Vandaag weer op pad voor een rondje. Deze keer geen 10 graden zoals gisteren maar een koude en winderige 3 graden. Maar ik trek hetzelfde aan als gisteren want dat beviel prima. Er stond gisteren meer wind dus ik denk dat het wel goed komt. Het Salomon dingetje is prima voor sleutel, zakdoekje en telefoon. Er kan natuurlijk veel meer in maar dat heb ik nu niet nodig. Eerst even inwandelen. Het is gelukkig rustig en Fleur wil ook wel wat brokjes en we stappen lekker door. Op de heide start ik mijn runnetje. Ik denk dat ik vandaag ga proberen weer een non stop stukje te doen. Op 25 december deed ik 30 minuten. Eerst dus door het losloop gebied even lekker RWR om warm te worden. Dat gaat verder prima. Gisteren dribbelde ik hier rustiger doorheen om mijn hartslag laag te houden wat niet meeviel door de harde wind. Nu komt mijn hartslag op dit stukje net aan 142 als maximum. Nog niet zo slecht volgens mij. Bij het aanlijngebied lijn ik Fleur aan en start ik mijn non stop lapje. Ik ga dus niet meer kijken voordat ik weer het aanlijngebied uitloop, want ik moet in ieder geval dat hele stuk door dieselen. Het valt niet eens mee omdat Fleur vandaag achter me blijft lopen. Dat loopt ook niet helemaal geweldig maar goed, zo hobbelen we rustig door. Ik zie verder niets. Geen mensen en geen dieren. Wel veel sporen van edelherten ook soms zo ingedrukt dat ik denk dat ze hebben gerend. Misschien achterna gezeten door de wolf wie zal het zeggen. Op het wolvenpad zie ik ook niets maar op een gegeven moment voel ik dat Fleur steeds gaat omkijken. Dan draai ik natuurlijk wel even om maar in de gauwigheid zie ik niets. Nu nog maar een klein stukje, eerst naar de afslag tot het bos, dan de grote oom en daarna al het bordje met einde aanlijngebied. Ik hobbel rustig door en let verder nergens op. Ja op mijn ademhaling die meestal in 2/3 gaat. Maar ik voel mezelf sjokken. De prednison en tavegyl werkt niet erg mee denk ik. Vannacht was het ook weer bar en boos met de jeuk bij mijn ogen. Na koelen met 2 koelelementen was de jeuk eindelijk weg en viel ik in slaap tot 3.10 uur. Een paar nachten goed slapen zou ook helpen met fitter worden denk ik. Maar goed, we zijn er bijna. Voor me uit zie ik iemand op een step met 2 hondjes. Dat is nou jammer want het lijkt erop dat ik die ga inhalen en dat wil ik nu even niet met mijn non stop poging. Ik maak dus maar een extra lusje door het bos. Meteen een mooie lus voor wat extra minuten want ik zou bijna bij de 30 minuten zijn met nog wat extra langs de bosrand. Fleur loopt naast me en voor mijn gevoel gaat het nu echt heel langzaam. Ben ik nou moe? Wat is er dan moe? Waarom gaat het eigenlijk zo langzaam? Eigenlijk weet ik niet eens waarom het zo langzaam gaat allemaal. Al mijmerend loop ik het bos alweer uit en laat fleur snel los terwijl ik door hobbel en als ik uiteindelijk bij het pad met dik blad kom, klok ik af op ruim 41 minuten non stop. Niet slecht denk ik.

Als ik het vergelijk met 25 december was ik wel iets langzamer (4 sec/km) maar was mijn hartslag lager. Niet belangrijk, wel leuk dat ik gewoon ruim 40 minuten non stop heb gehobbeld met woefje. Ze krijgt nog wat brokjes en daarna huiswaarts. Inmiddels regent het keihard dus we komen nog net nat aan bij de auto met een kleine 9 km op de teller.

gegevens:

