. Ik start de 1 mile cool down en ga nog even zelf op zoek naar de eend die ik niet meer kan vinden jammer genoeg. Later hoor ik van iemand dat het een rosse stekelstaart was. Ook leuk ook al hoort die soort hier niet thuis.

Woef heeft het ondanks de warmte ook goed gedaan en verlangt naar een hapje.

De cijfertjes voor vandaag zijn niet al te best maar het liep allemaal wel heel makkelijk. Het is alweer een jaar geleden dat ik de MAF testen deed, waarbij de beste op 10.54 uit is gekomen. Dat ga ik vast wel weer halen. Op naar de volgende run dan maar weer.

5M MAF: 11.19

lap 1 – rwr – 7.32 min/km – 129 (138)
lap 2 – con – 11.06 – 6.56 min/km – 138 (141) – cadans 170
lap 3 – con – 11.19 – 7.04 min/km – 139 (141) – cadans 170
lap 4 – con – 11.29 – 7.11 min/km – 139 (143) – cadans 170
lap 5 – con – 11.36 – 7.15 min/km – 139 (142) – cadans 168
lap 6 – con – 11.05 – 7.10 min/km – 141 (141) – cadans 170
lap 7 – rwr – 7.36 min/km – 134

gegevens:

* 14 km
* 19 graden – zonnig

april 245 km – 2015 totaal 1.301 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 490 km
hoka stinson trail – 115+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

22.04.2015 – garderen – dag 2 (camp trip) – 21 km

Vanmorgen word ik wakker van een vogeltje dat op de tent zit te rommelen. Geen idee wat hij daar aan het doen is, maar ik ben wakker. Ik kijk hoe laat het is en besluit nog lekker even verder te dommelen, want Woef is nog in diepe slaap en het is pas even na 5 uur in de ochtend. Het was een rare nacht, waarbij ik het deels koud en deels warm heb gehad. Ik moet nog eens nadenken wat het beste is om te dragen in de tent, want het Paramo truitje is in ieder geval niks om in te slapen. Maar het hoesje over het matrasje was voor deze prinses op de erwt in ieder geval wel heel fijn! Ik moet trouwens lachen want als ik terug zoek in mijn weblog zie ik dat ik vaak niet sliep in het hotel in Garderen. Te veel herrie, te warm of… een bed met een kuil!
Ik dommel nog een beetje door en denk na over gisteren en bedenk wat ik vandaag zal gaan doen. Hoe ver? Waarheen? Maar voordat ik iets kan beslissen slaap ik alweer. Als ik later weer wakker word, moet ik lachen om woef die ook als een prinses ligt. Achterpootje ergens omhoog gestoken en in diepe rust. Ik geloof niet dat zij het vervelend vindt op deze manier. Mag ook wel op haar heerlijke Ruffwear bedje.

klik voor groot

Tot mijn verassing heeft ze me niet wakker gemaakt voor haar eten maar als ik ritsel met het zakje is ze ineens wakker en schrokt ze snel haar eten weg. Daarna wurm ik me in mijn broek en ontdek hoe nat de tent is. Dat komt vast door het verschil in temperatuur tussen de dag en de nacht deze keer. Vorige week in Limburg was alles kurkdroog, mede doordat er een windje stond denk ik. Dit is niet fijn maar het hoort er een beetje bij.

Ik open de buitentent en woef springt er meteen uit en gaat met haar tak rommelen. Zij wil wel weer wat actie, dat is duidelijk!

klik voor groot

Ik kruip ook uit de tent en ben verrast door de condens. Zou dat door mijn hotdog komen? Ik heb echt geen idee maar zo heb ik het nog nooit meegemaakt.

klik voor groot

Ik wandel met woef naar de auto en daar moet ze even wachten als ik me ga opfrissen. Als je ergens wild staat, dan moet je dat natuurlijk in en rond de tent doen en ik bedenk hoe ik dat deze keer had moeten oplossen met die natte (binnen)tent. Niet voor nu, ik heb het nu makkelijk en al snel ben ik weer toonbaar en ga ik wandelen met woef in het bos. Je loopt zo vanaf de tent het bos in en dat is wel erg prettig natuurlijk. Meteen slaan de twijfels weer toe: had ik nou meteen moeten gaan lopen al? Of toch eerst gewoon een stukje wandelen? Ik besluit even een oefening in het ‘hier en nu te doen’. Ik wandel nu. Dat ga ik dus doen. Geen telefoon, geen andere afleiding. Gewoon een stukje wandelen. Ik wil altijd alles tegelijk en ben als de dood dat ik iets ‘mis’. Of een verkeerde keuze maak en daarna zeg ‘had ik maar’. Zo’n trip is dus ook heel goed om dit af te leren. Althans, te proberen. Ik wandel dus. Ik kijk om me heen, geniet van de grote zwammen op de bomen en van woef die met haar enorme stronk sjouwt. Het kan haar helemaal niets schelen wat we doen. Lekker samen, lekker in het moment zijn. Ik kan nog een heleboel van haar leren geloof ik.

Ik maak het wandelrondje af en ga terug naar de tent. Daar ga ik lekker buiten op mijn matje zitten en maak warme thee en eet een broodje uit mijn bak. Dat is echt nog steeds handiger dan een zak met spullen merk ik.

klik voor groot



Het water kookt al snel en vredig drink ik mijn kopjes thee. Ik moet wel drinken dus in ieder geval moet de thermosfles leeg en dan nog wat extra’s.

Ik zit rustig een beetje te zitten. Doe niks, maar ik zit wel te twitteren en eigenlijk is dat ook stom. Nog steeds dus niet in het moment. Maar tussendoor wel. Ik kijk om me heen en luister naar de vogels. Verder is er totaal nog geen leven om me heen terwijl het al tegen 9 uur loopt. Ik ben dus ook heel sloom eigenlijk.

Ik kijk nog eens naar de tent en probeer wat het effect is als ik het afdroog van binnen.

klik voor groot

Mmmm dat zou eventueel kunnen, op die manier kan je je tenminste wel aankleden in de tent. Ik heb tenslotte altijd een microvezel doekje bij me. Maar dat is dan wel zeiknat meteen. Ik weet de oplossing niet maar ik moet het gewoon ontdekken en kijken wat de volgende keer gebeurt. Wel iets om te onthouden.

