Category Archives: engeland

21.02.2015 – seahouses countryroads – 7 km (MAF)

Het is stralend lente weer als ik de gordijnen opendoe. Ik had al een rondje rond de cottage gepland en daarvoor spring ik dus ook in mijn kleren en al snel zijn waf en ik op weg. We komen veilig van de boerderij zonder gedoe met de honden. Aanvankelijk stond de blonde lab voor het raam en woef is nu zo hoog loops dat ze haar achterlijfje bijna tegen het raam duwde. Echt oppassen dus de komende dagen en ook opletten dat ik niet een van de reuen mee op sleeptouw neem per ongeluk. Maar alles ging goed en ook onderweg niemand tegen gekomen en dat is prettig.

Het had wat gevroren vannacht en er lag her en der wat witte rijp op de weg maar nergens was het echt glad hoewel ik ergens wat voorzichtiger en langzamer liep voor de zekerheid.

Maar dik tevreden over het rondje. Ademhaling ging goed en ik kon nu heel makkelijk schakelen maar het was ook zulk lekker weer! Deze keer niet de 140 aangetikt heuveltje op dus daar was ik tevreden mee. Ik liep iets langzamer dan eergisteren op dit rondje (bewust) maar veel scheelde het niet en de gemiddelde hartslag was 132 (max 138) dus dat was prachtig.

Ik had nog wel langer willen lopen maar dit voelde zo heerlijk als een ‘uitrust’ rondje, dan ik het voor nu voldoende vond. Als het me lukt en het is nog steeds mooi weer, dan probeer ik in de schemering nog een rondje te lopen.

update dat extra rondje lukte dus, en in de namiddag heb ik nog een kort rondje van 9 km gelopen

gegevens:

* 7 km
* 1 graden – zonnig
* lap: 5 km – pace 6.52 min/km – HF average 132 (max 139) – cadans 166

feb 245 km – 2015 totaal 601 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 246 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 199 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

20.02.2015 – belford (st cuthbert’s cave) – 17 km

Vandaag is het prachtig weer en ik had al het rondje naar St Cuthberts cave in gedachten dus dan zijn we gaan doen. Deze keer niet in de middag maar gewoon als ochtend rondje en dat beviel prima. Ik wist immers niet hoe het weer zou blijven, dus toen het mooi leek, zijn we op pad gegaan. Pootje weer ingepakt, voetjes ingesmeerd en vooruit met de geit. Het was echt heerlijk buiten en totaal niet koud ondanks dat het toch wel waaide.

Eerst even een stukje over de weg waar ineens schapen op ons af kwamen. Ik had geen idee wat de boer wilde, maar hij was blij met mijn hondje want de schapen moesten eigenlijk terug en dat was dus precies wat gebeurde toen we verder liepen. Boer blij, schapen blij.

klik voor groot

Daarna waren we al snel in het mooi gebied. Even langs de boerderij met de bunker en daarna de velden op.

klik voor groot

Ik kwam gelukkig niemand tegen want wafje zou wel wat ‘willen’ maar over een paar dagen is de loopsheid alweer op z’n retour denk ik. We hobbelden verder en ik genoot van het mooie weer en de omgeving. De route is zo afwisselend dat het nergens saai is. Bos, weilanden, vergezichten, alles wisselt elkaar constant af. Heerlijk en je kunt hier gewoon ook nog echt hardlopen ook al is het best zwaar.

klik voor groot


Holy Island was goed te zien (zie boven, eerste foto) maar wat me vooral opviel waren de blikkerende campers die blijkbaar daar geparkeerd stonden. Het is vakantietijd dus het zal daar heel druk zijn. Volgende week is het getijde goed om erheen te gaan, dus ik wacht wel even totdat iedereen weer verdwenen is daar! Hier liep niemand ik heb echt geen levende ziel gezien onderweg. Zalig.

klik voor groot




Veel te snel kwamen we alweer in de buurt van de cave en hoewel dat maar op 11 km ligt, is het daarna echt alweer de terugweg en gaat het snel.

klik voor groot

Twee weken geleden ben ik naar de cave gewandeld met S. vanaf de parkeerplaats vlakbij. Wel leuk om hem te kunnen laten zien het eruit ziet ‘in het echt’ want ik leg zo lopend natuurlijk veel makkelijker een afstand af dan wandelend.