* 9 km
* 3 graden

januari 50 km – 2025 totaal 50 km

Gisteren lag er prachtige sneeuw, maar koos ik ervoor om met Stefan een stukje te wandelen. Dat was prachtig en fijn om samen te doen. Vandaag ga ik dan weer op pad voor een runnetje. Ik heb inmiddels de nieuwe MAF training van Maffetone (2020) gelezen over de maximum aerobic frequency (function). Dat blijft interessante kost. Ik las het eerste boek al in 2011, en trainde ermee in 2014 en 2015. Ik deed toen ook braaf de MAF testen, bestaande uit 3 of 5 mile op MAF tempo. Dat zag er destijds niet eens gek uit zag ik, maar het is wel 10 jaar geleden en ik had destijds ook al enkele jaren loopervaring. Nu ben ik nog volop aan het opbouwen hoewel mijn conditie natuurlijk niet zo slecht is door het wandelen. Het schijnt dat je cardiovasculair aardig wat vasthoudt, dat je vooral weer spieren moet trainen om hard te lopen. Nu startte ik weer serieus op 15 oktober 2024 dus nog niet erg lang geleden. Ik oefen wat alles wat. Eerst opgebouwd, daarna wat snelheid erin gebracht en langere loopstukken. Ik deed op 25 december iets meer dan 30 minuten non stop. Maar op zich is dat voor nu prima. Op die manier wordt RWR natuurlijk ook gemakkelijker, als je gewoon meer ‘in het vat hebt’. Ook startte ik met langere afstanden, tot 13,5 km tot nu toe. Vandaag had ik me voorgenomen om dan eens te proberen op MAF een wat langer stukje te doen. Nou geloof ik – als ik het goed zie tenminste – dat mijn huidige MAF niet 138 maar 128 zou moeten zijn. Oepsie. En dat met de keiharde wind van vandaag, het rulle zand en de heuveltjes? Ik denk het niet maar ik ga gewoon kijken wat ik ervan terecht breng. Het is inmiddels ineens weer 10 graden dus echt warm. Geen Falke giletje dus maar mijn dunne Decathlon dingetje en mijn nieuwe Salomon hesje waar de telefoon en sleutel etc in kan en eventueel ook mijn dunne giletje als het echt warm wordt. Ik ben snel mega warm en dan gaat mijn hartslag al direct omhoog. Zo gezegd zo gedaan. Inwandelen door het bos en starten maar. Meteen gaat mijn hartslag boven de 130 op het eerste minuutje. Rustig aan maar….. Ik wandel zelfs de heuvel op om niet meteen vanaf het begin al verkeerd uit te komen en neem me voor om ongeveer 135 als maximum aan te houden vanwege de wind. Het lopen gaat prima met RWR en de lage hartslag. Ik moet vandaag dus wel een extra lusje doen om wat afstand te krijgen anders train ik alsnog niks qua vetverbranding. Als ik weer terug ben bij de start, slinger ik dus door het bos over de grote brede paden. Ik trek zelfs – uit de wind – mijn giletje uit en prop dat achterin de Salomon. Gaat prima dus goede keuze. Ik moet alleen even kijken waar ik de brokjes van woef laat maar die heeft ze nu al bijna op. Het lopen gaat verder goed maar natuurlijk idioot langzaam. Ik kan er zo nog wel 8 km aan vast knopen denk ik. Dat doen we natuurlijk niet en na bijna 12 km staan we weer bij de auto. Maximale hartslag 138, gemiddeld 129 dus op zich niet verkeerd. Op naar de volgende. Ik denk dat het grote geheim ligt in rustig opbouwen en naar je lichaam luisteren. En afwisselend trainen en ook met plezier. De langere stukken kunnen dan (deels) via RWR met of zonder MAF. Combineer dat met delen non stop en stukken sneller lopen en het wordt wel wat. Over een paar maanden weten we meer.

klik voor groot

Overigens ben ik dus ook alweer meer dan 40 km onderweg op de challenge voor de 1.303 Wales Coast path route. Ik kreeg een postkaartje

I crossed the River Dee near Queensferry and continued on its southern side until I reached Point Ayr, the northernmost point of Wales. It is located at the mouth of the River Dee, which flows into the Irish Sea. The picturesque beach is part of Talacre, a small village favoured by locals and tourists for its long sandy beaches and extensive sand dunes.