Ik lees nog wat op mijn e-reader, drink nog wat en bekijk de kaart voor de route voor vandaag. Hoe ver zal ik gaan lopen? Ik heb eigenlijk geen flauw idee. Gisteren 26 km, vandaag 20? Ik moet het rustig opbouwen, en hoewel ik vast meer aan kan (en woef ook) lijkt het beter om het voor vandaag rond de 20 te houden. Afgelopen weekend 18 en 22, gisteren 26 en dan vandaag iets van 20. Komende week wil ik 6 dagen koppelen met een kortere afstand dus zo wisselt het qua belasting en herstel mooi af. Ik bestudeer het bos en heb wel een beetje een idee hoe ik een rondje kan lopen. De afstand schat ik een beetje in.

Ik ruim de tent op en dat gaat heel snel inmiddels. Omdat ik maar 1 nacht sta, prop ik de tent in zijn geheel en kleddernat zo in de zak. Dat droogt thuis wel weer. In no time zit alles weer in de auto en gaan we op pad voor ons hardloop rondje. Het is eigenlijk koud en ik ben blij dat ik mijn sleeves nog meegenomen heb. Die trek ik aan en zal ik pas laat uitdoen!

klik voor groot

Ik neem een pad en besluit dat pad gewoon helemaal rechtdoor te lopen. Ik ben hier nog niet eerder geweest dus dat is op zich ook leuk. Ik maak bijna geen foto’s want bos is op zich ook maar bos. Heerlijk om doorheen te lopen maar op de foto een beetje veel van hetzelfde. Ik mijmer wat tijdens het lopen. Denk na over de tent, over het lopen, over de plannen voor Schotland die nu wel ineens heel dichtbij komen en over onenigheid. Ik kan slecht tegen disbalans en disharmonie om me heen en ik wil graag de lieve vrede bewaren. Maar ik ben daardoor ook kwetsbaar en een makkelijk doelwit. Ik trek het me immers aan. Lastig. De deur (letterlijk) dichttrekken en er niet meer aan denken is vaak veel makkelijker maar ik kan dat echt niet. Waarom kan ik nou niet delen hoe leuk dit is? Waarom nou alleen maar weerstand en negativiteit? Bezorgdheid snap ik en waardeer ik ook, maar dit slaat wel erg door. Het lukt me aanvankelijk niet erg om mijn hoofd leeg te krijgen, juist omdat ik probeer te genieten en dit ook had willen delen. Maar uiteindelijk winnen de bomen het toch van de spoken en gaat het lopen ook meteen makkelijker. Woef denkt nergens over na en danst voor me uit. Snuffelt wat en plast wat. Ze is schijndrachtig en heeft uiertjes. Ik hoop dat het weer netjes wegtrekt maar al deze afleiding is ook wel goed voor haar. Ze is duidelijk hartstikke fit en zo zonder bandage om haar poot is ze prachtig ondanks haar blonde/grijze koppie. Ineens zeggen mensen dat ze ‘wat ouder moet zijn’. Komt vast doordat ze nog blonder is geworden en haar lijfje erg donker is na de trimbeurt. Soit. Voorlopig loopt ze waarschijnlijk meer dan de gemiddelde hond.

Ik loop en loop en ben verrast dat het zo ver is. Ik had bedacht dat de schaapskooi wel weer een mooi rustpunt zou kunnen zijn om woef eten en drinken te geven en ik had gedacht dat het rond de 10 km zou zijn. Mis, en met 13 km staan we eindelijk bij de schaapskooi. Ik geef haar buiten wat te eten en ga naar binnen om zelf wat te drinken en om woef drinken te geven. Omdat ik pas laat op weg was, moet ze toch iets eten en dat betekent dus dat ik gedwongen even moet pauzeren omdat ze niet meteen na het eten weer kan rennen.

klik voor groot

Het geeft niet, want in Schotland zal ik op de lange run ook pauzeren. Dit is dus een goede oefening want je moet vaak echt weer even op gang komen als je gezeten hebt. Ik klets wat met de vrijwilligers van de schaapskooi. Er is verder niemand maar het is ook helemaal niet zulk lekker weer. Het zonnetje duikelt soms even tevoorschijn maar er staat een fris windje. Ik drink mijn thee en smikkel van een plakje cake. Meer durf ik niet te nemen, want eten en lopen gaat niet zo goed samen. Bovendien eet ik normaal niks tijdens een langere loop dus dit is eigenlijk al heel verkeerd (maar wel lekker). Vet en suiker, dus niet eens zo verkeerd.

Ik neem na een tijdje afscheid en ga weer op pad voor de laatste ruk. Ik weet nu ongeveer hoe ver het is want ik neem dezelfde weg terug als gisteren. Ik loop lekker door en alles voelt prima gelukkig. Ik neem een stukje van het kronkelende fietspad en hou even in als ik twee fietsers op leeftijd aan zie komen. Het ene moment zie ik twee fietsers en als ik op kijk, zie ik de vrouw staan wachten en zie ik haar man op de grond naast de fiets een stukje verder terug. Is hij nou gevallen? Ik loop langs de vrouw en vraag of haar man gevallen is. Ze wuift achteloos met haar hand en bevestigt dit. Ik loop door en kom bij de man die inderdaad gevallen is. Ik help hem overeind en vraag of hij iets mankeert of dat er iets kapot is. ‘Oh nee, ik zag het houtsnijwerkje in de boom, wilde een foto maken en reed zo pardoes de kuil in’, vertelt hij lachend. Er was niks kapot en de man grabbelt al naar zijn camera voor die bewuste foto. Geen problemen, hij liet zich altijd heel makkelijk vallen. Met een ‘bedankt voor de zorg’ vervolg ik weer opgelucht mijn weg. Ik moet lachen en denk terug aan de valpartij van S. in Schotland. Ik kwam toen wel ‘to the rescue’, maar deze vrouw bleef achteloos staan wachten alsof het allemaal er niet toe doet dat haar man valt! Ik loop verder en verder gebeurt er gelukkig niks meer op mijn pad.

Deze keer geen omweg naar de ijsboer zoals gisteren. Het is te koud en ik heb geen behoefte aan een ijsje of tosti. Ik loop dus lekker terug en sta met 21 km weer voor de ingang bij de auto. Wat zal ik doen? Ik ben totaal niet moe, het weer is opgeknapt en ik heb wel zin in een langer rondje eigenlijk. Ik twijfel en besluit het niet te doen maar terug te gaan naar de auto. Het is genoeg, liever zo en vlot herstel dan toch net te ver doorduwen. Ik heb nog tijd, en zo kan woef ook mooier opbouwen denk ik. Toch voelt het gek en (te) kort op deze manier.

