Vandaag het laatste rondje hier in Aken. Ik zou morgen nog wel kunnen lopen, maar een rustdag voor de training van zondag aanstaande, lijkt me geen gek idee. Bovendien liep ik hier nu drie dagen achter elkaar. Dus dan maar extra genieten van deze laatste dag. Het is hier erg mooi en ik bof geweldig met het weer. Het bos is helemaal droog en er is nergens modder. De heuvels blijven een uitdaging.

Vandaag koos ik voor een andere route, en sloeg ik linksaf na de start. Die weg loopt een beetje omhoog maar niet erg. Daarna rechtsaf het bos in en inmiddels ken ik de weg! Ik weet dus al dat ik bij de Fernsehturm uit zal komen en aangezien ik niet over de brede weg terug wil met al die kleine steentjes (die misschien de zooltjes van woef kapot maken), besluit ik dan toch maar door te lopen om rechtsaf die steile helling af te dalen waar ik gisteren omhoog geklauterd ben. Dat heb ik dus niet hardlopend gedaan. Het is een heel lastig stukje met allemaal losliggende keien en stenen en bovendien echt steil. Ik heb geen zin om weer op de grond te kukelen of mijn gewrichten teveel te belasten dus heb ik een beetje slingerend het eerste steile stuk gewandeld. Daar kwam ik een mooie hond tegen met een aardige eigenaar, dus heb ik even staan praten voordat ik weer verder ging en uiteindelijk het laatste stukje ben gaan lopen weer. Bij de grote kruising gekozen voor een extra lusje richting de velden waar ik gisteren ook liep, maar dan afsnijden zodat het niet het hele stuk zou zijn en daar kwam ik ook zowaar uit waar ik uit wilde komen.

Leuk dat ik nu dus aardig de weg ken. Onderstaande foto’s zijn niet tijdens de loop genomen maar tijdens een wandeling met de hond.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 12 graden

april 116 km – 2013 totaal 656 km

kinvara 3 – 389 km
minimus MT – 232 km
pure flow – 275 km
pure cadence – 227 km
minimus MR – 63 km

Vandaag mijn tweede rondje hier gelopen. Ik besluit om dezelfde start te lopen om te kijken of ik het ‘nog steeds’ kan. Dat begin is namelijk helemaal niet makkelijk. Aanvankelijk loopt de weg omhoog, om daarna over een enorm lastig keienpad weer naar beneden te lopen. De kunst is daar eigenlijk om overeind te blijven en niet te zwikken of te vallen en ook nog een beetje tempo te houden. Daarna kom je op een stukje weg, en sla je linksaf door de velden. Een aardige weg, ware het niet, dat het daar gewoon weer omhoog loopt. In de warmte valt dat niet mee, maar ik vond het wel een leuke uitdaging, zeker met de wind vol op kop. Maar ik hield vol en klikte een lap tijd na 2 km vlak voor de afslag naar links langs het spoor. Vanaf daar gaat het weer heuvelopwaarts door het bos.

Deze keer besloot ik tot een extra lus recht door en wist ik al dat ik daarvoor een echt steil stuk op zou moeten. Dat lukte me uiteindelijk toch maar als je kijkt op het hoogteprofiel zie je meteen welk stukje ik bedoel. Ik hobbelde vrolijk door en bedacht dat ik de weg al aardig begon te kennen daar in het bos. Navigatie heb ik niet meer nodig.

Na een kleine 8 km vond ik het wel genoeg aangezien ik morgen weer weer wil lopen en ik dus ineens 3 dagen achter elkaar op zwaar terrein loop.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 13 graden
* HR max 160

april 108 km – 2013 totaal 649 km

kinvara 3 – 389 km
minimus MT – 224 km
pure flow – 275 km
pure cadence – 227 km
minimus MR – 63 km

Een beetje onverwacht ben ik ineens in Aken. Maar aangezien ik vlak bij een geweldig mooi bos zit, het weer prima is en ik bovendien toch de hond moet uitlaten, ga ik op pad voor een kort rondje. het is vrij warm en alles loopt hier enorm op en neer. Ik besluit dus echt tot een baby rondje en dat is zo voor de eerste keer al zwaar genoeg met die heuvels. Kort maar krachtig zullen we maar zeggen. Maar ik geniet met volle teugen en besluit de volgende dag maar weer een rondje te rennen.

De foto’s geven een impressie van het bos, maar zijn gemaakt op een andere dag.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 5,5 km
* temp 14 graden
* HR niet gemeten

april 100 km – 2013 totaal 641 km

kinvara 3 – 389 km
minimus MT – 216 km
pure flow – 275 km
pure cadence – 227 km
minimus MR – 63 km

Een tweede rondje door het Preuswald vandaag en ik besluit nu eens te starten met de weg die ik normaal als laatste terug neem. Heuveltje op dus, terwijl dit zo heerlijk loopt op de terugweg als de weg heuveltje af gaat. Ik dacht eerlijk gezegd dat het veel lastiger zou zijn om heuvelop te lopen, omdat je best snelheid maakt op de terugweg. Maar ik vond het klimmen eigenlijk nogal meevallen en de harde ondergrond maakte dat het wel lekker liep op deze manier. Normaal start ik altijd de andere kant op en moet ik meteen al door de bladeren en door de modder. Overigens viel het deze keer erg mee met de modder, maar vermeed ik het pad waar ik de vorige keer echt tot mijn enkels wegzakte en woef haar schoentjes ook verloor.

