Het is vandaag heel erg mooi weer en ook onverwacht mooi. Er staat weinig wind, ik wil vanwege woefje niet te ver lopen (zie liep al heel erg veel de afgelopen periode) en eigenlijk wil ik wat anders dan het wegrondje. Genoeg redenen om naar Ingram valley te rijden en mijn rondje bij Linhope spout te doen. Dat is kort maar wel zwaar vanwege de klimmetjes. Maar dat is voor woefje minder probleem dan voor mij. Ik pak mijn spullen en ga op weg. Lastig in te schatten hoe het weer daar zal zijn, want ik herinner me vorig jaar nog, toen ik ineens in de diepe sneeuw terecht kwam. Ik neem voor de zekerheid dus mijn windbroek mee en doe in een tasje een ander shirt en mijn aeroloft. Voor nu kies ik voor mijn Falke primaloft shirt en voor de zekerheid neem ik mijn windjackje mee.

Onderweg merk ik al dat we van het mooie zonnige weer naar wat bewolktere lucht toe rijden. Niet erg, het is tenslotte nog geen zomer en als er maar geen harde wind staat, is het allemaal prima daar.

De rit is al een feestje want het is erg mooi onderweg tussen de heuvels met alle vergezichten. Sommige heuvels zijn met een dun laagje sneeuw bedekt en dat is erg mooi. De zon laat zich af en toe zien en maakt alles net wat lichter.

Na 50 minuten komen we aan bij het einde van de weg. Verder gaat de weg niet en daar kan ik ook parkeren. Geen idee hoe ik dat eigenlijk heb ontdekt toen ik hier de eerste keer liep. Ik trek toch mijn windjackje aan, al is het maar voor de warming up en we gaan op pad met de waterval als eerste doel. Het eerste stukje loopt makkelijk en gaat over de weg en gaat zelfs naar beneden. Maar bij de warming up heb je daar niet zo veel aan natuurlijk.

klik voor groot

Daarna loop ik door een soort gehuchtje met een paar huizen en sla rechtsaf de rimboe in. Mijn satelliet ontvanger knippert vrolijk. De stenen op de helling zijn killing en het is verdomd steil hier. Maar het blijft mooi dus ik doe rustig aan. Ik ben hier om te kijken en niet om keihard te rennen. Dat lukt trouwens niet eens dus dat is makkelijk.

klik voor groot

Ik neem de route naar de spout maar ben verrast door het vele ijs dat tussen het gras verstopt zit. Het is helemaal niet zo koud maar blijkbaar zijn de nachten koud en zonder zon ontdooit er niks. Dat wordt dus straks oppassen bij de spout…..

Ik loop naar het bovenste punt van de waterval. Dat is in het echt heel indrukwekkend om dan naar beneden te kijken (60 mtr) maar op de foto zie je echt niks. Het geluid van het water is oorverdovend.

klik voor groot

Wafje mag niet naar de rand en zit geduldig te wachten. Ik vind het zelf ook eng daar en blijf een eind van de rand vandaan maar kan wel alles zien en horen. Ik probeer naar beneden te klauteren maar op die plek lukt me dat niet. Althans, ik doe het niet. Het was vast gelukt maar ik ga mijn poten niet breken en ik heb het al een paar keer gezien. Ik probeer het nog op 2 andere plaatsen maar net bij het laatste stukje besluit ik elke keer dat ik niet verder ga. Dan maar niet. Ik kijk nog even aan de andere kant van de waterval waar het water als rustig stroompje aankomt.

klik voor groot

Uit de verte maak ik een kiekje van de waterval die naar beneden klettert. Op de foto te zien als de witte stroom.

klik voor groot

We keren weer terug naar het pad en gaan op weg voor de rest van de run. Het eerste deel zal ploeteren zijn maar daarna zal ik over een weg heerlijk naar beneden kunnen hobbelen en kunnen genieten van het uitzicht zo tussen de heuveltoppen. De foto’s zijn vreselijk, maar in het echt is het prachtig.

klik voor groot

Als ik eindelijk boven kom, staan er maar enkele schapen jammer genoeg. Ook hoor ik geen enkele grouse klokken. In 2013 ving woefje nog een grouse voor me maar dit jaar is er niks. Alleen fazanten vliegen links en rechts van me uit de struikjes maar die hoeft woefje niet.