Perhaps the most notable landmark on the beach is the Talacre Lighthouse, also known as the Point of Ayr Lighthouse. This 1776 lighthouse, standing atop the sand dunes, was built to guide ships navigating the coastline. Later, a pile lighthouse was established in its place by the Trinity House, an organisation responsible for overseeing lighthouse operations across Wales, England, the Channel Islands, and Gibraltar. By the end of the 19th century, this replacement, too, gave way to a lightship. Today, Talacre Lighthouse stands in solitude, a somewhat forsaken sentinel, steadfastly gazing over the expanse of the Irish Sea.

gegevens:

* 12 km
* 10 graden

januari 41 km – 2025 totaal 41 km

Gisteren heb ik een fijn rondje gedaan over een beetje besneeuwd landschap met een waterig zonnetje erbij en ging alles prima. Vandaag is een heel andere dag. Het is niet alleen somber, grijs en nat, maar ik stond op met mega dikke oogleden en rode ringen als een wasbeer. En dat terwijl het allemaal net weer helemaal goed was na een reactie op iets. Wat? Geen idee. Peper? Soja? Echt super balen dat ik dus geen idee heb want dan kan ik tenminste iets laten staan. Nou nog even zo door gaan en ik ga echt terug op de modifast voor een tijdje want ik kan hier slecht tegen. We hebben gisteren sushi gegeten en daarbij nam ik (inderdaad) wat soja saus op de sashimi. Is het dat? Vorige keer kreeg ik het na uit eten gaan maar niet zo mega als nu. Ik heb inmiddels al 20 mg prednison achter de kiezen en een tavegyl die ik gelukkig via de huisarts vorige week al kreeg omdat mijn stripje op was na de vorige episode. Enfin, naar buiten lijkt me wel fijn dus ga ik maar op pad voor een rondje ook al zie ik er idioot uit en voelt het vooral helemaal klote. Ik ben benieuwd of ik mijn benen in beweging krijg na de Tavegyl maar we zullen zien. Geen haast, want Stefan is verkeersregelaar bij de Nieuwjaarsloop aan het begin van de straat. Ik had notabene bedacht dat ik misschien wel mee wilde doen met de 5 km om zo een wegrondje te hebben. Nou niet dus.

Woef is er gewoon al klaar voor en we starten door het bos waar mooi ijshaar te zien is door de kou en vochtige lucht. Ik heb gelukkig toch mijn Mafate aangetrokken want het is her en der gewoon nog glad en ijzig. Dat is dus een goede beslissing zo blijkt. Ik loop mijn gewone rondje. Woef is even stout als ze – eindelijk – weer even kan spelen met een andere hond na de loopsheid. Ze komt niet mee en ik moet wachten. Nou ja het is geen wedstrijd zullen we maar zeggen. We hobbelen daarna rustige verder. Ik zie verder niets, wel een paar nieuwe sporen van edelherten maar geen wolf, gewoon niks. Ik weet nu dat ik met een kleine 6 km bij de afslag naar het bos sta en dat klopt. Maar vandaag wil ik weliswaar een langere ronde doen (ook al gaat het zeer matig) maar ik wilde een lusje doen aan het einde en zo doen we het ook. Als ik weet terug ben bij het losloopgebied loop ik door en neem de eerste grote afslag het bos weer in. Ik weet inmiddels waar ik weer rechtsaf kan (na de 2 heuveltjes) en kijkend op de kaart zie ik later dat dat ook het laatste pad is voor het einde. Wil ik langer, dan moet ik dus door tot het einde. Weer wat geleerd. Ik hobbel nu terug naar het pad parallel aan de weg en sla ergens tegen het einde weer rechtsaf voor een klein extra lusje. Op deze manier kom ik bij het middelste parallel pad weer uit bij het losloopgebied. Allemaal niet interessant, maar voor mij nu wel leuk om te ontdekken want dit is een prima weg voor verlenging, gewoon lekker rechtdoor en breed zonder slalommen om maar wat extra meters te krijgen. Ik laat Fleur weer lekker los bij het losloopgebied, hobbel nog even verder en klok af. Na 10,5 km staan we weer bij de auto. Vannacht zouden we sneeuw moeten krijgen, dus misschien is het morgen wel zo prachtig dat ik nog een rondje ga doen en dan dinsdag weer. We zullen zien hoe het loopt. In ieder geval zit deze weer in de knip.

klik voor groot

gegevens:

