Dit zal het laatste rondje zijn in dit gebied, want ik ben van plan om morgen en route naar de nieuwe plek in Belford te gaan lopen. Ik had niet zoveel zin meer in klimpartijen, en wilde ook niet enorm zoeken, maar wilde wel op een nieuwe – onbekende – plek lopen. Weinig wensen nietwaar? Uit het boekje had ik een simpele route gevonden rond Sprouston, hier dichtbij en deels lang de rivier en deels via de old railway. Een beetje zoals het rondje Roxburgh vermoedde ik. Zo gezegd zo gedaan en met de route in de navigatie gaan we op pad. Sprouston is snel gevonden. Het is eigenlijk het dorpje net aan de andere kant van de river Tweed. Parkeren gaat makkelijk en nadat ik even op de kaart en beschrijving heb gekeken of ik werkelijk het ‘grassy path’ moet nemen, zijn we op weg. Rechts van me zie ik een interessant bord in de muur ter nagedachtenis aan een hond die iets voor zalm vissers betekende. Jammer dat het niet beschreven staat in het boekje waar dat over gaat. Even snel een kiekje en daarna verder over het grassy path.

klik voor groot

Daarna lopen we al snel weer langs de rivier. Het is prachtig met mooi licht en het bootje met de vissers maakt het helemaal af natuurlijk. Ook nog een oud ding dat gebruikt werd voor zalm visserij (las ik in het boekje)

klik voor groot

Dan hobbelen we ineens een veld met koetjes in. Koetjes met kalfjes en de moed zinkt me even in de schoenen. Wat weet ik ook alweer van koeien met kalfjes? Niet lief. Gelukkig staan ze aan de rechterkant en kan ik helemaal links langs de water rand blijven lopen. Er zit zelfs een lage draad waar ik in geval van nood nog wel overheen kan springen misschien. Op hoop van zegen dan maar en we rennen de wei in. Daar komen de moeders al in actie. Wat doet dat loslopende rode kalfje daar? Ik schrik me kapot en zwaai weer met mijn armen en roep boos dat ze heel lief zijn. Dat helpt en ze minderen vaart en verliezen uiteindelijk hun belangstelling als ik ver genoeg van hun kroost ben. Gelukkig.

klik voor groot

De route is makkelijk want het is gewoon steeds maar rechtuit. Even ergens naar rechts een lusje om een huis heen en verder kan een kind de was doen. Zelfs ik. Veel flora en fauna onderweg en het is heel afwisselend, ook qua ondergrond maar het loopt allemaal prima.

klik voor groot

Dan ineens gaat het mis. Het ene moment hobbelen we vrolijk over het gras maar het andere moment kermt en piept woef ineens en staat stil op drie pootjes. Wat nu? Ze blijft piepen en dat doet ze nooit. Kapotte zool? Ik zie een raar gevormde tak op het pad liggen. Zou ze daarop zijn gaan staan of over gestruikeld zijn? Ik ga gauw kijken en bestudeer haar zooltjes. Geen bloed, niks te zien eigenlijk. Ze bibbert van schrik en ik masseer snel alles bij de gekwetste poot. Even tot rust komen, misschien is het alleen maar schrik. Ze is een keiharde maar kan ineens om niks dan enorm mutserig doen. Ik hoop dus dat dat nu ook zo is. Ik heb weliswaar schoentjes bij me, maar daar zou ik nu niks aan hebben want met de zooltjes is niks. Dat zou een heel eind dragen worden vanaf de rivier hier. Maar het kan altijd gebeuren, en ook ik kan ten val komen of iets dergelijks. Maar laten we eens kijken hoe het gaat na de massage….. Ik wandel rustig een stukje en doe alsof alles heel leuk is. Teveel aandacht is ook weer niet handig. Ondertussen loer ik of ik ook maar iets zie van mankheid of pijn. Dat lijkt niet zo te zijn en even later is ze alweer de hort op. Gelukkig! Ik maak ook weer vaart en we zijn weer op pad. Pfeew.

