02.02.2025 – vierhouten – 13 km

Gisteren was het mooi weer en heb ik een mooie lange wandeling gemaakt met Stefan. We liepen bijna het rondje dat ik tijdens het korte rondje loop, zodat hij eindelijk eens het ‘wolvenpad’ kan zien en ‘de schaapskooi’ waar nu zoveel wolvenpoep ligt. Overigens konden we niet eens alles terugvinden wat er lag maar er lag gelukkig nog wel wat. Vandaag ga ik dan weer op pad voor een rondje hardlopen. Ik heb geen idee hoe het loopt dus ik ga gewoon op pad en zie wel. Opwarmen, inlopen op het losloop gebied. Het is redelijk rustig dus ik kan mooi hobbelen voordat we echt beginnen. Bij het aanlijngebied gaat woefje weer aan de riem en ik besluit al snel om niet rechtsaf te slaan naar de pen maar door te lopen om de lange lus te lopen. Dat gaat best aardig. Het is koud maar zonnig en zonder wind. Ideaal loop weer en ook het zand is niet al te rul gelukkig. Het gaat best vlot. Deze keer lijkt de route korter en sta ik vrij snel weer bij de kruising vanaf de schaaps pen. Dat valt niet tegen. Fleur loopt op sommige stukken lekker voor me uit maar trekt niet. Toch geeft het net een extra steuntje en loopt het lekkerder dan dat ze achter me loopt waarbij ik ook nog eens op de riem moet letten. we hobbelen door en dat laatste stukje is nu zo bekend dat het ook echt opschiet. Als ik weer bij het bos uit kom, gaat het even mis met de riem die ineens onder de staart van Fleur zit. Dat irriteert mij omdat het me niet lukt om het snel weer goed te krijgen en Fleur doet moeilijk en zielig. Grrrrr. Ik lijn haar weer aan en we gaan nog een lusje door het bos maken. Ik kies nu het middelste pad, loop een rechthoekje met het lusje langs de heide en kom weer bij het eerste pad uit. Ik hobbel door tot het pad met de bladeren, klok en en laat Fleur lekker los voor een laatste rondje snuffelen en plassen. Na bijna 13 km (12.85) staan we weer bij de auto. Dat is toch 2x zo ver als tijdens de wandeling van gisteren en een stukje sneller en minder vermoeiend. Op naar de volgende run maar weer.

klik voor groot