07.09.2013 – assignment 12: rottemeren – 42 km – totaal 39 km

Van te voren wist ik al dat ik vandaag geen 42 zou gaan lopen. Ik vind het namelijk op dit moment veel te veel, want het zou dan de zoveelste 40-er worden. Dat leek me niet nodig, en bovendien niet verstandig. Mijn rug is en blijft op dit moment een vervelend punt en ik heb gewoon geen zin om op dit moment in de training toch teveel te doen. Helaas kon ik van te voren dit niet overleggen met de trainer, dus besloot ik te gaan voor een afstand rond de 35, en als het goed zou gaan weer wat langer, zoals de vorige keer, 3 weken geleden.

Vol goede moed gingen we dus rond 5.45 uur op pad richting de Rottemeren. Aanzienlijk later dan de vorige keer, toen we rond 5.15 al startten, maar het nog aardedonker was. Overigens was ik ook later doordat ik een nieuwe Sugoi compressiebroek aan wilde trekken die ehm.. nogal strak zat. Blijkbaar dus echt hoog tijd om de oude te vervangen. Aantrekken duurde dus even langer dan gepland. Vandaag was het ook nog donker bij de start, maar door de verlichte hemel vanwege de kassen die inmiddels ook alweer verlicht zijn, was het prima te doen. Al snel kwam een andere loper ons tegemoet. Ook vroeg begonnen blijkbaar!

Het begin liep lekker. Woef was erg aan het rommelen met alle konijnen die lekker in het donker aan het hopsen waren en ik moest haar een aantal keren tot de orde roepen. Het is immers niet handig als ze keihard gaat rennen aan het begin van een run! Vandaag zou ze ook weer rond de 17 km lekker meehobbelen.

We liepen langs de molens en langzaam kwam de zon en beetje op. Gelukkig een bewolkte dag, dus erg warm zou het niet worden. Daar had ik tenminste op gegokt en ik hoopte maar dat het droog zou blijven.
Al snel hobbelden we het bruggetje alweer op richting de startplaats bij het sportcentrum. Inmiddels moest ik onzettend nodig naar het toilet. Al vanaf het eerste moment, maar de situatie werd toch wel wat nijpender. Grrrrr. Er was nog niets open natuurlijk, maar ineens bedacht ik dat het sportcentrum/caravanpark misschien wel al bemand zou zijn. Dat gaf me wat moed en snel hobbelden we richting het sportpark. Een gelletje of water hoefde ik al lang niet meer, en zo rommelde ik de eerste 10,5 km door. Toen ik bij het sportcentrum kwam, brandde er al licht. De deuren waren echter gesloten! Gelukkig was het meisje van de balie aardig genoeg om me toch binnen te laten. Wat een opluchting. Toen ik weer naar buiten stapte, stonden er al allemaal mensen te wachten totdat de boel open ging. Maar dit moet ik dus zien te voorkomen. Ik heb hier eigenlijk nooit last van normaal.

klik voor groot

Enfin, dit soort oponthoud is niks voor mij, ik ben het ook niet zo gewend om echt van de route af te gaan tijdens een lange loop. Het kostte me dus ook weer even moeite om in een lekker ritme te komen, maar gaandeweg werd dat wel wat beter. Hoewel…. woef bleef een beetje rommelen en trutten. Beetje achter me lopen, hard hijgen, kijken, nog harder hijgen, etc. Heel onplezierig eigenlijk. Raar beest. Moe was ze niet, want ineens zag ze iets (ik niet) en ging haar koppie omhoog, oortjes scherp en danste ze voor me uit. Grrrr daar trapte ik dus voortaan niet meer in!

klik voor groot

Maar na 17 km vond ik het welletjes voor haar, en heeft S. haar weer naar huis gebracht. Ik zou eerst nog een langere ronde bij de roeibanen doen, zodat ik niet al te vaak om het meer heen zou hoeven met die schuin aflopende paden. Toen ik net weer bij het begin kwam, was S. ook weer terug en fietste hij de brug over, op weg naar mij. Ik vertelde dat ik wel even schoenen wilde wisselen, omdat ik last had van die blauwe nagels die ik had opgelopen tijdens de vorige lange ronde.

