ronde 1: 13 km

Gisteren heb ik heerlijk twee rondjes kunnen lopen. Dat voelde helemaal fijn. Vandaag komt mijn moeder uit het ziekenhuis en daarom sprak ik met mijn vader af dat hij mijn moeder ging halen en dat ik meteen met wafje even op pad zou gaan. Zo gezegd zo gedaan en in alle vroegte vertrekken waf en ik voor ons rondje. Het miezert en het is koud. Maar waf moet toch uit dus we gaan echt op pad. Ik kies vandaag voor hetzelfde rondje als gisteren. Even omhoog en twee rondjes rond de zendmast waar het een beetje vlak is. Daarna toch het lusje door Belgie en vandaag weet ik natuurlijk dat ik niet te ver moet lopen. Ik snap het wel dat ik er gisteren voorbij liep, want het pad ligt vol met blaadjes en is bijna niet te zien. Maar we komen weer goed uit en lopen even later alweer rond de zendmast. Maar gisteren zag ik ineens een nieuw pad en dat wil ik wel eens proberen. Het snijdt mijn vierkantje doormidden als het ware en ziet eruit als een spannend paadje in plaats van het brede pad waar ik normaal loop. Ik probeer eerst de ene helft en dat loopt leuk. Daarna slinger ik weer naar de andere kant om vanaf het brede pad weer het andere stukje te ontdekken. In de verte hoor ik echter geschreeuw. Oh nee. Komt daar ‘de gek’ weer aan? Ik schrok me de eerste keer kapot toen ik die vrouw tegenkwam. Maar als ze dichterbij komt, probeert ze de hond te aaien en we komen dus tot stilstand. Ze praat tegen me! Normaal schreeuwt ze en doet ze ‘eng’. Misschien neemt ze weer haar medicatie. Ze blijft maar praten, over hardlopen en over honden. Ik krijg allerlei verhalen te horen over marathons die ze gewonnen heeft, het prijzengeld en meer. Is dit nou de waarheid of confabulatie? Hoort dat bij haar ziektebeeld? Ik heb geen idee eigenlijk. Het miezert en terwijl ze praat, word ik best wel nat. Uiteindelijk heeft ze dat zelf ook door en loopt zij ook weer door. Ik kan mijn pad vervolgen en sla eindelijk af naar het nieuwe paadje dat ik wilde ontdekken. Het loopt prima en het is leuk. Ondertussen krijg ik een SMS dat mijn ouders weer thuis zijn. Ik ga dus ook gauw terug om bij ze te zijn en na 13 km staan we weer voor de deur.

gegevens:

* 13 km
* 3 graden

ronde 2: 7 km

Omdat mijn moeder even slaapt en mijn vader weg is, ga ik in de middag voor een tweede rondje op pad met woefje. Het is grijs en miezerig maar de temperatuur is verder goed in het bos. Ik besluit dezelfde route te lopen als vanmorgen. Een paar rondjes rond de zendmast en dan dat nieuwe pad doorsteken als extra lusje. Niet mer door Belgie want dat duurt te lang natuurlijk. Ik kies voor 1000-tjes en dat loopt prima. Mijn hartslag blijft mooi laag (126 met een max van 138) dus dat is wel bijzonder op dit traject eigenlijk. Ik heb ook het gevoel dat ik de hele dag wel zou kunnen lopen. Woefje is ook helemaal tevreden en hobbelt lekker met me mee. Ik voel me een blij mens.

Na ruim 7 km staan we weer voor de deur. Even een fijn rondje en dan toch nog 20 km gelopen vandaag. Heerlijk buiten. Op naar de volgende run.

gegevens:

* 7,5 km
* 3 graden

december 39 km – 2016 totaal 3.757 km

tracer – 70 km
rapa nui – 666 km
hoka clifton 2 – 477 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 330 km
pure flow – 454 km

ronde 1: 11 km

Gisteren ben ik in Duitsland aangekomen. Ik ben de middag bij mijn moeder geweest in het ziekenhuis en lag niet al te laat in bed. Vandaag ga ik meteen als ik opsta op pad met woefje voor een kort rondje en daarna ga ik weer richting ziekenhuis. Het is koud en een beetje grijs als we vertrekken maar het is wel lekker om even op pad te gaan. Omdat ik wel even serieus wil lopen, klauter ik eerst omhoog om daarna een vierkantje te kunnen lopen dat redelijk vlak is. Op die manier kan ik tenminste even trainen. Ik loop twee rondjes maar dat begint toch ook wat te vervelen dus ik besluit toch een extra lus te maken door belgie en sla linksaf. Waf moet daar eigenlijk aan de riem maar die bekeuring betaal ik dan wel als ik word aangehouden.