klik voor groot

Als we bijna aan het einde van het pad langs de rivier zijn gekomen, staat er een enorme groep schapen in de weide. Die schrikken van mij (of ons) en gaan keihard voor me uit rennen. Niet handig, als ze nou de andere kant oprennen, zijn ze van ons af. Maar nee de hele kudde truien rent voor me uit. Dat moeten we niet hebben, want straks denkt de boer nog dat woef ze opjaagt en schiet hij woef af. Ik lijn haar dus aan (terwijl ze al aan de knie liep) en probeer de kudde rustig te krijgen. Misschien reageren ze op mij. Terwijl ik even rustig blijf staan, komen ze gek genoeg toch eens even dichterbij om te kijken. Het is dus mijn beweging denk ik, die ze aan het schrikken maakt. Zo reageert elke kudde kennelijk weer anders.

klik voor groot

Uiteindelijk kom ik er toch langs als ze de heuvel opgaan.

klik voor groot

Daarna moet ik een stukje over de weg en sla linksaf richting de old railway. Dat is ook een mooi stukje met fraai uitzicht.

klik voor groot

Hier lopen geen schapen maar blijkbaar liepen die daar eerder wel en heeft de boer last gehad van enge honden die lammetjes aanvielen. Onbegrijpelijk als je enge honden hebt, dat je die dan niet aan de riem doet. Later hoorde ik van de eigenaresse van de cottage dat ze ook 3 lammetjes heeft verloren aan honden en dat een andere boer de hond van een vakantieganger heeft doodgeschoten. Die hond had een waas gekregen en was de hele kudde te lijf gegaan. Moet je toch niet aan denken!

klik voor groot

De old railway is vooral lang en een beetje saai hoewel het pad afwisselend een breed graspad is en een smal overwoekerd pad is. Allebei prima beloopbaar overigens. Maar ik ben wel blij als we uiteindelijk weer Sprouston inlopen. Het was een kort rondje, en leuk om gezien te hebben.

klik voor groot

gegevens:

* 12 km
* 16 graden

mei 267 km – 2015 totaal 1.644 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 371+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km

Voor vandaag had ik al een paar dagen geleden een route uitgezocht en in de navigatie gezet. Het zou een rondje van 13 km zijn, die begon bij de abbey van Jedburgh waar ik op de eerste dag van de BAW ook halverwege de dag voorbij kwam. Gek idee dat ik toen nog twijfelde of ik Kelso wel weer zou halen en inmiddels is de hele route gedaan en heb ik alweer diverse rondjes gelopen hier.

Ik heb natuurlijk eerst even goed gekeken bij de abbey en wat foto’s gemaakt.

klik voor groot

Ook zag ik nu Inchbonny sculpture vlakbij. Daar heb ik de vorige keer niets van gezien maar ik wist het ook niet. Dit gaat over de ontdekking van horizontale en verticale rock strata die gevonden werden bij de kust van Berwick.

klik voor groot

Daarna gauw de stad uit en op weg naar de route over Cannongate bridge. Deze keer stak ik over, de vorige keer liepen we erlangs op weg naar Kelso.

klik voor groot

Dan twijfel ik even want de route staat deels aangegeven maar omgekeerd aan het boekje, dus keer ik de route om in mijn navigatie. Dat is maar goed ook want het einde van de route zal ik helemaal niet meer lopen zoals het moet.

klik voor groot

Daarover later meer. Ik loop dus eerst parallel aan Jed water verder met prachtig uitzicht links. Dit herken ik van de BAW. Jammer dat ik nu dezelfde richting op loop als maandag vorige week, maar het blijft mooi.

klik voor groot

Dit stuk loopt prima, en we hebben het naar ons zin zo onderweg.
Op een gegeven moment slaan we rechtsaf Dere Street op en dat is ook een fraai pad dat omhoog en naar beneden loopt. Links en rechts weer die heerlijk geurende struiken.

klik voor groot

Dan moeten we rechtsaf slaan een bos in. Vervolgens is het een en al ellende (voor mij dan). Het is een haast onbegaanbaar pad. Op sommige delen kan ik nog wel joggen maar op andere delen stap ik scheldend door de modder troep. Niks aan.

