Vandaag dan het rondje vanaf Watchwater reservoir richting Lauder! Het is een stukje van de lange afstand route, de Southern Upland Way. Dat is een 341 km lange route die dwars door schotland loopt van west naar oost, vanaf de Atlantic Ocean naar de North Sea. De start is bij Portpatrick (west) en loopt naar Cockburnspath in het oosten. De volgende run zal vanaf Cockburnspath richting Abbey St Bathans gaan als me dat nog lukt qua weer en planning hier. Maar voor nu dus een klein stukje vanaf het reservoir richting Lauder. Dat is ongeveer een halve etappe, want de etappe van Lauder naar Longformacus is ongeveer 25 km.
De route naar de start is prachtig. We stoppen even in Longformacus om een foldertje uit het rek te pakken over de route. We gaan eerst nog een stukje verder met de auto.
klik voor groot
Als we het gebied in rijden, zien we wulpen met hun jongen. Geweldig gezicht en vreemd genoeg hebben we er geen enkele gezien toen we vorige week vogels gingen fotograferen in dit gebied. Mooi is het wel!
We parkeren bij de vissers hut en S zet de fiets weer in elkaar en ik maak woef klaar voor de run. Ik vergat haar rugzakje met haar water, dus moeten we onderweg zorgen voor water voor haar (hetgeen ook prima lukt overigens).
klik voor groot
Al snel zijn we op pad, het begin even aan de riem vanwege alle schapen en de boerderij die we in de verte zien liggen, maar zodra we door het hek zijn laten we woeffie los.
klik voor groot
Als we linksaf de echte route op lopen rent woef ineens weg en zien we vervolgens wat veertjes door de lucht dwarrelen. Dat is dus niet de bedoeling, ze hoeft me niets te brengen maar ze moet even wennen aan de grouses die gewoon naast het pad zitten (waarschijnlijk met hun jongen). Ik had het te laat in de gaten (er gebeurde niks maar dit mag natuurlijk helemaal niet) en het eerste stukje moet ik dus even goed opletten en vaak ‘nee nee’ roepen, maar op nog een enkele grouse na, gedraagt ze zich keurig. Naar lammetjes of schapen kijkt ze natuurlijk helemaal niet.
We weten al dat de route zal stijgen naar 471 mtr hoogte, waar ook twee cairns staan. Ik weet dus nu al dat het laatste stuk op de terugweg prachtig zal zijn met een dalende route en uitzicht op het Watchwater reservoir. Geweldig! Het klimmen valt niet eens tegen, maar is met de fiets wel er lastig zodra de rollende steentjes overgaan op grasland zonder lekker pad. Voor mij loopt het heerlijk, voor de fiets is het niet zo fijn. Maar het is super lekker weer met een zonnetje en ik wacht boven totdat S. er ook weer is.
klik voor groot
De cairns blijven mooi in beeld van grote afstand en vormen een goed doel om je op te richten. Het uitzicht is enorm, en eigenlijk kan je dat dus niet in een foto vatten. Geen enkele foto geeft eigenlijk het gevoel weer dat je hebt als je daar loopt of even stilstaat om te kijken naar alles om je heen. Totale stilte, helemaal niets.
klik voor groot
Uiteindelijk bereiken we de cairns en kijken even rond en genieten van het uitzicht. Helaas ook weer lelijke windmolens in de verte die toch echt hier wel een beetje het uitzicht verpesten. In Nederland kijken we nooit zo ver als hier, en ik vind het hier echt totaal misplaatst die enorme draaiende dingen. Ik zal volgende week door een windmolen park lopen als ik over de Herring Road weer een stuk doe door de Lammermuir Hills. Ik ben benieuwd hoe dat is en hoeveel herrie het maakt.