Omdat ik de cave nu al een paar keer gezien heb, maak ik alleen van een afstandje wat foto’s

klik voor groot

Daarna gauw weer verder. Het is nog steeds prachtig weer en het is volop genieten. Rechts van me mooie vergezichten met uitzicht op de Cheviots. Vorige keer lag er nog sneeuw.

klik voor groot

Al snel kwam ik bij de andere rare rotsen. Toen ik met S. was, zijn we daar eens heen gelopen en er bleken nog veel meer rotsen en grotten achter te liggen. Ik ben er nu niet weer heen gegaan maar bijzonder is het wel.

klik voor groot

Daarna lekker heuvelafwaarts terug naar Swinhoe farm waar ik weer over het weiland met de paardjes zal moeten banjeren en daarna lekker over het veld terug naar Belford.

klik voor groot

Het is ook deze keer weer jammer dat het er alweer bijna opzit. Daar doemt het rare muurtje alweer op, maar mijn handgebaar maakt het voor woef meteen duidelijk dat ze het trappetje op moet klimmen en onder het blauwe koordje moet kruipen. No problem!

klik voor groot



Vanaf het hekje is het nog maar een klein stukje en al snel zijn we weer in Belford bij de start. Jammer. Het was zo lekker. Ik heb deze keer niet een stuk van de St Cuthbertsway erbij gepakt. Ik ga dat nog wel doen, maar ik had geen idee hoe ik deze route zou vinden op de vierde achtereenvolgende dag lopen. Vandaar dat ik het dus maar bij deze afstand heb gehouden. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet en zo blijven er nog routes te ontdekken voor de volgende keer.

gegevens:

* 17 km
* 8 graden – zonnig

feb 237 km – 2015 totaal 594 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 239 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 199 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

19.02.2015 – seahouses countryroads – 7 km (MAF)

Ik heb vandaag niet veel tijd maar wil wel even lopen Ik kies dus voor een rondje rond de cottage op MAF. Dat gaat boven verwachting goed ook al heb ik een slow start. Ik moet duidelijk even op gang komen als ik vroeg in de ochtend ga lopen en dat is een goede wake up call, want volgende week start ik ook vroeg. Moet ik dus nog even aan werken. Ik blijf goed in de MAF zone, tik alleen wederom voor 2 stappen de 140 aan als ik heuveltje op moet lopen. Eigenlijk zou ik toch moeten proberen daar niet aan te komen maar dat blijft lastig blijkbaar. Zeker als het lopen goed gaat.

In ieder geval prima rondje, met gemiddelde HF van 135 (max 140 dus enkele stappen heuvelop).

gegevens:

* 7 km
* 7 graden
* lap 5 km – pace 6.45 min/km – HF average 135 (max 141) – cadans 165

feb 220 km – 2015 totaal 577 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 239 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 182 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

18.02.2015 – seahouses countryroads – 13 km (MAF)

Het waait vandaag fors maar het is vrij aardig weer. Ik twijfel wat ik zal doen en uiteindelijk kies ik voor een serieuzer rondje vandaag wat ook weinig tijd kost. Ik heb eigenlijk geen zin om ergens heen te rijden en dus gaan waf en ik op pad voor een MAF rondje rond de cottage. Het is echt fijn dat het dit jaar gewoon kan en dat de straten niet onder water staan of totaal glad zijn vanwege ijs. IJs is er uberhaupt niet trouwens want het is 8 graden en behoorlijk warm als het zonnetje schijnt.

Ik hoop dus dat ik deze ronde goed kan afronden en dat er niet ineens een reutje opduikt maar alles gaat prima. Als we de boerderij aflopen komt Thelwell de mini pony eraan gedraafd. Blijkbaar vindt hij wafje wel leuk want voor mij alleen komt hij niet. Hij heet helemaal geen Thelwell maar zo noem ik hem vanwege de boekjes met de leuke tekeningen van vroeger met de dikke pony.

Daarna gaan we op pad. Het loopt allemaal prima, de hartslag blijft mooi laag en het tempo is goed. Schakelen met de ademhaling is een beetje lastige heuveltje op met de wind tegen en daar tikt de hartslag net de 141 aan. Het zijn maar 2 stappen maar het is jammer want ik probeer maximaal 138 te lopen. Maar met deze wind ben ik niet ontevreden eigenlijk en ook de tweede ronde gaat het prima. Het heeft heel even gedruppeld onderweg en dat voelde wel lekker. Ik hoop alleen dat het e rest van de week droog blijft vanwege de ultra van volgende week. Veel regen betekent modder en onzichtbare stenen voor de river crossing. Waf loopt lekker mee en we komen niemand tegen. Op 9 km gaat de Mio uit. Mijn eigen fout want ik vergat de knop om te zetten bij het opladen. Zo handig hier in de UK die knoppen op de stopcontacten (not). Het laatste stuk doe ik dus op gevoel en ik denk dat dat redelijk klopte allemaal ook gezien de eindtijd.