Ik loop naar de auto en inmiddels schijnt het zonnetje. Ik probeer een gekke foto te maken van woef en mij in de achterbak.

klik voor groot

Ik ga me even snel omkleden in de doucheruimte van de camping en ben meteen weer lekker fris en warm. Zittend in de achterbak drink ik wat en eet twee bolletjes. Wat een heerlijke twee dagen. 26 km en 21 km gelopen zonder problemen en veel gezien. Veel indrukken die weer in mijn geheugen gegrift staan. Vreemd dat zo’n mini avontuur zo intensief is eigenlijk. Net alsof je een hele week bent weggeweest. En woef? Die vond het allemaal weer leuk volgens mij. Ze slaapt heerlijk in het zonnetje in de achterbak. Dromend van ons volgende avontuur.

klik voor groot

Dag 1 staat hier

gegevens:

* 21 km
* 14 graden – bewolkt

april 231 km – 2015 totaal 1.287 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 476 km
hoka stinson trail – 115+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

21.04.2015 – garderen – dag 1 (camp trip) – 26 km

Omdat de voorspelling voor deze week goed was, besloot ik vorige week dat ik nu weer twee dagen achter elkaar zou gaan lopen op onverhard terrein en met een beetje afstand. Omdat ik Garderen redelijk ken en daar fijn kan lopen, was de beslissing gauw gemaakt: ik zou naar garderen gaan. Het was even puzzelen om ergens een plekje te vinden waar ik me redelijk thuis zou kunnen voelen en ik koos uiteindelijk voor de Wijde Blik. De site is vreselijk. Niks op te zien, maar kijkend op google earth, dacht ik dat het wel iets zou kunnen zijn, zeker omdat het aan dezelfde weg ligt als het Speulderbos van Bilderberg waar ik al enkele keren was. Voor de laatste keer alweer in juli 2014! Een gok dus die goed uitpakte gelukkig.

Mijn spullen waren snel gepakt. Makkelijk, want de tas met camp spullen staat gewoon klaar en de pouches met enerzijds verzorging anderzijds voeding voor mij en woef en het kookstelletje is ook al klaar. Ik maakte een stomme fout overigens daarmee maar daarover later meer. Ik hoefde dus alleen mijn renkleding mee te nemen en de slaapzak in te pakken die natuurlijk los ligt vanwege het dons. Deze keer nam ik een afsluitbare doos mee waar drinken en eten in zat, samen met een koelelementje. Als ik dan toch nog vals speel met de auto in de buurt, dan kan ik dat maar beter zo oplossen. Dat bleek overigens een succes dat ding en een stuk beter dan de koeltas die ik de vorige keer bij me had.

klik voor groot

Om 11.30 reed ik het parkeerterrein op waar ik hartelijk werd ontvangen, uitleg kreeg en betaalde. Voor 11 euro was ik deze keer klaar voor woef en mij. De eigenaresse zou me voorrijden op de fiets naar wat plekken waar ik de tent kon opzetten en ik kon volgen met de auto die later wel weer weg moest. Ik kon kiezen uit 2 mooie veldjes tussen de bomen. Heel groen en rustig en ik koos voor het veldje aan de rechterkant waar maar 1 caravan stond die ik niet zou zien vanaf de tent en waar verder niemand was. De rest was helemaal leeg en ik kon overal waar ik wilde de tent opzetten. De zon zou tot laat in de avond daar zijn (wat ook klopte), er was water en zelfs een overdekte wasbak met zeep etc voor de afwas en voor water. Ideaal. De review van de campsite volgt overigens nog.

klik voor groot


Ik zette snel de tent op en kleedde me om in mijn renbroek. Al snel waren we op weg voor onze run. Woef had er zin in ondanks het warme weer. De route die ik had uitgezet bleek niet helemaal te kloppen omdat ik per ongeluk een fietspad naast de autoweg had uitgekozen in plaats van het bos, maar met de kaart in de hand kwam ik er toch redelijk uit.

klik voor groot

Na 10 km besloot ik dat woef echt even wat moest drinken en toen ik een grote boomstronk zag, was dat mijn plekje voor de stop. Daar kon ik wel even zitten, en zelf ook wat drinken. Snel klokte woef de 200cc naar binnen. Op! Natuurlijk had ik een volle waterzak bij me, maar ik besloot toch voor de zekerheid even aan te bellen bij het laatste huis aan de bosrand waar ik voor zat op de boomstronk, omdat dat het laatste huis zou zijn en ik net iemand daar had zien zitten. Het water uit de zak kon ik dan bewaren voor later. De bewoonster kwam naar buiten en bood mij meteen koffie of thee aan. Gezellig in de zon hebben we een half uur gekletst over haar man, haar hond en het huis. Het was een beetje triest want het huis stond te koop, haar man was 7 jaar geleden overleden net toen de tekeningen van het huis klaar waren en de hond was vorig jaar overleden. Zo zie je maar. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Volgens mij vond ze deze onverwachte ontmoeting wel leuk. Ik ook overigens.

klik voor groot

Na een poosje gingen we dus weer op pad voor de rest van de run. Ik besloot naar de Ermelose heide te lopen en vanaf daar even naar de schaapskooi te gaan om lammetjes te bekijken.

klik voor groot


Ik was daar al eens geweest en het was een mooie plek met een prima rechte weg terug naar Garderen die ik kende van de vorige keer. Op 16 km was ik bij de schaapskooi waar ik vanwege het warme weer weer water gaf aan waf en zelf dan maar een kopje thee nam. Merkwaardig eigenlijk dat je toch zo makkelijk wat kilometers wegloopt. Ik loop bijna nooit met dit soort pauzes maar moet het proberen omdat je op een 30 of 40 km route met bezienswaardigheden onderweg nu ook eenmaal pauzeert en lang onderweg bent. Deze run is ook niet te vergelijken met de runs van afgelopen weekend waar ik ‘serieuzer’ een 18 en 22 km ronde liep. Die gingen natuurlijk een stuk sneller. Maar vandaag is niet alleen afstand een issue maar ook ‘time on foot’ en ‘time on paw’!

klik voor groot



Overigens was de heide nog best vermoeiend lopen want het zand is daar heel mul omdat het ook een oefen terrein is voor de militairen. Wel een goede oefening maar mijn schoenen zagen er niet uit!