klik voor groot

Ik kijk op de kaart en besluit aan het einde de weg te pakken en terug te gaan naar Jedburgh. Ik heb geen zin om dit heel erg lang te doen. Als we na ruim 10 km weer terug zijn bij de abbey, besluit ik een deel van een andere route te doen die me naar Timpendean Tower zal brengen. Zo gezegd zo gedaan en na even zoeken, blijken we gewoon even de BAW terug te moeten lopen richting Hawick waarbij we weer langs Jail Castle komen. Vorige week stond daar de bloesem nog mooi in bloei.

klik voor groot

Rechts zal ik ergens een beetje verborgen pad kunnen vinden met een gate en dat is snel gevonden. We klimmen een paar trappen op en echt fraai is het allemaal niet (meer). Daarna loop ik aanvankelijk verkeerd over een weiland en daarna besluit ik terug te keren. Het doel is nu nog veel te ver weg, vandaag heb ik daar geen zin in en het pad dat ik nu aan het bewandelen (!) ben heeft een stijging van 80 mtr naar 210 mtr in een kort afstand. Dat kan ik dus niet en zeker niet nu meer. Ik slenter omhoog en help een schaap dat klem zit tussen hek en prikkeldraad.

klik voor groot

Ik ben blij als ik boven ben, en sla rechtsaf om over de weg weer naar Jedburgh te gaan. Daarbij vergeet ik even dat we net die enorme stijging hadden en dus weer naar beneden zullen moeten. Dit had beter andersom kunnen zijn: stijgen over de weg en dalen over zachte bodem. Ik hobbel rustig naar beneden maar omdat ik aan het afremmen ben, besluit ik het laatste stukje dan maar te wandelen. Beter voor lijf en leden Het is niet anders, het rondje liep voor geen meter. Gauw vergeten en op naar de volgende. Ik maak nog een foto van het uitzicht en van de abbey als ik vanaf de andere kant nu kom aanlopen.

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* 15 graden

mei 255 km – 2015 totaal 1.632 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 359+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km

Ik had niet echt plannen om te gaan lopen vandaag en het weer was een beetje vreemd. Wederom wisselde zonneschijn af met regenbuien. Maar in de namiddag wilde ik toch even wat geesten verjagen en ben ik op pad gegaan hier bij de cottage voor een heel kort rondje. Dat moest net kunnen qua weer dacht ik. Ik had al even gewacht omdat ik donder hoorde in de verte maar dat zette niet door. Even geen Jedburgh of Coldstream dus maar gewoon een kort losloop rondje dat altijd tussendoor kan. Ik liep hetzelfde rondje als de eerste dag dat ik hier was maar nu wilde ik Thomson’s monument nog even bekijken.

Zo gezegd zo gedaan en al snel liepen we weer langs het watertje en daarna langs en door de schaapjes.

klik voor groot

Hoewel de lucht er in de verte dreigend uitzag, liep ik gewoon in het zonnetje en had ik het veel te heet met mijn jackje aan en mijn sleeves. Ik had echter op regen gerekend en aangezien ik het al stikheet had, heb ik het toch maar allemaal aangehouden in verband met de wind. Te laat uittrekken is dan helaas veel te koud.

Ik ben de hele heuvel gewoon achter elkaar opgedraafd en dat ging prima. Ik wist nu ook de weg en hoefde dus nergens meer te kijken. Foto’s maakte ik even snel als ik een hekje moest openen.

