Vandaag een rustig rondje gedaan. Nergens op gelet, gewoon lekker door dieselen en een beetje van de natuur genieten. Tijdens dit loopje van vandaag liep ik wel regelmatig, en ook de hartslag en cadans waren behoorlijk stabiel.

Het was ineens koud, vanmiddag sloegen de hagelstenen nog in mijn gezicht toen ik voor de zoveelste keer met pup en moeder buiten stond. Nu dus voor de loop een ander jack aangetrokken en een shirt met lange mouwen maar dat was eigenlijk nog best warm, want tot op de laatste 5 minuten was het ineens lekker weer met iets dat op een zonnetje leek. Ik moet dus voor zondag rekening houden met de temperatuur en me niet te warm kleden. Inmiddels weet ik een stuk meer over thermoregulatie tijdens het lopen en daar zal ik binnenkort eens iets overschrijven.

Ik ben inmiddels bekaf door de pup. Ik heb geen idee of ik de Bruggenloop wel normaal uit kan lopen, maar dat zal ik zondag dan wel zien. De voorbereiding is echter wel erg slecht voor deze laatste loop van 2011. Pup vindt het hier echter erg leuk en zorgt wel dat ze lekker aan een slaapje komt. Spelen, eten en slapen worden lekker afgewisseld. Jammer dat de drie R-ren (rust, reinheid en regelmaat) voor mij niet zo erg duidelijk zijn deze dagen.

Gegevens

* totaal 11,5 km
* temp 4 ^oC

december 22 km – 2011 totaal 1.891 km
trailschoes 538 km
kayano 15 760 km
kayano 15 II 58 km
ds trainer 332 km
ds racers 25 km
salvation 118 km

En dan is het ineens alweer december. De laatste maand van 2011. Precies 2 jaar geleden rondde ik Evy Start2Run af. Ik liep toen mijn eerste ’30 minuten’ rondjes. Nu heb ik twee HMs gelopen en ben ik nog volop aan het genieten. Dat is misschien wel het belangrijkste. Ik las een vraag op een forum over looptechniek naar aanleiding van een video die iemand van zichzelf had gezien. Ik schrik me ook rot als ik mezelf zie lopen op een video. Ik til mijn voeten niet op, buig nauwelijk mijn knie en doe weinig met mijn armen. Ik zit dan ook ademloos te kijken naar de DVDs met loopscholing die ik hier heb. Ik kijk geinteresseerd naar de plaatjes in het boek en kijk dan met verbazing naar mijn eigen ‘looptechniek’ ofwel het gebrek daaraan. Ik weet wel van pendel, heffing en zwaai maar die uitvoering is toch anders….. Aan de andere kant loop ik nu 2 jaar blessurevrij en ben ik van 1.500 km in 2010 naar 2.000 km in 2011 gegaan. Zonder blessure. Met verbetering van snelheid. Met behoud van plezier. Tsja wat is dan het belangrijkste. Ik zal nooit een hinde worden. Blessures liggen vooral op de loer bij snelheids trainingen. Dus wat zou het…. Ik vind ademhaling veel belangrijker misschien.

Daarmee heb ik vandaag dan ook volop weer geexperimenteerd. Twee stappen inademen en twee uitademen is te vlug, zelfs bij een (te) lage cadans van 160. Deze keer probeerde ik het met 2 stappen in en 4 stappen uit. De uitademing hoort immers al langer te zijn dan de inademing. Dat ging eigenlijk prima. Omwisselen van linker naar rechtervoet om te starten met ‘tellen’ lukte echter niet.

Ik zie in mijn analyses van het loopje van vandaag dat mijn cadans grappig genoeg bijna een rechte lijn is. Zonder dat ik daar op gelet heb. Kennelijk heb ik dus nu een ‘eigen ritme’ waar ik erg lang op door zou kunnen lopen met een eigen cadans. Voor de hartslag maakte het deze keer niets uit of ik op 2/2 ademde of op 2/4. Voor het gevoel ook niet echt hoewel ik stiller en rustiger was op 2/4.

Aan het einde van de loop heb ik nog 1.500 meter flink versneld zonder te kijken wat ik precies uitspookte. Ik zag naderhand dat mijn cadans hetzelfde bleef, maar de snelheid fors toenam. Grotere, krachtigere passen dus. Ik zag mezelf het laatste stukje wel in gedachten lopen. Ik was ineens voor mijn gevoel aan het ‘hardlopen’ en niet meer aan het ‘sjokken’ (pardon joggen bedoel ik natuurlijk). Ik tilde ineens mijn knie op, had iets dat op een pendel leek en zie… mijn armen zwaaiden ook netjes naar achteren waarbij de elleboog niet voorbij de romp kwam en ik ook niet aan het roeren was.

Ach wie weet wordt het nog wel eens wat. Misschien heb ik eind 2012 wel eindelijk een beetje techniek ingebouwd in mijn lekkere sjokken. Voorlopig heb ik nog zoveel alternatieve training dat ik al verrast ben dat ik uberhaupt nog vooruit kom. Wandelen, spelen, dweilen en trainen met een kleine ukkepuk. Het kind van mijn runningmate zorgt de hele dag voor afleiding en vooral voor beweging. Als ik naar de pup kijk, dan zie ik een en al techniek. Moeder en kind kunnen rennen als de beste. Nou ik nog!