Rustig hobbelen we weer naar beneden. Ik kijk een keer op de kaart naar de andere route die ik had uitgezet maar ik zie dat ik daar ergens 200 mtr moet stijgen. Lijkt me prima maar niet voor vandaag want daarvoor ben ik gewoon te laat vertrokken. Voor dat soort grappen moet je echt de tijd nemen en hebben om te voorkomen dat je ineens in het donker op een berg staat. Voor nu is het ook even genoeg.

klik voor groot

Deze keer krijg ik alle hekken open voor woef en dat valt me mee. De vorige keren heb ik haar vaak moeten dragen bij de wildroosters.

Als ik het water oversteek bij het bruggetje, stop ik even om van het stromende water te genieten. En wat een enorme verrassing. Ik zie een dipper (waterspreeuw) aan komen vliegen die landt op een rotsje in het water. Ik probeer mijn cameraatje te pakken maar door de beweging schrikt het vogeltje en vliegt vlak boven het water door naar de andere kant. Wat geweldig dat ik die gezien heb en ook nog eens zo dichtbij. Hij maakte gek genoeg geen geluid, want normaal (net als bij de ijsvogel) hoor je hem eerder dan dat je hem ziet. Maar zijn verenkleed, zijn witte vlek en zijn gedrag zo dichtbij kunnen bewonderen is het kadootje van de run.

klik voor groot

Ik loop even langs het water en sta nog eenmaal stil om te luisteren en te kijken maar ik zie verder niets meer helaas. Daarna begin ik met de beklimming naar de auto.

Na 9 km staan we weer bij de auto. Zo’n tochtje duurt dus bijna tweemaal zo lang als een wegrondje. Maar dat is niet erg. Me dunkt dat er genoeg getraind is met die beklimmingen!

Ik ben blij dat ik op pad ben gegaan voor dit rondje ook al was het veel te kort. Als ik thuis kom, schijnt de zon volop en is de lucht stralend blauw. Zal ik zelf nog een wegrondje doen? Ik geniet zo van het zonnetje hier als ik onderweg ben. Ik besluit het niet te doen. Genoeg is genoeg en met 91 km sluit ik de week af.

gegevens:

* 9 km
* 6 graden – geen wind

maart 91 km – 2016 totaal 868 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 102 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 393 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Vandaag ga ik naar Belford voor mijn run. Ik durf Wooler niet aan vandaag omdat er ‘heavy snow’ bij de voorspellingen staat. Dat is misschien dan wel weer het andere uiterste. Belford blijft een mooie run dus daar ga ik heen. En vandaag ga ik vooral ‘onderweg’ zijn en niet als een malloot jakkeren zoals de vorige keer toen het ook nog eens heel modderig was. Zo gezegd zo gedaan. Parkeren is even een probleempje omdat het druk is maar ik vind toch een goed plekje. Op het pleintje bloeit de bloesemboom en dat is wel heel lente achtig. Het weer is op zich prima. Droog en goede temperatuur. Later wordt het zelfs helemaal onbewolkt en zonnig. Echt heerlijk. Maar zo ver is het nog niet, we gaan eerst maar eens op weg naar de start van de route. Dit is alweer de zesde keer dat we deze ronde doen deze reis en elke keer is er wel wat nieuws.

klik voor groot

Al snel zie ik lammetjes. Dat vind ik zo ontzettend leuk! Ik blijf gewoon even staan om te kijken naar dat springende grut. Schattig.