Nadat ik uit de velden weer op de weg kwam, zag ik het monument al liggen. Dat is wel een markant ding hier in de omgeving en bijna 16 meter hoog. Meer over dat monument op deze site

klik voor groot

Toen ik even stond te kijken naar dat monument, zag ik voor me mooi weer en zon en achter me een loodgrijze lucht met bliksem. Ik besloot dus maar snel om te keren en weer terug te gaan naar het huisje. Regen is niet erg maar onweer en bliksem vind ik eng.

klik voor groot

Snel liepen we weer dezelfde weg terug. Lekker naar beneden rennen nu en met de wind mee. Dan gaat het best snel! Ik zag voor me uit van die vlagen regen uit de wolken vallen. Met de gele velden een prachtig gezicht. Ik liep nog altijd in de zon te puffen notabene.

klik voor groot

Na 7 km waren we weer terug. Terwijl ik dit tik is het uren later en er is dus geen spatje regen gevallen. Geeft niet, het was een lekker en snel rondje en ik heb toch weer iets nieuws gezien in de omgeving. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 7 km
* 13 graden

mei 240 km – 2015 totaal 1.618 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 344+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km

Weer zo’n gekke dag als gisteren. Bewolkt en harde regen in de ochtend, maar volgens de voorspellingen zou het in de middag mooi worden. En dat klopte! Zodra het zonntje begon te schijnen, stapte ik dus in de auto om even naar Smailholm te rijden. Toen ik gisteren terugreed van Melrose, kwam ik namelijk door Smailholm en had een bord gezien dat naar Smailholm Tower wees. En ik herinnerde me dat in het boekje een wandeling stond naar Smailholm, dus de bestemming van vandaag was snel gevonden! Een wandeling van 13 km waar je als wandelaar 4,5 uur voor uit moet trekken volgens het boekje. Die stond dus al in de navigatie en vol goede moed gingen we op pad.

Parkeren bij de kerk en daarna meteen een stille weg op richting Smailholm Tower. Ik kon de tower in de verte al zien liggen en wat lijkt het dan nog een eind!

klik voor groot

Het was stralend weer ineens (ondanks de wind) en de omgeving was echt prachtig. Heel onverwacht en zo leuk om weer iets nieuws te ontdekken op deze manier.

klik voor groot

Na ruim 2.5 km komt Smailholm dan toch echt in zicht. Ik kon lekker opschieten op de verharde weg en dat is voor een keer ook wel even fijn lopen! Ik zie een watertje met prachtig uitzicht en daar ligt de Tower dan!

klik voor groot

Ik loop eromheen, want dit moet ik natuurlijk wel even wat beter gaan bekijken! Mooi ding en ik lees dat het 12.1 m bij 9.4 m, en dat de muren 2.4 m dik zijn. Meer over de Tower op deze site. Het uitzicht rond de Tower is prachtig.

klik voor groot

Ik heb even gewacht met de foto’s totdat de zon zich weer liet zien, want dan is alles toch veel mooier natuurlijk. Maar ik had geluk en mijn geduld werd beloond.

Snel gingen we daarna weer op pad. De Tower lag achter ons, maar af wel steeds een fraai uitzicht naarmate het kleiner werd natuurlijk.

klik voor groot

De route was prima te vinden en na de Tower liepen we door een veld waar prima te lopen was. Lekker even doorsukkelen! Jammer genoeg valt er even een klein miezer buitje uit de wolken maar daarna knapt het al snel weer op. Ik loop dwars over Westfield Farm en ik blijf het bijzonder vinden dat je gewoon over een erf mag lopen. Daar moet je in Nederland eens mee aankomen. Het is een enorme working farm maar bij het begin staat een rijtje fleurige roze huisjes. Daarna gaan we even een stukje omhoog het veld in maar met een prima pad.

klik voor groot

Woef heeft er zin in en dartelt door het veld. Gek beest. Ik kijk op de kaart en zie dat ik ergens via een bochtje verder rechtdoor moet lopen. Bochtje…. bochtje… waarheen dan? Ik zie niks en vervolgens loop ik het veld in en tuur wat mijn GPS wijzertje doet Dat lijkt redelijk in de buurt maar helaas stuit ik op een hek waar ik niet overheen kan vanwege het schrikdraad. Gatsie want ik ben net door een koeienveldje gelopen met een beetje modder. Terug dan maar en kennelijk is er ergens bij die oude schuur een pad dat ik gemist heb.

klik voor groot

Dat blijkt te kloppen en al snel zijn we weer op het juiste pad. Met een keurig hek waar we doorheen kunnen. Dit loopt ook weer prima en we schieten lekker op. Terwijl ik dit tik, kijk ik ondertussen in het boekje en daar staat keurig die barn ingetekend met de route er links langs. Volgende keer moet ik dus de waypoints maar in de navigatie zetten want dit had ik dus kunnen voorkomen. Het is echt een geklooi als je een pad niet kunt vinden, want soms trekken ze de route ook gewoon over een veld (zou ik later nog achter komen). Dus vreemd is het niet als je ineens ergens doorheen moet waden of zoiets.