En dat was bijna het begin van het einde.

Zodra ik wegliep op de andere schoenen, leek het alsof mijn voeten verkeerd stonden. Alsof ik op ijzers liep. Wat gek! Blijkbaar merk je direct dat je voeten anders in een bepaalde schoen ‘staan’ als je een tijd hebt gelopen. Ik ging ervan uit dat het wel bij zou trekken, maar daar vergiste ik me in. Ik heb al last van mijn rug, maar met lopen gaat dat eigenlijk heel goed. Nu dus niet na de wissel, want ineens stortte de hele blokkentoren in elkaar. S. bood aan om de andere schoenen maar weer uit de auto te halen terwijl ik probeerde voort te strompelen. Nou graag dan toch maar. Maar toen ik dacht verder te kunnen lopen, kwam ik bedrogen uit. Niks daarvan. Ik stopte en vroeg me af wat ik zou doen. Even zwaaien met mijn benen dan maar en dat hielp wel wat. Ik besloot terug te keren, zodat ik in ieder geval weer bij de auto uit zou komen en zou kunnen besluiten wat ik nu moest doen. De metronoom ging aan op hoge cadans en ik maakte gewoon kleine dribbelpasjes om toch een beetje vooruit te komen. Au! Al snel kwam S. weer aanfietsen met de andere schoenen. Gauw weer omruilen dan maar. Voorzichtig proberen en ja! Dat voelde alweer beter, hoewel het duidelijk was dat de blokkentoren (enkel, knie, heup, schouder) totaal uit balans stond.

Maar langzamerhand voelde alles weer beter, en dus besloten we tot een tweede lange ronde langs de roeibanen. Dat zou de teller in ieder geval rond de 31 brengen. Zo gezegd zo gedaan. Na dit rondje even snel gerekend met welk extra rondje we een beetje zouden uitkomen qua afstand en uiteindelijk besloten tot een laatste korte ronde rond de roeibaan. Heerlijke rechte weg zonder aflopende paden. Beetje saai, rechte weg, ene kant op windje mee, andere kant op weer windje tegen. Maar het liep allemaal prima.

Grappig genoeg kwamen we tot drie keer toe de man tegen die we in het donker ook hadden gezien. Toen ik van een afstandje riep wat hij aan het lopen was, zei hij… euh ongeveer 160 km. Watte? S. had het ook echt zo verstaan, maar begrijpen doe ik het niet. Was die man in zijn uppie zoiets aan het lopen? Ben dan benieuwd waar zijn verzorgingspunten waren, en waarom hij geen aardige ronde had gekozen dan. Kortom, ik snapte het niet.

In ieder geval zat de ronde er weer op voor vandaag. Niet verkeerd op zich maar toch was dit een rare ronde. Ik ben verrast door het gedoe met de schoenen. Daar moet ik dus even goed naar kijken. Het was natuurlijk anders gelopen als ik meteen gestart was op de andere schoenen, want dit was niet verstandig. Al doende leert. Verder heb ik op verschillende plekken een open, rauwe huid opgelopen van schuurplekken. Nooit eerder gehad natuurlijk, ook zoiets idioots. Wat dat betreft dus niet ongeschonden uit de strijd gekomen.

