Category Archives: oban 2013

Loopjes tijdens verblijf in Oban winter 2013

15.12.2013 – bonawe (loch etive) – 24 km

Vandaag een langer rondje en het plan was om rond de 30 km te lopen over het pad naar Bonawe. Ik zou moeten zien hoe ver ik zou komen, want ik had de voorgaande keren rond de 15 km hier gelopen. Het was absoluut rot weer met keiharde koude wind en regen en hagel af en toe. Maar goed, lopen wilde ik toch dus dan maar lekker op pad. Ik liep in juni ook al hier

Eerst parkeren bij de quarry. Dat ziet er altijd wat creepy uit eigenlijk. Maar goed, ik wist al waar ik terecht zou komen dus snel op pad

Klik voor groot


Grappig genoeg was het pad dit jaar helemaal opgeknapt, zodat geen sprake was van modder of natte troep. Een keurig pad zelfs met een soort hekje was gemaakt, dus geen natte voeten op het begin zoals andere keren!

Al snel waren we lekker op weg. Helaas waren mijn handschoenen in het jack blijven zitten en nog kletsnat van gisteren dus die zou ik niet kunnen gebruiken. Even met de handjes wapperen dan maar om warm te worden.

Klik voor groot


Hoewel er vanwege het weer geen mooie vergezichten te zien waren, was het toch wel weer erg mooi.

Klik voor groot

Maar het pad vond ik eigenlijk vrij zwaar. Het loopt lichtjes op en neer maar het komt vooral door de ondergrond waar je constant moet oppassen waar je loopt. Op zich ging het prima, maar echt gemakkelijk was het niet en door de wind en slagregen was het al helemaal niet op en top feest. Maar het meeste werkte tegen het feit dat ik dezelfde weg terug zou moeten lopen. Alles waar ik nu dacht ‘lekker naar beneden’ zou straks dus omhoog zijn en dan met tegenwind. Dat maakt het lastig lopen eigenlijk. Merkwaardig dat het zo werkt!

Ik was al snel in het bos waar ik de vorige keren maar enkele kilometers heb gelopen voordat ik terugkeerde. De rest zou dus nieuw zijn. Deze keer liep ik wat rustiger, want de Spot zou zijn werk wel doen ondanks dat je totaal geen verbinding hebt en dus geen contact meer kunt maken met de buitenwereld. Dat voelt toch wel fijn. Voordeel van het gebied daar: verdwalen kan je in ieder geval niet.

Ook hier had de storm wel huisgehouden want er lag een enorme boom over de weg. Gelukkig kon ik er met kruip door sluip door wel langs en woef had de weg al helemaal snel gevonden! Het was wel mooi, want al snel kwam ik langs een snelstromend watertje. Een stukje verder nog meer en dat was een geweldig geluid. Het regende op dat moment enorm en het waaide hard maar ik heb toch een foto gemaakt tegen de wind in zodat ik beide kanten op de foto kon zetten. Het geluid is echt heerlijk.

Klik voor groot


Na een poosje kwam ik bij een soort splitsing waar ik rechtsaf naar beneden kon lopen en rechtdoor over een sort karrenpad. Dat zag er niet zo aantrekkelijk uit vanwege de modder en omdat het heel smal was en met alle stenen dus extra goed opletten geblazen zou zijn. Ik besloot dan maar naar beneden te lopen om te kijken wat daar zou zijn. Helaas niets, ik kon naar het meer, zelfs tot aan de waterrand maar verder kwam ik niet. Ik moest dus weer naar boven. Het hoogtekaartje laat wel zien waar ik toen was.

Klik voor groot

Daarna heb ik een klein stukje over het pad gehobbeld maar besloot toch terug te gaan. Dit zou alleen maar zijn om kilometers te maken en dit leek me niet handig. Terug dan maar en vol goede moed liepen we weer terug.

Ondertussen nam ik een slokje van mijn gelletje dat ik voor het eerst in een softflask had gedaan. Ideaal! Ik had er drie bij me en op deze manier hoefde ik onderweg niets open te maken en had ik ook geen plakkerig afval bij me dat ik nergens kwijt zou kunnen. Er lekte ook niks dus dit is echt de oplossing voor dat gedoe met die gelletjes. Ook het feit dat je ook gewon een of twee slokken kunt nemen is erg fijn. De vijf dropjes die ik had meegenomen waren al lang op vanwege de regen. Ik zag al in gedachten een enorme zwarte plakzooi in mijn rugzak komen.

