Vandaag ga ik alleen op pad. Met die banden van de fiets is het niks dus lekker even alleen. Ondertussen heb ik vanmorgen ontdekt dat de banden niet vandaag komen. Ik ga bellen en dan blijken ze pas maandag te komen en dan ook nog met 5 pond extra betalen voor ‘next day’. Mijn fout, ik dacht dat ik donderdag voor ‘next day delivery’ had gekozen. Nee dus. Ontzettend balen. Zaterdag delivery kan ook maar dat is dan 20 pond extra. Kassa! S. gaat om 10 uur bellen met de fietsenhandel hier en anders doen we toch die upgrade naar zaterdag afleveren. Ik ga dus op pad maar denk wel aan het gedoe met die banden.

klik voor groot

Ik neem de weg het dorpje uit en ga daarna weer via de velden richting Belchford.

klik voor groot

Het is prachtig weer maar in de ochtend wel nog vrij fris. Ik vertrek dus met dun lange mouwen shirtje en mijn giletje maar dat giletje gaat gauw uit. Ook warm op mijn rug straks maar vooruit maar. Woefje hijgt ook al want het warmt heel snel op.

In Belchford maak ik snel even een kiekje van de kerk en daarna loop ik door richting de Roman Road. Eerst even over de weg en straks weer offroad na de grote farm.

klik voor groot

De Roman Road is het enige vlakke stukje op deze route. Ik loop op mijn trail schoenen en dat is op zich fijn maar wel weer even wennen. Ook de rugzak voelt zwaar en warm op mijn rug. Het lopen gaat niet echt helemaal soepel maar dat komt ook door het gedoe met de fiets(banden). Om 10 uur stuur ik een SMS om te vragn hoe het gaat met die banden.

klik voor groot

Ondertussen loop ik Tetford weer in na de Roman Road. Woefje heeft het warm want de zon schijnt inmiddels volop.

klik voor groot

Ik krijg ook een SMS van S. dat de banden niet bij de winkel te krijgen zijn. Dan maar de upgrade. Overigens zijn de banden die er wel zijn een stuk duurder ook nog eens dan de banden die we bestelden, zelfs met de 20 pond upgrade voor zaterdag levering. We kozen nu voor de marathon plus tour omdat de big apple er niet is in de 47/622 maat van de Koga. S. gaat dus de webshop weer bellen en dat regelen. Ik loop inmiddels verkeerd in Tetford en loop daarna ook het offroad pad voorbij. Maar uiteindelijk ben ik weer en route en is de zaterdag levering ook geregeld lees ik op mijn telefoon dus ik kan weer rustig verder lopen.

Het laatste stuk is een flinke klim. Dat weet ik al en ik ga het gewoon proberen. Rustig hobbelen woef en ik tegen de helling op. Het is echt een hellinkje want het hoogteverschil is iets meer dan 100 mtr vanaf de start.

Maar het gaat prima. Ik stop nergens en loop rustig door. De Mafate Speed zijn niet al te stug op de voorvoet zodat ik gewoon op mijn tenen kan lopen en klimmen. Het valt me alleszins mee eigenlijk en na een poosje zijn we boven. Ik wil niet stoppen omdat ik nog een stukje moet en liever niet mijn benen vol wil laten lopen na de klim dus ik maak uit de hand nog wat kiekjes.

klik voor groot

Daarna slaan we rechtsaf richting het dorpje. Nog een kiekje van het kerkje tijdens de cooldown en daarna staan we na 14 km weer bij het huisje.

klik voor groot

Als ik thuis kom, betaal ik direct via PayPal voor de upgrade en even later rolt de bevestiging binnen dat de banden morgen geleverd gaan worden. Prima service en keurige terugkoppeling. Ik ben benieuwd maar als het goed is, zitten morgen de nieuwe banden er dus weer op!

Inmiddels is het al erg warm en de rest van de dag zitten we heerlijk in het zonnetje te genieten. Wat boffen we weer!

gegevens:

* 14 km
* 16 graden

september 263 km – 2016 totaal 3.040 km

tracer – 15 km
rapa nui – 563 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka mafate speed – 136 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km

Gisteren en eergisteren hebben we onze tweedaagse fietsroute gereden. We hadden goed weer om te fietsen en alles is goed gegaan. Het verslag volgt nog. Vandaag is het dus weer tijd voor een rondje lopen hier! We doen een tweede poging voor de Lindsay Trail rond Winceby. Daar wilden we maandag ook al lopen maar toen ging het mis vanwege alle lekke banden. Vandaag nemen we een andere route aan het begin (over de weg) zodat we het stuk met de meidoorns kunnen overslaan.