Ik klok af op 13 km en vindt het prima zo. Lekker snel even een rondje en toch een aardige afstand. Ik hoop dat het me lukt om morgen vroeg ook even dit rondje te doen. Even afwachten maar.

gegevens:

* 13
* 7 graden – veel wind
* lap 11 km – pace 6.56 min/km – HV average 135 (max 141) – cadans 165

feb 213 km – 2015 totaal 570 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 232 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 182 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

17.02.2015 – simonside hills – 11,5 km

Vandaag is het helder weer en dus een mooie kans om de heuvels in te gaan. Dat het waait, neem ik dan maar voor lief. De rugzak was al gepakt en redelijk op tijd gaan waf en ik op weg naar de Tower bij Great Tosson waar ik de auto ga parkeren. Ik heb een mooie route gemaakt van 21 km, die deels hetzelfde stuk als vorig jaar zal nemen, alleen niet langs Little Church maar buitenom en dan terug via St Oswalds way onderlangs en weer noordwaarts richting de Tower. De Simonside ridge zal de meeste tijd kosten, want daar kan je niet echt hardlopen en bovendien moet je daar eerst naartoe klauteren (via rotspunten, en deels met je handen). Maar zo ver was het nog niet, eerst de rit en daarna eerst een stukje over de weg naar Simonside!

klik voor groot

Dan blijkt al snel een heel stuk van de trail afgesloten te zijn en kan ik helemaal niet de route volgen die ik wilde nemen. Ik moet linksaf in plaats van rechtsaf en loop ineens over een vervelend pad met de wind pal tegen. Ik ben bekaf als ik bij de start van de beklimming kom en vind er niks aan. Ga ik klauteren? Ik zal wel wind mee hebben op de ridge dus dat is wel prettig maar het is 465 meter hoog en zal dus nog meer waaien dan het hier al doet…. En ligt er ijs? Bij de voet van de heuvel kijk ik omhoog (en vergeet een foto te maken maar die staan nog hier van de vorige keer) en besluit dat ik het ga doen. Ik trek wel mijn donsjas aan, want het waait echt heel erg hard en ondanks dat het zonnetje schijnt, maakt de wind het best fris.

De beklimming gaat goed, alleen moet ik af en toe tegen de zon inturen waar woef uithangt en of er niemand afdaalt met een hond. Woef is hoogloops en wil wel uitkijken naar een mannetje. Oppassen dus! Maar het gaat goed. Tussentijds maak ik een paar foto’s want het is en blijft gaaf!

klik voor groot



En dan zijn we boven. Dat ging een stuk makkelijker dan vorig jaar! Natuurlijk neem ik de tijd om even te kijken en te genieten want het is helderder dan ik eigenlijk dacht en dat is fijn.

klik voor groot


Als ik uitgekeken ben (hoewel je nooit uitgekeken raakt), gaan we verder de ridge op. Overal is het mooi en overa is wel wat te zien en door de wolken krijg je hele mooie effecten als je naar het dal kijkt.

klik voor groot



Ik hobbel rustig door en geniet. Maak veel te veel foto’s maar dit stuk is nu eenmaal geweldig en daar kom je voor. Zulke dingen zie je niet altijd dus ik neem rustig de tijd.

klik voor groot


Ik klets met een gezin met drie labs (allemaal dames gelukkig) en met een hiker die ook lekker aan het genieten is. Ik ben blij met mijn donsjasje want ik heb het totaal niet koud omdat de jas geen enkele wind doorlaat. Heerlijk en wat ben ik blij met mijn rugzak. Ik kan gewoon dit soort dingen meenemen op dit soort routes zonder gedoe. Het past allemaal prima en de rugzak is comfortabel. Wel zit de rugzak optimaal als ik een extra jas aanheb zoals nu, dus eigenlijk ben ik blijkbaar te ‘dun’ voor deze rugzak maar dat lost ook wel weer op met een extra padding misschien.