Aan het begin van het bos staat een schattig huisje tegen de bosrand met enorm veel grond erom heen. Dat lijkt me wel wat!

klik voor groot

Toen ik verder liep in het bos en genoot van alles om me heen, hoorde ik ineens een hele luide stem allerlei dingen roepen. Ik dacht dat het schoolkinderen waren die vroeg door het bos aan het fietsen waren en was benieuwd wat er op mijn pad zou komen. Dat bleek een man of vrouw te zijn die alleen maar keihard aan het roepen was. Ik heb geen idee wat hij of zij allemaal liep te schreeuwen maar het ging aan een stuk door. Achter de persoon liep een hond versierd met bloemen en gekleurde banden. Heel merkwaardig maar al snel was het geluid weggestorven en liep ik weer heerlijk in mijn eentje door het stille bos.

Ik wilde eigenlijk weer rechtsaf slaan richting Belgie, maar ineens dook de schreeuwende persoon weer op van links die ook richting Belgie liep. Dan maar rechtdoor en eens kijken of ik het grotere pad zou kunnen vinden die me op de weg zou brengen waar ik de gisteren het karrenpad had genomen en twee weken geleden een afslag miste. Vanaf deze kant zou ik immers weer op die bredere weg uit moeten komen. Hoewel ik de weg niet herkende, bleek het wel te kloppen, en kwam ik uit waar ik dacht uit te komen en kon ik dus via Belgie maar dan tegengesteld weer op de weg terug komen. Een prima rondje en nu weet ik dus weer wat meer de weg daar en kan ik ook makkelijker die karrenpaden vermijden. Dat is op zich wel leuk om te lopen, maar even een beetje doorlopen is ook niet slecht.

Helaas ontdekte ik dus toen ook dat ik kennelijk altijd lekker omlaag hobbel en dus nu omhoog moest klauteren. Gelukkig liep er een heel stuk voor me ook een man de heuvel op en kon ik me aan hem een beetje optrekken en viel het me niet eens tegen.

Tot mijn verrassing hadden we er toch weer 8 km opzitten toen ik klaar was en zo voelde het absoluut niet. Misschien helpt het ook wel (mentaal) als je weet waar je loopt en ongeveer de route naar huis kunt inschatten zonder dat je je zorgen hoeft te maken over de juiste route en de afstand.

Op naar de volgende run. Dat zal weer in mijn eigen kikkerlandje zijn!

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 8
* gem HF 136 max 161

rondje in google earth openen

nov 156 km – 2012 totaal 1.965 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 103 km
brooks pure cadence 21 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 256 km

Vandaag weer een rondje door het Preuswald. Rustig aan en niet te lang, want volgende week is ook alweer de Bruggenloop. Bovendien is de training met de hoogteverschillen al veel zwaarder dan in ons vlakke kikkerlandje!

Bij het begin van de run zo’n ‘altaartje’, en die kom je her en der in het bos ook tegen. Soms met brandend lampje of kaarsje erbij, of wat bloemen. Zulke dingen zie je dacht ik niet in Nederland, althans niet in de gebieden waar ik loop. Het is wel bijzonder.

klik voor groot

Ik denk inmiddels een beetje de weg te kennen door het bos, dus had van te voren een route in gedachten die aardig bleek te kloppen achteraf. Al snel ging het weer eventjes heuveltje op, en voordat ik moest klimmen, maakte ik snel nog even een kiekje van woef. Daarna een afslagje en ergens door het bos, klimmend en klauterend. Ineens schiet Ztje er vandoor en ik zie al snel eerst iets rennen met een witte kont, en vlak daar achteraan een rode woef. Een hert! Het is voor het eerst dat ik zo dichtbij een hertje zie in dit gebied en ik baal dat ik het dier niet eerder zag dan Ztje. Normaal doet ze dit niet, maar kennelijk ruikt het hert wel erg lekker en is ze in een oogwenk er achteraan. Gelukkig heb ik voor noodgevallen altijd mijn (jacht)fluit bij me, dus na het signaal keert ze direct om en staat ze kwispelend en opgewonden voor mijn neus. Ik vraag haar of het dier veertjes had, en al snel snapt ze dat ze helemaal niet achter een hert aan hoort te rennen (onzin natuurlijk). Dit ras is gefokt voor ‘veerwild’ en herten zouden haar eigenlijk niets moeten doen. Maar goed, het jachtbloed begon kennelijk even te kolken en aangezien ze superfit is, en helemaal blij tijdens een run, wil ze natuurlijk wel eens dit soort dingen doen. Ze rende immers – tot mijn schrik – in de UK een keer keihard achter een haas aan. Ik heb nooit geweten dat ze zo snel kon zijn!

klik voor groot

Weer richting Belgie en vanaf daar dus deze keer niet iets stoms doen, maar tijdig weer richting Duitsland en de start. In Belgie mogen honden niet los, maar omdat ik deze ker maar een klein stukje door Belgie wilde lopen, bleef ze dan maar aan de knie bij me lopen zonder de riem. Ik hoopte maar dat er geen hertjes zouden zijn.

klik voor groot

Daarna dus op het kompas een afslagje over een soort karrenpad genomen en daarna kwam ik inderdaad weer op de weg die ik ook bedoeld had. Prima rondje dus, niet verdwaald deze keer en weer een stukje van het bos ontdekt.

klik voor groot

Op naar de volgende run. Ik vond overigens het klimmen weer makkelijker gaan dan de vorige keer. Wel opvallend. Blijkbaar helpt het toch wel om af en toe dit soort hoogte verschilletjes mee te pakken. Het einde is natuurlijk altijd helemaal lekker zo heuveltje af.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 8
* gem HF 134 max 161

rondje in google earth openen

nov 148 km – 2012 totaal 1.957 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 103 km
brooks pure cadence 21 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 248 km