Vol goede zin gaan we op pad voor de route. Het begin gaat even over de drukke weg maar het is maar een kort stukje en al snel slaan we linksaf. Daar hangt ook het eerste bordje al voor de Lindsay Trail. Dit zouden we dus eigenlijk als fietsroute gaan doen, totdat ik een andere route verder weg voorbereidde die we dus al hebben gereden inmiddels.

klik voor groot

Daarna lopen we over een redelijk rustige weg en we laten woef ook uit de doggyride. De weg gaat aan het begin even fijn omlaag. Dat loopt lekker maar wat ook lekker loopt zijn mijn nieuwe schoenen. Ik zocht een vervanger voor de Rapa Nui die nu inmiddels wel bijna op zijn en kwam na advies uit op de Tracers. Een hele andere schoen dan enig ander model van Hoka waar ik op loop. Toen de doos kwam, dacht ik dat ik een kinder schoen had ontvangen maar deze schoen is veel kleiner en minder plomp. Maar ze lopen tot nu toe in het eerste stukje heerlijk. De review volgt later natuurlijk, als ik er meer afstand op heb afgelegd.

Na een stukje lopen, slaan we af naar rechts. Op de kaart ziet dat eruit als een groene stippellijn. Dat is dus offroad. Het eerste deel gaat eigenlijk nog wel.

klik voor groot

Daarna komen we weer op een weg. Tot nu toe is alles prima te doen. Lopen gaat goed, de fiets gaat goed en de omgeving is ook mooi. Zou dit nou een geschikte route zijn geweest voor onze fietstocht?

klik voor groot

We slaan weer een pad in en vanaf daar wordt het ineens echt offroad zonder duidelijk pad. Is dit een rolstoelvriendelijk pad? Of zelfs maar een fietsvriendelijk pad? Ik zie de bui al hangen… waar is mijn mountainbike? Ja hoor. Eh…. ik loop hier op mijn gloednieuwe wegschoentjes he.. Ik had dit ook niet verwacht. Maar zonder gekheid, het is wel vreemd. Dit is echt een lastig pad en ik ben een beetje verrast dat dit een echte route is die ook geschikt zou zijn voor rolstoelers. Met al die heuvels lijkt me dat al helemaal niet geschikt maar dit is het zeker niet. Maar we modderen rustig voort. Even wafje wat te drinken geven. Zij vindt het in ieder geval wel echt leuk.

klik voor groot

Het nadeel van dit pad is ook dat we weinig zien. De heggen zijn een beetje hoog en het is niet bijzonder qua uitzichten. Ik vind het wel leuk lopen zo moet ik toegeven. Een mooie combinatie van offroad en tarmac. Maar als fietsroute lijkt het me minder geschikt en al helemaal met volle bepakking.

klik voor groot

Na het offroad stukje komen we weer op de weg. We hebben ongeveer 8 km op de teller staan en we besluiten woefje een klein stukje in de doggyride te doen en haar aan het einde er weer een paar kilometer uit te laten. Het is best warm dus dat is een goed idee. We zien echter ineens een hek aan het einde van de weg met koeien erachter en besluiten daar eerst te gaan kijken om te zien of het misschien weer offroad is. Bovendien kan woef beter loslopen met de koetjes. Enerzijds afleiding en anderzijds minder zwaar in de doggyride voor het geval dat de koetjes ineens gaan rennen.

We openen de gate en lopen het terrein op. Het pad loopt hier gewoon doorheen maar dat zegt niets. In maart van dit jaar werd een vrouw door een koe gedood op het pad waar ik altijd liep met woef bij Belford. We kijken dus goed uit en zorgen ervoor dat we niet tussen een kalfje en een koe komen. Een van de jonge dieren is nieuwsgierig en hobbelt een beetje achter ons aan. Ga weg. Maar 50 meter na het hek hoor ik alweer een vloek. Lek. Hoe doet S. dat toch met die banden? Gelukkig hebben we al nieuwe buitenbanden besteld, want ik neem aan dat ze gewoon ‘op’ zijn inmiddels en daarom ook niet meer lekbestendig zijn. Want dit is te gek voor worden natuurlijk. S. Gaat pompen en ik hou de koetjes in de gaten.

klik voor groot

Daar staan we dan tussen de koetjes. De groep staat gelukkig vredig te grazen op afstand. Het ene jong ding is wel nieuwsgierig maar komt niet al te dichtbij. Als de band opgepompt is, gaan we gauw verder en daarna zijn we ook snel van de weg af door het weiland met de koetjes.

