**10.06.2012 – tussen training 6 – ladiesrun rotterdam – 10 km**

Vandaag de ladiesrun in Rotterdam. Deze keer geen schema gevolgd voor deze run, omdat ik nu eenmaal dit jaar me richt op het verbeteren van de HM en daarvoor net een schema afrondde. In april liep ik wel de 10 km tijdens de marathon van Rotterdam en in een (voor mij) mooi PR. Maar die 10 km run zat netjes ingebakken in het schema en daar was ik dus ‘klaar’ voor. Nu heb ik twee slome rustige weken gehad na Edinburgh. Ik heb dus geen idee wat ik ervan terecht ga brengen. Vorig jaar liep ik hier een redelijke tijd na mijn schema, en was dat het hele jaar zelfs mijn beste 10 km tijd. Wat het nu gaat worden? Als buikie zich goed houdt…. wie weet

Wordt dus vervolgd.

na de run

Vandaag stond een 10 km run op het programma. Het beloofde een warme dag te worden en eigenlijk kwam de run niet echt goed uit. Ik liep immers vorige week een 5 km run en de zondag daarvoor de HM in Edinburgh. Maar ja, ik had deze run nou eenmaal vorig jaar ook gedaan, en wilde deze dan wel herhalen. Achteraf natuurlijk geen handige beslissing, want echte rustpauze ondanks mijn ‘rustige’ twee weken zat er niet in en bovendien was het een warme dag geworden, zonder dat ik daar op had kunnen trainen. Omdat ik nu eenmaal met kousen en een lange tight loop, heb ik het al vrij snel warm ondanks mijn coolcap.

Maar genoeg daarover, ik ging nu eenmaal deze run doen dus vooruit maar. Eerst maar eens met de metro richting Rotterdam, omdat parkeren vorig jaar niet handig was door de 5 km die over het parkeerterrein liep. Toen waren we erg blij dat we met de metro gegaan waren! Dit jaar bleek dat niet nodig omdat het parcours anders liep maar het was een prima manier van reizen zo.

klik voor groot

We waren dus ruim op tijd, hebben de goodybag opgehaald en zagen toen tot onze verrassing dat ruim 40 minuten van te voren al veel dames in het startvak stonden. Dat is dus absurd vroeg, maar omdat ik niet achteraan wilde starten, ben ik dan uiteindelijk ook maar het startvak ingegaan. Koud was het immers niet, het zonnetje brandde er lustig op los. Helaas was mijn coolcap dus al bijna gedroogd toen eindelijk het startschot dan klonk.

klik voor groot

Ik had eigenlijk toch niet goed bedacht wat ik wilde doen. En dus – guess what, wat een nieuwtje – startte ik veel te snel en liep de eerste kilometer onder de 5.05 min/km. Dat is voor mij snel ja, mocht je nu je wenkbrauwen optrekken bij die slakkensnelheid. Zeker met warm weer. Gewoon ook nog eens dom, dus niet alleen traag, ook nog eens dom. Ik weet het. Toch ging het best lekker. Ik voelde niks, buikie hield zich prima, had ook nergens last van. Maar ik kreeg het al snel warm. Erg warm. En wat er dan precies gebeurt, dat weet ik niet eens. Maar het tempo ging langzaam omlaag. De eerste 5 km gingen nog wel onder de 5.30 min/km maar ik was dus al een heleboel kwijt na die eerste kilometer. Ik wist al na de eerste ronde dat ik dus geen 55 minuten meer zou kunnen halen. Dat is dan voor mij nog lastig mentaal. Eigen schuld, want ik had gewoon een realistisch doel moeten stellen op dit moment en met dit weer.

Maar goed, ik liep rustig door en merkte dat ik niet de enige was die het warm had. De waterposten ging ik maar voorbij, want je hebt op zich natuurlijk helemaal geen water nodig op een 10 km run en zo warm was het nou ook weer niet. Alleen door het zonnetje en het totaal gebrek aan wind, leek het gewoon erg warm. Soms was er even schaduw van wat bomen langs de weg en dat was wel lekker eigenlijk. Ik liep over de weg, maakte een bocht en liep weer over de weg. De kilometer aanduidingen klopten precies met mijn Garmin. Op een gegeven moment klokte ik 48 minuten op de 8 km. Ik schrok me rot: dat kan toch niet met 5.34 min/km ? Mijn humeur zakte tot het nulpunt (en mijn snelheid ook) maar toen ik even later keek, zag ik ineens 46 nog wat staan. Verkeerd gekeken dus. Slimbo. Kijk dan ook niet. Inmiddels zou ik toch wel moeten voelen of ik 6 min/km loop of ergens tussen de 5.30 min/km en 5.45 min/km zou je toch zeggen. Al rekenend bedacht ik dat ik dan nog wel ergens rond de 57.30 uit zou moeten komen als ik eindelijk mijn voeten eens op zou gaan tillen. Veel te langzaam maar goed, dat werd dan maar mijn doel. Ik nam toch een bekertje water aan bij de laatste drankpost, nam twee slokjes en goot de rest over mijn cap om wat af te koelen. Dat liep dus gewoon over mijn rug maar was op zich wel lekker.