Maar we lopen verder en komen op een mooi pad door een kleine bossage. Weer iets heel anders op te lopen. Fraai en rechts van me lopen koeien achter het muurtje. Ook deze koeien zijn blijkbaar nog niet zo lang in de wei en rennen met ons mee. Het loopt heerlijk en ik geniet met volle teugen.

Dan houdt ineens het pad op en komen we op een drukke weg. Dat is even een verrassing want ik had gedacht dat het pad wel langs de weg ergens door zou lopen. Ik zie echter inderdaad een redelijk goed pad over een veld. Zou ik daar langs moeten in plaats van langs die weg? Ik ga het proberen en hoop dat ik aan het einde van het veld dan inderdaad weer een gat in de muur of een hek zal tegenkomen. Gelukkig blijkt dat ook zo te zijn. Ook nu in het boekje zie ik nog niet of dat nu de bedoeling was, maar ik ben goed uitgekomen.

klik voor groot

Daarna lopen we alsnog een stukje over een weg maar dat is een prima weg met enkele auto’s. Hier kunnen we weer even lekker doorlopen en dat voelt heerlijk. Even een beetje opschieten en ondertussen om me heen kijken.

klik voor groot

We lopen alweer richting Smailholm en ik weet dat we daar nog een lusje gaan maken. Grappig genoeg staat daar ineens een pijltje dus dat kan ik al helemaal niet missen. Jammer genoeg is het maar 1 pijltje blijkt later, maar ik vind verder de route redelijk makkelijk ook al twijfel ik even aan het einde. Vervelend gevoel want er is echt niets vervelenders dan terug te moeten over een pad waar je met moeite overheen kunt joggen. Maar het gaat gelukkig goed, en ik kom keurig uit bij het hek waar ik moet zijn. Het weer is inderdaad weer omgeslagen en ik loop met de wind tegen terug naar Smailholm waar de auto staat. Aan het einde van het veld staat een groep koeien me weer op te wachten. Ook deze groep rende naast het muurtje weer met ons mee. Nieuwsgierig en ik was maar wat bij dat er weer een muur tussen de koeien en mij in zat!

klik voor groot

Eind goed al goed. Een mooie route waar ik op heel veel stukken echt lekker door kon lopen in plaats van dat getrut onderweg. Een aanrader dus, zeker als je niet meer twijfelt over de juiste route.

Ik loop Smailholm in en wandel even langs het kerkje. Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 16 km
* 12 graden

mei 234 km – 2015 totaal 1.610 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 336+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km

Vanmorgen was het nog een beetje grijs en volgens de weersvoorspellingen zou het rond 2 uur gaan regenen maar zou het daarna opklaren. Dat komt goed uit, want dan kan ik lekker een dutje doen en pas in de namiddag gaan lopen. Dat is zo heerlijk met de lange dagen nu. Je hebt de hele dag de tijd eigenlijk. Omdat ik vlees moet halen voor woef, had ik een rondje uitgezocht rond Melrose, want dat is vlakbij Galashields waar ik heen moest voor het voer. Bovendien leek het me leuk om eens die Eildon Hills te bekijken die ik woensdag links heb laten liggen op de Borders Abbey Way. Ik liep daar met plezier, dus ik zou er graag weer terug gaan voor een rondje. Zo gezegd zo gedaan en terwijl ik op weg ben in de middag, klettert de regen tegen de autoruit. Gezellig! Maar we zijn op pad dus eerst maar eens zien. Het vlees was snel gehaald en daarna terug naar Melrose. Inmiddels is het ook mooi weer! Tot mijn verrassing vind ik – ondanks de zondag – gewoon een parkeerplekje vlakbij de bushalte waar ik dinsdag opstapte. Dat is vlakbij de abbey dus dat komt goed uit. Eerst nog even bij de abbey kijken op mijn gemak en daarna over Priors Walk richting Rhymer Stone waar ik woensdag ook liep. Daar ruik ik weer de uienlucht en het is inderdaad wild garlic. Heerlijk!