klik voor groot

Ik loop een stukje over een breed pad, sla linksaf en loop een extra lus. Het loopt allemaal prima maar op een gegeven moment zie ik klimtuig. O jee. Ik ben te ver doorgelopen en ik weet even niet precies waar ik ben. Ik was hier al eerder, dus ik weet wel ongeveer hoe ik terug moet maar ik pak toch even de kaart om te kijken. Ik neem een ruiterpad dat aardig klimt, en kom weer op het pad dat ik eigenlijk wilde nemen. Vanaf daar zal ik straks weer bij het vierkantje komen rond de zendmast waar ik aan het lopen was. Dat klopt ook en ik knoop er nog een lusje aan vast.

Omdat ik niet te laat bij mijn moeder wil zijn, is het helaas een kort rondje en ook een beetje ‘op de tijd’. Ik besluit dus terug te keren en ren de helling weer af richting mijn startpunt. Dat schiet tenminste een beetje op! Ik maak nog snel een kiekje van woef en ga naar huis.

klik voor groot

Na 11 km staan we weer voor de deur. Nu eerst naar het ziekenhuis!

gegevens:

* 11 km
* 2 graden

ronde 2: 7 km

Vanmorgen liep ik 11 km met wafje en dat was heerlijk. Ik ben de hele ochtend verder bij mijn moeder geweest en als ik om 14 uur thuis kom om woefje uit te laten, besluit ik mijn renkleding weer aan te trekken voor een kort rondje. Even lekker de spiertjes losmaken en even buiten scharrelen!

Het miezert een beetje maar het is eigenlijk best aangenaam buiten. Ik heb mijn Nike primaloft gilet aan en dat kan wel wat hebben en is ook lekker warm. Wafje vindt het ook allemaal fijn en rent met me mee. Ik neem een andere route dan vanmorgen en klim eerst omhoog.

klik voor groot

Daarna twijfel ik even waar ik heen zal gaan maar ik besluit even een klim te nemen en daarna door te gaan langs het ‘smokkelpad’ langs de grens. Als ik me niet vergis kom ik dan redelijk snel bij het drielanden punt uit. Daar kan ik even kijken en terugkeren via de brede weg door belgie. Dat is een mooi rondje maar ik heb geen idee hoe ver het eigenlijk is.

Al snel ligt de klim achter me en sla ik rechtsaf richting smokkelpad. Daar staan grensstenen en ook een oud draaipoortje. Een echte grens maar niet heus.

klik voor groot

Wafje zit al in Nederland als ik nog Duitsland een stukje door moet. Achter me ligt een heel vervelend pad steil omhoog waar ik ooit als klimgeit omhoog ben geklauterd. Nu zal ik een ander pad nemen dat niet al te erg klimt maar wel echt offroad is.

klik voor groot

Ik hobbel over het pad en let op de wortels. Voordat ik er erg in heb, loop ik al bijna bij het drielandenpunt. Even langs het memorial en daarna door naar Vaals en het hoogste punt. Jammer genoeg hangen er geen vlaggen bij het drielanden punt en ook staan er wat mensen dus ik maak verder geen foto daar. Wel even bij het hoogste punt van Nederland dan maar en daarna rennen we gauw weer terug naar Belgie. Toch een gek idee dat ik dus door Duitsland liep, nu in Nederland ben en straks via Belgie weer terug zal gaan.

klik voor groot

Alles rond het drielandenpunt ziet er treurig uit vandaag. Alles is gesloten en kil. Gauw terug! Het pad door Belgie loopt heerlijk en al snel hobbelen we weer richting Duitsland. Net een lekker rondje van 7 km gelopen. Wel met wat klimwerk maar prima gelopen en niet moe. Wafje is ook happy en kan er weer even tegen.

Ik ga gauw koken en daarna weer naar mijn moeder. Vandaag toch lekker 19 km weggetrippeld.

gegevens:

* 7 km
* 3 graden

december 19 km – 2016 totaal 3.737 km

tracer – 70 km
rapa nui – 666 km
hoka clifton 2 – 477 km
hoka bondi 4 – 263 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 310 km
pure flow – 454 km