Na deze tweede stop gingen we op pad voor het laatste stukje terug naar Garderen met als doel de ijssalon voor een tosti en een ijsje. Op 23 km kwamen we daar aan en daar bestelde ik mijn ijsje en de tosti. Heerlijk maar het ijs was veel te koud voor mijn warme lichaam. Eerst dus de tosti en de thee en het ijs even laten smelten. Daarna lekker opgepeuzeld.

klik voor groot

Ik was benieuwd of ik weer op gang zou komen voor het korte stukje terug naar de tent. Dat lukte prima qua ‘benen’ maar mijn buik vond het niet leuk en ik was dus ook blij dat ik met 26 km weer terug was bij de tent. Garderen was trouwens al versierd voor Koningsdag!

klik voor groot

Het was nog steeds heerlijk weer en ik ging lekker in het zonnetje zitten met woef en even wat lezen (dacht ik).

klik voor groot


Om 18.40 bedenk ik ineens dat er iets ‘mist’ in mijn pouch. Vreemd dat je ineens zo’n gevoel kunt hebben en ik zoek naar mijn medicatie. Verdikke. Niets! Ik heb alles erin gedaan behalve het enige belangrijke dat ik echt niet kan overslaan. Ik zoek meteen op internet naar een apotheek en kom uit op een apotheek houdende huisarts die op dinsdag van 17 tot 19 uur spreekuur zou houden. Dat komt mooi uit dus ik pak alles snel in, ren naar de auto met de hond, prop de hond in de auto en ga razendsnel op weg naar de praktijk. Die was wel open maar er was niemand, alleen wat mensen die zaten te wachten op de fysio fitness. Ik sprak met de therapeute maar die kon het huisnummer van de huisarts niet vinden. Zucht… zou ik naar Harderwijk moeten? Ik kreeg uiteindelijk het nummer van ene Simon en tijdens het telefoontje met hem kreeg ik het mobiele nummer van de huisarts. Die was even aan het eten maar zou met 10 minuten bij de praktijk zijn. Dat was dus geweldig goed nieuws. Ik zat lekker in het zonnetje op hem te wachten maar al snel kwam de huisarts met zijn Audi aan scheuren. Hij bleek een korthaar Vizsla te hebben en na even over de hond gesproken te hebben, gingen we snel naar binnen richting apotheek voor mijn pillies. Dat was snel geregeld en nu heb ik een strip waarvan de helft in de auto blijft, en de andere helft in de pouch zit. Op deze manier kan ik nooit meer ergens zijn zonder die dingen. Het is me echt nog nooit overkomen en ik vind het ook zo achterlijk! Maar het is dus opgelost en dit gebeurt me niet meer.

klik voor groot

Na een intermezzo van een half uur was ik weer terug bij de tent. Het zonnetje was inmiddels weg, dus heb ik voor de tent nog wat gelezen en wat warme chocolademelk gemaakt met mijn kookstelletje. Toen woef zich ging oprollen, heb ik haar lekker toegedekt en dat vond ze wel lekker geloof ik.

klik voor groot


Rond 20.30 zijn we een stukje gaan wandelen en daarna ben ik gaan douchen en ben ik me gaan klaarmaken voor de nacht. Om 21.30 lag ik lekker in de tent en probeerde ik te slapen.

klik voor groot

Dat lukte aanvankelijk niet best maar uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen. Dromend over de afgelopen dag en de run. Het is lastig om in te schatten hoeveel kilometer ik nu makkelijk aankan en woef ook. We werken toe naar 4×30 km en deze 26 km was geen enkel probleem. Morgen maar weer een stukje lopen en zien hoe het allemaal voelt.

Op naar morgen!

gegevens:

* 26 km
* 18 graden – zonnig

april 210 km – 2015 totaal 1.266 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 476 km
hoka stinson trail – 94+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

19.04.2015 – rottemeren – 22 km

Vandaag weer een rondje na ons rondje van 18 km van gisteren. Eigenlijk was ik van plan om een langere route te lopen, maar aangezien ik dinsdag en woensdag in Garderen ga lopen, leek me rond de 20 km voor vandaag ook wel voldoende. Vandaag had ik weer de Stinson Lite aan. De Bondi B die ik vorige week maar eens uit de doos haalde, zijn echt een halve maat te klein en dat is niet zo lekker voor mijn teennagels. Maar het zijn fijnere schoenen en eerlijk gezegd weet ik na 450 km nog steeds niet wat ik van de Stinson Lite moet denken. Ik lijk er een beetje mee te klepperen. Maar goed, ik zal deze eerst even ‘oplopen’ en dan eens kijken welk model ik zou willen proberen als ik ga overstappen.

Woef was weer lekker fit en bij vandaag en dat is altijd weer fijn om te zien. Beter dan dat ze zielig mee loopt te sukkelen en weinig zin heeft. Gelukkig geen ellende na het karton eten. Inmiddels kan ze nergens meer bij dus dat moet verder goed gaan.

We startten vandaag even na 8.30 omdat het misschien wel mooi weer zou gaan worden maar dat viel een beetje tegen. Het was maar 10 graden en nog niet erg zonnig. Ik was blij dat ik uiteindelijk toch nog mijn sleeves ben gaan halen en die heb ik pas aan het einde uitgedaan voor de laatste ronde. Dat was wel een beetje te laat maar het loopt wel prettig met die dingen eigenlijk dus het kon me weinig schelen.

klik voor groot


Ik kwam wel moeilijk op gang, waarschijnlijk ook doordat het een beetje koud was. Mijn hartslag was prachtig laag maar mijn tempo lag lager dan van gisteren maar achteraf zie ik dat het vooral lag aan de cadans denk ik. Die was wat lager dan gisteren maar vandaag pikte ik het wel weer mooi op en kwam het tempo er ook wat meer in. Mijn gemiddelde hartslag was 131 vandaag met een maximale HF van 141 toen ik het viaduct op moest lopen bij de snelweg. Dat was dus allemaal prima eigenlijk. De ronde was opgebouwd uit 4K laps die ik op RWR en continu heb gelopen. Op deze manier is het weer een hele andere training dan van gisteren en zo hoort het ook. Grappig genoeg was het tempo maar enkele seconden per kilometer lager dan gisteren terwijl het vandaag eigenlijk makkelijker liep en we ook 4 km langer hebben gelopen. Maar het was ook aanzienlijk koeler dus zo is er elke keer wel iets natuurlijk.

