**24.03.2012 – week 3 dag 4 – 5 km wedstrijd naaldwijk**

Het staat er echt: 5 km wedstrijd. Dat werd dus even zoeken naar een wedstrijd die precies op deze dag gehouden zou worden en dat viel niet mee. Ik kon kiezen uit Kampen en Naaldwijk. Naaldwijk dan maar. Kampen is een beetje ver weg voor een 5-je. Het is prachtig mooi weer en ik zou dus nu kunnen klagen dat het misschien ‘te warm’ is. Dat zal ook best, maar ik heb gisteren al veel gedronken en ook vanmorgen heb ik al ruim een halve liter weggewerkt. In het kader van ‘nooit experimenteren op de dag van een wedstrijd’ dronk ik voor het eerst vanmorgen een kopje sterke koffie. Eens kijken of dat net zo de luchtwegen kan openzetten als een pufje ventolin dat immers ook weer werking heeft op de hartslag en eventuele ritmestoornissen.

Het is altijd wel leuk om van te voren te bedenken wat ik nou wil proberen. Ik weet dus al dat de halve marathon van Berlijn volgende week een duurloop gaat worden. Sterker nog: ik ga lopen met de R/W methode en dat zal heel gek zijn. Maar ik ga het döen! Maar vandaag staat er ‘wedstrijd’ dus ik moet/kan kennelijk proberen een beetje door te lopen.

Tsja kan ik nog meer excuses vast van te voren verzinnen? Behalve de warmte? Ik weet er nog wel eentje: ik ben op de weegschaal geweest en ik zeul meer mee dan vorig jaar. Eigenlijk zie ik dat nergens echt op mijn lichaam zitten, maar de weegschaal zegt toch dat ik meer mee moet sjouwen. Zou dat gaan uitmaken vandaag? Op zich gaat de interval training niet slecht. Maar kijk ik in het schema voor de ‘snellere’ HM dat ik nu volg, staat als 5 km wedstrijd tempo 5.35 min/km. Dat heb ik vorig jaar al ruimschoots gehaald, dus wat zal ik vandaag gaan proberen? Als vermeende tientonner ga ik dan maar proberen 27 minuten vandaag te halen. Ik liep vorig jaar al sneller, maar ik gebruik het zonnetje van vandaag toch een beetje als excuus want (helaas) ben ik geen warm weer loper. Mijn longen lijken wel wat beter te gaan, maar zijn nog niet optimaal en daarmee zal ik toch rekening moeten houden ….. We zullen zien.

Wordt dus vervolgd….

update na de loop

Het was inderdaad erg warm, stralend zonnetje, blauwe lucht. Heerlijk voor de organisatie en de supporters langs de route maar voor de lopers, zeker op de HM wel vrij warm (zonder wind al helemaal). De start was snel gevonden na aankomst in Naaldwijk en inschrijven ging makkelijk. Zij werken weer niet met de champion chip maar met een ander systeem. Toch erg onhandig dat er zoveel verschillende systemen in omloop zijn want zo wordt het nooit wat natuurlijk met uniformiteit.

De chip was snel op de schoen gebonden dus dat was het probleem niet en kennelijk lukte het de organisatie ook om alles werkend te krijgen ondanks dat het de eerste keer was met dit systeem.

Daarna heb ik even ingelopen en mijn eigen muziekje gestest. Ik had muziek met een bepaalde cadans op een rijtje gezet maar daar kon ik niks mee merkte ik al snel. Daarna dan maar even geprobeerd of ik met 166 of 170 ppm ging lopen en ik koos uiteindelijk voor de 166 ppm beat (die ik overigens halverwege uitzette tijdens het lopen)

Gelukkig lag het startvak in de schaduw dus daar was het lekker om even te dribbelen en lekker naar de andere lopers te kijken.

Daarna liep het vak al snel vol en was het wachten op het startschot. Tijdens het wachten vond de omroeper het nodig om nog even een kledingadvies te geven. Omdat het vandaag zo warm zou zijn, was een lange broek natuurlijk uit den boze. Niet alleen ik had een lange tight aan (zoals ik ook met 30 graden aan zal moeten hebben) maar ook andere lopers hadden een lange tight aan. Eigenlijk zette die man de lange broeken dragers een beetje voor schut, althans zo voelde het wel. En kledingadvies als iedereen al in de vakken staat? Vertel dan iets over voldoende water, tijdens de loop (de langere runs), na de loop en geef advies over zonnebrand of een petje. Maar niet over kleding. Achterlijke zooi. Uiteindelijk klonk daarna ineens het startschot en konden we op weg.