Maar de band is dan ook alweer leeg. Ik loop even door en S. pompt weer en haalt me weer in. Maar dit kan dus niet zo want zo komen we nergens. Ik haal de kaart erbij en tuur naar de route. Gelukkig staan we bij een afslag en is dat net ietsje korter dan doorlopen. Aanvankelijk is het plan dat ik de route af zal maken en dat S. terug zal lopen. Maar de route lijkt langer dan de 6 km die ik denk dat we nog moeten. Ik zal dus ook via de korte weg gaan lopen en dan met de auto terugkomen. Ondertussen wandelt S. dan rustig vast terug richting de auto. Eigenlijk onzin natuurlijk want of ik nou 2 km met de auto rijd of 6, dat maakt ook niets uit. Vandaag is het prachtig weer dus S. had net zo goed in het zonnetje kunnen gaan zitten eigenlijk. Maar goed we spreken het nu eenmaal zo af. Ik neem woef mee en verder niets, S. gaat met de fiets en de doggyride op pad. De route is makkelijk te vinden dus dat zal wel loslopen.

Ik hobbel terug en ik ben erg blij nu met mijn lichte schoentjes. Het lopen gaat super makkelijk en ik stop nergens. Zelfs de heuveltjes doen me weinig. Ik ben benieuwd waar ik straks S. weer ga zien.

Ondertussen maakt hij wat foto’s van de route.

klik voor groot

Als ik bijna bij het einde ben, zie ik het pad waar we eigenlijk maandag vandaan zouden zijn gekomen. Dat is veel korter en snijdt die drukke weg af. Zal ik die route dan nu toch maar nemen? Ik besluit het te doen en al snel hobbelen wafje en ik over het veld. Ik kan redelijk zien waar ik heen moet. Ik hoop alleen dat ik mijn nieuwe schoentjes niet kapot maak hier. Dit was trouwens ook niks geweest met de fiets en de doggyride. Even later ben ik bij een hekje en til woef eroverheen. Daarna loop ik langs het veld met de stekels van de heg. Ik loop een beetje meer richting het veld en al snel ben ik bij de weg en dus bij de auto. De route was 14,5 km zo wordt het nooit wat qua afstand. Beetje korter dan gepland en het laatste stuk dus afgesneden. Nou heb ik nog die route niet gezien!

Ondertussen wandelt S. waarschijnlijk nog met zijn fietsje tegen de helling op….

klik voor groot

Ik doe woef in de auto en rijd terug om S. op te pikken. Als ik weer bij hem ben, doen we gauw de doggyride weer in de auto en de fiets achterop en gaan naar huis. Weer een route die anders liep dan gepland…. Ik hoop dat de banden er snel zijn en dat dat de oplossing is.

update bij het plakken van de band blijken de buitenbanden inderdaad wel redelijk versleten te zijn. Helaas maakt ik een fout bij het bestellen en komen de banden niet morgen. Maar na een (dure) upgrade zullen ze alsnog zaterdag geleverd worden.

gegevens:

* 14,5 km
* 22 graden

september 249 km – 2016 totaal 3.025 km

tracer – 15 km
rapa nui – 563 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 2 – 596 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka stinson trail – 655 km
hoka mafate speed – 122 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km

Voor vandaag hebben we een mooie route gemaakt die deels over de Lindsay Trail gaat die we eerst wilden gaan fietsen. Op deze manier zien we toch stukken van die fietsroute en kunnen we eens bekijken wat dat voorstelt. Mooi zal het zeker zijn! Waarschijnlijk hebben we onderweg wel even regen maar dat is niet zo erg, we zijn goed voorbereid qua kleding. We parkeren vlakbij Snipe Dale country park en nemen daar een stukje binnendoor richting de route. Eerst even de kar klaarmaken en de fiets en dan kunnen we op weg. S. gaat aan de overkant even kijken of daar het pad inderdaad loopt dat we op de kaart denken te zien en dat blijkt te kloppen.

klik voor groot

Het pad langs het veld is mooi stevig dus dat loopt en fietst verder prima.