klik voor groot

Even verderop zie ik niet alleen lammetjes maar een hele groep europese kanaries. Die zijn zo mooi in het zonlicht maar altijd te snel voor een kiekje met mijn compactje. Nu lukt het toch om er eentje een beetje herkenbaar in beeld te brengen.

klik voor groot

Daarna loop ik door naar de boerderij en geniet van de mooie witte wolken en het licht over de rolling hills naast me.

klik voor groot

Na de farm kom ik weer bij het rare bouwsel. S. vroeg me of ik er wel eens bovenop had gestaan en dat had ik nog nooit, dus besloot ik deze keer eens om eromheen te lopen en te gaan kijken. We waren immers vandaag ‘onderweg’ nietwaar?

klik voor groot

Best een mooi uitzicht en ik loop weer naar beneden. Grappig genoeg heb ik nu een modderstukje ontweken door bovenlangs te lopen. Ook weer een meevaller. Daarna lopen we door en komen we op het weiland dat altijd nat is. Deze keer staan er allemaal schapen met lammetjes. Woef kijkt aandachtig of ze lamsvlees wil eten vanavond…

klik voor groot

Daarna lopen we het bos in. Ook daar modderig maar deze keer is het goed te doen en kom ik prima vooruit. Van het bos weer door richting Swinhoe met de paardjes en de koeien. Gelukkig staan de hekken deze keer allemaal open maar ik zie dat deze keer het aanmerkelijk beter is dan de vorige keer toen ik gewoon tot mijn enkels in de zachte koeienstront stond. Gatsie wat baalde ik die keer van alles. Deze keer loop ik vredig met woefje door. Ik doe rustig aan en kijk om me heen. Ik zie weer allerlei nieuwe dingen. Dat is opvallend. Het maakt echt uit hoe je aan het lopen bent. Ik loop wel eens een wegrondje hier waar ik geweldig uitzicht op bamburgh castle heb. Maar soms kom ik bij de boerderij en heb ik geen idee hoe het castle er eigenlijk bij lag. Dat is te idioot voor woorden natuurlijk. Niks voor mij en toch gebeurt het.

Nu dus niet. Ik kijk, ik ruik en ik luister. Mijn hoofdband is al lang af en ook de handschoenen zitten alweer in de rugzak. Het weer is prima dus ik bof wel dat ik ook zo onderweg kan zijn.

klik voor groot

Ik schiet toch best lekker op zo over het eerste stuk. Ik ben het bos al voorbij, langs het mooie uitzichtspunt gelopen en langs het pad met uitzicht over de cheviots. Ik draaf nu rustig door het veld met de schaapjes en zal zo op het mooie groene stuk terecht komen met de struiken met ruikende gele bloemetjes. Maar hoewel ik echt mindful aan het lopen ben, snap ik ineens niet waar ik ben. Waarom loopt dit eigenlijk ook zo beroerd? Wat doen die hout snippers hier nou op de grond en hoe ver is het nog naar het groen? Ik stop. Letterlijk. Ik kijk om me heen en zie dan pas wat er gebeurd is. Alles is weg. Het pad waar ik normaal overheen loop, ligt een stukje verder naar rechts en ik loop nu over een kale vlakte. Alle mooie struiken met gele bloemetjes zijn weg. Wat erg. Ik heb hier zo genoten in maart 2015 toen het zo lekker begon te ruiken allemaal. En het was zo’n mooi pad met al dat groen. Wat hebben ze nu gedaan? Ik ben verbijsterd.

klik voor groot

Onderstaand een foto van 25 maart 2015 links

klik voor groot

Wat ontzettend zonde zeg. Geen geurende struiken meer straks en nu geen groen. Geen idee waarom dat gedaan is. Het ziet er echt niet uit. Maar goed, we gaan verder en ik loop het bospad op richting St Cuthberts cave. Daar kunnen ze weinig aan verpesten tenminste.