Gegevens

* totaal 10,5 km

december 10 km – 2011 totaal 1.879 km
trailschoes 538 km
kayano 15 760 km
kayano 15 II 46 km
ds trainer 332 km
ds racers 25 km
salvation 118 km

Vandaag een rondje zonder doel of speciale training. Gewoon genoten van het weer. Onderweg nog een rare ontmoeting met een dame die het nodig vond haar enge grote duitse herder op me af te laten rennen. Ik had Ztje al aan de riem gedaan omdat ik die engerd in de verte zag. Toen ze geen aanstalten maakte om de hond aan te lijnen besloot ik om te keren en via de andere kant terug te lopen. Maar helaas hoorde ik toen al snel voetstapen en gehijg achter me. Ik schrok me rot. Toen ik langs de dame liep daarna, mompelde ze iets over ‘niet met honden werken’. Toen ik beleefd vroeg wat ze zei, liep ze door….. Ik riep nog wat naar haar en toen draaide ze zich om en beet me toe of ik ‘nog een heel gesprek wilde ofzo’. Ik heb haar maar gezegd dat zij misschien eens met mensen moest gaan werken. Ik snap niet waarom die mensen altijd zo raar moeten doen, zeker niet als ik beleefd blijf en last heb van haar hond. Heel merkwaardig. Ook al deed die hond uiteindelijk niets engs, ik moest er wel voor stoppen omdat dat beest achter me aan kwam rennen. Zucht.

Morgen eens kijken wat ik zal doen. Misschien toch even intervallen en dan een beetje kort. Mijn runningmate moet wat extra aandacht nu er ineens een kleine pup hier ronddartelt en ook extra aandacht vraagt. Lekker met mij een stukje lopen zonder lastige pup aan je oor is dan wel lekker denk ik.

Gegevens

* totaal 11 km
* HR max 154

november 161 km – 2011 totaal 1.859 km
trailschoes 538 km
kayano 15 760 km
kayano 15 II 36 km
ds trainer 332 km
ds racers 25 km
salvation 108 km

Vanmorgen moest ik een rondje tussendoor plannen. Gekozen voor een kort rondje experimenteren met de cadans. Iedere lap van 500 meter om en om wel en niet met de metronoom en aan het einde kijken of het uitmaakt en hoe het voelde. De metronoom stond op 168 en dat is voor mij al best aardig, ik probeer dat ritme nu ‘eigen’ te maken. Ik zie in de analyse dat ik (natuurlijk) wel terugval maar wel boven de 80 (160) blijf dus dat is niet slecht. Het tempo ging grappig genoeg ook omlaag. Dat hoeft namelijk niet per se samen te hangen. Je kunt zelfs ook snellere stappen nemen maar toch langzamer lopen. Vandaag was het dus: hogere cadans, sneller tempo. Toen ik op de terugweg de wind pal tegen had, heb ik op een gegeven moment de metronoom aangezet (iets lager weliswaar) om weer in een ritme te komen. Ik merkte namelijk dat ik steeds langzamer ging sjokken en dat verbeterde direct met de hogere cadans. Zo rommelend vloog de tijd dus voorbij en was het rondje om voordat ik er erg in had. Op naar de volgende run. Nog 2 weken voor de Bruggenloop dus ik zal nog even iets moeten verzinnen om die goed te lopen. Hoop dat er niet al teveel wind is, want de Brienenoord met wind tegen lijkt me ook geen pretje.

Gegevens

* totaal 8,3 km
* cadans 84
* HR max 154

november 149 km – 2011 totaal 1.848 km (ergens kennelijk mis geteld)
trailschoes 538 km
kayano 15 760 km
kayano 15 II 25 km
ds trainer 332 km
ds racers 25 km
salvation 108 km

Vandaag nog een tempo rondje gedaan. Lekker met de Buff op mijn hoofd vanwege het frisse windje. Ik zal later mijn ervaringen met deze accessoire ook opnemen op de site, en dit zal dan weer links te vinden zijn bij de reviews.

Ik vergiste me een afslagje op de dijk, waardoor het rondje wat langer was dan gepland, maar het ging prima en ik had prima rondetijden zag ik na afloop. Tijdens het lopen concentreerde ik me weer alleen op ademhaling en cadans en langzaam zie ik de cadans in de richting van de 166-170 komen. Toch niet slecht, want ik sjokte maar wat in het begin en ik ben nog niet eens zo lang bezig met het proberen de cadans wat omhoog te krijgen. Ik probeer dat nu vooral vanwege een probleem met mijn rug (wat overigens niets met het lopen te maken heeft maar helaas een constructiefoutje betreft dat nu erg veel problemen geeft), want ik heb gemerkt dat het beter gaat wanneer ik kleinere, snellere passen neem, precies zoals Pose technique en Chi running ook al propageren. Dat doe ik dus maar, want ik merk dat het helpt/beter is. Verder zitten mijn nieuwe schoenen ook wel erg lekker, maar ik kan natuurlijk mijn oude Kayano 15 nog niet de deur uitdoen met slechts 700 km op de teller. Ik wissel dus maar een beetje af, afhankelijk van de ondergrond waar ik op loop. Op zachte ondergrond draag ik de oude, op harde asfalt ondergrond de nieuwe. Ik heb die dingen toch in de kast staan, dus dan ook maar gebruiken nu. Ztjes schoentjes beginnen ook al te slijten ondanks de Vibram zooltjes. Ik kan precies zien hoe ze haar voetjes eigenlijk neerzet aan het patroon waarop de schoenen slijten. Maar ja, looptraining zit er voor haar niet meer in denk ik.