Na 200 meter hoor ik een vloek. Ik kijk om en…. lekke band. Links langs het veld staat zo’n rottige heg met stekels en blijkbaar kunnen de banden van de Koga daar niet tegen. Hoezo anti lek banden? Weer dat geze…gedoe.

We besluiten even terug te lopen naar de auto om de band te plakken. Gelukkig zitten er toch plakkers en lijm in het zadeltasje van S. Zo gezegd zo gedaan.

Het plakken gaat moeizaam en als de band er uiteindelijk weer inzit, loopt de lucht er weer braaf uit. Ondertussen kijk ik eens naar de doggyride en zie twee takjes vast zitten op de band. Als ik er eentje aftrek hoor ik heel hard Pssssshhhhh. OK, ook lek dus. En er zit nog een takje in dus dat zin al twee gaatjes. Inmiddels miezert het ook nog dus ik ga de kar inpakken want dit wordt niks. De fiets is lek, de doggyride is lek en dat krijgen we dus niet meer voor elkaar. Als ik de banden in de auto zet, zie ik nog een grote doorn in de andere band zitten dus de doggyride heeft 2 lekke banden met minimaal 3 doorns. Na 500 meter komt er dus al een einde aan dit rondje. Thuis maar eens kijken hoe we dit allemaal gaan repareren want morgen willen we eigenlijk op pad voor onze 2 daagse fietstocht!

klik voor groot

In de namiddag gaat S. aan de slag met plakken. De doggyride gaat goed, uiteindelijk worden daar 3 gaatjes geplakt. Inmiddels hebben we wel een reserve band gekocht (we hebben er overigens ook al eentje standaard in de doggyride voor onderweg na de lekke band op de UK fietsronde). De banden voor de fiets zijn helaas verkeerd want daar zat een verkeerd ventiel op. Ze moeten dus geplakt worden…..

klik voor groot

Uiteindelijk lukt het om zowel de fiets als de doggyride weer rijdend te krijgen. Ik heb ondertussen de tassen gepakt voor de fietstocht dus we kunnen morgen op pad voor onze tocht. Ik ben benieuwd! Het zou fijn zijn als we onderweg nog reserve binnenbanden kunnen kopen. In Peterborough, bij onze startplaats is een winkel dus op hoop van zegen dan maar! Wordt dus vervolgd. Omdat het verder de hele middag blijft miezeren, gaan we uiteindelijk niet meer op pad voor een ren rondje. De dagteller blijft staan op 500 mtr.

gegevens:

* 0,5 km
* 18 graden

september 234 km – 2016 totaal 3.011 km

rapa nui – 563 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 2 – 596 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka stinson trail – 655 km
hoka mafate speed – 122 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km

Vanmorgen hebben we al een mooie ronde van 15 km gelopen. Vanavond is het nog steeds lekker weer en ga ik samen met woef en S. op pad voor een kort avond runnetje. Voor de grap probeer ik een ratio van 20/30 waarbij ik dus meer wandel dan hardloop. Een kennis liep vandaag de marathon in Hull op een ratio van 10/25 ofzoiets en had niet eens een hele gekke tijd. Ik loop uiteindelijk 6.54 min/km op deze 3 km lap en dat is aardig en zou op een langere afstand steeds beter worden qua gemiddelde. Maar ik moet toch flink doorlopen op die ren stukjes en ben benieuwd hoe lang ik dat dan vol zou houden. Geen idee. Het blijft grappig om te experimenteren. Ik herinner me de HM in Berlijn en Utrecht in 2012 die ik als training liep in aanloop naar de HM in Edinburgh dat jaar. Ik begon toen net met die RWR trainingen. Ik liep op mijn gemakje toen met een ratio van 6/1 als ik me niet vergis en had niet eens een gekke tijd. Maar toch denk ik dat ik mijn PR in 2012 toen en zeker nu in 2016 in Edinburgh nooit sneller had gedaan in RWR. Maar dat weet je dus nooit zeker want je kunt het nooit herhalen.