Ik ging veel te hard weg en haalde een grote groep in. Ik was erg benieuwd wanneer me dat zou gaan opbreken en ik had er wel lol in. De eerste km ging dan ook in 4.55 min/km en ik was benieuwd hoe ver mijn verval zou zijn, zeker met deze warmte. Omdat het een stom rondje was van tweemaal door de woonwijk kon iedereen langs de kant natuurlijk meegenieten van de mensen die steeds roder aanliepen en warmer en vermoeider raakten. Ik vond het ook knap warm!

Ik kreeg het vooral na km 4 errug warm en eigenlijk mag ik dan best wat strenger voor mezelf zijn. Wat is nou een kilometer??? Toen ik zag dat ik nog onder de 26 half kon blijven heb ik het allerlaatste stukje nog even doorgetrokken maar dat had ik best nog wat eerder kunnen doen. Het lukte wel uiteindelijk en daarmee had ik een PR van 20 seconden onder mijn laatste ‘beste’ 5 km run (leiden 26.49 werd dus nu 26.29). Dat was dus onverwacht en best leuk, want ik train helemaal niet op snelheid voor een kortere afstand en het was bovendien ook nog eens onwijs warm.

Maar goed, de run zat er op.

Ik geloof wel dat het uitmaakt dat een run zo netjes in een schema geprogrammeerd zit. Vorig jaar deed ik natuurlijk maar wat, en nu was deze wedstrijdrun ook de bedoeling. Ook de Rotterdam run op 15 april zit in het schema ingebakken. Alleen dus Berlijn zondag aanstaande niet maar die ga ik als duurloop doen, zoals het schema voorschrijft (alleen dan een wat langere). Ben wel benieuwd waar het schema voor eind me me uiteindelijk zal brengen.

Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 17 graden
* max HR 166 (gem 160) bpm
* cadans 167 ppm

rondje in google earth openen

maart 153 km – 2012 totaal 523 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 144 km
kayano 15 348 km
ds trainer 417 km
ds racer 30 km
salvation 118 km

**11.03.2012 – cpc loop den haag – 10 km**

Vandaag was het ineens stralend weer. Echt van dat weer waar je dus nog niet echt eerder mee trainde. Toegegeven: ik heb in de UK ook een paar keer heerlijk warm weer gehad, maar meestal was er dan toch wel een verkoelend windje. Ik ben (helaas) echt geen warm weer loper en ik merk het dus ook altijd meteen. Doe mij maar lekker alles tussen de min 5 en plus 10 graden!

Maar goed gemutst (met een coolcap) zijn we richting Den Haag vertrokken voor deze loop. Vanwege wat aanloop perikelen (zoals uitgebreid eten op vrijdag en meer dan 5 uur in de auto op zaterdag) leek het me verstandig om er een tempoloop van te maken dat in het HM schema zou passen. Dat zou betekenen iets rond de 5.45 min/km voor de 10 km loop. Ik weet nu inmiddels dat trainen voor een HM (voor een snellere tijd) weer iets heel anders is dan trainen voor een snellere 10 km (zoals ik in mei 2011 deed).

klik voor groot

Na aankomst richting het Malieveld gelopen en gemerkt dat het werkelijk super lekker weer was. Voor mij misschien te warm, maar wat een feest voor de organisatie en alle supporters! Over zulke dagen kan je normaal alleen maar dromen zo vroeg in het jaar. Eerst eens even gekeken waar de startvakken precies zouden zijn en waar de ingangen zich bevonden.

Even gekeken naar de finish van de 5 km en gezien dat er aardig wat mensen knalrood en bezweet aankwamen. Ook een diversiteit aan kleding. Zelfs jasjes kwamen voorbij, terwijl ik in de ochtend nog had bedacht dat ik wel met een topje zou kunnen lopen (hetgeen ik uiteindelijk helaas niet deed). Een jackje was nou niet direct bij me opgekomen met dit weer!