klik voor groot




Aan het einde van de run hebben we – heel slecht – een kroketje gehaald en thuis opgegeten. Mjammie. Woef lag geduldig in de auto te wachten onder/naast de fiets. Zij vindt alles best geloof ik.

klik voor groot

In ieder geval weer een fijn rondje gelopen. Op naar de volgende dan maar weer. Als alles loopt zoals gepland lekker in Garderen!

gegevens:

* 22 km
* 10 graden – zonnig/bewolkt
* lap: 20 km – pace 7.03 min/km – HF average 131 (max 141) – cadans 170 (eerste lap lager helaas)

april 184 km – 2015 totaal 1.240 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 476 km
hoka stinson trail – 68+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

18.04.2015 – rottemeren – 18 km

Vandaag heb ik een beetje slome start door een etentje gisteren. Maar als ik uit het raam kijk, zie ik ineens dat het stralend weer is. Dan moeten we dus gauw op pad, anders is het misschien wel warm ineens! Ik bel gauw naar S. en schiet mijn renkleding aan en redelijk snel zijn we klaar om op pad te gaan. Woeffie is gelukkig helemaal OK nadat ze gisteren ineens weer drie (!) doosjes uit mijn camp kratje had gevist en deels heeft opgegeten. Gelukkig niet de uiterst giftige Esbit kooktablets want anders hadden we een dode hond gehad denk ik. Waarom ze dat nou doet, is mij echt een raadsel maar inmiddels kan ze nergens meer bij. Raar beest.

Ze was al lekker uit geweest in de ochtend, maar tijdens het lopen ging madam natuurlijk drie keer uitgebreid zitten en tot mijn verrassing zat daar al aardig wat karton bij. Gelukkig gaat dat dus ook deze keer weer goed.

Ik ben gestart met de warming up en ging daarna op pad voor de ronde. Ik wilde rond de 18 km doen en dat hebben we uiteindelijk ook gedaan. Ik had eigenlijk niet echt een plan maar uiteindelijk werd het wel een goede training, bestaande uit 3 km RWR, 10 km continu en weer 3 km RWR om mee af te sluiten. Het tempo lag misschien in de eerste 3 km RWR iets te hoog, maar uiteindelijk kwamen we uit op een nette 6.59 min/km op deze afstand met een gemiddelde HF van 137 (max 141). Er was een stukje tegenwind rond de roeibaan en daar gaat de HF natuurlijk al iets omhoog en het warmere weer dan gebruikelijk is ook weer even wennen natuurlijk.

klik voor groot



Helaas was het vrij druk met racefietsers maar doordat S. nu voor ons uit gaat fietsen, loopt woef eigenlijk nooit ineens in de weg of iets dergelijks. Geen problemen dus deze keer maar het loopt wel tamelijk onrustig. Morgen dus maar eerder vertrekken en misschien gaan we dan wel een rondje Krimpenerwaard doen. Afwachten maar hoe het weer zich gaat ontwikkelen.

Overigens liep ik deze keer op mijn nieuwe Bondi B maar die zijn echt een halve maat te klein. Ze scheuren waarschijnlijk weer snel, en inmiddels staat er alweer 60 km op, dus het zal wel loslopen allemaal maar ik moet vanaf nu toch echt die halve maat groter aantrekken zeker met warm weer en langere afstanden. Mijn nagels zijn net weer een beetje acceptabel!

klik voor groot





gegevens:

* 18 km
* 14 graden – zonnig

april 162 km – 2015 totaal 1.218 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 68+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

13.04.2015 – limburg – dag 2 (camptrip) – 16 km

Vandaag word ik niet eens zo erg vroeg wakker in de tent en kan ik blijven dommelen tot na 07.00 uur zelfs. Dan besluit ik er toch maar eens uit te kruipen en met de hond te gaan wandelen die tot mijn verrassing niet om haar eten kwam zeuren in de vroege ochtend. Ook nooit weg! Het verslag van dag 1 van deze camptrip staat hier.

klik voor groot

Het blijkt tot mijn teleurstelling een hele grijze bewolkte ochtend te zijn en niet de beloofde stralende morgen. Ik had me er zo op verheugd om lekker een luie ochtend in de zon bij de tent te hebben maar dat zit er niet in.

Al snel ben ik dus op pad voor mijn wandeling met woef en ik besluit de tent dan maar op te ruimen en op weg te gaan voor een rondje. Gisteren heb ik nog een route gedownload en op de navigatie gezet dus ik weet waar ik heen kan gaan. De site wandelgidszuidlimburg is echt ideaal omdat je heel makkelijk routes kunt downloaden en kunt bekijken. Ik had route 19 aangeraden gekregen door mensen bij de tent. Omdat ik niet zeker wist of ik vandaag ook hier zou lopen, had ik (stom genoeg) geen eigen route gemaakt. Niet handig, een volgende keer zou ik dus me beter voorbereiden en ook alternatieven hebben qua afstand en landschap. Er is genoeg te lopen!

De route zou rond Vijlen zijn. Vijlen bestaat uit ca. 500 huizen en 1400 inwoners. Onder het dorp Vijlen vallen ook de buurtschappen Camerig, Cottessen, Harles, Mamelis, Melleschet en Rott Vijlen ligt op een hoogte van 200 meter boven NAP en is daarmee het hoogst gelegen dorp van Nederland. In Vijlen was een van de oudste nederzettingen van Zuid-Limburg te vinden.

Het dorp heeft een markante kerk uit het midden van de vorige eeuw, maar het ontleent zijn recreatieve aantrekkingskracht vooral aan het grootste loofhoutcomplex in Limburg, een bosgebied van meer dan 600 ha, zeer geliefd bij de wandelaars. Vijlen, met de gehuchten Cottessen en Camerig, is een paradijs voor de wandelaar.

De statige toren van de St. Martinuskerk torent fier en vooral hoog boven het landschap uit. Van verre is dit Vijlense Godhuis zichtbaar en manifesteert zich daardoor als oriëntatiepunt bij talloze wandelaars. Het is de hoogst gelegen RK kerk van Nederland. De uitgestrektheid van de Vijlenerbossen vormt een aparte attractie. Aan alle kanten omzoomd door veelal steile hellingbossen, is het plateau een eldorado voor de echte wandelaar.

klik voor groot


Zo gezegd zo gedaan en als ik terug ben van de wandeling met woef, start ik met het opruimen van de tent. Dat gaat vrij gemakkelijk en al snel is alles weg en ingepakt. Zo jammer dat er geen zonnetje is!