Daarna ging het tempo inderdaad weer wat omhoog voor het laatste stukje. Ongelooflijk toch dat je zoveel tijd kunt ‘weglopen’ in de zin van vertragen. Andersom kan dat ook weet ik, want in april liep ik de eerste kilometer maar op 5.37 min/km vanwege de drukte om te eindigen rond de 5.28 min/km. Een stuk beter dus en met een veel betere eind tijd. Wanneer leer ik het nou eens?

Nog een laatste stukje over een weggetje richting Ahoy. Ik weet dat daar ergens het 9 km bord ook staat. Even doorlopen, een bruggetje en daar is het dak al van Ahoy. Ik kijk op mijn klokje. Moet lukken. Kom op nou niet zo ontzettend log en traag. Waarom vergat ik ook mijn metronoom? Die kan nog net even het zetje geven om weer in een ritme te komen qua cadans.

klik voor groot

Ik zie de deuropening en weet dat daar ergens de finish zal zijn. Hup hup ik zie de klok….. En ik ben over de finish in 57’26″. Dat is dus een stuk slechter dan april met 55’03″ en zelfs langzamer dan vorig jaar in 56’36″. De tussentijd op de 10 km tijdens de Hm van Edinburgh was zelfs 56’56″. Ik ben niet moe maar vooral erg warm. Ik snap er toch weinig van. Waarom gaat die snelheid er nou zo uit?

Run maar gauw vergeten. We lopen snel richting de metro en kruipen op een stoel. Naast me zit een jong meisje met een tas van de ladiesrun. ‘Warm was het he’ vraag ik haar. Ze kijkt me aan en we praten wat. Ze blijkt de 5 km gelopen te hebben met een bruto tijd van 39 minuten maar weet nog niet wat haar eindtijd nou precies was. ‘Hoeveel kilometer liep u?’ vraagt ze. Ik kan wel door de grond zakken. Ik voel me ineens 100 jaar oud. Ze zegt ‘u’ tegen me. Zucht. Ik antwoord dat ik de 10 liep en ze zegt dat ze het maar knap vindt. Ja hum zeker voor een bejaarde

Gelukkig is de hond blij als we weer thuis zijn. Haar maakt het niet uit hoe snel of hoe langzaam ik ben, hoe oud of hoe jong. Een lekker hapje op zijn tijd en lekker wandelen (pardon joggen) samen met mij en ze is helemaal tevreden. Komende week dan maar weer lekker starten met een nieuw schema voor een nieuwe run die gelukkig nog enkele maanden weg is. Londen wordt immers alleen ‘voor de leuk’.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 20

rondje in google earth openen

juni 42 km – 2012 totaal 1.055 km

brooks pure flow 200 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 156 km
kayano 15 490 km
kayano 18 79 km
ds trainer G 417 km
ds trainer R 98 km
ds racer 34 km
salvation 118 km

03.06.2012 – tussen training 3 – letterenloop 5 km run haarlem

Vandaag in mijn 2 rustweken een 5 km run die ik vorig jaar ook deed. Voor het eerst ga ik nu runs herhalen om te kijken of ik dit jaar ‘beter’ loop. Beter hoeft niet eens per se sneller te zijn, ook al is dat het eerste dat je ziet in de uitslag natuurlijk. Maar gelijkmatiger, met een hogere cadans of een lagere PE is allemaal een teken dat het ‘beter’ gaat.

Grappig genoeg was het dit jaar precies hetzelfde weekend als vorig jaar. Mooi warm op zaterdag tijdens de loop in Renesse, die ik vorig jaar wel deed en dit jaar niet, en dan de zondag met lichte regen. Vanmorgen regende het nog keihard maar tijdens de run was het een zalig verfrissend buitje waar je niet echt nat van werd maar wel verfrissing bracht. Ideaal dus!

klik voor groot

De start vanaf de ijsbaan is ideaal omdat je lekker droog blijft als het regent en even lekker over de baan kunt hobbelen voordat je de weg op gaat. Helaas heb ik altijd gedoe met mijn garmin, en volgens mij is de route echt te kort. Ik zag in ieder geval geen snelheid toen ik op de weg kwam, en heb dus alleen afstand en elapsed tijd in beeld getoverd als back up zodat ik het zelf een beetje kon bekijken. Auto lap stond op een kilometer dus daar had ik misschien ook wel iets aan.

klik voor groot

Omdat het regende, koos ik toch maar voor de Brooks Pure Flow schoenen en niet voor de Racers. Achteraf bekeken had ik liever op de Racers gelopen op dit korte stukje. Ook al omdat je dan makkelijker kunt vergelijken met de run in Naaldwijk van april. Maar op dat moment leek het een goede keuze.