Al snel stond ik in de startvakken en begon het lange wachten.

Na het startschot vertrok de eerste golf. Ik stond bij de slakken in vak C maar dat was dus precies goed (volgens mij was dat het vak van 55 tot 60 minuten). Naast me stond een mevrouw die voor het eerst meeliep en hoopte binnen de 80 minuten te gaan finishen. Ik heb toen toch maar uitgelegd dat je het beste rechts kon houden als je wat langzamer was, en vooral niet te snel moest gaan rennen in het begin. Ik ben benieuwd wat die vrouw ervan terecht heeft gebracht. Maar wat ze in vak C deed, was mij een raadsel.

Na 10 minuten vertrok de tweede golf. Gek idee dat de eerste golf dan alweer 2 km op weg is! Deze keer totaal geen geduw of getrek en dat viel me dus reuze mee. Er was ruim voldoende plek voor iedereen en als je ergens langs wilde, kon dat makkelijk. Maar aangezien ik vrij langzaam liep, hoefde ik nergens heen en werd ik vooral ingehaald natuurlijk.

Toch blijft het lastig als je niet keihard wilt vertrekken en een beetje met een tempodoel loopt. Ik keek op de garmin en zag 4.52 min/km staan in het average lap vakje. In de pace lap stond 5.05 min/km. Beide dus veel te hoog. En ik heb dus geen idee of dat terugbrengen van de snelheid in de eerste kilometer nou er al voor zorgt dat je uit het ritme bent, maar ik heb het eigenlijk de hele weg wel ‘moeilijk’ gehad. Ik kon slecht een ritme vinden, kwam niet echt lekker uit met mijn ademhaling en had het op een gegeven moment ook onwijs warm. Dat Reebok korte mouwen shirt is inderdaad veel te warm. Dat had ik al eens eerder gemerkt, maar dat shirt is niks voor mij tijdens een run. Weer wat geleerd.

Het lopen ging verder op zich wel. Het was toch wel nuttig dat ik alsnog ben gegaan, want ik weet nu waar ik aan kan werken qua ademhaling en cadans. Terwijl ik dit verslagje tik, heb ik de eerste training er alweer op zitten en heb ik ook volop geexperimenteerd met cadans en ademen. Ik verloor onwijs veel tijd bij de waterpost. Normaal drink ik niet tijdens een training, maar ik wilde toch wat water over mijn hoofd gieten en maakte de fout om meteen bij het begin van de post te proberen water te krijgen. Dom natuurlijk, even doorlopen naar een rustiger punt is veel handiger. Maar daarna vond ik het extra moeilijk om weer in het ritme te komen (terwijl ik toch trainde soms met run/walk). Volop leermomentjes dus.

Ik vond het wel een aardige loop, jammer dat het zo midden op de dag viel maar het was op zich wel geslaagd. Jammer dat ik niet echt een tijd kon neerzetten, maar dit leek me de beste oplossing zo in deze situatie. Ik heb in ieder geval gemiddeld gelopen wat ik van plan was van te voren. Tel daarbij op dat ik nog maar 10 dagen geleden bij de kaakchirurg zat en het valt helemaal niet tegen zo. Gewoon lekker verder trainen voor eind mei. Tussendoor heb ik nog wel een paar runs maar die probeer ik wel weer in te passen). Ergens eind van het jaar vind ik het wel leuk om nog een keer een ‘echte’ 10 km te doen. Afhankelijk van de vorm en het schema kan ik misschien in Rotterdam proberen weer wat sneller te lopen, want me and my big mouth.. ik heb nu eigenlijk geen idee of ik wel sneller vooruit kom als ik zou willen

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 14 graden
* max HR 166
* cadans 170

rondje in google earth openen

maart 67 km – 2012 totaal 437 km
trabuco 13 gtx 99 km
trabuco 14 144 km
kayano 15 296 km
ds trainer 405 km
ds racer 25 km
salvation 118 km

Over 8 weken is de eerste HM van dit jaar alweer: de Berlijn halve marathon op 1 april. Ik ben erg benieuwd naar het parcours, want dat gaat ook – net zoals de hele marathon – langs veel bezienswaardigheden.