Ik had het gevoel dat de run eeuwig duurde al. Ik snapte er eigenlijk niets van maar het leek alsof ik al 40 km onderweg was. Niet vanwege vermoeidheid maar zo voelde het gewoon. Misschien toch door het onbekende want de terugweg was eigenlijk zo gebeurd ondanks de wind. Alleen het open stuk tussen de bergtoppen was even heftig want daar had de wind vrij spel. Je bent dan heel nietig in het grote wijdse landschap met de wind.

Klik voor groot



De laatste kilometers gingen vrij goed en ik kon ook weer een beetje vaart maken. De schoenen liepen op dit terrein verbazingwekkend goed eigenlijk. Ik twijfelde van te voren of ik niet de trail schoenen aan zou trekken maar dit ging prima. Het was ok nergens modderig, maar redelijk hard met puntige lastige stenen.

Klik voor groot

Na ongeveer 24 km kwamen we weer bij de auto aan. Doornat maar niet helemaal ontevreden. Maar voor een snellere training is dit niet echt geschikt. Misschien is toch de Glen geschikter om sneller te lopen. Daar ga ik ook weer doorheen lopen.

Klik voor groot

Het was even wat werk om de hond droog te krijgen. Die was werkelijk zo nat geworden dat het bijna zielig was. Inmiddels oop ik daar ook een oplossing voor gevonden te hebben. Ik was in ieder geval ook erg koud geworden na de autorit. Het lopen in de regen is geen probleem maar de rit daarna maakt wel dat je koud wordt. Niks aan te doen, het zal vast de komende weken ook blijven regenen. Ik blijf hopen op wat mooiere vergezichten maar misschien zit dat er niet in.

Gegevens:

* afstand: 24 km
* temp 11 – regen en wind
* pace 7.43 min/km

december 100 km – 2013 totaal 1.942 km

hoka bondi b – 325 km
hoka bondi b – 39
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

14.12.2013 – fearnoch – 11 km

Vandaag het eerste rondje in Schotland. Het is absoluut rotweer met harde wind en slagregens. Tsja, soms heb je geluk, soms niet. Vorig jaar was het prima, de seizoenen 2007 tot en met 2010 ook, alleen in de winter van 2011 was het twee weken acher elkaar nat en stormde het vreselijk. Wie weet gaan we dat dit jaar ook weer meemaken. Ik kan er niet echt mee zitten, hoewel het wel vervelend is voor de hond. Maar goed, ik besloot dan maar voor een kort rondje van een kilometer of 8 om even te wennen aan de heuvels en het lastige terrein.

Vol goede zin gingen we dus op pad voor een rondje in Fearnoch. Vooraf toch voor de zekerheid de route nog even in de Garmin gezet en en dat duurde even omdat de 910 ineens niet meer gekoppeld was in de laptop. Toen ik dus na 20 minuten rommelen zei dat ik over 5 minuten zou vertrekken (no matter what), werd het uiteindelijk dus toch ruim 40 minuten later. Maar toen zat de route ook netjes in de Garmin en konden we eindelijk op pad.

klik voor groot


Eigenlijk ging het best goed. Voordat ik er erg in had, kwamen we bi het uitzichtspunt. Normaal is dat erg mooi maar door de regen was er totaal geen uitzicht helaas.

Daarna dus maar snel doorgesukkeld. De camera was ook nat en ik had rare vlekken op de lens waardoor alle foto’s dof en vlekkerig werden. Niks aan te doen, ik loop hier vast wel weer een rondje. Ik kon de route verder prima vinden en herkende alles ook nog wel.

klik voor groot

Na een paar kilometer sloegen we linksaf. Ik wist al dat het daar weer lekker op en neer zou lopen, en uiteindelijk zou ik langs een watertje moeten lopen (wat vast erg modderig zou zijn), door een gehuchtje met een paar huizen en dan zou ik weer bij de auto uitkomen Zo gezegd zo gedaan. Ik kon lekker een stukje naar beneden hobbelen en het liep allemaal lekker. Ik was blij dat ik een kort rondje had genomen, zodat ik even kon wennen. Ik was er bijna!

Maar helaas…..de storm van 5 december had niet een boompje omver geblazen maar een hele rij, zodat het onmogelijk was om langs het water verder te lopen Ik was er bijna!!

klik voor groot


Verdikkeme. Ik keek nog even of ik om kon lopen maar er was echt geen doorkomen aan. Ik moest dus terug. Stom genoeg had ik dus geen startpunt ingeprogrammeerd, en ik zou dus een bekende weg moeten volgen om niet te verdwalen (note to myself: altijd start inprogrammeren in de garmin). Ook baalde ik nu dat ik geen water had meegenomen, want ik had dus geen idee hoe ver het nog zou zijn en ik had het aardig warm gekregen. Het was weliswaar nat, maar ook warm. Maar goed er zat niets anders op dan terug te lopen. En dat betekende dus eerst weer omhoog. Grrrr.