Voorafgaand aan de 5 km was er ook een kleine lettertjesloop door juristen. Een ultrakort rondje in toga. Beetje flauw maar op zich wel aardig. Ik zag er weinig van, maar gelukkig stond S. aan de start en kon foto’s maken.

klik voor groot

Daarna een praatje door de commentator en het startschot

klik voor groot

En eindelijk mochten we dan op pad. Ik had wel al bedacht dat ik niet keihard weg zou scheuren over de ijsbaan naar buiten en probeerde een beetje in te houden. Lastig om nu te bepalen of dat ‘teveel’ is geweest of niet. In Naaldwijk liep ik de eerste kilometer ruim onder de 5 minuten, nu (dus) niet. Al snel liepen we buiten over de weg. Ik kende de route nog en had al even op streetview gekeken gisteren zodat ik wist wat me te wachten stond. Het is een tamelijk groene route, best leuk voor een stratenloop. De eerste kilometer tikte al snel weg, iets langzamer dan Naaldwijk. Geen idee of dat nou uitmaakt of niet. Kilometer 2 door een fietstunneltje en weer naar boven, ging allemaal prima. Daar doemt het 3 kilometer bord al op (huh? ik zie geen 3 km maar vooruit maar) en alles gaat volmaakt nog. Daar gaan we door een bochtje weet ik en na een bocht naar rechts het laatste rechte stuk al richting de ijsbaan. Leuk! Wat is het eigenlijk kort zo’n 5 kilometer rondje. Vorig jaar voelde het veel moeilijker, nu loop je dat als een soort ommetje. En daar zie ik het dak van de ijsbaan al. Waar is ook alweer de ingang? O ja, bochtje en dan de ijsbaan binnen en finishen. Hoppekee ook weer achter de rug. Blijft leuk maarre…. die zweep he?

klik voor groot

Ik vind het erg lastig nog steeds om goed te doseren. Deze keer had ik geen signaal door de ijsbaan en klikt al snel mijn scherm op met afstand en tijd zodat ik het zelf een beetje kon inschatten. Die denkbeeldige zweep haal ik duidelijk te weinig tevoorschijn nog, ook al heb ik wel doorgelopen. Kon beter, maar zeker niet ontevreden. Over de streep onder de 25’30″ maar op een (volgens mij) te kort traject (ook al geeft afstandmeten precies 5 km aan). Als ik naar mijn eigen Garmin gegevens kijk, ben ik dit jaar 11 sec/km sneller op deze run geweest en net zo snel als bij de 5 km run van april dit jaar. Die gegevens zeggen mij meer dan de tijden op de uitslagen eerlijk gezegd en dan ben ik wel tevreden.

klik voor groot

Volgende week een 10-tje en dan weer lekker verder met mijn schema voor september. Dit jaar dus niet zoveel hap snap runs als vorig jaar. Volgend jaar gewoon weer herhalen en kijken of er weer progressie is behaald met training!

Rustig aan dan breekt het lijntje niet

Gegevens:

* totaal 5 km
* temp 12 lichte regen
* HR gemiddeld 157
* cadans >170

rondje in google earth openen

juni 12 km – 2012 totaal 1.026 km

brooks pure flow 171 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 156 km
kayano 15 490 km
kayano 18 79 km
ds trainer G 417 km
ds trainer R 98 km
ds racer 34 km
salvation 118 km

05.05.2012 – week 9 dag 4 – 8 km TL – libertyrun waalwijk

Een DNF! Nou ja niet helemaal want al lopend, besloot ik dat ik niet de 5 miles run maar de 2,5 zou doen. Dat betekent dus in de uitslagen gewoon een DNF. Volgens mijn schema moest ik een 10 km wedstrijd doen. Op 15 april werd dat Rotterdam (hoewel dat zondag was en het moest eigenlijk zaterdag) maar ik kon weinig loopjes vinden in de buurt, dus werd het de 8 km in Waalwijk met een start om 19.15 uur. Toen we aankwamen, bleek het een parcours te zijn bestaande uit 4 lullige rondjes door een soort woonwijk en winkelstraat. Er was bijna niemand omdat het koud en grijs was. Dood saai dus. Ook was er geen electronische tijdmeting zoals wel was aangegeven op de site. En het was vooral koud en kil (maar droog).

Ik had geen enkel plannetje in mijn hoofd eigenlijk, was ook niet echt in een hardloopbui maar vooruit maar (dacht ik). Eerst dus even inschrijven.

klik voor groot

Daarna een beetje inlopen en bedenken welke schoenen ik aan wil trekken voor de run. De Brooks of mijn lekkere lichte schoentjes. Ik had geen idee, koos uiteindelijk voor mijn lichte schoentjes voor deze korte afstand.