Als ik thuis ben, heb ik nog wel tijd om iets met een schema te gaan doen voor deze run. Ik kijk daar op zich niet echt naar uit, maar als ik nou ga meelopen, kan ik dat maar het beste zo goed mogelijk voorbereid doen. De afstand is geen probleem, ik liep vorige week 21,5 en twee weken geleden 20,5 km en dat liep heerlijk. Maar het is gewoon een rustig gevoel als ik kan genieten tijdens de loop en me niet druk hoef te maken of ik het misschien niet haal.

Ik verheug me wel op het weekend. We hebben al eeuwen geleden geboekt en konden daardoor een goedkope vlucht en een fijn hotel boeken met een zwembad. Zondag is de run, en maandag hebben we nog tijd om Berlijn wat beter te bekijken. Op deze manier is het wel extra leuk om dingen te combineren! Ik vind het altijd erg lastig en vervelend om dit soort dingen zo ver van te voren te organiseren en te boeken, want je weet nooit wat er in de tussentijd allemaal gebeurt, maar voorlopig lijkt het allemaal nog goed te gaan en mogelijk te zijn. Afwachten maar. Het zou leuk zijn als ik volgend jaar rond deze tijd kan terugkijken op 4 mooie HMs in 2012!

**11.12.2011 – bruggenloop rotterdam 15 km**

Vandaag de Bruggenloop in Rotterdam. Het is eigenlijk prima weer en de harde wind die de laatste dagen over het land woedde is gaan liggen. Er staat nog wel wat wind en helaas zal die wind pal tegen staan over de Brienenoord, maar het lijkt goed te doen. Echt koud is het ook niet, dus het wordt nog even puzzelen wat ik aan ga trekken.

Ik besluit voor het eerst met de koelband te lopen, om eens te kijken hoe dat aanvoelt. Later zal ik daar meer over schrijven. Ik ben erg moe van het trainen van de pup en het veelvuldig buiten staan met het beestje. De loop zal dus vooral een lekkere duurloop worden.

De start is pas rond 15.30 en we gaan toch met de auto, omdat parkeren bij het stadion redelijk makkelijk zou moeten zijn. Ik ben erg benieuwd hoe de loop zal zijn, want ik had eergisteren al gezien dat de borden om wegen af te sluiten al klaar stonden in de stad. Best grappig dus om gewoon over de weg te kunnen lopen!

Omdat alles van te voren is opgestuurd, hoeft er geen startnummer opgehaald te worden. Alleen kan je met een voucher een lampje ophalen en word je geacht dat om je arm te binden om een ‘lint van lopers’ te vormen door de start. Het lampje is snel opgehaald, maar ik besluit het geval niet om mijn arm te doen, want je zult net zien dat het ding gaat afzakken ofzo. Ik ben er wel blij mee, want in de UK is het echt donker en ik heb alleen rode lampjes en geen witte. Dat lampje gaat dus nog wel van pas komen.

Al snel zoek ik startvak C (als slak) en ontdek ik dat je daar helemaal niet meer in kunt, omdat ze vak D door hebben laten lopen. Er zit niets anders op dan aan te sluiten in vak D (nog langzamer) en te proberen een beetje verder naar voren te schuiven.

Na het startschot duurt het iets meer dan 4 minuten voordat ik over de startstreep ga. Het is een drukte van belang. De route buigt een beetje naar links over de eerste brug en daar blijkt het erg smal te zijn met een enge trambaan die wat dieper gelegen is in het midden. Ik kom er niet langs, ook al zie ik een man met een buggy keihard voorbij rennen. maar misschien springen mensen wel automatisch weg als iemand met een buggy aan komt racen. Echt prettig is het niet, want ook al ben ik langzaam, dit is wel erg traag en ik verlies tijd die simpelweg niet nodig is.

Al snel tikken de eerste kilometers weg. Ik ben verrast dat het zo makkelijk lijkt te gaan. Redelijk snel komt de eerste 5 km al in zicht. Even rekenen wat er op het bord staat en omrekenen naar netto tijd en het valt me niet tegen. Ik probeer te letten op ademhaling en ik oefen met mijn 2 stappen in en 4 stappen uit zoals ik bij de trainingen gedaan heb. Soms ga ik automatisch weer naar 2 stappen in en 2 stappen uit, maar als ik de cadans wat opschroef is 2 in en 4 uit toch lekkerder. Keerzijde van de snellere cadans is wel dat ik vermoeider raak zonder dat ik sneller ga. Dat heb ik bij de analyse van de loop goed kunnen zien. Daar zal ik dus komend jaar iets aan moeten gaan doen, want op deze manier loop ik op zich redelijk fijn, maar heb ik geen winst van de snellere cadans. Ruimte om te puzzelen en te oefenen dus.