klik voor groot

We hobbelen verder en slaan deze keer rechtsaf als we in de buurt van Rhymer’s Stone zijn. Gek genoeg staat daar dus het informatie bord over die steen. Over Thomas the Rhymer die bij de boom daar zijn voorspellingen ingefluisterd kreeg. Ik zie achter me een van de drie heuvels van Eildon Hill al liggen.

klik voor groot

Ik ben benieuwd wat ik zal tegenkomen en hoe het pad zal zijn. Het is prachtig weer dus dat is leuk voor uitzicht als we gaan klimmen straks. Ik had twee routes gemaakt, waarvan er maar eentje is opgeslagen. Maar de andere route weet ik nog wel als ik de kaart erbij heb, dus onderweg besluit ik welke ik zal nemen uiteindelijk, want het begin is voor beide routes hetzelfde.

Het blijkt een prachtige route te zijn. Zeker met het vrolijke geel dat zo lekker naar zonnecreme ruikt. Het zonnetje schijnt, ik loop samen met woef en het is prachtig. En dan die lucht erbij….het is echt een bijzondere ervaring. Blij dat ik gegaan ben!

klik voor groot

We klimmen gestaag en het probleem is niet de klim maar het prachtige uitzicht. Ik kom nauwelijks vooruit want ik blijf maar kijken. Geweldig. Ik zie in de verte beneden me de abbey liggen en rechts van me die prachtige brug. Daar loopt ook een route heen en die wil ik ook nog gaan bekijken. Ik maak plaatjes, maar het ene uitzicht is nog mooier dan het andere en hoe hoger ik kom, hoe mooier en indrukwekkender het allemaal wordt. Toch post ik de foto’s want het brengt straks weer het gevoel terug van het klimmen en het uitzicht en hoe mooi het was. Echt heel bijzonder.

klik voor groot

Op de linker foto kan je rechts de brug zien liggen als je de foto vergroot, op de rechterfoto zie je de abbey heel goed:

klik voor groot

Na verloop van tijd kom ik op een soort splitsing waar de heuvels en vallei vormen. Links ligt een heuvel en rechts ligt een heuvel. Nu moet ik gaan kiezen welke route ik ga nemen. Ik besluit de St Cuthberts way een stukje te volgen en daarna over vlakker land een grote lus te maken om uiteindelijk weer bij Rhymer’s Stone uit te komen. Op die manier kan ik ook nog even lekker lopen, want ik vrees dat de andere route alleen maar meer van dit moois is met nog meer stijgen. Die doe ik dan wel een andere keer, ik heb van dit eerste stuk al enorm genoten. Prachtig!

klik voor groot

Het is een goede beslissing, want het trekt toch een beetje dicht en als er minder uitzicht is, is de route ook net minder fraai. De andere kant van Eildon Hill is ook erg mooi en eigenlijk onverwacht. Ik had me niet gerealiseerd dat je vanaf daar weer zo’n uitzicht zou hebben.

klik voor groot

Ik hobbel vrolijk naar beneden en raak even verderop aan de praat met wandelaars die de hond bewonderen en vragen waar ik heen ga. We praten wat over de St Cuthberts way die ik misschien ook nog wil doen en over de borders abbey way die ik gedaan heb. Na verloop van tijd neem ik afscheid en ik loop weer verder. Inmiddels zijn we in een bos aangekomen. Dat ruikt heerlijk en is erg mooi. Er schieten twee eekhoorns voor me uit die woef wel even wil besnuffelen. Foeiiiii.

klik voor groot

Van het bos weer over velden, langs schapen en koeien die gelukkig deze keer achter een hek staan. Het is van alles wat met overal mooie vergezichten en doorkijkjes. Ik geniet volop al is het jammer dat ik soms even op de kaart moet kijken.