Niet veel later was er een warming up waarbij ik me ontzettend bekeken voelde door de paar mensen die stonden te kijken. Raar is dat. Het voelde allemaal heel onprettig om een of andere reden. Bij de start scheurden een aantal jonge meiden (begeleid door een trainer) weg en ik merkte dat iedereen probeerde mee te komen. Dat is een risico omdat je in de eerste kilometer veel kapot kunt lopen. Maar een eigen tempo aanhouden kan betekenen dat je voor je gevoel ineens achteraan loopt te bungelen. Dat bleek helemaal niet zo te zijn, maar zo voelde het wel.

klik voor groot

Eerst een raar lusje waarbij twee verkeersregelaars waarschuwden voor een paal in de weg. Weer stoepje op en stoepje af. Daarna weer door de kale winkelstraat voor de vier rondjes die nog moesten. Hoe ik nou op de helft kon komen met 1 lusje en 2 rondjes is mij een raadsel en was des te meer reden geweest om die twee lullige rondjes nog even door te lopen (achteraf).

Maar goed…. Ik liep en liep en had een totaal verkeerd scherm op mijn horloge voorgetoverd. Heel slim. Het liep op zich wel aardig, maar ik had het idee dat het tempo erg laag was. En zo besloot ik dat ik dan maar op de helft zou gaan stoppen als ik toch stoepje op en stoepje af zou moeten, over grasstrookjes en over een lullige route met een te laag tempo voor hoe het voelde. Achteraf dus helemaal verkeerd en onnodig, want ik lag keurig op koers voor een PR op de 8 km. Zoiets snap je toch niet? Mijn eigen schuld, want rond 4 km heb ik altijd wel even een dip momentje om een of andere reden, en omdat het me nu wel erg gemakkelijk werd gemaakt om dan maar te stoppen, deed ik dat dus. Ik voel me een enorme sufferd en een zwakkeling. Ik had gewoon lekker door moeten lopen. Ik had dan kunnen zien hoe zoiets zich ontwikkelt. Bovendien: wat dan nog als het een slechte tijd was geweest? Ik kon alleen maar denken aan het schema voor Edinburgh, en dat ik mezelf niet enorm wilde vermoeien of mijn nek wilde breken onderweg op die stomme stoepen. Misschien maakt dat de beslissing wel de juiste, maar het voelt toch ‘zwak’.

Dit gebeurt me niet meer denk ik! Een goede les maar erg jammer van de run.

Gegevens:

* totaal 4 km
* temp 9

rondje in google earth openen

mei 38 km – 2012 totaal 831 km

brooks pure flow 80 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 144 km
kayano 15 490 km
kayano 18 33 km
ds trainer G 417 km
ds trainer R 50 km
ds racer 34 km
salvation 118 km

**15.04.2012 – marathon rotterdam 10 km – week 6 dag 5**

Ik had al verklapt dat ik vandaag mijn PR verbeterde met 90 seconden en dat ik bijna 5 minuten sneller liep dan vorig jaar. Het eindresultaat was dus helemaal niet slecht en ik was ook best tevreden over deze dag. Omdat deze run gepland stond in het schema, kon/wilde ik er dan ook ‘echt’ voor gaan. Dat betekent in mijn geval dus niet de dood of de gladiolen of lopen met het snot voor de ogen, simpelweg omdat ik dat niet kan (en niet wil) maar wel dat het zwaarder mag voelen dan tijdens een gewone training. En dat is voor mij al heel wat!

Maar het betekende ook dat ik deze keer echt wat ‘voorwerk’ deed: parcours verkenning, route visualiseren en zelfs visualiseren hoe ik over de finish zou komen en met welke tijd op de klok. Ik wist bij iedere afslag welk kilometer punt dat zou zijn, en het vervelende klimmetje vanaf de beklinkerde oostzeedijk beneden naar het oostplein had ik al eens in gedachten gelopen.

En het grappige is dat het nog werkt ook!

