Gisteren kwam het er niet meer van om te gaan lopen vanwege alle perikelen rond het zwembad en het huisje dat gedaan moest worden. Ik had echt geen zin meer toen iedereen eindelijk weg was en heb de hele dag in mijn renkleding rond gelopen. Jammer maar helaas. Maar vandaag is er niemand bij het zwembad en is Stefan naar Amsterdam dus…. ik kan lekker op pad en dat doe ik. Het lijkt prima weer, mistig en niet teveel wind. Ik heb nog geen echt idee wat ik ga doen, eerst maar eens opwarmen. Het is gelukkig rustig. Ik wandel in sneltrein vaart door het bos zodat woefje alles kan doen. Daarna start ik op de heide. Helaas kom ik andere honden tegen en wil Fleur eerst even uitgebreid rommelen en komt niet. Ik sta te wachten en word echt ijskoud. De wind waait daar dwars door je heen op dat open stuk en het is bijna niet te doen. Vreemd, want vorige run was het veel kouder met min 2. Als ze eindelijk weer bij me is, start ik weer en probeer ik vooral mijn handen weer warm te krijgen. Lukt dat niet, dan moet ik terug naar de auto. Worden ze warm, dan blijven ze verder warm. Ik doe dus van alles om ze warm te krijgen en dat lukt. Op de heuvel kom ik weer dat stel tegen met die agressieve hond die Fleur laatst aanviel maar deze keer ben ik erop gedacht en schreeuw ik ook dat hij van mijn pad moet gaan met dat beest. Haha dat lukt en zonder kleerscheuren kunnen we door. Het gaat eigenlijk best lekker. Bij het aanlijnstuk klok ik weer een lap en dan gaan we echt van start. Omdat het lopen wel lekker gaat en ik nu ook goed warm ben, kies ik voor de lus helemaal buitenom. Ik ben benieuwd hoe dat zal zijn want ik weet dat het best een lastig extra stuk is met rul zand. Ik kies voor RWR met lekker doorlopen op de stukken waar dat kan en waar het goed voelt. Ik kijk verder niet naar tempo of hartslag en ook niet naar afstand. We hobbelen rustig voort en voordat ik er erg in heb, zijn we alweer bij de splitsing links naar blauwe route parkeerplaats en rechts verder met de lus. Rechtsaf dus en we hobbelen voort langs de bosrand. Inmiddels weet ik de weg gelukkig dus ik hoef nergens te kijken. Ik zie verder weinig. Weinig prenten, alleen helemaal aan het begin een heleboel herten prenten. Elke keer dat ik deze lus loop, ben ik weer verrast dat het stuk terug naar de splitsing bij het wolvenpad (waar ik straks uit ga komen) zo lang is. Gelukkig gaat het lopen prima. Ik heb echt nergens last van en heb het gevoel dat ik wel uren zou kunnen lopen. De laatste keer dat ik hier liep was dat wel anders want toen had ik nog onwijs last van mijn linkerbeen en kon de splitsing me niet snel genoeg komen. Nu gaat alles prima en al snel ben ik bij de splitsing en loop ik rechtdoor over het wolvenpad. Elke keer verwacht ik om een of andere reden dat ik naar links moet maar ik moet gewoon rechtdoor. Vanaf nu is het niet ver mee. Als we weer bij het losloopgebied komen, gaat alles nog prima. Tot mijn verrassing ligt er een verse wolvendrol net naast het pad waar we altijd wandelen. Dat is wel apart. Ik dacht samen met Stefan afgelopen weekend ook al prenten te zien maar nu weten we het zeker. De wolven hobbelen dus ook gewoon lekker over dit pad. Als ik bij het bos kom, besluit ik lekker door te hobbelen door het bos en sla linksaf. Hoe ver ik ga, dat zie ik onderweg wel. Fleur vindt alles best volgens mij en hobbelt braaf mee aan haar lijntje. Ze heeft eigenlijk nergens voor me uit gelopen en kwam zelfs een keer verstrikt te zitten in haar riempje met haar poot. Zo naast me is de lijn eigenlijk net iets te lang want ik moet zelf ook opletten dat ik er niet in blijf haken. Omdat het lopen zo lekker gaat, hobbelen we helemaal tot het einde, slaan rechtsaf en lopen dan richting de andere kant. Weer rechtsaf en zo door hobbelend lopen we al snel weer richting het losloop gebied. Dit liep een stuk lekkerder dan mijn non stop MAF rondje waar ik ook deze extra lus door het bos maakte. Ik had het toen echt moeilijk om het lage tempo vol te houden op lage hartslag. Nu let ik nergens op en dat loopt heerlijk. Tijdens het MAF rondje bleef ik stabiel rond de 138. Vandaag blijf ik rond de 132 maar dan wel RWR. Ik ben wel bijna een minuut per kilometer sneller vandaag. Dan loop ik toch liever zo eigenlijk. Misschien train je iets anders, ik weet het niet maar de hartslag blijft laag en ik train ook afstand. Misschien kan ik dan non stop wel weer op een andere manier trainen zodat alles makkelijk blijft. Ik deed van de week natuurlijk ook al RWR met tempo blokken om weer iets anders te trainen. Enfin, al rommelend staan we na bijna 14 km weer bij de auto. Als ik nou gekeken had, had ik wel dat kleine lusje gemaakt om alsnog echt de 14 kilometer aan te tikken (nu was het 13,65). Maar heerlijk gelopen, zo kan ik de hele ochtend wel lopen denk ik. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13,5 km
* 0 graden

januari 113 km – 2025 totaal 113 km