Ik vond het vreemd dat er na een week geen afsluiting was neergezet. Hoe kon dat nu? Gek genoeg stond er wel een bordje diversion cycle path met een pijltje bij de kruising waar ik linksaf was geslagen. Dat zou ik dan maar volgen en tot mijn verrassing kwam ik al snel bij het punt uit waar ik het bos weer uitgelopen zou zijn als ik door had kunnen lopen. Het was dus maar een kleine 3 km om.

Maar bij dat punt stond wel degelijk een afsluiting. Grrrrrrr.

klik voor groot

Eind goed al goed en na 11 km zaten we in de auto. Ik was werkelijk door en door nat en uiteindelijk ook erg koud natuurlijk. Zeker na het stukje rijden naar huis had ik het heel koud (bibber). Het was goed zo, de afstand was precies goed. Ik wil imers morgen weer een rondje lopen!

Gegevens:

* afstand: 11 km
* temp 12

december 75 km – 2013 totaal 1.918 km

hoka bondi b – 325 km
hoka bondi b – 15
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

14.06.2013 – sandpit – 6 km

Vandaag het laatste rondje hier in Schotland. Ik ga het erg missen want de lucht is geweldig, zo schoon. Heel anders dan in Nederland maar we zullen zien. Ik ben vast weer sterker geworden van alle klimmetjes hier en ik ga vol goede moed en zin op pad. Het is geen geweldig weer maar de temperatuur is prima.

Ik maak snel even twee kiekjes voor de start want ik wil dit korte rondje weer even ‘racen’ en kan dan dus geen foto’s meer maken.

klik voor groot

Na de foto’s ga ik op pad. Even warm draaien en dan starten! Ik ben erg benieuwd hoe het deze keer gaat, het mag wel een beetje moeilijker, maar ik moet niet vetrgeten dat ik al 5 dagen achter elkaar heb gelopen en al meer dan 60 km liep deze week. Woef vindt het allemaal prachtig en hobbelt moedig met mee mee. Af en toe moet ze zelfs in galop als ze even achter blijft en ik vrolijk door tuf. De heuvel kom ik zonder problemen op maar het is wel tamelijk warm. Dan mag ik naar beneden en ik ga eens kijken of ik alweer wat sneller kan en durf. Gezien de ‘tussentijd’ bij de ‘top’ van de klim, zou het sneller moeten kunnen dan vorige week (wat al een PB was op dit traject). Ik ren en ren. Ik kijk waar ik mijn voeten neerzet, hou mijn armen een beetje van het lichaam af en kijk goed vooruit waar ik mijn voeten neer kan zetten zonder te glijden over die akelige stenen. Het gaat best snel en later zal ik zien dat ik behoorlijk wat sneller ben gegaan dan de vorige keer.

Ik klok weer op precies hetzelfde punt af en ja! Zowaar 3 sec/km sneller dan de vorige week en dat na 5 dagen achtereen lopen, klimmen en dalen. Ik ben tevreden. Nu een rustige week qua lopen inplannen om het lichaam weer te laten herstellen.

Omdat woef zo snel mee moest lopen en minder tijd had om even te plassen, besluit ik nog even een stukje het bos in te wandelen en de laatste foto’s te maken. Dat vindt woef wel wat en ze slooft zich vreselijk uit met haar takje!

klik voor groot

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 13
* lap 5.43 min/km
* HR average 148

juni 106 km – 2013 totaal 966 km

kinvara 3 – 420 km
minimus MT – 258 km
pure flow – 433 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 81 km
asics gel lyte 33-2 – 19 km

13.06.2013 – glen lonan – 15,5 km

Vandaag een rondje door mijn geliefde Glen. Het is zo mooi in de Glen maar tot nu toe liep ik er alleen in de wintermaanden. Soms met sneeuw, eenmaal op de Yaktrax maar altijd was het mooi. Regen, zon of somber, daar lopen is heel bijzonder. Het is een slingerende weg waar heel af en toe een auto rijdt, en verder alleen bergen en vergezichten. Je moet het ervaren om te begrijpen hoe het daar voelt, ruikt en klinkt. Zelfs het rijden naar de start is al prachtig. Straks zal ik hier lopen!

klik voor groot

Toen ik vertrok regende het zachtjes maar de temperatuur was goed. Jammer dat ik geen foto’s kon maken met mooi helder weer, maar zo was het nu eenmaal vandaag. Ik vertrok dus met mijn sleeves aan (die warme dingen) en had reuze zin in mijn loopje. Ik wist nog niet zeker hoe ik zou gaan lopen, noch qua richting, noch qua tempo. Na al het klimwerk en de temporuns, leek het me zinvol om nu even een rustige ronde in te bouwen. Ik wilde onderweg ook wel wat plaatjes schieten dus dat kwam mooi uit.