Klik voor groot

Wel is het nog een uitdaging om je niet uit het veld te laten slaan als er dan dingen anders lopen dan gepland of zelfs gevisualiseerd. Zo stond ik alsnog in de verkeerde bocht op de Coolsingel. Wist ik veel dat er twee rijrichtingen gebruikt zouden worden en dat er dus een echte binnen- en buitenbocht zou zijn. Dat is wel een beetje stom, want kijkend op de plattegrond van de start, waren die twee richtingen me wel opgevallen, maar heb ik dus niet bedacht hoe dat dan precies in elkaar zat, en op de ochtend zelf heb ik niet eens gezien dat er twee vakken waren. Erg jammer en het is geen fijne ervaring als je merkt dat je ineens een stukje rechtdoor moet lopen, terwijl de andere baan al mooi linksaf slaat richting Oostplein. Verder was het dringen en drukken geblazen in de eerste kilometer en was ik niet blij om ineens 5.38 min/km op mijn klokje te zien verschijnen.

klik voor groot

Meteen al ver achter op schema in de eerste kilometer is iets dat je eerst dan maar eens weg moet zien te lopen! Maar dat moet je dan verder dus uitschakelen en al rommelend voerde ik het tempo op. De tweede kilometer liep ik weg… en daarna de derde en die zou eindigen met de bocht langs de kralingse plas. Mijn klokje gaf precies dezelfde afstand aan als de aanduidingen langs de weg, dus dat was een goed teken! Mijn tempo zou dus ook gaan kloppen! Langs de Kralingse plas liep ik, maar daar had ik in gedachten natuurlijk ook al gelopen, en ik wist dat we straks ergens rechtsaf zouden gaan en dan weer links naar de ‘s Gravenweg. Daar zou ik dan links aanhouden en midden op de weg over het ene stukje asfalt lopen in plaats van over de klinkers. Ik zag het allemaal precies voor me.

Toen doemde het 5 kilometer bord op en ja! Ik lag onder mijn schema tijd zoals ik van te voren had bedacht. Niet slecht dus! Zelfs als ik helemaal ‘in zou storten’ zou het nog best een mooie tijd worden, maar voorlopig was ik nog lekker bezig met mijn plannetje.

Bocht door links af bij de ‘s Gravenweg ging prima, en ik kwam uit waar ik wilde zijn. Wat was het druk en smal op sommige plekken. Ik snap niet waarom de route zo raar verlegd is ten opzichte van vorig jaar, want al snel draaiden we en masse weer een ander klinkerweggetje in met drempels. Ineens door een stille, rustige woonwijk. Daar doorheen en dan linksaf de Avenue Concordia op wist ik. Rechtsaf over de Oostzeedijk beneden en ik merkte dat ik toch stiekum vooruit keek naar de einde van de weg. Waar was die nou? Het was iets langer dan ik nog wist, en aan het einde zou dan de weg ‘omhoog’ zijn richting Oostplein. Maar ik had mezelf al in gedachten over dat plein zien lopen, op weg naar de laatste 1.700 meter voordat ik rechtsaf zou slaan de Coolsingel op voor de laatste 300 meter. ‘Gewoon nog een interval rondje’ hield ik mezelf voor. Lekker strak asfalt, breder en nog maar even doorhobbelen! Wat is nou 10 kilometer als je net vorige week een halve marathon liep en de week daarvoor ook al?

Ik keek op mijn klokje en verdomd, ik zat nog steeds onder de streeftijd. Helemaal niet slecht. Nog maar even doorzetten dus en waarom ook niet? Niet dat het nou allemaal super makkelijk ging, maar het ging verder wel OK hoewel ik de route nog steeds niks vind en het parcours eigenlijk veel te druk is om nog leuk te zijn. Ik probeerde op mijn houding te letten maar dat is en blijft lastig. Toch nog maar eens filmen deze week en rustig kijken. Ik zie op de foto’s dat de positie van mijn bekken en borst veel beter was in het begin dan aan het einde. Logisch dat je wat inzakt, maar het is zonde en niet nodig!

Daar was dan uiteindelijk de bocht naar de Coolsingel en in de verte hoorde ik al muziek en rumoer. Nog maar een klein stukje dus! Ik hobbelde door en liep tot mijn stomme verbazing ongeveer op mijn gevisualiseerde tijd onder de klok door. Wel was de route 100 meter langer uiteindelijk maar misschien had die buitenbocht van het begin daar ook mee te maken. Ik zie meer berichtjes op twitter met deze (langere) afstand.

Na de finish loop ik langzaam door, krijg de medaille, neem wat water en moet weer het hele Hofplein omlopen richting de sushi tent waar ik met S. heb afgesproken. Die is in geen velden of wegen te bekennen, dus ik bel hem maar op en uiteindelijk verschijnt hij daar ook. Hij heeft me – net als vorig jaar – totaal gemist bij de finish. Jammer maar helaas.

klik voor groot

We drinken wat en besluiten even te wachten tot de eerste marathon lopers in een idioot snelle tijd van minder dan 2 uur en 5 minuten over de finish denderen. Ondertussen genieten we van een california maki sushi, een bakje warme rijst en jasmijn thee. Heerlijk zo na de run!

Na de lunch gaan we de medaille laten graveren met deze mooie eind tijd. Er staat niemand meer bij het tentje dus we zijn zo aan de beurt. Als ik de netto tijd zie, schiet ik vol. Geen idee waarom. Het heeft niet eens echt iets met de tijd te maken. Hahaha zo snel is die tijd helemaal niet. En zo belangrijk is het allemaal niet, maar in mijn geval is en blijft het toch wel heel bijzonder en doe ik er ook veel voor.