Gegevens

* totaal 8,5 km
* cadans 83
* temp 6 ⁰C

november 83 km – 2011 totaal 1.769 km
trailschoes 538 km
kayano 15 716 km
kayano 15 II 16 km
ds trainer 317 km
ds racers 25 km
salvation 108 km

Vandaag was het weer tijd voor een kort blokje. Het is heerlijk weer en ik genoot met volle teugen. In het kader van het chi-running probeer ik iedere keer weer ergens anders op te letten. That said…. ik combineer van alles natuurlijk. De dingen die ik van de workshop Pose running leerde, dingen uit het boek van Denny Dreyer, dingen van de mindfulness training die ik ooit volgde en veel dingen uit de opleiding ontspanningstechnieken waar ademhaling een belangrijke rol speelt. Vandaag lette ik dus extra op ademhaling en cadans. Dat zijn inderdaad twee dingen en niet slechts eentje, maar voor mij hangen die dingen eigenlijk samen. Het is voor mij gemakkelijker om te ‘tellen’ aan de hand van stappen (cadans) dan zomaar in het wilde weg. Als je dan het ritme van de ademhaling te pakken krijgt, dan gaat het lopen eigenlijk vanzelf. En dat bleek ook te kloppen deze keer. Startte ik een beetje sjokkend met het idee ‘ik zie wel’, daarna kwam ik al snel in een ritme met een cadans van 164 tot 166 met een ademhaling die mooi rustig was. Gevolg? Ik liep veel sneller en met een lagere hartslag. Dat heeft dus echt zin maar dat weet ik al lang.

Dat een goede ademhaling belangrijk is, weten we wel. Maar veel mensen lijken vergeten hoe het ook alweer moet. Soms is het een kwestie van even oefenen. Ook in rust is het gemakkelijk om te oefenen met ademhaling. Veel mensen ademen niet alleen oppervlakkig en ‘hoog’ maar ook nog eens veel te snel. Dat snelle(re) ademen kan allerlei gezondheidsproblemen geven. Omdat ik nu eenmaal (helaas) zowel een hart- als een longprobleem heb, is ademhaling voor mij dus extra belangrijk.

Het opvallende is echter dat het echt werkt als je anders gaat ademen. Ik heb dat veel preciezer kunnen zien tijdens de laatste sportkeuring, waarbij ik ook een oxycon test deed, waarbij via een masker ook de gassen van de uitgeademde lucht geanalyseerd worden tijdens inspanning. Terwijl ik aan het fietsen was, lette ik nergens anders op dan op mijn ademhaling. Twee omwentelingen inademen, en twee omwentelingen uitademen. Alles verliep op rolletjes. Omdat er een co-assistent bij de keuring aanwezig was, legde de sportarts extra veel uit over de dingen die op het scherm te zien waren en kon ik mooi meeluisteren. Langzaam moest ik meer vermogen leveren omdat de weerstand verhoogd werd. Ik bleef op de ademhaling letten. Aangezien je een constante prestatie moet leveren qua omwentelingen, kon ik mijn ademhaling ook constant houden. Twee in, twee uit…. Opeens dwaalden mijn gedachten af… het voelde zwaarder worden en ik hoorde de sportarts zeggen dat het ‘nu moeilijker ging worden’. Dat was dus te zien op het scherm! Meteen was ik weer bij de les en concentreerde ik me volledig op mijn ademhaling. Twee in…twee uit…. en vrijwel direct hoorde ik de sportarts zeggen ‘kijk nou herstelt het weer’! Dat was voor mij het ultieme bewijs dat het niet alleen maar een fijn gevoel is als je goed kunt ademen, maar dat het ook daadwerkelijk uitmaakt voor de processen in het lichaam en de prestaties die je kunt leveren.

Let maar eens op hoe vaak je nu in- en uitademt terwijl je dit zit te lezen. Waar haal je adem? Hoog? Laag? In de buik? Trek je je schouders op? Zucht je af en toe ongemerkt? Gaap je? In een minuut is een keer of 6 ademen wel voldoende. Haal je dat?

Leuk om eens mee te experimenteren, zowel in rust als tijdens inspanning. Je zult zien dat het uitmaakt.

Gegevens

* totaal 7,2 km
* cadans 82
* temp 8 ⁰C

november 74 km – 2011 totaal 1.760 km
trailschoes 538 km
kayano 15 716 km
kayano 15 II 7 km
ds trainer 317 km
ds racers 25 km
salvation 108 km