Hoe het ook zij, we hebben vanavond een kort rondje gedaan rond de farm hier vlakbij en dat was leuk. Helaas geen hertjes zoals gisteren en dat was jammer. Misschien waren we net iets te vroeg op pad.

klik voor groot

Morgen weer een run!

gegevens:

* 5,5 km
* 18 graden

september 234 km – 2016 totaal 3.010 km

rapa nui – 563 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 2 – 596 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka stinson trail – 655 km
hoka mafate speed – 121 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km

Gisteren liep ik hier al mijn eerste rondje. Vandaag is onze eerste echte vakantiedag na aankomst en gaan we samen op pad. We kiezen voor een bekende route die ook tamelijk vlak is en waar het makkelijk rijden is met de doggyride. We gaan rond Roughton lopen. De route is ongeveer 14 km dus dat is prima. Het weer is een beetje bewolkt als we vertrekken maar de temperatuur is verder goed.

De start even voorbij Horncastle is snel gevonden en we zetten gauw de doggyride in elkaar. Het matrasje blijkt nog in de cottage te liggen maar de nieuwe kar is al tamelijk zacht gelukkig. Daarna gaan we gauw op pad.

Eerst langs de Spa trail met alle kunstwerken. Dat blijft toch een leuk gezicht. Aan het einde van dit pad zullen we rechtdoor gaan, en niet via de golfbaan zoals de vorige keer. Dat pad daar is verboden voor fietsers en de vorige keer hadden we geluk dat iemand ons erop liet zodat we konden wandelen met de fiets.

klik voor groot

Maar als we bij het einde komen, blijkt er helemaal geen pad rechtdoor te gaan. We besluiten dat ik rechtsom via de golfbaan zal gaan en dat S. met de doggyride linksaf via de weg zal rijden. Het is maar een klein stukje.

klik voor groot

Zo gezegd zo gedaan. Ik hobbel blij met wafje over de golfbaan. Mooi en rustig maar opvallend genoeg dit jaar nog geen enkele paddenstoel terwijl er vorig jaar talloze stonden. Misschien wat later dit jaar? Aan het einde van het pad sla ik linksaf en daar kom ik S. weer tegen.

klik voor groot

Samen gaan we door naar Roughton. Woef gaat in de doggyride want we lopen nu een heel stuk over de weg richting Kirkby on Main. Daar mag ze er straks weer uit. De weg loopt prima, maar is veel langer dan in onze gedachten.

klik voor groot

Inmiddels schijnt de zon ook en is het warm geworden. Wafje begint ook al een beetje te zeuren in de kar dat ze eruit wil.

Maar uiteindelijk komen we in het dorpje bij de pub. Daar besluiten we rechtsom te lopen en het pad langs het water te proberen.

klik voor groot

Dat is een gok met de kar natuurlijk… Het pad is snel gevonden. Het is mooi met een waterrad bij het water. Helaas moeten we even de fiets en de doggyride over een hek tillen. We weten dan nog niet dat dat de eerste keer van meerdere keren zal zijn…

klik voor groot

Het pad is verder wel te doen langs het water. Eerst over het gras en daarna op het hoger gelegen pad. S. moppert wat. ik zei toch dat ik een mountainbike nodig had . Ja ja natuurlijk. En dan op de weg weer klagen dat het niet lekker rijdt…. ik heb toch ook geen trail schoenen aan?

klik voor groot

We komen weer bij een hekje, koppelen de kar af en tillen woef, de kar en de fiets over het hek. Aan de overkant van de weg doen we dit nog een keer. Verderop is de lock weten we, en daar was ook iets met een hekje herinneren we ons van een vorige keer.

klik voor groot

We lopen verder. Hier hebben we de vorige keer met de drone opnames gemaakt. Dat was leuk en het was mooi weer. Nu namen we de drone niet mee omdat het bewolkt was. Jammer, want nu schijnt de zon alweer! We hadden anders wel leuke beelden gehad.

klik voor groot

Even verderop zien we de lock al opdoemen. We maken even een foto en overleggen over de route. Gaan we vanaf hier weer over de weg of proberen we de rest van het pad ook? We kijken waar we het water weer over kunnen steken. Op de kaart staan footbridges aangegeven dus dat moet kunnen. We besluiten het te proberen en lopen door.

klik voor groot

S. klaagt en moppert weer volop maar het is echt mooi. We hebben al een dipper gezien en even later zien we een zwaan heel laag op het water aanvliegen. Prachtig! Ik geniet er wel van en woef is ook blij.