Verder en verder hobbelen we. Je moet hier niet moe zijn want de weg is eindeloos en slingert zich over de ridge van de heuvel. Er lijkt geen eind aan te komen en het is een vreemd pad met een soort trappetjes, rotsblokken en soms modder. Niet echt een wandel/renpad.

klik voor groot




Ik kijk op de kaart welke route ik ga nemen. Vorig jaar sloeg ik ergens af en nam ik een vreemd paadje dat uiteindelijk op de weg uitkwam. Nu wil ik doorlopen naar het einde van de ridge en daar de St Oswalds Way nemen. Maar ik twijfel vanwege de wind en door het pad. Eigenlijk lijkt me gewoon terug over de weg net zo prima voor vandaag. Door de wind, de klim en het tijdsverloop ben ik misschien niet meer geconcentreerd genoeg voor de lange weg benedenlangs. Die route kan ik een andere keer doen zonder de Hill op te klauteren en de ridge te doen. Dat lijkt een goed idee.

klik voor groot






Als ik zo eens op de kaart kijk, is de weg nog eindeloos lang en zo ziet het er voor me ook uit…..

klik voor groot

Maar in de diepte en in de verte zie ik de parkeerplaats liggen die ik zou kunnen nemen als ik de St Oswalds Way hier wil lopen. Daar moet ik dus nu ook heen en vanaf daar pak ik de weg terug naar de Tower waar ik geparkeerd sta. Ik daal verder af en kom op de weg waar ik eindelijk weer lekker kan opschieten. Het was maar een klein rondje maar het is echt zo bijzonder. Vandaar dus een baby rondje met meer dan 40 foto’s.

Moe maar voldaan en weer met een hoofd vol indrukken komen we bij de auto. Ondanks de modder op het laatste stuk heeft de bandage om het pootje van waf prima gewerkt en alles is nog mooi schoon en droog eronder. Dat betekent dus dat we ook andere routes weer kunnen gaan doen.

Op naar de volgende run dan maar weer met wat meer ‘run’ dan ‘hike’.

gegevens:

* 11,5 km
* 6 graden – veel wind

feb 200 km – 2015 totaal 556 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 220 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 182 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

15.02.2015 – parcoursverkenning: foxton hall/hawkill stepping stones – 17,5 km

Vandaag zou het getijde ongeveer hetzelfde zijn als tijdens de run en was ik dus benieuwd naar de breedte van het strand bij Foxton in de ochtend als ik daar voorbij zou moeten. Ik had dus alles nagerekend en om 9.15 waren we op weg naar de golfbaan om te gaan kijken en vanaf daar de ronde terug te lopen naar de stepping stones. Aan die kant zou geen tot weinig modder liggen en dat zou dus met waf en haar pootje wel moeten kunnen.

Om 10.00 stonden we op het strand te kijken naar het water. Eerst maar een stukje richting de strandtrap dan maar, want ik had nog even tijd nodig om te zien hoe snel het water zou stijgen. Dat ging best snel maar het stuk strand dat er was, was prachtig vlak en hard. Prima beloopbaar en heerlijk zacht voor het lijf. Als alle stukken strand nou eens zo konden zijn!

Het water kwam best snel richting de duinen en ik kwam met iemand aan de praat over het getijde en over de run. Hij dacht dat het wel zou moeten lukken ook later, want het was al even niet voorgekomen dat het water helemaal tot de duinrand gekomen was. Dat liet de strook zeewier ook wel zien. Goed nieuws dus.

klik voor groot



Ik rommelde wat heen en weer over het strand met woef totdat ik zeker wist dat ik qua tijd ook voorbij zou zijn tijdens de ultra en daarna ging ik op pad. Ik koos voor het klimmetje vanaf het strand naar het pad langs de golfbaan. Ik ben dat pad nog nooit naar beneden gegaan ook al weet ik dat de ultra zo loopt. Het is een heel raar steil modderig pad waarbij je bovenop de stenen uitkomt. Vorig jaar ben ik omgelopen zodat ik een normaler pad naar het strand had. Ik ga echt niet voor jan doedel mijn nek breken als het niet moet. Maar stijgen is makkelijker dan dalen en nu kon ik mooi eens zien wat voor pad het nou eigenlijk was. Nou prima om tegenop te lopen maar daar ga ik dus niet af als het niet hoeft, zeker niet met modder. Ik loop wel weer een stukje om.