In ieder geval zit deze run er weer op. Ik merk dat ik iedere keer weer ‘bij leer’ en nieuwe dingen ontdek. Ik heb ook het idee dat er nog veel meer ergens verstopt zit in mijn lichaam, maar dat ga ik allemaal nog ontdekken, want niet alleen het doel, maar ook het proces is leuk. Nu op naar nog eens 6 weken trainen volgens het schema en experimenteren met voeding, ademhaling en houding.

Gegevens:

* totaal 9,7 km
* temp 11 graden

rondje in google earth openen

april 107 km – 2012 totaal 675 km

brooks pure flow 21 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 144 km
kayano 15 429 km
ds trainer G 417 km
ds trainer R 50 km
ds racer 30 km
salvation 118 km

**Utrecht Halve Marathon – 09.04.2012**

Voor vandaag staat er een 20 km DL op het programma. Maar gisteren werd op CnR een startbewijs aangeboden voor de HM in Utrecht. Grappig genoeg had ik me daar ingeschreven voor een 5 km die ik zou laten schieten omdat het niet in het schema past. Niet dat een schema leidend is, maar met de 10 van Rotterdam volgende week in het vooruitzicht leek me dat toch niet handig. Maar een HM op DL tempo past er natuurlijk wel in en dat is leuk. Vorig jaar liep ik daar een 5-je en was er een leuke sfeer (en heerlijk weer overigens). Ik liep toen erg langzaam en had dat dit jaar natuurlijk willen verbeteren. Maar goed, dit jaar dus iets anders!Ik ben erg benieuwd hoe het dit jaar zal zijn. Qua weer hebben we geen geluk, want er is veel wind en regen voorspeld. Maar dat moet ik toch ook eens een keer meemaken want tot nu toe heb ik alle keren ontzettend veel geluk gehad.

De DL van vandaag schuift dus even op en vandaag staat er vooral even goed eten en drinken op het programma.

01.04.2012 – Halbmarathon Berlin – totaal 21,44 km

Vandaag was het dan de dag van de halve marathon in Berlijn. De route was al (deels) verkend en ik had al best veel van de stad gezien en gekiekt. Helaas had ik vrijdag en gisteren onwijs maagpijn en dat was niet leuk. Vannacht ging het goed en heb ik ook wel wat geslapen. Gelukkig was ik vroeg wakker, en zo kon ik om 5.30 alvast wat vloeibaars eten om te kijken of dat een beetje zou gaan. Echt iets substantieels eten, leek me geen goed plan en ik hoopte er maar het beste van.

Omdat de start pas om 10.45 zou zijn, hadden we ruim de tijd om aan te kleden en alles in een tasje te proppen. Natuurlijk had ik braaf alles klaar gelegd qua kleding, schoenen en spulletjes en zo liepen we op tijd richting de U-Bahn. Zodra we buiten stapten zag ik de strakblauwe lucht en de matig wapperende vlaggen en voelde ik – ondanks de ochtend koude – het zonnetje al schijnen. Mmmm altijd een dilemma. Ik had gerekend op een heel dun jackje met zakjes maar dat zou wel eens kunnen gaan veranderen nu.

Gauw terug naar het hotel om alsnog een ander shirtje aan te trekken. Op de kamer weer twijfel… Wel of niet? Brrr wel koud misschien met korte mouwtjes. Ik had weliswaar een nieuwe shirtje gekocht op de expo met een ritsje maar dat was nog niet gewassen en wie weet zou het niet lekker zitten. Toch maar het andere shirtje dan? Twijfel twijfel. Klinkt het bekend? Uiteindelijk dan toch maar het korte mouwen shirtje snel aangetrokken en als een speer ook de SpiBelt in de tas gegooid voor wat kleine dingetjes die ik mee had willen nemen.

Daarna richting U-Bahn en overal zag je mensen op sportschoenen lopen. Wel leuk om te zien dat iedereen naar eenzelfde plek gaat! De U-Bahn was weliswaar vol maar toch beter te doen dan de trein naar de Zevenheuvelenloop in November. Blijkbaar kan de Berlijnse U-Bahn dat toch allemaal beter aan.

Na uitstappen op de Schillingstrasse stonden we al bij de start. Dat was dus allemaal prima geregeld en makkelijk te vinden.

Klik voor groot

Omdat we niet heel erg vroeg waren, moest ik al vrij snel richting startvak en daar stond ik dan in mijn koude shirtje met een plastic cape om tegen de wind. Het zonnetje scheen wel lekker op mijn rug dus dat was fijn. Een mooi moment om eens lekker om me heen te kijken naar alle lopers. Dik, dun, dik gekleed en dun gekleed, eigenlijk zag je van alles.