klik voor groot

Ik loop door een dorpje en als ik op de kaart kijk, zie ik dat ik naast een huis sta waar iemand lekker buiten zit. Ook daar raak ik weer uitgebreid aan de praat en we hebben het over wandelen en de Borders Abbey Way. De vrouw vertelt dat ze er een jaar over gedaan heeft, steeds in kleine stukjes. Maar ze heeft zelfs een certificate of completion. Verder wandelt ze niet erg veel maar ze kan me wel vertellen welke kant ik op moet. Inmiddels weet ik dat dus wel (denk ik) en we gaan weer verder.

Het pad is een beetje eigenaardig met laag hangende takken. Niet handig met een rugzak maar wel leuk en woef vindt het allemaal geweldig. Ongelooflijk dat ze totaal geen last heeft van de lange run aan het begin van de week.

Na een veld sta ik even op de kaart te kijken. Ik ben net over een hekje gestapt en sta bij een ander hek. Als ik me omdraai zie ik dit:

klik voor groot

Ik moest zo lachen om die eigenwijze hond die daar OP het hekje staat te wachten. Alsof ze wilde zeggen ‘hoe lang moet ik nog blijven staan voordat je ziet hoe braaf ik ben???’ Nou dat is ze zeker. Ik maak snel een foto met de telefoon voordat ze er verder afspringt.

De route is daarna makkelijk. Even over het veld met de schapen richting de weg. As het goed is, loopt daar een oude railway langs waar ik overheen kan. Gelukkig klopt dat dus hoeven we niet langs de weg te lopen. Helaas wel het geluid van de auto’s Daarna linksaf het pad op richting Rhymer’s Stone. Helaas is het weer echt omgeslagen nu en heb ik ook de wind pal tegen. Maar we zijn er bijna en na de stone zullen we rechtsaf slaan naar Melrose terug.

klik voor groot

Ik kies voor het stuk over de weg en niet via Priors Walk zodat we een beetje opschieten. Zo komen we na 16 km weer bij Melrose na een erg mooie route met prachtig weer toen het moest qua uitzicht. Op naar de volgende run dan maar weer. Ik heb gepland om bij Jedburgh te gaan lopen dan. Ook weer een plaatsje waar ik was tijdens de Borders Abbey Way met een prachtige abbey en een mooi loop gebied.

klik voor groot

Overigens blijk ik op de terugweg langs die prachtige brug te rijden die ik vanaf de heuvels heb gezien. Jammer, want ik had het graag willen bewaren voor een run maar mocht ik daar niet meer toe komen, dan toch maar de plaatjes die ik maakte toen ik even parkeerde. Helaas de mooie brug met tegenlicht, de andere kant op kijkend zie je “old meets new” qua bruggen. Een bijzondere plek daar! Meer hierover op deze site

klik voor groot

gegevens:

* 16 km
* 12 graden

mei 219 km – 2015 totaal 1.596 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 322+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km

Vandaag is het tot mijn verrassing mooi weer als ik om 7 uur buiten loop met woeffie. Blauwe lucht en weinig wind. Dat lijkt een geschikte dag voor een rondje en om 9 uur zijn we op pad. Gisteren had ik in een boekje al een leuke route gevonden die me deels weer over de BAW van dag 1 zou leiden maar dan de omgekeerde richting op. Dat stukje langs de rivier is ontzettend mooi en dat wilde ik heel graag nog een keer lopen. Bovendien zie je altijd weer iets anders als je een route in omgekeerde richting loopt! De route zou van Kelso eerst langs de abby lopen, over de Rennie bridge daarna langs het water richting Roxburgh Castle en als eindpunt Roxburgh Railway Viaduct. Vanaf daar het water over via die ijzeren brug en aan de andere kant over de oude railway weer terug naar Kelso. Zo gezegd zo gedaan en al snel waren we op weg Kelso weer uit waarbij ik vandaag het uitzicht op Floors Castle vanaf de brug niet miste.