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 39 km
* lap 37 km tempo 7.42 min/km
* temp 18
* HF niet gemeten
* cadans 170

september 66 km – 2013 totaal 1.362 km

kinvara 3 – 525 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 184 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113

**05.09.2013 – hitland – 6 km**

Voor me huppelt woef vrolijk. Ik kijk naar haar vacht die in het laatste zonnetje glanst. Haar blije oordracht, haar wapperende staart en ik hoor haar hijgen. Af en toe kijkt ze om. Rechts van me staan koeien loom in de wei te grazen. Ik hoor de kaken malen en ik hoor het gras met hun grote tong uit de grond getrokken worden. Verder is het stil. Op de IJssel hoor ik een bootje scheuren en af en toe schettert een harde lach over de dijk. Watersporters die plezier hebben op deze buitengewoon warme dag. Op mijn horloge zie ik niets. Twee lege velden, want ik heb geen HF meter om en ook geen footpod. Heerlijk rustig. Ik zie het wel als ik thuis ben. Ik loop naar rechts, evenwijdig aan de dijk en zie dat het paartje ooievaars op het nest staat. Geweldig gezicht, ook al zie ik door het licht vooral hun silhouet. Als ik nog een bochtje maak, zie ik de grote rode ondergaande zon schuin achter het ooievaarsnest ondergaan. Wat een geweldig gezicht. Een pad brult nog wat in het water. Woef hijgt nog wat harder maar heeft het nog steeds naar haar zin.

Ik loop de zon bijna tegemoet en als ik weer op het fietspad kom, is de zon bijna onder. Er staat iemand een foto te maken en ik groet en zeg dat we boffen met de prachtige zonsondergang. Wat een avond! Rechts van me vliegt een roofvogel over het weiland.

Als ik linksaf sla, zie ik twee dames met paardjes aankomen. Twee volwassen paardjes met twee veulentjes. Eentje is pas een maandje oud hoor ik in het voorbijgaan. Wat een schatje met die vlekken. Ik glimlach en loop door.

Samen met woef loop ik richting de dijk en ik besluit toch maar over de dijk te lopen, ook al heb ik de riem vergeten. Ze huppelt keurig naast me mee aan de knie maar heeft het duidelijk wel erg warm inmiddels. Ik besluit het tempo iets terug te draaien en moedig haar aan. Ze vindt er ineens niks meer aan zo over de dijk maar we komen al snel weer in het natuurgebied waar we het rondje afmaken. De duisternis valt inmiddels langzaam in. Ik hoor nog een rover krijsen maar zie hem niet. Het klinkt best sinister zo, maar ik ken alle geluiden inmiddels wel.

Als ik bij de auto ben, ontmoet ik nog een man met een prachtige hond. De man had getraind voor de Roparun maar was geblesseerd geraakt. Nu fietste hij vooral met de hond en liep nog twee keer per week een stukje. We mijmerden samen wat over de mooie avond en hoe lekker het lopen toch is.

Enige minpuntje vanavond was de zware, onfrisse lucht maar het was verder een genietrondje. Erg kort omdat het al zo snel donker was, maar toch lekker gelopen.

Terwijl ik dit tik, hoor ik een hele diepe zucht naast me. Woef heeft haar buikje rond gegeten na de run en ligt nu heerlijk te slapen. Kopje hangt over de rand van het hondenbed. Ze is ver weg. Misschien droomt ze nog wat na over het rondje. Dat ga ik ook nu maar doen. Op naar een volgende run in de natuur.

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 28
* HF niet gemeten
* cadans niet gemeten

september 27 km – 2013 totaal 1.353 km

kinvara 3 – 486 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 184 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113

**28.08.2013 – hitland – 9,5 km**

Vanmorgen eerst een loop training gehad onder het toeziend oog van een fysio/trainer/pose instructeur. Daar zal ik morgen iets over schrijven. Ik deed dit al eens in 2011 maar ik wilde wel weer eens weten of die rare knik die ik ineens had gezien nu weg was uit mijn houding (bij de heupen). Dat was gelukkig zo, dus konden we ons concentreren op andere weetjes en dingen die waren weggezakt qua voeten werk. Dat probeer ik dus weer wat te integreren maar ik ben blij dat die rare knik weg is.