klik voor groot

Ik blijf er even rondkijken en verbaas me toch weer over de grootsheid. Het is echt groot en dat zie je pas als je het vergelijkt met een hondje ervoor als referentie. We lopen weer verder en bij de andere groep rotsen ga ik ook weer even kijken. Dat heb ik dit jaar nog niet eerder gedaan dus dat is wel leuk op deze ‘onderweg’ run.

klik voor groot

Als referentie zit woef voor de rotsen

Al snel zijn we weer op pad. Inmiddels is het echt heerlijk weer geworden. Ik zou er bijna lui van worden maar we gaan natuurlijk nog even door. Richting Swinhoe farm alweer. Eerst even nog over grasland en daarna over de farmroad. Dat loopt prima en ook lekker even naar beneden.

klik voor groot

Daarna komen we in de buurt van de boerderij. Op het hoger gelegen punt heb je prachtig uitzicht over de zee en Holy Island. Op de foto niet te zien maar wel een mooi plaatje. Daarna lopen we over het erf en langs de koetjes die me rustig aanstaren als we voorbij hobbelen. Toch even een kiekje dan maar…

klik voor groot

Na swinhoe farm over het veld met de paardjes die totaal geen interesse in ons hebben en over het lastige veld met alle hobbels, afdalingen en stenen. Ik moet hier altijd even goed opletten waar ik mijn voeten zet maar het uitzicht is prachtig. Links van me weer de zee met Holy Island en het is vandaag zo helder dat ik het castle waar ik de drone tegenaan vloog ook kan zien.

klik voor groot

Daarna gaat het snel. We komen heelhuids door de moddertroep aan het eind voor het muurtje waar we overheen moeten klimmen. Ik haat die modder nog steeds daar moet ik bekennen, zelfs op deze mindful run. Ik wandelde er een stukje overheen (met 18 min/km zag ik op mijn horloge) en verzwikte nog mijn enkel ook. Gevaarlijk dat wandelen… doe mij maar lopen dan….

Woef pakt een stok en speelt ermee onderweg en is nog niet moe. Maar bij het muurtje gaat het mis. Door mijn fout want natuurlijk snapt zij niet dat ze niet met die stok door die kleine opening past. Ze klimt op het trappetje en wurmt zich erdoorheen. Dat gaat dus niet en ze valt van de trap. Shit. Ze heeft niks maar dit soort dingen moet gewoon niet gebeuren. Ze klimt weer braaf de trap op zonder stok en krijgt de stok aan de andere kant weer van mij terug. Hier had ik dus even voor haar moeten denken….. Zonder verdere kleerscheuren komen we aan het einde van de run. Ik grijp nog wel bijna in het prikkeldraad dat die achterlijke engelsen bovenop de houten hekken leggen maar verder gaat het goed.

Daar springen weer lammetjes rond. Echt zoals jonge lammetjes dat alleen kunnen. Ik blijf weer even kijken en genieten van het jonge leven. Verder overal narcissen en andere bloemetjes die dapper hun kopjes boven de grond steken.

klik voor groot

Korte video

Zo komt er weer een einde aan deze run. Heerlijk gewoon onderweg geweest. Ik deed er een uur langer over dan de vorige keer toen ik zo idioot aan het doordraven was. Een uur ja. En? Fijn buiten geweest en echt wel goed gelopen. Maar ook rond gekeken, foto’s gemaakt en dingen ‘ervaren’. Dat was ik dus ook weer een beetje vergeten.

Heerlijk zo.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 17,5 km
* 8 graden

maart 82 km – 2016 totaal 857 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 102 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 384 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Het weer was vanmiddag niet geweldig maar tegen het einde van de middag besluit ik toch op pad te gaan voor een rondje. Ik trek mijn opvallende jack aan voor het geval het toch schemeriger is dan ik denk. Bovendien is het waterdicht en winddicht dus ik zal het niet koud hebben. Waf is er ook klaar voor!

klik voor groot

Ik ga vanavond gewoon lekker lopen zoals het lekker voelt en eens kijken of het beter gaat dan vanmorgen. Zodra we de weg oplopen, begint het hard te regenen. Ik doe mijn capuchon op maar even later is het alweer droog en dat zal het de rest van de run ook gewoon blijven.