* 10,5 km
* 0 graden

januari 29 km – 2025 totaal 29 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Gisteren waren we in Aken maar waren we niet al te laat thuis en ik sliep best aardig. Alle seinen op groen dus voor een lekker loopje. We moeten eerst even bloedprikken in Nunspeet. Stefan en ik rijden apart zodat ik meteen door kan rijden naar Vierhouten en Stefan vast naar het huisje kan voor de laatste dingetjes voordat de mannen weer terugkomen zondag. Tot mijn verrassing ligt er een heel dun laagje sneeuw/hagel. Ik ga er echter van uit dat het straks gewoon weg is als ik in Vierhouten ben. Als wij thuis wat hebben liggen op het gras, ligt er verder nergens wat. Maar daar vergis ik me dus in, want het bos is een beetje wit maar alle paden door de heide zijn wit en glad. Ik baal als een stekker want hoewel het erg mooi is en het ook nog tamelijk zonnig is, is het gewoon glad. Had ik nou mijn Mafate speed maar aangetrokken zoals de vorige keer tijdens de sneeuw. Met die schoenen kom ik overal overheen! Maar goed, ik ga gewoon op pad en besluit langzaam te hobbelen. Echt hobbelen en weinig afzetten. De heuvel wandel ik op. Niet omdat ik moe ben maar omdat ik geen zin heb om te vallen. Daarna hobbel ik voorzichtig verder. Ik heb al een keer moeten stoppen voor honden, heb dus een stukje gewandeld en verder is het glad. Ik geniet wel van de omgeving vandaag en het lopen gaat zo onwijs makkelijk vandaag dat ik het wel leuk vind eigenlijk. In het aanlijngebied gaat het lopen beter. De grond is daar zachter en minder glad. Ik hobbel dus gewoon maar door. Ik neem de gewone route en ga niet het bos in want we willen nog even de kerst spullen uit het huisje weghalen en daarna naar Nunspeet voor wat boodschappen. Kleding voor Stefan en een kussen voor mij. Eigenlijk moet ik mijn jas ook wegbrengen voor een nieuwe rits. Zo mijmerend hobbel ik het hele stuk door het aanlijngebied non stop door. Ik hobbel verder onder de heuvel langs, een stukje over de heide en weer terug en richting het bos verder. Fleur loopt alweer los (ja dat waren dus 3 stappen wandelen) en ik stop met mijn hardlooprondje weer bij het pad met de bladeren niet ver van de auto. Niet slecht, want zo hobbelde ik gewoon weer 30 minuten non stop zonder problemen. Op deze manier gaat het RWR gewoon steeds makkelijker. Binnenkort moet het wegrondje er echt even van komen om te kijken of er ergens nog wat tempo verstopt zit. Zondag wordt dat niks want dan krijgen we sneeuw volgens de voorspellingen. Morgen misschien dan nog een rondje extra of zondag door de sneeuw maar dan op de juiste schoenen. Op naar de volgende ronde.

klik voor groot

gegevens:

* 8 km
* 1 graden

januari 18,5 km – 2025 totaal 18,5 km

Vandaag een nieuw begin met een nieuw jaar. Inmiddels heb ik wel netjes opgebouwd denk ik dus kan ik gewoon voort. Beetje tempo trainingen, beetje afstand en een beetje niks. Het doel voor komend jaar staat op 1.303 kilometer. Ik doe dat via de Conqueror Challenge met een run langs de Wales Coast. Die was toevallig 1.303 dus die koos ik dan maar. Iets meer dan de geplande 1.250 en minder dan de verwachte (gehoopte) 1.500 km. We zullen zien. Bij de start kreeg ik meteen de eerste postcard al van de route