Ondanks de lange dag vandaag vol met afspraken, veel staan en dingen die ik eigenlijk niet kan, toch lekker even gelopen vanavond. De hond moet immers toch wandelen dus heeft zij me even lekker uitgelaten. Ze vindt het echt heerlijk om te lopen en geniet er ook van. Die blik als ze opkijkt is eindeloos. Tongetje uit haar bek en dan reageert ze op alle piepjes van mijn horloge of de metronoom die ik even aanzet. Ze start dan vaak alvast met een versnelling ofzo. Handig! De temperatuur was prima, dus deze keer hoefde ik niet in de rem vanwege allerlei rode knipperlichten die mijn lijf soms nog wel eens afgeeft.

Ik heb afwisselend getraind, laps van 1500 mtr afgewisseld met 3 snellere 400-tjes en die gingen prima. Lekker soepel gelopen maar wel onder de 2′ dus daar was ik wel tevreden mee eigenlijk.

Op naar de volgende training dan maar weer.

laps:

lap 1: 2.02 – cadans 175
lap 2: 1.57 – cadans 175
lap 3: 1.55 – cadans 175

Gegevens:

* totaal 9,5 km
* temp 19

augustus 145 km – 2013 totaal 1.326 km

kinvara 3 – 471 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 170 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113

**26.08.2013 – assignment 10: 10×800 – totaal 13 km**

Op 4 augustus liep ik mijn 8×800. Toen ook al met een kleine vertraging en valse start want het was erg warm en het liep aanvankelijk voor geen meter waardoor ik de training afgebroken heb na 4×800 en pas de dag later de volledige training dus 8×800 heb gelopen. Toen ging het wel lekker overigens maar was de zon ook verdwenen. Vandaag helaas geen gelegenheid om de training vanavond af te ronden en erg vroeg was ik ook al niet. Blauwe lucht en zonnig. Eerst maar wat inlopen om even warm te worden (zover ik dat nog niet was aan de buitenkant door de zon) en de HF wat op te krikken. Dat liep wel aardig en al snel startte ik de training. S. fietste mee vandaag dus dat was gezellig. Hoewel ik van te voren had gezegd dat ik de eerste 2 laps nu echt rustig aan zou doen en er ook nog windje tegen was richting Nieuwerkerk, ging de eerste ronde veel te snel. Ik zag pas bij het uitlezen hoeveel te snel, want 4.19 is nu niet echt slim om mee te starten. Lap 2 ging nog iets sneller, waarschijnlijk vanwege de wind in de rug. Lap 3 en lap 4 gingen zonder problemen en bij lap 5 bedacht ik dat ik pas op de helft was. Tot overmaat van ramp zei S. ook nog dat er nog maar 3 te gaan waren. Nee dus, want we moesten er nog 5! Lap 6 ging OK maar lap 7 was dramatisch. Ik zakte totaal in en kon de tijd nog redelijk terugbrengen naar een 4.22. Ik had kippenvel en was erg warm. Dan gaan bij mij alle alarmbellen af en aangezien het maar een spelletje is en het de bedoeling is dat ik tempo train en uithoudingsvermogen op snelheid, besloot ik nog 1 lap te doen en dan te stoppen ook al was de training dan niet afgerond. Ik blijf een bangerik, dat weet ik. Maar met die warme zon, en dan een beetje bonkhoofd en ook nog kippenvel, dat is voor mij voldoende signaal om de training hetzij te staken hetzij aan te passen. Lap 8 ging natuurlijk prima en ik klokte af op 4.10 een mooie tijd om mee te eindigen. Uiteindelijk besloot ik om in een schaduwdeel (waar helaas de Garmin totaal op tilt slaat vanwege bomen of een of andere stoorzender) alsnog een einde te breien aan de training zonder in de problemen te komen en ik liep nog 2 snelle 400-tjes. Meteen ophouden als je eigenlijk wilt stoppen is ook weer zo wat. Uiteindelijk dus niet ontevreden. Maar als ik eens naar de getalletjes kijk, dan ben ik benieuwd wat ik er nou van terecht gebracht zou hebben als ik gewoon nog even had doorgetrokken tot 800mtr. Dat zal ik niet weten, en dit is ook prima. De 400-tjes deed ik natuurlijk op een sneller tempo dan de 800-tjes en dat ging goed. Ik heb dus nog tempo getraind en nog even ”doorgezet’. De alarmbellen zijn bij mij gewoon te sterk. Ik denk niet dat dat ooit zal veranderen en dat is misschien ook maar prima zo.
Ik ben tevreden over de training, ook al heb ik lap 9 en lap 10 aangepast van een 800-tje naar een 400-tje.