Al redelijk vroeg ben ik dus op pad voor de run. Het zal een run zijn die dus niet door het bos loopt maar wat meer in het open gebied loopt en daar heb ik wel zin in. Misschien knapt het weer ook nog wel wat op. Afwachten maar.

Ik start weer over het stukje weg waar ik gisteren ook heb gelopen aan het einde van de run. Ik ga terug door de boomgaard maar ik kies voor de weg op de heenweg. Het is wel fraai met dat beekje dat door het landschap loopt en overal hoor je vogeltjes ondanks de sombere ochtend.

klik voor groot

Ik kom ook langs veel vakwerk huizen en huisjes. Sommige daarvan zijn in gebruik als vakantiehuis maar andere huizen worden gewoon bewoond en zien er fraai en verzorgd uit.

klik voor groot

Tussen de bossen, de heuvels en de Geul loop ik langs de Volmolen aan de Plaatweg, een watermolen die zowel cultuur-historisch als educatief als toeristisch zeker een bezoekje waard is en die op dit moment dienst doet als graanmolen. In eerste instantie werd ze gebouwd voor het vollen van geweven stoffen tot een sterk laken.

klik voor groot


Daarna loop ik weer door een dorpje en overal kom je onderweg wel kruisen en gedenk tekens tegen.

klik voor groot


Al snel loop ik Belgie binnen. Je ziet meteen dat het een ander land is. De straten zijn anders, de huizen en de borden zijn anders. Heel herkenbaar. Woef en ik hobbelden vrolijk door. Beetje over weggetjes, beetje over onverharde paden. De route had eigenlijk van alles wat. Maar jammer genoeg wist ik eigenlijk niet precies wat ik nou allemaal zag en wat ik kon bekijken.

klik voor groot


Op een gegeven moment werd het gelukkig lekker weer dus dat liep wel fijner en dan ziet alles er ook ineens mooier uit. Woef wilde wel wat water en ik was weer blij met het nieuwe drinkbakje.

klik voor groot

Toen we een bos uitliepen, hadden we een prachtig uitzicht.

klik voor groot


Al snel waren we weer bij het beekje en het bankje dat inmiddels heerlijk in het zonnetje lag. Daar ben ik nog even lekker gaan zitten en woef lag al snel te dommelen in het zonnetje. Een beetje onbevredigend einde van deze twee dagen. Ik had het beter voor moeten bereiden omdat er op de meeste routes van alles te zien is. Dat had ik dus niet goed gedaan en ik had me ook niet gerealiseerd dat het met mooi weer zoals gisteren, gewoon lekkerder is om buiten het bos te blijven (tenzij het zo warm is dat de verkoeling van het bos nodig is). Maar ik ken nu al een beetje de weg en weet wat ik kan verwachten van de routes van de site en de omgeving. Dit ga ik dus gewoon nog een keer doen!

klik voor groot


gegevens:

* 16 km
* 12 graden – bewolkt, later zonnig

april 109 km – 2015 totaal 1.166 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 41 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 34+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

12.04.2015 – limburg – dag 1 (camp trip) – 18 km

Omdat het mooi weer zou worden en ik morgen in Aken moet zijn, besloot ik om te gaan lopen in Limburg en te overnachten op een boerderijcamping. Iets heel kleins, geen kinderspeeltoestellen, mooi uitzicht en geen caravans voor je neus of zoiets. Ik had alles al geboekt ruim van te voren, de route was klaar dus ik kon op pad! Rond 12.30 kwam ik aan en na een uurtje had ik een mooie plek gevonden, de tent opgezet en ingeruimd en was ik op weg voor mijn run met woef. Ik had een tussenstop bij boscafe ‘het Hijgend Hert’ gepland om daar ook iets te eten. Weer op gang komen daarna zou wel even een probleem zijn maar het zou niet zo ver zijn richting de tent dus vooruit maar. Maar zo ver was het nog niet, ik moest eerst nog beginnen met de run!

klik voor groot

Ik had een route gevonden op de website die allerlei wandelingen heeft in Limburg. Beter een bestaande route gebruiken dan zelf het wiel uitvinden dacht ik. Op zich was de route ook wel aardig. Het begin ging over open landschap, en daarna liep ik het bos in. Nadeel in ons kleine landje is natuurlijk het feit dat je steeds op de weg stuit en overal wel de weg en het verkeer hóórt. Niet fijn! Bovendien vond ik het eigenlijk jammer om in het bos te lopen, want ik had gehoopt op de vergezichten die je in Limburg hebt. Maar we hobbelden vrolijk door en de kilometers gingen toch best snel voorbij. Het was allemaal prima te vinden overigens. Ik vraag me wel af of je niet makkelijker een beschrijving kunt lezen tijdens het lopen dan kijken op de kaart. Ik had nu de Teasi bij me en elke keer voor een afslagje piepte het apparaat dus dat liep ook wel goed.

klik voor groot



Na 11 km kwam ik aan bij het boscafe. Ik vond gelukkig nog een plekje en heb daar wat gedronken en gegeten. Ik koos een lekkere warme salade met gerookte zalm en warme zalmfilet. Daarna kwam ik een beetje moeilijk op gang natuurlijk maar al snel hobbelden we weer voort. Waf had weer lekker bij gedronken uit haar nieuwe Ruffwear Quencher. Ik merkte nu pas hoe slecht het oude bakje eigenlijk was. Die stortte al in met een beetje water maar deze blijft mooi open staan en is prima op te vouwen in mijn rugzak.

klik voor groot

Nadat we even gelopen hadden, kwamen we eindelijk op een stukje open terrein met uitzicht. Het zonnetje erbij maakte alles mooi en vriendelijk. Omdat het zulk heerlijk weer was, besloot ik ergens op een bankje nog even te gaan zonnen en te luieren. Ik was toen alweer vlakbij de tent dus dat kwam goed uit. Mooi uitzicht voor me, geen mensen en een zonnetje. Waf werd er ook helemaal lui van. Overigens ontdekte ik pas later dat het holle pad richting het bankje waar ik overheen was gelopen inderdaad vol zat met dassen burchten! Leuk om een eventuele volgende keer eens in de schemering te gaan wachten op een das!