Vandaag dan het eerste rondje. Meteen maar op pad en ik wil eigenlijk gewoon 10 km lopen. Vorige keer was het gewone rondje plus een stukje bos 9.7 km dus dat kwam niet goed uit maar door mijn wandelingen met Stefan weet ik iets meer van de paden door het bos dus die verlenging zal wel lukken zonder mega overschrijding. Het enige probleempje is de wind vandaag. Geen 22 km/uur zoals meestal op de heide maar 46 km/uur en dan ook nog ZW dus bijna het hele stuk tegen op het stukje terug op het wolvenpad na. Ik doe dus rustig aan en begin maar gewoon met RWR. Ik merk het wel aan mijn hartslag en ademhaling maar het is niet anders. De wind is er nu eenmaal en ik wil gewoon verder. Fleur nadert nu echt het einde van de loopsheid maar ik blijf wel opletten. Deze week nog uit en daarna is het helemaal veilig weer vermoed ik. Dat mag ook wel. Voor me uit lopen een paar honden met iemand maar die gaan meteen de heide op en wij lopen rechtdoor langs de heide en gaan nog een stukje door het bos. Daar hebben we dus geen last meer van straks denk ik. En dat blijkt te kloppen. Ik kan ongestoord verder hobbelen langs de heuvel, eromheen en over de eerste heuvel richting de Aarde en weer verder naar het aanlijn gebied. Fleur gaat aan de riem en verder hobbelen we. Volgende week zal ik weer eens het lusje over de heide lopen en dan een stukje bos om te kijken hoeveel dat dan in het totaal is. Ik vermoed dat je op die manier heel makkelijk 13 km kan lopen zonder te hoeven zoeken naar een route. Met een stukje via de andere kant kan je dan heel makkelijk steeds verder lopen zonder kaart lezen. Ik kom helemaal niemand meer tegen. Geen fietser en geen wandelaar. Heerlijk. Als ik over het wolvenpad loop, heb ik ineens de wind in de rug. Dat loopt niet eens heel fijn en ik krijg het ook nog warm want de temperatuur is met ruim 8 graden gewoon hoog. Ik hobbel door het bos en daar zie ik verder ook niks. Ik maak een klein lusje om verder te komen dan de 9.7 km van de vorige keer en dat is verder prima. Ik stop mijn loopstukje als ik een bospad met veel bladeren over moet. Vanaf daar gaat Fleur weer lekker los. Een kleine cool down dus maar vandaag maar dat is prima. Ik maak eindelijk weer eens een fotootje van haar.

Na ruim 10 km staan we weer bij de auto. Prima rondje wel vermoeiend door de wind. Verder niet veel bijzonders, been redelijk goed en ik denk nog steeds dat die stomme elastische band niet OK is om mee te lopen als Fleur wat druk erop zet. Ik ga zoeken naar de bruine riem met rek zodat ik het heupharnasje eens kan proberen. Op naar de volgende run maar weer. Bij de postcard zat deze tekst:

I once asked a Welshman how he would describe the Wales Coast Path. He said, “… it’s got a dramatic coastline, with jagged cliffs, choppy seas, stacks, caves and large sandy beaches mixed in with rolling hills, dense woodland, isolated farmhouses and ancient churches”. Never mind the myriad of medieval castles and quite a few listed as UNESCO sites.

As I begin to tackle this dramatic coastline, I will remember the Welshman’s words and look forward to its many wonders.

gegevens:

* 10 km
* 8 graden

januari 10 km – 2025 totaal 10 km

Vandaag weliswaar een rondje van 7 km, maar wel een heel ander rondje dan normaal. Deze keer niet over de heide maar door het bos waar ik vrijdag voor het eerst doorheen liep. Dat brede pad aan het einde liep eigenlijk prima dus dat wilde ik dan vandaag ook doen. Ik wandel eerst door het bos voor warming up over de gebruikelijke route en start daarna op de heide zoals normaal. Fleur kan nog lekker los rennen en dat doet ze dan ook. In plaats van de heuvel rond te lopen, ga ik nu rechtdoor met Fleur alweer aan de riem. Een kort losloop stukje dus vandaag voor haar maar ze heeft alles al gedaan gelukkig. Ik hobbel voor het eerst in tegengestelde richting richting het bos. Grappig dat het er dan allemaal zo anders uitziet. Bij de eerste splitsing ga ik rechtsaf het bos in en ik loop vanaf daar richting de weg. Ik herken alles dus dat gaat goed. Als ik weer bij het brede pad kom wat me rechtstreeks naar de auto zou leiden, sla ik linksaf. Eens kijken of ik daar een stukje verder kan. Dat kan ik op zich maar ik loop wel langs de weg nu. Ook terug, loop ik langs de weg. Fleur doet het prima maar het loopt niet erg prettig allemaal. Het is somber en donker hier. Als ik uiteindelijk weer op het brede bekende pad kom, loop ik het lusje dat ik met Stefan afgelopen weekend heb gewandeld. Dat is weer een stukje extra. Uiteindelijk hobbel ik ver een ander pad terug naar het losloop gebied. dit is het pad waar ik afgelopen weekend met Stefan een vrij verse wolvendrol vond. Grappig genoeg heb ik precies dezelfde afstand gelopen als tijdens mijn heiderondje. Dat was niet nodig en op zich niet per se de bedoeling. Ik vond het wel leuk om in 2024 nog 250 km te lopen om gewoon een mooi getal te hebben maar verder maakt het natuurlijk niets uit. Ik ben uiteindelijk dit jaar op 15 oktober weer begonnen en heb tot nu netjes doorgelopen (op de midweek Vlodrop na overigens en dat zie je dus meteen aan de afstand). De 4000 km per jaar is nog ver weg maar of ik dat nog moet willen met alles wat we hier doen en de afstanden die gewandeld worden extra is maar de vraag. Voor nu stel ik mijn jaardoel voor 2025 vast op 1.250 km. Ik ben benieuwd!