Ik bedacht nog eens hoe de route ook alweer zou lopen en waar de waterposten zich zouden bevinden. Ik had deze keer goed gekeken van te voren en wist dus ongeveer hoeveel kilometer het was naar een volgende bocht. De Brandenburger Tor op 3 km, het slot op 9 km, checkpoint charlie op bijna 18 km en vanaf daar maar eens kijken hoe het zou gaan allemaal. Ik was vastbesloten om me aan mijn plannetje te houden van run/walk waarbij je je niet teveel moet voorstellen van het ‘walk’ gedeelte, want dat is ongeveer 15 a 30 seconden lang na een run stuk van 7 minuten. Dat is volgens het boek van Jeff Galloway in het tempo dat ik voor ogen had de beste ratio tussen ‘run’ en ‘walk’. Ik heb daar al een paar keer een langere afstand mee gelopen (o.a. de 24 km in de UK) en dat beviel me uitstekend eigenlijk. Op deze manier zou ik de loop als een trainingsloop in mijn schema kunnen passen, zou ik nog wat zien op mijn gemakje en zou ik kunnen letten op mijn houding, ademhaling, cadans etc.

Al die tijd dat ik stond te mijmeren in het startvak had ik dus mogelijkheden genoeg om nog even te visualiseren hoe makkelijk ik zou gaan lopen en hoe fris ik over de finish zou komen. Dat leek me nou een mooi tijdverdrijf en wie weet zou het me nog helpen ook. Maar wat duurde het allemaal lang!

Om 10.45 ging inderdaad ergens in de verte een startschot. Maar beweging? Nee, helemaal niets. Ik kwebbelde wat met mijn buurman die voor de tiende keer al meeliep en geen bijzondere tijd in zijn hoofd had. De tijd van minder dan 2 uur was wel voorbij volgens hem.

Hier sta ik dan met mijn coolcapje, bril en plasticje tegen de wind. rechts mijn lieve supporter:

Mijn buurman zei al dat het wel een kwartier kon gaan duren en daar had ik ook ongeveer mee gerekend. Maar helaas duurde het ruim 23 minuten voordat we eindelijk over de streep konden en dat viel dus niet mee. Maar daar ging de stoet dan eindelijk.

Het begin ging onwijs traag door deze grote groep die werkelijk bestond uit van alles qua tempo. Eigenlijk wel vervelend moet ik bekennen want de eerste kilometer bleef ik rond de 6.38 min/km hangen simpelweg omdat ik niet sneller kon vanwege alle mensen. Maar ik vond het niet zo erg, want ik was best koud geworden en dan kom ik toch maar moeizaam op gang. Uiteindelijk heb ik dat toch weer ‘goedgelopen’. Ik lette dus op mijn ademhaling en cadans en liep als een zonnetje. Neusademhaling en een ademritme van 2/6 dus werkelijk op mijn gemakje. Alleen daaraan merkte ik dus al dat ik langzaam liep!

De eerste piep heb ik dus ook maar voorbij laten gaan qua ‘walk’ ronde want ik liep al langzaam genoeg en ik zou niet weten hoe ik mezelf naar rechts had moeten werken om af te remmen in de stroom (tragerds). Gaf ook niet.

Na drie kilometer kwam dan al de Brandenburger Tor in zicht en dat is toch wel erg gaaf!

Mijn trouwe supporter zag me niet en omdat ik zo lekker tufte zag ik hem wel en riep ik uit volle borst zodat hij me zag en een foto kon maken!

Daarna wist natuurlijk al hoe de weg verder zou verlopen en dat ik na 9 km bij het slot uit zou komen. Ik genoot ondertussen van de route, richting de Siegessaule en daarna richting het slot over de brede weg. Alles liep soepeltjes. Ik zou sneller kunnen, maar het liep gewoon zo lekker op deze manier, ik had er eigenlijk wel lol in. Helaas stoorde de garmin ineens en zag ik geen pace meer en moest het verder op gevoel. Ik had wel al gezien dat ik onwijs veel overschrijding had door de ruime bochten en het slingerwerk. Dat was uiteindelijk bij de eindtijd dus wel jammer, want ruim 300 meter overschrijding is toch wel een beetje ‘too much’. Maar ik lag keurig op schema, liep vlak en alles voelde goed.

Over de Potsdamer Platz, langs het monument voor de vereniging van oost en west richting checkpoint charlie op 18 km

En ineens komt daar dan het eind voor je gevoel in zicht. Overal hoor ik gepuf en gehijg en ik rommel lekker verder. De laatste kilometertjes al! Wat een verschil met Nottingham waar ik werkelijk dacht ‘eens en nooit weer’. Zo zie je maar. Maak een plannetje (wat voor plannetje dan ook), iets realistisch en hou je daar ook aan.