klik voor groot



Uiteindelijk weer richting de tent gegaan via een omweg en nog even door een boomgaard. De omgeving daar is prachtig, en ik besloot om voor de volgende dag een andere route te maken die wat meer buiten de bossen zou blijven. Op die manier zou ik tenminste iets zien van de omgeving!

klik voor groot

Omdat het zulk lekker weer was, heb ik buiten de tent kunnen zitten tot 21 uur! Ik heb meteen een warme chocoladedrank gemaakt en later kwam iemand me warm eten brengen wat zij zelf over hadden. Dat was heel aardig maar niet nodig op zich natuurlijk. Door de harde wind zat ik aanvankelijk wel even te klooien met mijn vuurtje want het gras vloog bijna in brand door de vlammen die uit de brander sloegen. Dat loste ik op met een groot stuk aluminium folie, maar ik moet toch echt een windschermpje maken uit een blikje zodat dit niet meer kan gebeuren. Overigens had ik nog steeds – ondanks de wind – maar 1 esbit tabletje nodig voor mijn potje dus dat scheelde weer. Ik had ook 4 grams blokjes meegenomen voor de zekerheid maar die heb ik niet gebruikt. Mijn nieuwe Rubytec thermosfles was een succes, want eindelijk had ik gewoon de volgende ochtend nog lekker warm water.

klik voor groot


Woef lag buiten de tent op haar nieuwe bedje eerst lekker bloot, daarna met haar cloudchaser jasje aan en uiteindelijk toen het later werd toegedekt met mijn pullover.. Dat was ook wel een succes volgens mij, maar als het winderig wordt, moet er toch iets bij maar daarvoor heb ik de amazonas deken bij me. Die moet ik een beetje kleiner laten maken en dan is het prima zo. Langzamerhand wordt de uitrusting dus compleet. Inmiddels kan ik ook de telefoon opladen met de powerbank. Moet nog even uitpluizen hoe vaak dat precies kan met mijn telefoon.

klik voor groot

Om 21 uur ben ik nog een stukje gaan wandelen en daarna ben ik de tent ingegaan om te slapen. Ik heb nog 5 minuten video gekeken maar ik was best moe van het rijden en de hele dag buiten, dus ben ik lekker gaan slapen.

klik voor groot


Middernacht werd ik wel wakker vanwege de wind die aan mijn tentje rukte. De wind was blijkbaar gedraaid maar alles bleef natuurlijk gewoon staan. Alleen wat geklapper.

Eigenlijk heb ik best goed geslapen alleen had ik het vreselijk warm. De slaapzak gebruikte is als quilt en dat was zelfs nog vrij warm. De hele dag buiten, zonnetje op je hoofd en dan een warmere nacht dan de vorige keer…. dat wil dus blijkbaar wel. Volgende keer kan de zomer slaapzak wel mee denk ik. Scheelt een hoop ruimte en gewicht!

Op naar dag 2 van mijn camp trip dan maar!

gegevens:

* 18 km
* 18 graden – zonnig

april 93 km – 2015 totaal 1.150 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 41 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 18+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

10.04.2015 – rottemeren – 13,5 km

Vandaag weer het eerste rondje na de plotselinge kuitpijn van afgelopen zondag. Ik ben nog een naar de fysio geweest afgelopen dinsdag. Ik kan zelf een beetje moeilijk naar de achterkant van mijn benen kijken, dus vandaar mijn bezoekje. Ik had zelf natuurlijk al gevoeld en niks van een kuiltje of zwelling gevoeld. Maar dat zegt niet alles en ik ben dan ook altijd weer verrast door de ‘stelligheid’ waarmee fysiotherapeuten (en ook artsen) dingen beweren. Dat maakt patienten/clienten misschien blij, maar eigenlijk is het natuurlijk belachelijk. Ik heb dan tenminste nog het voordeel dat ik zelf kan voelen wat ik voel én de kennis heb om te bedenken wat het zou kunnen zijn samen met (beperkt) onderzoek. Dan nog blijven er verschillende opties. Ik herinner me nog de fysio in 2010 die met de grootste stelligheid beweerde dat mijn pijn in de kuit zeker géén trombosebeen was. Dat was het dus wel en gelukkig wist ik dat zelf ook (twijfelde aanvankelijk zelf tussen achillespees en trombosebeen). Gevaarlijke actie van die man destijds, want hij had natuurlijk moeten zeggen dat hij het niet zeker wist of zoiets. Ik kan dat tenminste dan nog zelf beoordelen en inschatten. Nooit meer bij die man geweest overigens.

Maar goed, ik had het over mijn eerste rondje weer na zondag dus laat ik niet teveel afdwalen. Ik kan alvast verklappen dat het een lekker rondje was. Moeilijk om dan in te houden en terug te keren na ruim 13 km. Dat leek me echter voor vandaag wel voldoende om van op te bouwen weer. Woef had het overigens erg warm, die moet ook weer wennen aan het heerlijke weer blijkbaar en ik zag ook wel iets terug van het zonnetje in een wat hogere hartslag. Maar fijn was het zo met de zon en het windstille weer! Ik dwaalde wat heen en weer over een stukje roeibaan en even langs de molens. Ik durfde het vanwege de kuit niet aan om rond de plas te gaan lopen omdat je dan wel erg ver van de auto bent mocht het toch pijn gaan doen. Maar zo was het ook mooi!

Ik was tevreden hoe het allemaal liep en voelde dus op naar de volgende ronde dan maar weer.

klik voor groot



gegevens:

* 13,5 km
* 18 graden – zonnig
* lap: 10,5 km – pace 7.30 min/km – HF average 130 (max 141) cadans max 170
* 1.500 mtr warming up en cool down voor de zekerheid
* lap opgebouwd uit 10,5 km RWR op 2/1 later 2,5/30

april 75 km – 2015 totaal 1.131 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 41 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 49 km —> afvoeren (verkocht)
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

05.04.2015 – rottemeren – 12 km (afgebroken)

Vandaag dag 3 van de 4×15 training. S. zou weer gezellig meegaan op de fiets en natuurlijk was woef ook van de partij. Het was prachtig weer en alles stond op groen voor een lekker rondje. We kozen voor vertrek rond 17 uur in de hoop dat veel mensen dan weer eens naar huis zouden gaan om te eten zodat het niet zo druk zou zijn rond de plas. Dat bleek op zich ook redelijk te kloppen, want het was niet idioot druk met fietsers of wandelaars. Al snel waren we op pad voor ons eerste lapje rond de plas. Het ging eigenlijk prima en al snel waren we alweer bij de molens en liepen weer aan de andere kant van het water terug voor de langste poot van de ronde.