klik voor groot

Vanaf een afstandje zien we de eerste brug al. Kijk een echte brug! Althans dat lijkt zo van een afstandje. Als ik dichterbij kom, ga ik even kijken want ik zie weer een opstapje. Verdikkie, niet alleen iets waar alles weer overheen moet, maar ook nog een hele smalle brug. Dat wordt dus tillen!

klik voor groot

Als we verder het veld in kijken, zien we nog meer van die krengen. Dat valt dus tegen maar ik vind het wel een grap. De eerste brug gaat goed. Ik trek de doggyride door het veld naar de tweede brug en S. moddert met de fiets op de smalle brug. Zo rommelen we even door met de volgende bruggetjes en hekjes.

klik voor groot

Als we bij het einde zijn en het laatste hekje hebben gehad, komen we op een soort knollenveld. O jee. Om geen gezeur te hebben trek ik de doggyride dan maar door het gras richting de weg. Nee het trekken is geen probleem, ik word door elkaar geschud krijg ik te horen als we weer op de weg staan. O? Nou ja, we zijn er en ik vond het wel een grap eigenlijk. Nu het laatste stukje over de weg terug naar de auto. Ik moet wel even op gang komen na dat gedoe met de bruggetjes en de hekjes maar al snel zijn we weer lekker aan het lopen. Woef zit weer in de kar. Het laatste stuk moeten we straks even doorrennen want dat gaat over een drukke weg richting de parkeerplaats.

klik voor groot

Maar dit jaar gaat dat veel makkelijker dan vorig jaar en in no time leggen we de laatste 500 mtr even snel rennend af. Als het even meezit, zijn we nog op tijd thuis voor de formule 1 uitzending ook!

Op de parkeerplaats vouwen we de doggyride weer op en zetten de fiets op het dak. We hebben 15 km gelopen dus dat is prima. Een raar stukje tussendoor met al die bruggetjes maar dat is alleen maar leuk.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 15 km
* 21 graden

september 229 km – 2016 totaal 3.006 km

rapa nui – 558 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 2 – 596 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka stinson trail – 655 km
hoka mafate speed – 121 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km

Vandaag zijn we aangekomen in Lincolnshire. De overtocht ging soepel en woef was ook tevreden. Gelukkig konden we meteen in het huisje dus dat was prettig. Na aankomst even snel voer gehaald voor woef en daarna naar de cottage. In de middag een lekker dutje gedaan en verder een beetje geluierd. In de avond besloot ik toch maar op pad te gaan voor een eerste korte run hier. Het was al een beetje laat en ik was benieuwd hoe laat het donker zou zijn. Maar het 7 km rondje naar Belchford zou toch moeten lukken dus ik ging vol goede moed op pad. Voor de zekerheid een lampje in de rugzak.

klik voor groot

De weg ken ik natuurlijk inmiddels op mijn duimpje en woef ook al. We hobbelen lekker over de velden. Beetje op en neer maar het gaat prima. Aan het einde van het veld rechtsaf naar Belchford, langs de Bluebell Inn en weer rechtsaf de Vikin Way op. Het gras is vrij hoog en het lijkt een beetje op een knollenveld. Maar het blijft leuk en lekker lopen hier. Ik zie nog net het laatste avondlicht.

klik voor groot

Veel te snel ben ik alweer vlakbij de cottage. Ik besluit om een klein stukje nog richting Horncastle te lopen maar als ik daar loop, ben ik al dichtbij de afslag van het extra lusje rond de farm en dus besluit ik dat te doen. Het wordt inmiddels echt al donker en ik ben benieuwd of ik mijn lampje nog nodig zal hebben.

Ik loop door en zie een ree weg springen. Even verderop staat een groepje hertjes dat zich rot schrikt van ons. Een prachtig gezicht. Ik zie ook nog een uil vliegen.

Na 11 km sta ik weer bij de cottage. Inmiddels is het ook helemaal donker.

klik voor groot

Op naar de volgende ronde!

gegevens:

* 11 km
* 19 graden

september 214 km – 2016 totaal 2.991 km

rapa nui – 543 km
hoka bondi b – 383 km
hoka clifton 2 – 164 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 2 – 596 km
hoka stinson lite 3 – 32 km
hoka stinson trail – 655 km
hoka mafate speed – 121 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 454 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25 km