klik voor groot

Grappig genoeg zag ik net over Rennie bridge nu inderdaad de boog die werd ontworpen door Gillespie Graham in 1822 die ooit toegang gaf tot Springwood Park House (waar niets meer van over is). Rechts van me de splitsing van de Teviot en Tweed river waar veel op zalm gevist wordt. Dit is een van de duurste plekken om te vissen.

klik voor groot

Daarna lopen we heerlijk langs de Teviot. De zon schijnt en woef is helemaal blij en fit. Vanmorgen was ze helemaal opgewonden en toen ze merkte dat ik me ging omkleden, ging ze alvast voor de deur liggen zodat ik haar niet kon vergeten. Zij is blijkbaar de drie lange dagen alweer helemaal vergeten. Omdat de zon zo lekker schijnt, besluit ik tot twee keer toe heerlijk op een bankje te gaan zitten in de zon. Dit is natuurlijk genieten in optima forma. Het is toch goed dat de zon niet zo scheen gedurende de lange runs, want dat was voor woef minder leuk geweest. Zo was het ook goed ook al zijn de foto’s een stuk minder mooi geworden. Maar…ik zag nu al het eerste object dat ik gemist had tijdens de eerste keer en ik kan vast verklappen dat ik nog twee andere dingen van de lijst deze keer wel gezien heb!

klik voor groot

Al snel komen we bij Roxburgh Castle en ik zie dus nu dat er twee delen overeind staan en niet eentje zoals ik maandag nog dacht. Raar is dat, dat je gewoon dingen niet ziet blijkbaar als je vanuit een andere kant komt.

klik voor groot

Ik maak onderweg nog een selfie van woef en mij langs het water en daarna gaan we weer bij het volgende bankje luieren in de zon en kijken naar de vogeltjes.

klik voor groot

Het pad slingert langs het water en ik ben verrast dat ik hier maandag zo goed kon lopen, want het loopt heel schuin, met stenen her en der en niet echt breed. Het gaat nu ook goed, maar het verrast me eigenlijk wel. Zeker omdat ik dit aan het einde van de route liep.

Al snel komt het railway viaduct in beeld. Niet zo mooi als vanaf de andere kant eigenlijk maar ik heb toch geen zin meer om verder te lopen en weer die foto te maken. Maar ik zie nog iets anders…. de resten van Walace Tower, een 16e eeuwse toren van de Ker family. Die heb ik dus echt niet gezien de vorige keer, maar als ik doorloop en kijk vanaf de andere kant, dan begrijp ik het wel want de heg is daar heel hoog en als je het wel kunt zien ben je alweer bezig met de route door het dorpje.

klik voor groot

Deze keer gaan we die interessante ijzeren brug over die aan de zijkant van het viaduct zit.

klik voor groot

Vanaf hier is de route dus nieuw en we gaan nu weer terug richting Kelso over de oude railway. Dat loopt prima en links is het uitzicht erg mooi. Tot mijn verrassing zie ik weer Floors castle in de verte liggen. Wat mooi! Raar trouwens dat ik het castle niet gezien heb vanaf de brug op maandag.

klik voor groot

Daarna lopen we rustig verder richting Kelso. Even loop ik verkeerd in Kelso zelf, maar al snel ben ik bij het uitzichtspunt en een parkje. Gek genoeg gaat de route uit het boekje niet door het parkje maar ver de weg, maar ik besluit lekker door het parkje richting de brug te lopen.

klik voor groot

Dan lopen we Kelso alweer in en lopen we weer langs de abbey. Deze keer maak ik een wat andere foto van de andere kant. Ik heb nu dus veel meer gezien van het laatste stukje dan maandag! Elke keer is een route blijkbaar weer anders. Op naar de volgende route!

klik voor groot

gegevens:

* 12,5 km
* 13 graden

mei 203 km – 2015 totaal 1.580 km

rapa nui – 206 km
hoka bondi b – 60 km
hoka stinson lite – 531 km
hoka stinson trail – 306+ km
minimus MT – 26 km
pure flow – 372 km
pure grit – 20 km