Op naar de volgende run en die zon… ach die verdwijnt ook wel weer eens. Overigens zijn alle tijden weer sneller dan de vorige keer dat ik 10×800 deed.

lap 1 – 4.19 – cadans 86
lap 2 – 4.17 – cadans 86
lap 3 – 4.19 – cadans 86
lap 4 – 4.13 – cadans 86
lap 5 – 4.16 – cadans 86
lap 6 – 4.13 – cadans 86
lap 7 – 4.22 – cadans 83
lap 8 – 4.10 – cadans 84
lap 9 – 2.05 (400 mtr) – cadans 86
lap 10 – 2.03 (400 mtr) – cadans 86

Vorige keer op 07.02.2013:

lap 1 – 4’27″ – HR 148 (163) – cadans 87
lap 2 – 4’33″ – HR 147 (165) – cadans 87
lap 3 – 4’25″ – HR 153 (164) – cadans 87
lap 4 – 4’25″ – HR 153 (167) – cadans 87
lap 5 – 4’20″ – HR 158 (170) – cadans 87
lap 6 – 4’21″ – HR 162 (170) – cadans 87
lap 7 – 4’16″ – HR 163 (169) – cadans 87
lap 8 – 4’16″ – HR 163 (171) – cadans 87
lap 9 – 4’11″ – HR 163 (172) – cadans 87
lap 10 – 4’11″ – HR 164 (171) – cadans 87

Gegevens:

* totaal 13,25 km
* temp 22

augustus 136 km – 2013 totaal 1.317 km

kinvara 3 – 471 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 159 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113

**24.08.2013 – hitland – 10 km**

Lekker rondje gedaan en van alles weer uitgeprobeerd. Beetje fartlek, beetje houding weer van alles wat. De tijd vloog voorbij en voordat ik het wist had ik weer een 10-tje gedaan. Nergens last van gelukkig dus dat is een goed teken, mijn lichaam heeft de lange run dus goed ‘doorstaan’. Daar ben ik blij mee! Op naar de volgende training.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 20
* HF niet gemeten
* cadans: 174
* laps wisselen van 6.40 tot 5.45 met en zonder RWR

augustus 123 km – 2013 totaal 1.304 km

kinvara 3 – 471 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 144 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113

**21.08.2013 – hitland – 8 km**

Vandaag weer een afwisselend rondje na de 39 km van eergisteren. Beetje snelheid, beetje techniek, veel genieten. De ronde was dus ook zo voorbij. Deels met de metronoom geoefend, deels zonder en dan cadans zelf vasthouden. Op houding, armzwaai en benen gelet en… ook soms op helemaal niets. Want hoe meer je op onderdelen gaat letten hoe minder het echt automatisch gaat dus af en toe even helemaal niets. Vooral niet op het klokje kijken. Soms voel je dan ineens dat het heel lekker gaat en dat is het moment om eens via body sensing te bekijken wat je dan uitspookt. Zo moet het dan blijkbaar.

Het was nog tamelijk warm maar woef vond het helemaal leuk en genoot duidelijk. Zo samen hobbelen is en blijft toch wel heel bijzonder.

Gegevens:

* totaal 8,2 km
* temp 22 – zonnig
* HF niet gemeten
* cadans: 174
* laps wisselen van 6.32 tot 5.55 met en zonder RWR

augustus 113 km – 2013 totaal 1.294 km

kinvara 3 – 471 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 134 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113