klik voor groot

Daarna over het pad langs de golfbaan en dat lag er vrij aardig bij eigenlijk. Al snel liepen we weer langs de bunker, naar beneden naar de parkeerplaats bij Alnmouth, door het dorpje langs de bootjes over de brug, stukje over de weg, bij de rotonde rechtsaf en weer linksaf het weiland in en dan de klim. Ik kan het dromen, al loopt de ultra natuurlijk de andere kant op.

klik voor groot

Het ging allemaal heel snel eigenlijk en we hobbelden al snel langs de river Aln op weg naar de stepping stones. Daar deed ik wafje het gele signaaljasje even aan omdat er weer gekken aan het schieten waren. Maar ik zag ze niet en het was niet veel, maar voor de zekerheid dan maar even aangetrokken. Het loopt daar wel lekker. Het is een mooi vredig stukje, waarbij de spoorbrug natuurlijk een mooi punt blijft om naar te kijken. Maar het loopt ook gewoon lekker, zelfs met dit sombere weer van vandaag. De vorige keren dat ik hier liep was het net lente.

De boerderij doemde al op en al snel waren we bij de stepping stones. Daar trof ik een echtpaar waar ik mee aan de praat raakte over wandelen, routes en de run.

klik voor groot

De stones lagen er vredig bij en staken een heel stuk boven water uit. et water van de river Aln kabbelde er rustig omheen. De man ging eens over de stenen kijken en zei verbaasd dat het zo diep was. ‘Daar ga je toch niet doorheen’ zei hij nog. Nou dat vind ik dus ook. Als het er zo bij ligt op de ultra, is het prima. Vorig jaar hadden we ook dat geluk. Maar twee weken geleden was er geen steen te zien en raasde het water langs je voeten. Geen lol aan toch? Afwachten maar. Als het een beetje droog is, dan heb ik geluk.

Ik ben niet overgestoken omdat ik niet wilde dat waf een nat verband kreeg met haar wonden. Ik keerde dus weer terug en wist ook dat de route ongeveer 17 km zou worden en dat leek me wel weer genoeg. Waf had haar stoere grote harnas aan van de rugzakken, en dat was ook even wennen voor haar natuurlijk dus dit was lang genoeg.

klik voor groot

De terugweg ging zo mogelijk nog sneller en voordat ik erg in had, waren we weer bij Foxton Hall golfcourse. Daar ben ik nog even naar het strand gelopen om te kijken hoe het er dan nu bij zou liggen, ver na de ‘safe crossing’ tijd van de tabel maar er was nog steeds wel een stukje beloopbaar strand. Ziet er dus goed en hoopgevend uit. Als het nu niet twee weken achter elkaar gaat regenen, dan zal het allemaal wel loslopen.

klik voor groot

gegevens:

* 17,5 km
* 5 graden

feb 189 km – 2015 totaal 545 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 220 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 170 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

14.02.2015 – beadnell – 8 km

Vandaag had ik niet zo heel erg veel tijd voor een rondje en bovendien moest ik ook even kijken hoe dat zou gaan met het pootje van waf. Ze is 5 weken zonder antibiotica geweest en alles ging prima, maar gisteren vielen er ineens 2 gaten in de zwelling die nou juist zo prachtig aan het wegtrekken was en waarvan het huidje mooi heel was geworden. Dat was dus even een domper maar de hoop is toch dat het weer zonder infecteren dicht gaat allemaal. Dus ze kan prima lopen maar dan wel ingepakt om te voorkomen dat er rommel bij komt. Maar ze is ook loops, dus het was even zoeken naar een route waar het niet te druk was en waar geen modder zou liggen.

Ik dacht dat ik dat gevonden had vanaf Beadnell, maar realiseerde me niet dat aan het einde bij High Newton natuurlijk een dikke modder bende ligt bij de boerderij. Dat moeten we niet hebben, dus ging ik terug naar het caravan park en vanaf daar weer terug naar de brug om vanaf daar via het strand weer terug te keren naar de auto. Dat bracht me op en schamele 8 km maar het was wel een lekker rondje. Ik wist overigens toch niet wat ik aan het doen was, aangezien ik in plaats van op ‘lap’ op de ‘stop’ toets gedrukt had. Daar kwam ik pas na een kilometer achter dus echt handig was ik niet bezig vandaag. Op naar de volgende run.

klik voor groot

gegevens:

* 8 km
* 5 graden

feb 171 km – 2015 totaal 528 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 220 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 152 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

12.02.2015 – seahouses countryroads – 50 km

Vandaag weer tijd voor een lange duurloop. Twee weken geleden liep ik ook op donderdag en was de afstand 44 km. De keer daarvoor liep ik 38 km dus ik heb het netjes opgebouwd.