Mijn horloge staat wel op RWR met 3/30 en zo start ik aanvankelijk ook. Maar het voelt al snel lekker en ik maak een fijn vaartje dat makkelijk voelt en prima loopt. Het gaat vanavond bijna vanzelf en voordat ik he weet staan we alweer bij het huisje. Een rondje was genoeg, dat maakt een mooi dagtotaal van 20 km. En dat jack? Dat valt echt wel op in het donker met licht erop. Het is nu alleen schemerig en dit is het effect van de flits!

klik voor groot

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 7 km
* 5 graden
* lap: 5.5 km – pace 6.24 min/km – HS 137 (148)

maart 64 km – 2016 totaal 841 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 102 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 366 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Vandaag ga ik op pad in Beadnell. Ik weet even niet waar ik zal gaan lopen want het weer lijkt niet al te best te worden. Ik trek dus maar mijn Nike vapor windrunner aan omdat ik daar in elk weer eigenlijk goed mee weg kom en trek woef haar cloudchaser aan. Zo gaan we op weg voor ons rondje.

klik voor groot

Maar eigenlijk is het prima weer om te lopen en het blijft de hele weg droog. Ik loop eerst naar High Newton en hobbel vrolijk verder naar Low Newton en maak daar nog een extra lusje zoals de vorige keren. Het loopt allemaal prima en voor het eerst heb ik de wind in de rug op de helling naar de zendmast. Grappig want een wind zo vanaf zee, heb ik niet vaak gehad. Ik loop continu en dat voelt allemaal goed.

In de verte zie ik Dunstanburgh castle liggen. Met het blote oog beter en mooier in het licht dan op de foto

klik voor groot

Voordat ik er erg in heb, lopen we alweer door de duinen richting het caravan park.

Na ruim 13 km staan we weer bij de auto. Lekker rondje gelopen, prima weertje uiteindelijk. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13 km
* 6 graden

maart 44 km – 2016 totaal 825 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 82 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 366 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Vandaag kom ik een beetje traag op gang. Ik wil van alles maar er gebeurt niks. Maar dan ineens gaat de knop om en neem ik een besluit. Het weer lijkt redelijk dus ik ga naar Holy Island. Kan goed qua getijde dus dat wordt het plan. Ik ga niet alleen lopen, maar zal ook blijven slapen. De eerste stap is dus snel inpakken van de rugzak met alle spulletjes. Tent, matrasje voor mij, matrasje voor woef en noblecamper. Voor de zekerheid het kleed met plastic onderkant, slaapzak, kleding eten voor woef en voor mij en toiletspulletjes. Kookgerei en meer. Volgens mij zit alles erin en het past ook nog ook al is de rugzak niet zo netjes ingepakt als zou moeten. Jammer dan, ik hoef toch niet te slepen.

klik voor groot

Ik gris een camera mee en gooi alles in de auto. Nog even een fles water mee en dan ben ik klaar voor vertrek. Best spannend. Ik neem de drone mee hoewel ik niet zeker ben of het licht genoeg zal zijn. Maar dat kan ik altijd nog zien en eventueel kan ik morgen terug voor opnames.