gegevens:

* 7 km
* 4 graden

december 111 km – 2024 totaal 254 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Ik heb op zich goed geslapen maar was om 4.30 klaar wakker. Heb ademhalingsoefeningen gedaan met mijn horloge en eens gekeken hoe je kunt navigeren naar een punt. Weer wat geleerd. Uiteindelijk viel ik dus toch (helaas) weer in slaap tegen 6.15 met het gevolg dat ik veel te laat echt wakker was en ook nog eens laat vertrok voor mijn rondje. Dat ging best goed ondanks ons kerstmaal van gisteren dat niet alleen veel maar ook laat was. Been hield zich ook aardig goed gelukkig. Ik kwam eerst een hondje tegen terwijl fleur niet met me mee wilde en op de grond ging dweilen. Daarna kwam ik tijdens de warming up aan de praat met mensen die met Jan op pad waren geweest in een groep van 18 man vanaf het hotel. Zo zou ik dus echt geen excursie willen geven maar het is een leuk verdien model en kennelijk willen mensen dit ook echt nog steeds doen. Enfin, toen ik eindelijk na 12 minuten op de heide aankwam, ben ik gestart met mijn rondje. Ik had de RWR op 1/20 gezet maar die 20 seconden is dus veel te onrustig. Ik loop liever door of start eerder dan dat tingeltje steeds. op een gegeven moment heb ik dus ook maar de RWR weer terug gezet naar 1/30. Vandaag wilde ik namelijk wél met ratio lopen omdat ik eergisteren de 31 non stop had gedaan en nu ook niet 100 procent fit ben natuurlijk. Vanaf de nieuwe ratio ging het beter. Ik hobbelde rustig door en moest mezelf ook wel steeds tot wandel stukje pushen maar dat is OK. op het brede pad naar de wolvenheuvel veel mountainbikers. Grappig genoeg ben ik daar in al die runs nog nooit iemand tegen gekomen. Best irritant maar goed.

Ik had voor vandaag besloten dat ik bij de laatste bocht in het stukje richting het einde naar links zou afslaan, terug het bos in. Nog niet eerder gedaan en op de kaart kijkend kan ik daar een lusje aanmaken. Vorige keer liep ik bij toeval al langer dan de 7 km, maar ik wil graag verder kunnen met makkelijke lussen die ik niet al na 1 kilometer hoef te beslissen.

Zo gezegd zo gedaan. Bospad is altijd harder en makkelijker dan et zand op de heide. Dat is duidelijk. Ook al moest ik opletten omdat de wortels vrij glad waren, liep het een stuk makkelijker. Eerst maar eens rechtdoor en einde rechtsaf. Zoveel kon ik zelf nog wel bedenken. Ik had voor de zekerheid Komoot ook aangezet. Op een gegeven moment heb ik op mijn horloge maar gewoon terug naar start aangeklikt en op de kaart gekeken waar ik was. Een prachtig breed pad strekte zich voor me uit en volgens mijn horloge zou dat 2 kilometer rechtdoor zijn. Dat klopt dus ook en het liep heerlijk. Een volgende keer zou ik aan het einde linksaf slaan en weer rechtsaf, zodat ik verder loop voordat ik bij het losloop gebiedje kom. Dan is mijn wandelstukje korter. Ik wist nu niet dat het rondje door het bos voor de warming up een kilometer was en dat is zonde. Nu was het prima weer, zonder wind maar normaal moet dit wel wat korter. Na 9.7 km staan we weer bij de auto. Op naar de volgende maar weer.

