Vannacht werd ik even na 01.00 uur wakker met mega jeuk aan mijn ogen en had ik ook al dikke oogleden. Ik heb toen toch maar 10 mg prednison genomen en weer gekoeld met een kompres uit de vriezer. Daarna tot 04.00 uur wakker geweest en geprobeerd nergens aan te komen. Daarna ben ik weer wat ingedommeld. Stefan is vandaag naar Amsterdam en als ik dan eindelijk beneden kom, ben ik al aangekleed voor een rondje hardlopen. Lekker even buiten. ik zie er niet eens heel idioot uit dus de koude buiten doet me vast goed. Fleur wil ook wel dus al snel zitten we in de auto naar Vierhouten. Gelukkig nam ik handschoenen mee en een buff want omdat het waait is het toch bitterkoud ondanks dat de temperatuur best redelijk is. Gauw inlopen en daarna de warming up. Het is gelukkig heerlijk stil en ik kom niemand tegen. Fleur neemt wat brokjes en we hobbelen rustig samen voort over de stille heide. Bij het aanlijngebied gaat ze weer vast en ik besluit gewoon in ieder geval het lange lusje te doen meteen na het begin van het aanlijngebied. Of ik later dan nog door het bos weer wat loop, zie ik straks dan wel. Het gaat best aardig ondanks weinig slaap en prednison. Ik nam bewust geen Tavegyl omdat je daar echt zo sloom van word dat ik daar dus echt geen trek in heb. Hobbelend gaan we verder. Fleur loopt naast me en alles gaat eigenlijk prima. Heerlijk zo zonder verplichtingen vandaag. Geen zwembad bouwers, geen huisje gewoon lekker niks. Daarom besluit ik ook gewoon verder te lopen als we weer het gebied uit komen. Het ging eigenlijk prima. Fleur is op een gegeven moment lekker voor me uit gaan lopen en met ademhaling van 2/3 liep het super lekker. Zonder dat ik er erg in had liep ik 22 minuten achter haar aan te hobbelen en verderop 14 minuten. Ik kijk daar helemaal niet naar, loop gewoon zoals het loopt. Langzaam volgens mij maar gewoon prima. Door het bos lopen we hetzelfde rondje als eergisteren en voor de grap maak ik bij het uitwandelen nog een lusje over de heide om precies aan de 13 km te komen. Eergisteren was het namelijk 12,85 en had ik gewoon afgeklokt maar Stefan had gedacht dat ik wel netjes tot 13 zou maken. Nee hoor, maar voorde grap doe ik het nu wel. Niet moe maar wel voldaan staan we dus na iets meer dan 13 km weer bij de auto. Vandaag neem ik verder alleen modifast om te eten, zodat ik kan kijken of mijn ogen nu gaan opknappen. Straks eens uitzoeken of de uien en andere dingen die we nu veelvuldig eten misschien het probleem zijn want ik ben nu sinds eind december al met die ogen bezig en ik krijg hier echt genoeg van. Op naar fit, gezond en weer om aan te kijken want vannacht herkende ik mezelf bijna niet in de spiegel en dat is niet leuk.

gegevens:

* 13 km
* 0 graden

februari 26 km – 2025 totaal 173 km

Gisteren was het mooi weer en heb ik een mooie lange wandeling gemaakt met Stefan. We liepen bijna het rondje dat ik tijdens het korte rondje loop, zodat hij eindelijk eens het ‘wolvenpad’ kan zien en ‘de schaapskooi’ waar nu zoveel wolvenpoep ligt. Overigens konden we niet eens alles terugvinden wat er lag maar er lag gelukkig nog wel wat. Vandaag ga ik dan weer op pad voor een rondje hardlopen. Ik heb geen idee hoe het loopt dus ik ga gewoon op pad en zie wel. Opwarmen, inlopen op het losloop gebied. Het is redelijk rustig dus ik kan mooi hobbelen voordat we echt beginnen. Bij het aanlijngebied gaat woefje weer aan de riem en ik besluit al snel om niet rechtsaf te slaan naar de pen maar door te lopen om de lange lus te lopen. Dat gaat best aardig. Het is koud maar zonnig en zonder wind. Ideaal loop weer en ook het zand is niet al te rul gelukkig. Het gaat best vlot. Deze keer lijkt de route korter en sta ik vrij snel weer bij de kruising vanaf de schaaps pen. Dat valt niet tegen. Fleur loopt op sommige stukken lekker voor me uit maar trekt niet. Toch geeft het net een extra steuntje en loopt het lekkerder dan dat ze achter me loopt waarbij ik ook nog eens op de riem moet letten. we hobbelen door en dat laatste stukje is nu zo bekend dat het ook echt opschiet. Als ik weer bij het bos uit kom, gaat het even mis met de riem die ineens onder de staart van Fleur zit. Dat irriteert mij omdat het me niet lukt om het snel weer goed te krijgen en Fleur doet moeilijk en zielig. Grrrrr. Ik lijn haar weer aan en we gaan nog een lusje door het bos maken. Ik kies nu het middelste pad, loop een rechthoekje met het lusje langs de heide en kom weer bij het eerste pad uit. Ik hobbel door tot het pad met de bladeren, klok en en laat Fleur lekker los voor een laatste rondje snuffelen en plassen. Na bijna 13 km (12.85) staan we weer bij de auto. Dat is toch 2x zo ver als tijdens de wandeling van gisteren en een stukje sneller en minder vermoeiend. Op naar de volgende run maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* -1 graden

februari 13 km – 2025 totaal 160 km