Ik heb een klein flesje water in mijn jack zitten en loop de verzorgingsposten voorbij. Ik zit goed in mijn vocht en heb vanmorgen gewoon goed gegeten. Toch let ik op signalen van het lichaam. Juist omdat dit een trainingsloop is die ik ietsje sneller dan normaal doe (op deze afstand) kan ik goed kijken en voelen onderweg wat ik eigenlijk doe en hoe het voelt.

Iedere kilometer staat de afstand aangegeven en dat is prettig. Op een gegeven moment kijk ik links van me en zie ik een soort viaduct (dacht ik). Ik heb eigenlijk geen idee waar ik ben. Ik loop door en tot mijn verrassing loop ik ineens op de Brienenoordbrug. Dat was dus geen viaduct, maar de opgang naar de brug. Het valt me alleszins mee en ik tuf lekker door. Maar de brug is wel lang. En de weg blijft toch heel langzaam ietsje stijgen. Het gaat op zich nergens over, maar het is een lange…..saaie weg. Had ik nou toch maar een keer die brug ‘genomen’, dan had ik geweten hoe lang het was. Ik kan het niet zien, het lijkt nog zo ver! Het tempo zakt en ik reken uit dat ik de 3 minuten winst al een stukje kwijt ben doordat mijn kilometer tijd op de brug toch wel gezakt is. Wat gaat dat toch snel! Hier 15 seconden winst, daar 30 seconden verlies en zo verlies je ineens minuten/seconden die net zo goed waren opgebouwd. En dan ineens gaat de weg weer naar beneden. Het lijkt een heel stuk dus ik kan even vooruit en probeer dat ook.

Op 12 kilometer ruik ik het stadion al. Ik zie niets meer op mijn Garmin want het is te donker geworden. Maar dan ineens buigt de weg naar links en gaan we een woonwijk in. S. staat langs de weg en roept me toe dat ik er bijna ben. Maar ik ben er helemaal niet bijna! Dat dacht ik ook! Balen en hier gaat het mentale dus gewoon meespelen. De laatste drie kilometer gaan nog even met een lusje. Het wordt langzaam donkerder.

Op een gegeven moment hoor ik de muziek luider. Ik start de versnelling veel te laat, want ineens ben ik er inderdaad bijna. Ik ben fors teruggezakt in tempo, hoewel het aanvoelde alsof ik sneller liep. Toch vermoeidheid? Gebrek aan water? Ik weet het niet. Het allerlaatste stukje ren ik nog als een honde die ergens toch verborgen zit met 4.30 min/lm over de streep. Maar dat is voor de laatste 200 meter natuurlijk veel te laat en zet geen zoden meer aan de dijk. Jammer want ik had juist bij de trainingen geoefend met versnellen aan het einde na een duurloop. Maar het is al met al toch sneller dan de 7 heuvelenloop dus ik ben niet helemaal ontevreden. Er is nog volop ruimte voor training en verbeteringen en ik vond dit een leerzame run. Ik ben niet moe, heb nergens last van dus ik ben er blij mee.

Zo komt er een einde aan 2011 qua runs. Op naar 2012. Wie weet wat het komende jaar nog gaat brengen!

Gegevens

* totaal 15 km
* temp 8 ^oC

rondje in google earth openen

december 54 km – 2011 totaal 1.922 km
trailschoes 538 km
kayano 15 760 km
kayano 15 II 74 km
ds trainer 347 km
ds racers 25 km
salvation 118 km

06.11.2011 – berenloop terschelling – halve marathon

Laat ik beginnen bij het einde deze keer: wat was het leuk!