gegevens:

* 9,5 km
* 3 graden

december 104 km – 2024 totaal 246 km

Een andere afstand. Yep en ook nog eens per ongeluk eigenlijk. Fleur is nog steeds loops dus het wordt weer een oppas rondje vandaag. Gisteren sloeg ik over vanwege de pijn in mijn been en een hele korte nacht. Vandaag voel ik niks en heb ik ook goed geslapen dus ondanks 1e kerstdag, ga ik op pad. Al vrij snel na de start van mijn hardloop stukje kom ik weer een hond tegen die echt niet wil luisteren. Ik moet wachten op de baas die hem vervolgens meeneemt aan de riem. Ik kan ook weer verder hobbelen. Tijd rondje hoeft dus niet meer en is misschien ook niet handig met het been. Eerst maar eens verder hobbelen. Ik denk na over een berichtje van Jannie dat ik las voordat ik begon. Haar man is aan het doodgaan door uitgezaaide prostaatkanker. Echt bizar. Zij is jonger dan ik. Ze zijn gisteren van Hongarije naar Duitsland gereden en nu ligt hij in het ziekenhuis voor pijnbestrijding. Het roept meteen herinneringen op aan mijn tante die 4 jaar geleden euthanasie kreeg op 31 december vanwege alvleesklierkanker. Zucht. Het leven is veel te kort voor teveel gedoe. En dat hebben we momenteel weer door allerlei stomme dingen die met het huis te maken hebben. Gaten waar het water doorheen komt, hekken die het niet doen, muren die geschilderd moeten worden etc. En ondertussen is er nergens anders tijd voor. Dat wil je toch gewoon niet. Al mijmerend ben ik aangekomen bij het aanlijngebied. Gelukkig verder niks tegen gekomen. Ik lijn Fleur aan en besluit een aparte lap te maken en te proberen non stop door te lopen om die echte 30 minuten eens te maken. Hobbel hobbel. Fleur weer niet voor me uit maar naast me dus pad zoeken. Rul zand, heideplantjes, heuveltjes etc. Het gaat op zich heel goed maar toch…. Ik ken de route zo goed dat ik het heel makkelijk kan opdelen. Eerst tot de vaste schaapskooi, daarna langs de plek waar de oude stond en rechtsaf. Richting wolf heuveltje naar het fietspad en vanaf daar eindelijk een beetje heuveltje af richting de afslag naar het bos. Daarna begint het erop te lijken, nog even naar de eerste grote boom en ja…. vanaf daar alleen nog maar naar de start van het losloopgebied waar ik normaal afklok. Het gaat best aardig en been houdt zich ook gedeisd. Ik ga pas op mijn klokje kijken als ik bij het losloopgebied ben. Ik weet zeker dat ik dan nog niet op 30 minuten zit, maar we zullen zien. Ik ben bij het losloopgebied, loop het kleine stukje verder en kijk op mijn klokje. Iets meer dan 26 minuten dus ik moet nog even doorlopen. Ik ga linksaf het brede pad op richting het bos. Daar kan ik goed zien of er iets aankomt. Fleur zit nog aan de riem natuurlijk. Als ik bij het bos ben, staat er iets meer dan 31 minuten op de teller voor non stop dus ik klok mijn lap af en ga verder wandelen met Fleur. Niet slecht dus. Ik ben al helemaal geen non stop loper dus ik ben niet ontevreden. Nu nog wat snelheidswerk erin en wat afstand en wie weet waar ik nog ga uitkomen samen met wafje. Ik wandel terug door het bos en sta daarom na 8 km bij de auto. Grappig dat het ineens veel langer is op deze manier maar een prima rondje zo. Op naar de volgende. Ik hoop dat Stefan mijn been nog een keer wil doen met de vlakvoetmachine want dat lijkt wat te doen (en we hebben ook weinig gezeten door het gedoe met het hek dus dat helpt misschien ook). Nu eerst lekker kerstontbijt met mijn liefje.