Ik koos weer voor de rondjes rond de cottage. Ik twijfelde even onderweg of ik lukraak nog ergens heen zou lopen maar ik had eigenlijk geen zin om te dwalen. Dat is leuker als ik gewoon lekker met waf onderweg ben. Vandaag was het even weer een serieuzere training voor de afstand dus dan maar op deze manier. Overigens elke keer weer een verleiding om niet te stoppen bij de cottage. Maar geen moment aan gedacht eigenlijk en het was ook niet nodig.

Ideaal loop weer deze keer. Weinig wind en bewolking dus niet te warm. Echt een fijne dag en de afstand is al uitdaging genoeg. Deze keer had ik gelukkig de Mio weer terug, dus kon ik mooi zien wat ik uitspookte en dat was niet slecht. HF gemiddeld op de eerste lap (voordat ik woef oppikte) 128 (max 140) en het tweede deel 133 (max 141) maar op het tweede stuk liep ik vreemd genoeg iets sneller (terwijl het voelde alsof ik niet vooruit kwam).

Na 6 rondes heb ik woef opgepikt. Dat is een kwestie van deur openen, geel signaaljasje aan en tuigje (vanwege de loopsheid) en weer op pad maar je bent toch uit je ritme. Ik nam ook nog snel een chocomel en maakte er eentje voor onderweg waarbij het totaal aan voeding voor deze run uitkwam op 4×200 ml chocomel.

Vorig jaar was ik nog aan het rommelen met gelletjes en andere dingen onderweg. Nu vertrek ik gewoon met 2 softflaskjes en dat is het dan. Ik weet niet eens zeker of ik wel iets nodig zou hebben eigenlijk. Zo zie je maar wat er allemaal verandert in een jaar anders trainen.

klik voor groot

Wafje vond het redelijk OK deze keer over de weg maar je merkt aan alles dat ze het niet echt leuk vindt. Eergisteren in de duinen rende ze als een idioot in de rondte en amuseerde zich kostelijk. Nu liep ze braaf mee en keek af en toe op. Ik kwam maar moeilijk op gang en liep de eerste 5 km op een ratio van 500 mtr en 100 mtr wandelen. Daarna schroefde ik het weer op naar 1000-tjes. Ik kwam echt niet vooruit maar had uiteindelijk een mooie gemiddelde pace. Raar is dat. Hoe het ook zij, het ging vrij gemakkelijk en ik heb net ook nog lekker gezwommen en oefeningen gedaan. Deze ronde was een stuk minder vermoeiend dan de 20 km naar Yeavering Bell waar ik uren over heb gedaan. Maar als ik dit soort trainingen niet zou doen, zou ik die run helemaal niet gekund hebben!

Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 50 km
* 6 graden – geen wind, bewolkt

feb 163 km – 2015 totaal 520 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson lite – 220 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 144 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km

wild camping – 1

Vannacht voor het eerst buiten geslapen in het veld bij de boerderij. Deze nacht heeft dus een aantal maanden voorbereiding gehad in de vorm van lezen, spullen zoeken, oefenen met tent opzetten etc. Ook dit zou gewoon een test zijn om te kijken hoe het voelt en hoe het loopt. Van te voren dus alles in de rugzak gedaan.

Ik had net voor zonsondergang de tent opgezet, met daarin mijn matrasje, het matrasje voor woef en haar ruffwear bedje. De slaapzak nog in de ortlieb waterproof valve bag. Dat leek me beter in verband met condens en koud worden.

Daarna ben ik met de rugzak weer naar huis gegaan omdat ik nog wat wilde zwemmen. Ik had besloten om de hond uit te laten met de rugzak en dan direct door te lopen naar de tent.

omstandigheden

• temperatuur 0 graden
• geen wind
• helder

opzetten

Dat ging op zich goed, maar de tent moet natuurlijk bovenaan in de zak zitten of eventueel buiten op zoals de slaapzak. Nu moest ik eerst alles eruit halen om bij de tent te kunnen. Heel onhandig. Het opzetten ging wel redelijk snel maar ik zag te laat dat er een haakje niet vast zat van de binnentent. Ik zal toch moeten aanwennen om de buitentent afzonderlijk van de binnentent op te zetten, zeker op meerdaagse hiking tochten (zie ook opruimen). Ik had ook niet de beste plek gevonden want het was niet helemaal vlak, hoewel ik er geen last van heb gehad. Ik heb 1 extra haring gebruikt. Opletten dat de boog mooi staat en de voortent zo groot mogelijk is. Daar moeten immers schoenen staan en met mooi weer ook eventueel een tas en andere spulletjes (esbit etc).

indeling

Mijn matras lag veel te dicht tegen de wand aan. Dat is niet nodig qua ruimte en veroorzaakt extra condens op de binnentent. Waf had nu meer dan de halve tent en dat is een beetje teveel van het goede. Overigens ligt zij niet zo ver naar achteren als ik hoopte, haar bedje moet dichter naar het midden toe.

