Staat er echt 12 km? Ja dat staat er echt. Op de dinsdagen probeer ik nu een langere of andere route te doen dan normaal. Vandaag wilde ik dan eindelijk eens die blauwe route doen op de Noorderheide waar ik dus echt nog nooit geweest ben. Ik zou er langs een watertje moeten lopen en langs stenen Pyramides. Ik ben benieuwd. Ik vertrek vanaf de parkeerplaats bij ‘de aarde’ (grafheuvel replica) en ga vanaf daar eerst een stukje loslopen met fleur en daarna richting de andere parkeerplaats. Ik weet niet precies hoe ver dat allemaal is dus ik doe rustig aan. Fleur poept helaas niet op het eerste stuk maar ik lijn haar toch aan waar het moet. Vanaf daar door de heide richting het bos en dan linksaf (weet ik na mijn loopje van vorige week). Dat gaat allemaal goed en al snel steken we de weg over naar de parkeerplaats waar de blauwe route zou starten. Ik zie al snel de eerste paaltjes dus dat gaat goed. Eerst maar naar het watertje. Helaas zie ik dat dus nergens en ik vraag me af waarom ik dat gemist heb (later zie ik dat ik een pad moet nemen om bij het water uit te komen maar het is bizar dat ik nog geen glimpje heb opgevangen van het vennetje. Verder en verder lopen we. Prima breed pad maar niet heel speciaal. Op een gegeven moment lopen we door bos. Hoezo Noorderheide als we meteen door het bos lopen? Ik baal er een beetje van en vind het niet echt bijzonder. Dan steken er ineens 3 hindes over en eentje staat er nog. Dat is wel weer heel gaaf natuurlijk. Het doorkomende zonnetje in de mistige ochtend maakt het ook erg mooi. We hobbelen door, iets blijer dan eerder. Verder en verder gaan we. Waar ben ik? Waar blijven de paaltjes? Ik heb inmiddels wel de Pyramides gezien maar verder niks. De beken die met veel moeite zijn gerestaureerd staan allemaal leeg. Er stroomt echt helemaal niks. Ik ben duidelijk op een gegeven moment echt totaal de weg kwijt. Ik zet mijn telefoon aan en start komoot. Eerst maar eens op de kaart kijken waar ik eigenlijk ben. Op Garmin start ik de route terug naar de start. Geen idee hoe ver ik nog moet, ik kijk ook niet hoe ver ik al liep. Ik vrees dat het een heel eind wordt vandaag maar dat is niet erg. Ik heb bewust gewoon steeds de wandelstukken gedaan omdat ik de afstand niet kan inschatten. Ik hobbel rustig verder. Ergens moet ik naar links een bospad op maar 2 mannen die wandelden kunnen door de bladeren het pad niet zien dus kijk ik op de kaart waar we dan wel heen kunnen. Dat is makkelijk gevonden, even rechtdoor en dan linksaf. Zo doe ik het ook. Uiteindelijk kom ik op een weggetje waar enkele huizen verborgen liggen. Ik denk dat ik op de elspeterbosweg ga uitkomen en straks eens tukje over de weg moet. Dat blijkt te kloppen maar ik ben al lang blij dat ik de auto in de verte zie staan. Die 600 meter lukt me ook nog wel. Als ik bij de parkeerplaats ben klok ik mijn lap af en wandel nog even met loslopende woef waar het mag zodat ze kan plassen en poepen. Na 12 km sta ik weer bij de auto. Niet slecht!
gegevens:
* 12 km
* 4 graden
november 19 km – 2024 totaal 78 km