Nadat we even alles bekeken hebben, gaan we weer verder richting Lauder. We dalen een stukje en weten dus al dat het straks weer klimmen wordt. Ik til woeffie over een hek en gelukkig is er een diepe en schone plas waar ze even wat verkoeling zoekt en een slokje drinkt. Ook weer geregeld!
klik voor groot
Snel gaan we weer verder de eindeloze vlakte in. Het is en blijft bijzonder hier! Her en der liggen nog (diepe) plassen van de regenbuien van gisteren en eergisteren. Prima voor woef om even doorheen te waden om af te koelen en een slokje te nemen. Ik besluit op de terugweg gewoon erdoorheen te rennen.
klik voor groot
Het dalen gaat eigenlijk best lekker zo, het is niet een steile daling maar heel rustig en je merkt dat je gewoon dan heel makkelijk en licht loopt. Maar omdat ik toch mijn benen een beetje wil ‘sparen’ en een rustige hartslag wil houden, hou ik gewoon rustig mijn RWR ritme aan. Dit is tenslotte niet helemaal gesneden koek voor mij als laaglander en het is alleen maar voor de lol!
We lopen totdat we bijna van de kaart ‘aflopen’ op de navigatie. Helemaal geen probleem dat de kaart ophoudt want alles is bewegwijzerd en je kunt geen kant op. Maar we hadden van te voren uitgerekend hoe ver we ongeveer zouden komen, dus we besluiten maar terug te lopen. Het valt met die fiets hier ook niet echt mee, en ik vind het maar knap dat S. zo voort kan ploeteren en op de heuvels gaat het prima!
Dat betekent dus weer gestaag klimmen, waar het dalen net zo heerlijk liep! Het is inmiddels ook best warm geworden.
klik voor groot
De cairns vormen weer een mooi doel in de verte om naartoe te lopen!
klik voor groot
Als we weer bij het hekje komen waar ik woef even overheen moet tillen, blijk ik totaal geen kracht in mijn armen te hebben om haar eroverheen te zetten en om te voorkomen dat ik haar zo op de uitstekende punten van het hout laat kletteren doe ik een stapje naar achteren en rolt ze via mijn benen op haar rug op de grond. Ze spartelt overeind en kijkt verbaasd. Ik aai haar en zeg dat dat niet zo bedoeld was, en til haar over een ander stukje. Als ze aan de andere kant staat doet ze alweer gek en rent een rondje. Niks aan de hand dus. Stom van me, maar die houten punten waren loeischerp en echt niet geschikt om een hondje op te spietsen. We lopen lekker door en hebben na de cairns inderdaad vanaf grote hoogte het reservoir weer in beeld om naartoe te lopen. Dit is eigenlijk de richting die wandelaars ook nemen, en dat is werkelijk prachtig. Een rustigere klim naar de cairns en vanaf daar gestaag dalen! Prima dus en ook wij hebben nu een lekker stukje voor de boeg ook al is het heel erg opletten waar je je voeten neerzet in het soms zompige gras. Het lijkt me op de fiets best eng.
klik voor groot
Uiteindelijk komen we weer bij de weg met de rollende stenen uit en daar loopt een heerlijk fris stroompje. Woef neemt nog een lekker bad en drinkt nog wat voordat we het allerlaatste stukje teruglopen naar de auto. Wat een geweldig mooie tocht! Het laatste stukje naar beneden over de rollende stenen naar beneden valt me niet mee en ik snap helemaal niet dat ik daar tegenop kon lopen eerlijk gezegd. Op de video is ook te zien dat het daar wel even bikkelen was.
klik voor groot
Op de foto’s is lang niet goed te zien hoe mooi het is en hoe weids en het gevoel is niet makkelijk te beschrijven of te vangen. Normaal loop ik natuurlijk helemaal alleen en dat is ook weer anders dan wanneer je samen bent. Dit trekt natuurlijk enorm, en ik ga dus zeker de andere stukken van de routes nog proberen te lopen als het weer het toelaat. Het was nu prachtig weer, met weinig wind en een heerlijk zonnetje. Op naar de volgende avonturen dan maar weer. Dat zal vanaf nu weer in mijn eentje met mijn running mate zijn.
De video:
Gegevens:
* 22 km
* 18 graden
juni 66 km – 2014 totaal 1.247 km
rapa nui – 22 km
hoka bondi b – 380 km
hoka stinson tarmac – 460 km
hoka stinson trail – 495 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 256 km