Eerst eens even deze dame vastleggen die nieuwsgierig stond te kijken wat vooor rood lammetje ik uit de auto laadde. Mijn lammetje is mak als een schaap tussen de lopende wolbalen, ze kijkt niet op om om als we tussen de schapen lopen dus dat zou geen probleem zijn.

klik voor groot

Ik besloot eerst een stukje terug te lopen naar de kruising en daar links af te slaan. Ik wist al dat het een klimmetje zou zijn, maar het leek me leuk om even te kijken hoe het er uitzag in deze tijd van het jaar. Volop gele bloemetjes langs de weg en misschien zou ik zelfs met dit weer wel het meer kunnen zien liggen op de top!

klik voor groot


Het was behoorlijk zwaar, want de regen was gestopt en het was toch tamelijk warm ondanks de tegenwind. Maar mooi was het, en ik besloot gewoon lekker door te tuffen. Tot mijn verrassing haalde ik de top ook nog gewoon, terwijl ik toch zeker weet dat ik hier een eerdere keer best moeite mee had als klimmetje!

Verder en verder liepen we. Woef vond het machtig mooi maar begon wel te hijgen van de route. Ik liep op een gegeven moment weer lekker heuvelaf en realiseerde me dat ik op de terugweg weer omhoog zou moeten lopen. Afijn, je moet toch wat voor een mooi uitzicht en daarvoor moet je nu eenmaal een beetje klauteren. Ik zou in ieder geval wind in de rug hebben op de terugweg dus ik zou het allemaal wel gaan ontdekken hoe het zou gaan qua lopen.

Het was in ieder geval allemaal prachtig en ik besloot tot helemaal onderaan te lopen waar ik nog nooit was geweest.

Klik voor groot

Onderaan het water even gekeken en genoten van het uitzicht dus de klok dan maar even stil gezet. Daarna weer vol goede moed heuvelopwaarts om terug te lopen naar de kruising. Ik wist dat het laatste stukje naar de kruising natuurlijk heuvelafwaarts zou zijn dus dat was een lekker vooruitzicht!

Toen ik naar beneden denderde was ik totaal verrast dat ik daar op de heenweg zo gemakkelijk tegenop was geklauterd. In gedachten prees ik mijn lichaam dat het zoveel arbeid had kunnen verstouwen, want dit is toch wel andere koek dan ons biljartlaken in Nederland. Eigenlijk kon ik wel dansen van geluk. Want natuurlijk ging het niet snel, ik had gewoon alles gehaald zonder enorm gepuf of last (zelfs na 4 dagen achter elkaar lopen wat ik normaal niet doe op dit soort terrein).

Maar veel tijd was er niet om alles te overdenken wat ik kon, want al snel sloeg ik rechtsaf om richting de koetjes te gaan verder op het meer vlakke deel van de glen. Althans, ik hoopte dat ik koetjes zou zien en bij voorkeur ook Hooglander kalfjes.

Eerst even kennis gemaakt met het enige zwarte schaap van de glen. Wat een lieffie maar wat een gek gezicht een zwart lammetje hier!

klik voor groot

Daarna verder gehobbeld. Je komt dan op een gegeven moment op een stuk dat even heel steil is. Zo steil dat je met de auto alleen naar de punt van de neus kijkt als die omhoog staat en tegenliggers dus niet zou zien. Dat weet ik van keren dat ik hier met de auto reed (op zoek naar koeien). Ik moest wel lachen om het bord ‘dead slow’. Sloeg dat nu op mij?

klik voor groot

Verder en verder maar nergens Hooglanders te bekennen. Die liepen blijkbaar vandaag even ergens uit zicht. Die dieren kunnen namelijk door de hele glen zwerven en zijn dus lang niet altijd zichtbaar!

klik voor groot

Ik genoot volop maar realiseerde me ook dat ik weer eens terug moest gaan. Altijd lastig als je lekker met de wind in de rug loopt en alles lekker gaat. Dat je dan nog terug moet, is iets dat je gauw vergeet. Bovendien zou het met ruim 15 km voor vandaag op de 4e achtereenvolgende dag ook wel genoeg zijn voor mijn lijf aangezien ik morgen ook nog een stukje wil lopen!