klik voor groot


Ik merkte al snel dat ik eigenlijk wel vrij vlot liep. Ik liep op hartslag frequentie en helemaal binnen MAF maar blijkbaar is door de training in de UK het tempo dat bij mijn MAF zone hoort toch wel omhoog gegaan. Dat is op zich leuk, maar dan kan er ook weer op een andere manier getraind worden, namelijk op nog lagere hartslag! Ik besloot de lap af te maken tot na de brug en dan een laatste lap van 5 km te doen op rustiger tempo. Zo gezegd zo gedaan. Ik klokte af op 10 km en wandelde even 100 meter voordat ik aan de rustige lap zou beginnen. Na 200 mtr startte ik weer en rustig hobbelend liepen we weer verder. Het liep allemaal prima en we zouden er zijn voordat ik er erg in had. Dacht ik. Nou niet dus want ineens voel ik mijn kuit. Pats en stil stond ik. Hoe kan dat nu? Wat voelde ik nu precies? Merkwaardig. Ik kon gewoon op mijn tenen staan dus de pees was het niet. Ik stopte, en maakte een foto van de jonge gansjes die toevallig daar op die plek aan het zwemmen waren. Even niet lopen dus. Daarna gewandeld. Na een tijdje voelde het al beter en zo hobbelde ik terug over het nieuwe onverharde pad langs het water. Terug naar de auto in eerste instantie en dan eens verder voelen en kijken. Op de weg besloot ik dat het genoeg was en wandelden we terug naar de auto. Wat onbevredigend en wat onduidelijk. Wat voel ik nou? Ik heb absoluut veel gevraagd tijdens Hadrian’s wall en Cragside. Sinds die tijd voel ik ook wel ergens een soort strak gevoel. Maar verder niks en lopen doet er niks aan toe of af en bovendien was het al op de terugweg en werd het steeds minder. Maar nu ineens dit. Waarschuwing of echt iets aan de hand? Geen idee maar ik kon niet anders dan stoppen. Voor morgen zit de 4e lap van 15 km er dus ook even niet in lijkt me. Eerst maar even aanzien hoe het zich ontwikkelt. Zou ik mijn allereerste loopblessure hebben?

klik voor groot


gegevens:

* 12 km
* 8 graden – zonnig
* lap: 8 km – pace 6.34 min/km – HF average 134 (max 141) cadans max 172 meestal op 170
* lap opgebouwd uit 3 km RWR – 5 km continu

april 61 km – 2015 totaal 1.117 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b – 27 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 49 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

04.04.2015 – rottemeren – 16 km

Vandaag dus dag 2 van de 4×15 reeks in de voorbereiding op de BAW. Het is eigenlijk rotweer. Winderig en met de noordenwind waterkoud. Het zou ook rond 18 uur gaan regenen dus met een beetje pech lopen we nog in de regen ook. In tegenstelling tot gisteren heb ik ook een buff om en handschoenen en zelfs een hoofdband. Voor het begin met de warming up en het stukje met tegenwind ook wel handig, zo blijkt tijdens het lopen! Het is echt niet fijn om te lopen hoewel de wind me weinig doet. Genoeg oefening gehad in de UK met wind!

We starten weer met het rondje rond de plas. Het is tamelijk rustig, waarschijnlijk vanwege het weer. We lopen langs de bomen met de aalscholvers die broeden. Het is op de foto niet zo goed te zien maar de bomen zitten werkelijk vol met nesten en het is best een kabaal door de vogels daar!

klik voor groot


Ik besluit het eerste deel tegen de wind in op RWR te lopen. De snelheid daarbij is redelijk goed al loopt de hartslag ietsje buiten MAF maar alleszins acceptabel. Voordat ik er erg in heb, lopen we alweer de andere kant op en hebben de wind in de rug. Buff gaat af en de handschoenen gaan uit. Het voelt meteen een stuk warmer. Hoewel alles lekker loopt, krijg ik niet netjes mijn ademhaling in het gareel met mijn cadans. Hier op de vlakke weg is mijn cadans veel hoger dan in de UK offroad en ik moet mijn ademhaling daar nog een beetje op aanpassen merk ik. Mijn tempo op MAF is ook een stuk hoger en kennelijk moet ik gewoon weer even wennen.

Rond de 7e kilometer wordt woef ineens aangevallen door een enorme dikkerd. De baasjes staan erbij en kijken ernaar. Rare mensen heb je toch. Vervelend genoeg blijft die hond aan de gang en ik ga er ook van schelden en baal als een stekker. Inmiddels is mijn hartslag ineens 151 door dit geklooi. Ik schreeuw als een viswijf naar de hond en die mensen maar die kijken niet op of om. op onderstaand plaatje is de piek mooi te zien. Waar de snelheid naar 0 zakt, zit ineens een piekje in de hartslag!

klik voor groot

Na het voorval gaan we weer verder. Irritant zoiets maar het lopen gaat al snel weer OK. Mijn continu lap gaat prima, maar het voelt op een of andere manier als jakkeren. Heel vreemd eigenlijk, want de hartslag blijft mooi laag, tempo is goed daarbij. We lopen verder en helaas valt inderdaad even na 18 uur de eerste bui. Het stelt niks voor maar we ploeteren even tegen de wind in door de regen.

Als we bij het einde van de plas zijn, lopen we over de eerste baan voor de extra lap en terug over de tweede baan. Daar zien we een lepelaar overvliegen. Het kadootje van de dag! Met bijna 16 km op de klok komen we weer bij de auto uit. Op naar de derde ronde van de reeks!

Als we wegrijden begint het zonnetje te schijnen en neemt de wind ook af. Dat belooft wat voor morgen!

klik voor groot


gegevens:

* 16 km
* 8 graden – somber en winderig en een enkel buitje
* lap: 13,5 km – pace 6.39 min/km – HF average 134 (max 140) met piek van 151 door hondengevecht
* lap opgebouwd uit 3 km RWR – 8 km continu – 2.5 km RWR

april 50 km – 2015 totaal 1.106 km

rapa nui – 198 km
hoka bondi b (nieuw) – 16 km
hoka stinson lite – 454 km
hoka stinson trail – 49 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km