Voordat ik de causeway oprijd, kijk ik even op de plek waar ik wil blijven slapen. Ziet er niet verkeer uit. Daar wil ik wel een nachtje staan. Daarna rij ik door naar de causeway. Even het kiekje voordat ik erop rij

klik voor groot

Ik zie meteen al dat er nog best wat vogels zijn die aan het fourageren zijn. Maar in het voorbij rijden, zie ik ineens een kleine zilverreiger. Dat is wel heel gaaf en ik keer om voor een foto.

klik voor groot

Daarna rij ik door. Ik wil eigenlijk bij de Snook parkeren en vanaf daar gaan lopen. Maar ik rijd er voorbij blijkbaar en rij al bijna het dorp in. Ook prima, dan parkeer ik daar en start ik daar de run. Als ik parkeer, is het weer eigenlijk wel redelijk dus besluit ik eerst met de drone op pad te gaan. Ik loop naar de priory en maak een video.

klik voor groot

Daarna loop ik naar het castle en zie ineens een lammetje uit de moeder glijden. Wat schattig zo’n nat pasgeboren jong.

klik voor groot

Vanaf een afstandje maak ik nog wat foto’s van het castle in de verte waar ik nu eerst heen zal lopen.

klik voor groot

Het is nog best een stukje naar het castle en even verderop zie ik een ouder lammetje drinken bij de moeder. Leuk gezicht en ik verheug me al op de rest van het eiland want er is altijd wel wat te zien.

klik voor groot

Als ik bij het castle kom, ga ik eerst even kijken waar ik wil staan voor de video en daarna maak ik wat foto’s en start ik de drone voor de video.

klik voor groot

klik voor groot

Dat gaat helaas helemaal mis want de drone crasht tegen het castle omdat ik veel te laag vlieg. Verdwaasd loop ik een hele tijd later terug naar de auto. Ik kijk nog eens om…. best hoog ja.

Ik ben pas ver na 3 uur terug bij de auto. Ga ik vanaf hier starten voor een run? Ik heb eigenlijk geen zin meer. Ik besluit naar de Snook te rijden voor een korte run door de duinen maar als ik van een echtpaar daar hoor dat ze al een half uur de piri piri uit de vacht van de hond staan te plukken, heb ik helemaal geen zin meer. Ook niet in mijn tent trip.

Ik rij naar huis. Er staat 4 km op de teller, ik heb een kapotte drone en geen leuke dag gehad.

gegevens:

* 4 km
* 8 graden – zonnig weinig wind

maart 31 km – 2016 totaal 808 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 82 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 353 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Vanmorgen ben ik al vroeg klaar met alles en aangekleed. Geen lekker eerste rondje met woef want er zouden monteurs komen voor internet tussen 08.00 en 13.00 uur. Alles wat je dus probeert te ontlopen, gebeurt nu hier. Stoelen die ik niet wil en die ineens gebracht worden, koelkast die deels kapot is en ooit gerepareerd gaat worden, plees die niet doorspoelen en nu dus dat gedoe met de monteur. Alsof het volstrekt normaal is dat ik niet zou willen uitslapen tijdens vakantie, of zou willen douchen of iets dergelijks, werd me dit gisteren meegedeeld. Nog net, want als ik Sarah niet was tegengekomen bij toeval gisteren, had ik het niet eens geweten denk ik.

Maar goed, ik zie wel tweemaal een BT busje op het erf maar verder gebeurt er niks. Om 10.30 stuur ik maar eens een mailtje om te vragen of er nog iets gaat gebeuren. Antwoord krijg ik niet en dus vertrek ik om 12.30 voor mijn run. Dan moeten ze maar weer binnenkomen zoals de vorige keer. Nu weet ik het tenminste…..

Zo vertrekken waf en ik dus na de middag pas. Het enige voordeel is dat het mooi weer is geworden met een fijn zonnetje. Vanmorgen was het nog grijs en nattig.

Ik heb een flightplan gemaakt voor de lime kilns maar als ik op het strand sta, waait het veel te hard. Dan maar geen drone beelden deze keer. Ik maak wat foto’s voordat we vertrekken.

klik voor groot

Daarna vertrek ik naar de duinen. Meteen spreekt iemand me aan over wafje. Of het een jonge spinone is. Nope.. draadhaar Vizsla. En we gaan weer verder. Het is veel te warm voor het jasje en gauw trek ik waf de cloudchaser uit. Ik dacht dat het zou gaan regenen misschien maar dit is echt warm weer. Het is 12 graden! Ook ik puf al snel en trek dus mijn jackje uit. Veel lekkerder zo en wat bof ik.