Ook lag mijn matras te dicht naar het hoofdeind. Liever meer matras bij de voeten. Ik kan overigens ook het zitfoam uit de rugzak nog gebruiken, hetzij voor woef, hetzij voor mijn voeten. Nu niet gedaan, niet aan gedacht.
De rugzak lag bij mijn hoofdeind. In de 4L losse pouch zaten de dingetjes die ik meteen nodig zou kunnen hebben zoals mijn bril (daarover meer), extra sokken, handschoenen. Wat ontbrak was een microvezeldoekje, dat zat in de rugzak. Ook een bidon met water bij de hand.

In de slaapzak lagen handschoenen, hoofdband, buff en de telefoon en camera. Mijn regenbroek zat in de ortlieb zak van de slaapzak. De wandpocket van de tent heb ik niet gebruikt.

kleding

Ik had alleen een thermo lange onderbroek en lange mouwen hemd aan en sokken. Dat was absoluut voldoende, ik heb het geen moment koud gehad. Ik twijfel over woef, zij had haar gele tankie aan en was toegedekt met de winddeken (die overigens lastig op te vouwen is bij inpakken). Bij opruimen heb ik mijn donsjack aangetrokken en de equafleece sokken.

Bril blijft lastig. Ik zou een volgende keer vor de 24 uurs lenzen gaan. Een bril beslaat en je moet ernaar zoeken in de tent. Dat is onhandig.

het slapen/comfort

De slaapzak is heerlijk. Veel ruimer dan gedacht, ik kon draaien en ermee/erin bewegen en er was ruimte genoeg voor spulletjes. Dat de zak extra lang is, vind ik erg fijn want ik kon me een aantal keren heerlijk uitstrekken. Temperatuur is prima ik had het echt warm. De dubbele capuchon moet ik nog eens goed bekijken hoe dat werkt. Heb dat niet nodig gehad maar had ook niet geweten hoe dat zou moeten. Als kussen had ik nu een sloopje meegenomen en daarin gebruikte ik mijn donsjas. Niet ideaal, daarvoor moet een oplossing komen.

Ik lag dus – zoals gezegd – veel te dicht op de binnentent. Niet nodig maar lastig om gedurende de nacht met woef ook in de tent te veranderen.

Grootste probleem was de sanitaire stop. Ik moest vreselijk plassen en probeerde dat op te houden. Daar krijg je het dus wel koud van en bovendien val je niet in slaap. Omdat het koud was, wilde ik niet naar buiten en probeerde ik de peewol uit. Een zakje met gel erin. Ik had alleen niet de shewee meegenomen omdat ik dacht dat ik wel in z’n zak kon plassen. Nee dus en dat ging faliekant verkeerd. Echt verkeerd want er zat dus ineens overal pis. Dat is niet de bedoeling natuurlijk. Ik kon alles weer goed opruimen met het doekje uit de rugzak maar dit wil ik niet nog een keer meemaken. Of de shewee dus, of naar buiten.

De Neoair ligt goed, maar kraakt een beetje en het grootste probleem is het schuiven. De slaapzak is vrij glad en het matras ook en dat zorgt ervoor dat je heel makkelijk van het matrasje af glijdt, of althans dat gevoel hebt.

opruimen

Vanwege het geklungel met het piesen vroeger dan gepland het kamp opgebroken. Het was zelfs nog donker (vandaar dat er zo weinig foto’s zijn). Dat lukt overigens prima met mijn hoofdlampje dus dat was een mooie test.

Begonnen met de stop los te draaien van het matras zodat dat vast leeg kon lopen terwijl ik de slaapzak in de ortlieb heb gepropt. De slaapzak had matig condens bovenop. Het is lastig maar doenlijk om de slaapzak goed weg te bergen in de valve bag terwijl je in de tent zit. Woef ligt dan nog op haar bedje. Met mooi weer kan ze natuurlijk gewoon buiten liggen en kan je ook buiten inpakken maar bij voorkeur slaapzak in de tent wegbergen in verband met vuil en condens/nattigheid.