We hadden overnacht bij de Afsluitdijk (ik schrijf dus bewust overnacht en niet ‘geslapen’). Daarna vanmorgen lekker ontbeten en op tijd richting Harlingen waar we de auto zouden stallen in een loods. Dat was wel lekker rustig, want als er geen plek zou zijn, dan hoefden we ook niet te zoeken. Dat bleek overigens een ongegronde vrees, want er was overal plek genoeg.

Daarna richting de boot gewandeld en gewacht op diegene die het pakketje boottickets en startbewijs had aangeboden. Laat ik haar W. noemen. Zo grappig, dat ik alleen maar haar succes wilde wensen op het forum en uiteindelijk samen met haar ga starten! Al snel hadden we elkaar gevonden en gingen we de boot op. Enorm druk, en er waren alleen nog enkele zitplaatsen beneden bij de bagage. Overigens prima, want we hadden alle ruimte voor Ztje die ook mee moest omdat het allemaal snel geregeld was en ik dus geen oppas voor haar had kunnen regelen. Een gezellige drukte en er was ook een band die in vol ornaat meereisde richting het eiland. Na een uurtje gingen ze spelen en was het feest helemaal compleet natuurlijk. Geweldig, wat een feest. Een heel aparte belevenis.

Na aankomst was het niet moeilijk de weg richting Brandaris te vinden en na een rondje VVV kantoor om het startnummer over te laten schrijven (kosten 5 euro), hebben we lekker wat gedronken in een cafe. dat er plek was om lekker even te zitten, was ontzettend fijn natuurlijk. We besloten al snel dat we samen zouden gaan lopen: samen uit, samen thuis. Ik was dan ook erg benieuwd hoe het zou gaan allemaal, want we kenden elkaar verder niet en ik had geen idee hoe snel we zouden gaan. Ik gokte op 2.10 als we een mooie vlakke 6 min/km zouden kunnen lopen (met wat verlies op het strand) en stelde dat ook voor.

Het was nog even dubben welke kleding we aan zouden trekken tijdens de loop. Het was weliswaar warm voor de tijd van het jaar, maar best sombertjes en fris door de wind. Uiteindelijk koos ik toch voor mijn lekkere tanktop en W. ging alsnog op pad met een shirt met korte mouwen. Altijd weer een gok, maar uiteindelijk bleek het voor beiden een prima keuze.

Het startvak was best druk in de smalle straatjes van Terschelling. Terschelling is ontzettend leuk en afwisselend, en ik kende de route eigenlijk vrij redelijk door mijn eerdere trips naar terschelling. In augustus liep ik er nog enkele dagen vele kilometers. Jammer genoeg had ik niet nagevraagd of het OK was om met hond op het parcours te lopen, ondanks dat ik gelezen had dat drie jaar geleden iemand op de hele marathon met hond had gelopen. Uiteindelijk bleken er ook andere honden te hebben gefinished dus dat was erg jammer, want het was heerlijk geweest voor Ztje die normaal ook lekker meerent. maar goed, ik zou nu samen met W. lopen, dus dat was ook leuk en nieuw.

Het duurde maar liefst 8 minuten voordat we over de matten konden lopen na het startschot. Maar daarna waaiderde het eigenlijk vrij snel uit en liepen we al over de weg richting het midden van het eiland. Er stond een zeer matige NO wind, dus we zouden heerlijk de wind in de rug hebben op het strand, dat na een kilometer of 11 zou beginnen. het was grappig om er nu weer – zo onverwacht ineens – te kunnen lopen. Ik genoot met volle teugen en ik was verrast door de vele beren die mensen langs de weg hadden gezet, of in vlaggenmasten hadden gehesen. Erg leuk allemaal en heel apart om mee te maken zo. Ondanks dat Terschelling natuurlijk niet druk bevolkt is, waren er nog best wat mensen op de been!

De verzorging was prima onderweg. Ik had – gezien de ervaring met Nottingham – gekozen om toch zelf water mee te nemen in de belt en nam alleen een spons aan onderweg en dat was best lekker. Ook al nam ik een risico om af te koelen, het voelt wel lekker eigenlijk. Volgens mij bleek dat Ztje ook prima verzorging had gehad onderweg, want die had reuze plezier met de zoon van W. die haar wel leuk vond.