Ik loop run dribbel run door de duinen en maak de extra lus bij Low Newton. Op zich zou ik best naar Dunstanburgh kunnen gaan maar dan was ik liever eerder vertrokken. Volgende keer maar weer. Het mooie aan deze manier van trainen is dat je continu loopt maar tempo en ademhaling aanpast in de rust segmentjes. Op die manier schakel je dus simpelweg alsof je in een versnellingsbak zit te roeren. Heel gemakkelijk en het schiet ook lekker op. Ook op de heuvel bij Low Newton schakel ik op en terug ook al staat de wind daar pal tegen en is het best nog even aanpoten op het rensegmentje. Maar dit voorkomt dat ik het hele stuk traag doe want het rust segmentje is langzaam en daarna doe ik dus een versnelling. Loopt prima en een mooie afwisseling weer.

Op de terugweg neem ik vanaf de lange brug een stukje strand en dat loopt aardig. Ik vind er geen bal aan maar wafje vindt strand wel leuk dus vooruit maar. De wind lijkt minder dus misschien kan ik straks nog met de drone wat doen.

Aan het einde van het strand maak ik weer wat foto’s. Blijft leuk.

klik voor groot

Na 13,5 km staan we weer bij de auto. Ik trek mijn jack aan en zet mijn muts op en ga nog een keer met de drone rugzak naar het strand maar het waait echt veel te hard. Dat durf ik niet aan. Volgende keer beter. Ondertussen blaft woef naar een mooie herder. Het baasje van de mooie jonge herder denkt dat woef nog een jonkie is…. Als ik zeg dat ze 10 is, is ze helemaal verrast. Tsja, zodra ze harig is, denken mensen dat ze heel jong is.

Jammer dat de dag zo verpest werd door het wachten. Ik was graag tweemaal op pad gegaan vandaag en al helemaal met dit mooie weer. Achterlijke lieden hier.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 13,5 km
* 13 graden

maart 13 km – 2016 totaal 791 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 69 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 349 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11

Vanmiddag hebben we inderdaad heerlijk in het zonnetje gezeten na ons eerste rondje, een spelletje gedaan en gegeten. We waren van plan om te gaan lunchen maar vanwege het lekkere weer, hebben we gewoon hier in de tuin gegeten. Dat was onverwacht en heerlijk rustig want het was voor het eerst heel stil rond de farm. Genieten dus. Ook woef lag lekker buiten.

klik voor groot

Toen ik S. weer naar het vliegveld had gebracht, ben ik als een speer nog op pad gegaan voor een kort rondje aan het einde van de middag. Het was zulk lekker weer en ik kan dan morgen eventueel een rustdag houden als het weer tegenvalt.

Zo loop ik dus – onverwacht – met woef nog een heerlijk rondje in de laatste zon van de dag. Ik maak een beetje tempo gewoon zoals het loopt en dat gaat allemaal heel soepel. Alleen de Mio doet het niet en slaat op tilt. Ik denk dat opladen via de laptop niet gaat, want dit gebeurde de vorige keer ook na het laden via de laptop. Even ontladen nu en opnieuw dan maar. Erg jammer dat ik geen gegevens heb bij dit tempo maar het begin zag er goed uit. Ik liep op maximale MAF en dus wat sneller dan ruim binnen MAF.

Met dit korte rondje staat het maandtotaal op 401 km en dat vind ik stiekem toch wel een mijlpaal.

Op naar de volgende runs dan maar weer!

gegevens:

* 7 km
* 8 graden
* lap: 6.26 min/km – HS storing – cadans 170 (174)

februari 401 km – 2016 totaal 778 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka bondi 4 – 69 km
hoka stinson lite – 641 km
hoka stinson trail – 297 km
hoka mafate speed – 335 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 11