edit: ik keek eens terug in Garmin Connect om te zien wat ik vorig jaar uitspookte toen ik de 30 minuten liep op verharde grond tijdens Evy les 30. Ik vergeleek vooral grondcontact tijd en verticale oscillatie om te kijken of daar verschil in zat. Gek genoeg is ondanks de zachtere ondergrond eigenlijk alles beter nu tijdens deze 30 minuten non stop. Cadans is wat lager maar niet vreemd met zachte ondergrond en heuvelachtig terrein. Maar verticale oscillatie en grondcontact tijd is lager. Vooral dat laatste is goed, ook tegen blessures. Ik ben benieuwd wat ik op verhard terrein nu zou lopen. Voorlopig even niet totdat been weer helemaal goed is denk ik. Maar het is leuk om te vergelijken, zeker ook omdat ik nu eenmaal een stuk ouder ben geworden. Op 03.02.2020 deed ik ook les 30 van Evy opnieuw na het overlijden van Ziva. Toen had ik natuurlijk nog veel meer tempo en conditie in mijn lijf en dat zie ik ook wel terug. Cadans veel hoger op 170 (maar met footpod en dat is volgens mij veel nauwkeuriger dan het horloge) en een tempo 1 min/km sneller dan nu. We gaan het zien. Het rondje uit 2020 is hetzelfde rondje als ik hier nog wil doen dus een mooie vergelijking.

gegevens:

* 8 km
* 8 graden

december 102 km – 2024 totaal 237 km

Fleur is nog steeds loops dus ik moet echt opletten of er niks aan komt. Hoewel ik eerst ergens anders wil gaan lopen, besluit ik toch maar gewoon te starten en te kijken waar het schip strandt. Bij het eerste stuk door het losloopgebied kom ik helaas een hond tegen die nogal veel tijd kost omdat hij Fleur erg leuk vindt. Zij zit dan natuurlijk al lang aan de riem. Ik hoef dus niet meer op tijd te lopen, dat is duidelijk. Als ik verder loop, bedenk ik wat ik dan wil gaan doen. Bij de andere parking moet ik ook even een andere route over het fietspad lopen omdat er een hond aan kom maar Fleur zit dan nog steeds aan de riem voor de zekerheid. Ik hobbel verder en omdat mijn linkerbeen minder pijn doet, besluit ik maar gewoon door te lopen. Kijken of dat wil lukken. Ik ben bijna 10 weken bezig nu, dus dan zou ik volgens Evy ook 30 minuten achter elkaar moeten kunnen lopen zonder dat ik dat zo heb geoefend. Ik heb natuurlijk van de week al die 2 stukken gedaan en daarvoor 3 langere stukken elk van een kilometer dus wie weet lukt het gewoon. Ik blijf dus hobbelen. Fleur loopt niet overal lekker voor me uit helaas maar zolang ze me niet uit balans haalt vind ik het goed. Het is wel lastiger om een pad te vinden met haar naast me. Alles is smal en rul. Omdat ik niet precies weet hoe lang ik gelopen heb en het een beetje gok aan de hand van de 2 langere stukken van eerder deze maand, besluit ik een stukje door te hobbelen over de heide. Helaas gaat het keihard regenen en gaat Fleur ergens schudden zodat ik bijna over haar heen val omdat ze daar wel voor me uit loopt. Ik klok dan maar af om de cool down te beginnen. Achteraf zie ik dat ik net niet de 30 minuten vol heb gemaakt en volgens het horloge heb ik ook ergens niet gelopen waar ik de man met de hond weer tegen kwam (of het was een grote plas dat zou ook kunnen). Niet helemaal een mooie lap dus maar wel mooi lang. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 7 km
* 7 graden

december 94 km – 2024 totaal 229 km

Vandaag weer op pad voor een rondje. Vorige keer de langere run gedaan en dat beviel goed. Vandaag start ik echter alweer met pijn in dat linker been. Stom gedoe. Ik ga dus maar gewoon strak RWR doen om niks te forceren. Er gebeurt weinig onderweg en aan het einde besluit ik toch het laatste stukje gewoon door te hobbelen. De laatste 9 minuten lopen we dus non stop naar het einde. Op naar de volgende ronde.

gegevens:

* 7 km
* 7 graden

december 80 km – 2024 totaal 222 km