Daarna de spulletjes van woef opgeruimd. Daarvoor moet zij dus uit de tent of opschuiven. Daar moeten we nog iets op verzinnen hoe dat het beste kan. Ruffwear bedje was mooi droog en voelde niet koud, matrasje was nog goed gevuld. De deken laat zich echt niet meer opvouwen in het zakje.

Tot slot mijn eigen matras leeg gemaakt en opgerold. Dat ging ook niet goed want ik kreeg het niet meer in de hoes. Voor nu gaf dat niet maar daar moet ik dus even mee stoeien.

De tent was erg nat en heb ik deze keer met binnentent en al ingepakt en in de rugzak gedaan. Ik weet nu dat de binnentent zelfs in een aparte zak moet als je op meerdaagse tochten zou gaan, want anders slaap je ineens in een natte binnentent en dat is niet de bedoeling. Dat moet ik nog een keer proberen in de tuin.

Leerpunten

• rugzak goed inpakken: tent voor het grijpen
• losse pouch met dingen voor de nacht bij de hand houden
• bedenken waar je eventueel kunt plassen in de nacht en hoe je dat doet
• matras goed positioneren
• binnentent goed vastmaken, geen losse haakjes laten hangen
• oefenen met binnen- en buitentent afzonderlijk opzetten en opruimen

conclusie

De tent is erg ruim en dat ontdekte ik eigenlijk pas bij het opruimen. De slaapzak is erg warm en geschikt voor de winter. Dit soort dingen moet je echt oefenen. Het was leuk maar werd verpest door mijn ongelukje in de ochtend en dat is jammer. Maar beter nu dan ergens onderweg. Met de juiste kleding kan je zonder problemen naar buiten en weer de tent in. De slaapzak is warm genoeg.
Ik heb dus niet meer in de ochtend mijn kooksetje gebruikt voor een kopje warme choco zoals gepland. Over drie weken kan ik het nog een keer proberen, dan is woef niet meer loops.

Ik denk dat mijn grootste ‘probleem’ was dat ik nog niet eerder met daglicht de tent van binnen had geprobeerd. Ik moest dus nu in het donker mijn weg zien te vinden en dat was lastig. Een volgende keer weet ik al meer en dat werkt fijner.

10.02.2015 – beadnell – 10 km

Het is vandaag een prachtige dag. Ik heb vanmiddag toch wat geslapen ondanks het mooie weer, heb gewandeld met woeffie en besloot dat vandaag de beste dag zou zijn om buiten te slapen. Dat betekende dus even snel op pad voor een rondje nog voordat het donker zou worden, want ik wilde de tent opzetten met licht natuurlijk.

Aangezien waf geen zak aan een wegrondje vindt hier, koos ik dan maar voor Beadnell en al snel waren we op weg. Geen wind, de avond zon en een fijne temperatuur. Woef genoot volop en rende als een idioot in het rond, en blies enorme wolken lucht uit. Die amuseerde zich dus wel. Ik merkte dat er nog wel wat vermoeidheid in mijn benen zat van gisteren. Vooral de uren onderweg waren wel zwaar denk ik want de afstand was het niet. Maar even loslopen en morgen een rustdagje. Ik hoop dat ik vannacht een beetje kan slapen in de tent want alles is nieuw.

Woef had haar harnas van de rugzak aan om te oefenen. Niet echt te zien op de foto’s maar ze had er totaal geen last van en rende nog harder in de rondte dan normaal. Gelukkig maar. Deze korte afstand is een mooie test.

klik voor groot


Na het rondje ga ik als een speer naar huis, kleed me snel om en ga naar het veld met mijn spullen. Daar zet ik snel de tent op, maak het matrasje klaar, en leg alles verder ook voor waf klaar. Met de rugzak ga ik weer even naar huis want ik ga eerst zwemmen en vanavond ga ik meteen na het wandelen met de hond terug naar de tent. Zal mij benieuwd, vooral ook of wafje er in wil.

klik voor groot

gegevens:

* 10 km
* 6 graden – geen wind, zonnig

feb 113 km – 2015 totaal 470 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b (nieuw) – 314 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 170 km
hoka stinson trail – 40 km
hoka mafate – 144 km
minimus MT – 26 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km
speedcross – 52 km