Uiteindelijk ben ik nog gaan versnellen maar trapte ik wel in een valkuil die velen verraste. Er stond een grote witte boog op de allee en iedereen dacht dus dat daar de finish was. Nee dus, die lag pas om de bocht en dat merk je dan toch. Stom van me, want ik kende het parcours goed maar dat bochtje was me ook even ontgaan. Tot mijn verrassing haalde ik aan het einde mijn buurman van de start nog in ook!

Maar eind goed al goed. Wel ontzettend stom was de finish waar iedereen kennelijk direct op de rem trapt na de streep zodat je er nauwelijks door komt! Daarna voetje voor voetje naar de medaille uitgifte plaats en naar de watertjes. Daarna weer verder strompelen tot het hek waar je er eindelijk uit kon.

Toen bleek dat de chip ergens in een tent ingeleverd moest worden (ver weg) en hebben we nog in de rij gestaan voor het graveren van de medaille (leuk toch). Ik geloof dat het 25 minuten heeft gekost voordat ik van de finish door het hek was en de chip kon gaan inleveren.

Zo kwam er een einde aan de halve van Berlijn. Ik vond het ontzettend leuk om het eens op deze manier te doen. Natuurlijk was dit misschien wel het moment geweest voor een snellere loop, maar ik ben nu eenmaal bezig met het schema voor eind mei en daar wil ik me nou eens aan houden. Ik voel dat het steeds beter gaat, ademhaling gaat beter, cadans gaat beter en het voelt allemaal goed. Mijn tijd komt nog wel. Ik doe het langzaam aan en dat lijkt me voor nu ook prima.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 21,4 km
* temp 9 graden
* cadans 162 gemiddeld
* HR gem 147 bpm
* finish time 2:15:01 (RWR)
* tempo 6.18 min/km (R/W/W methode)
* 0-5: 6.22 min/km, 5-10: 6.22 min/km, 10-15: 6.09 min/km, 15-20: 6.17 min/km, 20-21,4: 5,56 min/km

rondje in google earth openen

april 21 km – 2012 totaal 589 km
trabuco 13 gtx 116 km
trabuco 14 144 km
kayano 15 389 km
ds trainer G 417 km
ds trainer R 24 km
ds racer 30 km
salvation 118 km

Het gaat nu toch allemaal wel snel ineens. Morgen vroeg vliegen we al, zondag is de run. En ondertussen moet ik dan mijn energie verdelen zodat ik ook nog iets van Berlijn kan gaan zien! De route ziet er in ieder geval goed uit:

Morgen gaan we het startnummer al ophalen op de expo en even rondkijken. Dan gaan we ook alvast iets van Berlijn bekijken en een lekkere lange nacht slapen. Misschien ga ik nog wel even lekker zwemmen in het zwembad van het hotel!

Zaterdag lijkt regenachtig te worden en dat is natuurlijk erg jammer. Maar goed, er zijn vast ook genoeg dingen ‘binnen’ te bekijken dus dat zal wel loslopen. Zaterdag wel even opletten met voeding, want dat blijft toch een aandachtspuntje. Zondag kunnen we dan wel weer lekker ergens uit eten!

Terwijl ik dit tik, lijkt zondag droog te worden dus dat zou natuurlijk erg gaaf zijn:

Afwachten maar wat het weer gaat doen. Nu spullen bij elkaar zoeken en zorgen dat ik alles meeneem voor de run en de andere dagen!

Mijn planning heb ik al gemaakt voor de run. Ik schreef het al eerder, maar ik ga de run als LSD doen in verband met het schema voor Edinburgh eind mei. Ik vertrek op (schrik niet) 6.30 min/km en daarmee ben ik dus ontzettend traag. Dit tempo ga ik lopen in een R/W schema (ook nog eens). Mocht dat net zo goed werken als tijdens de gewone trainingen, dan zou ik theoretisch nog puf over moeten hebben aan het einde, en als dat inderdaad zo is, dan zal ik de laatste W’s laten schieten als ik daarmee op de 2.15 kan komen. Ik wil per se niet mijn schema in de soep laten lopen door deze run en bovendien vind ik het eigenlijk wel onwijs spannend om eens te kijken hoe dat nou loopt op deze manier. Stel je voor dat ik werkelijk gewoon ‘over’ heb aan het einde. Ik moet het eerst maar even doen, want deze afstand komt natuurlijk wel ineens zo uit de lucht vallen, maar ik neem aan dat de 5 runs >20 km in de UK gedurende januari en februari toch voldoende basis moeten geven om dit dan ook te doen zo.

We zullen zien, wordt vervolgd misschien werkt mijn R/W schema helemaal niet en kom ik nog net voor sluitingstijd over de finish…..