Ik had al na de eerste twee kilometer in de gaten dat we nooit op 2.10 zouden kunnen eindigen omdat de start op 6.09 min/km al een beetje te snel was voor W. Geeft niets, lekker lopen en genieten is ook prima! Veel te snel naar mijn zin doemde de weg naar het strand al op. Ik liep vrij snel de helling naar het strand af en moest aanvankelijk even ploegen om door het mulle zand vooruit te komen. Maar visualiseren dat je zo licht als een veertje bent (nou niet bepaald nee) en een beetje voorop de voorvoet landen, helpt al een heel stuk. Het ging eigenlijk heel erg makkelijk en ik genoot van de schone lucht en het lichte windje in de rug. Al heel snel zag ik de strandtent bij paal 8 en helaas bleek W. toen eigenlijk al een sanitaire stop te moeten maken. Ik stelde voor om eerst rustig door te lopen met een lekker ritme om te kijken of het zou gaan. We liepen dus al snel langs hotel Paal 8 waar ik al 2 keer logeerde en kwamen na de afslag richting de Longway langs de band die we op de boot hadden gezien. Vanaf daar kende ik de weg helemaal op mijn duimpje en wist dat het een lekker pad zou zijn door het bos richting de Brandaris. De mannen zouden daar ook ergens staan om ons aan te moedigen voor de laatste kilometers. Helaas bleek de blaas van W. toen toch sterker dan de wil en moesten we stoppen voor een plaspauze. Ik dribbelde wat heen en weer en liep een stukje terug en al snel konden we weer verder. Ik vond het onwijs leuk om W. aan te moedigen om door te lopen en hand in hand kwamen we uiteindelijk over de streep. Een prima prestatie!

Daarna viel het op dat de chip inname een beetje rommelig verliep en anders geregeld zou kunnen worden. Maar het was verder helemaal prima. Opvang voor spullen in een tent, een leuk shirt na afloop en een mooie medaille.

De mannen voegden zich al snel weer bij ons (die moesten immers ook weer terugwandelen uit het bos) en daarna hebben we lekker in een cafe weer wat gedronken en gegeten totdat de boot om 17.30 weer naar het vasteland zou gaan. Ook daar was weer de band aanwezig die in het laatste half uurtje nog even muziek heeft gemaakt op de boot.

Om 22 uur kwam er een einde aan een heel onverwacht weekendje halve marathon lopen met veel sportieve en gezellige mensen onderweg en een hele leuke ontmoeting met W. van het forum. Op naar de Berenloop van 2012, vast met heel andere omstandigheden, want dit was wel ideaal zo.

Gegevens

* totaal 21 km
* hr gem 150
* cadans 80 gemiddeld

rondje in google earth openen

vrijwel vlak parcours:

versus HM nottingham waar ik toch echt moest klimmen en waar vele stijgingen waren:

november 31 km – 2011 totaal 1.717 km
trailschoes 538 km
kayano 15 688 km
ds trainer 317 km
ds racers 25 km
salvation 100 km

Nou dat is ook wat! Net zoals met mijn eerste run aller tijde, de 10 km van Rotterdam op 10 april 2011, kom ik nu op een bijzondere manier aan een startbewijs met boottickets voor de Berenloop. Via een forum waar ik alleen maar iemand succes wilde wensen kom ik nu zelf aan een ticket en overtocht. De Berenloop is een marathon op Terschelling, waar ik dan morgen de halve zal gaan doen. Eigenlijk meer iets voor volgend jaar, maar wel erg leuk zeker gezien het lekkere weer. Wel grappig, want mijn volgende halve marathon was pas gepland eind mei in Edinburgh natuurlijk! Zo zie je maar, ineens kan er iets tussen komen.

Ben erg benieuwd. Qua training zit het wel goed, met de kilometers van vorige week in het sauerland. Qua voeding en vochtintake is het minder, maar daar kan ik vandaag nog wel wat aan doen. Lekker genieten en vooral niet lopen voor een bijzondere tijd. De route ken ik voor een groot gedeelte, en dat is op zich ook leuk. Ztje gaat mee en S. gaat ook mee, dus het wordt vast een gezellige (maar vermoeiende) dag.

Wordt vervolgd!

update alles is nu geregeld tot aan de parkeerplaats voor de auto aan toe. Heb net een rondje gefietst om even los te komen, dat leek me lekkerder dan lopen nu. Op naar de run!