klik voor groot

Ik keerde dus maar om en kon nog net een foto maken van woef die het laatste wildrooster keurig overstak. Ze doet dat heel slim en krijgt precies op deze roosters haar pootjes op de dwarsliggers. In Spott moest ik haar vorige week nog over twee roosters tillen die hele rare dwarsliggers had waar ze echt niet overheen had gekund.

klik voor groot

Zo kom ik na ruim 15 km weer bij de auto. Onderweg zowel regen als zonneschijn gehad maar wel een prima temperatuur. Ik heb het warm maar ben blij. Uiteindelijk liep ik helemaal geen gekke ronde tijd over deze run, hoewel het me daar niet om was begonnen. Maar blijkbaar hebben al die weken training toch echt wel wat gedaan!

Nog een rondje hier en dan zit het er weer op. Ik heb genoten!

Gegevens:

* totaal 15,5 km
* temp 12
* lap 14 km op 6.19 min/km
* HR average 135 max 160

juni 99 km – 2013 totaal 960 km

kinvara 3 – 420 km
minimus MT – 252 km
pure flow – 433 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 81 km
asics gel lyte 33-2 – 19 km

11.06.2013 – sandpit – 6 km

Vandaag even een kort en snel rondje. Dit rondje koos ik de vorige keer ook als korte temporonde. Dat zou je niet zeggen met het hoogteprofiel maar het is een prima training. Stukje vlak, stukje klimmen, stukje dalen en dan even op en neer op vervolgens flink te dalen en snelheid te maken. Goede training, ademhaling en voetenwerk!

Ik had deze keer mijn sleeves aan en een korte mouwen shirtje. Ik moet op zoek naar dunnere sleeves voor de armen, want deze houden regen tegen maar zijn veel te warm. Maar goed, voor het kleine rondje was het allemaal prima te doen. Vanwege het weer koos ik toch maar voor de MT10 en dat liep prima. Deze keer nergens last van dus wie het begrijpt mag het zeggen. Maar ik doe ook braaf oefeningen, rommel met mijn balletje en doe dus wel mijn best.

Omdat ik alleen wilde trainen en niet voor een fotosessie op pad ging, alleen foto’s aan het begin van de route gemaakt voordat ik begon. Overigens zag ik een eekhoorn toen ik aan kwam rijden en dat was leuk. Mooie rooie pluimstaart!

klik voor groot

Na de foto op pad. Even warm lopen en daarna gestart. Ik was benieuwd hoe ik het deze keer zou doen, want de vorige keer wilde ik ook een beetje op tempo lopen maar viel het niet mee. Ik liep toen 6.15 min/km en dat viel me toen erg tegen. Maar nu vol goede moed op pad. Goed op de ademhaling letten en het mocht deze keer wel zwaar voelen!

Woef hobbelde vrolijk mee. Voor haar maakt het weinig uit of we nu met 5 min/km of 8 min/km rommelen door de bossen!

Maar het ging prima. Op en neer liep de weg, maar het rook heerlijk en de lucht is hier super. Links en rechts bomen, vers gekapte bomen die lekker ruiken en een watertje. Zalig! Ook het klimmen ging prima, het allerlaatste stukje voelde een beetje zwaar maar ik kwam er gewoon! Natuurlijk maakt het uit dat je de route kent en precies weet hoe lang het nog duurt, maar dan nog. Het ging lekker. Ik kwam met een gemiddelde pace boven gelijk aan de gemiddelde pace over het geheel van de vorige keer, dus ik wist al dat ik veel sneller zou zijn dit jaar na de daling die nog zou gaan komen.

En lekker ging het! Goed opletten waar je je voeten neerzet, vooruit kijken, kijken naar rollende steentjes. Harder en harder! En toen ineens een vrachtwagen vol met stammen achter me! Dat hhad ik nou niet eerder meegemaakt en ik baalde als een stekker. Snel de hond aan de kant, wagen voorbij laten gaan en weer op pad. Dat kost dan wel even moeite maar ik kwam redelijk goed weer op gang.

En ik klokte af op 5.45 min/km dus ik was reuze tevreden na de teleurstellende 6.15 min/km van vorig jaar.

Nog even uitwandelen en een plaatje maken van de woef.

klik voor groot

Op naar de volgende ronde.

Gegevens:

* totaal 6 km
* temp 12
* HR gem gedurende 5 km lap 148
* pace 5.45 min/km (januari 2013 6.15 min/km)

rondje in google earth openen

Eerst lekker klimmen dan lekker dalen!

juni 75 km – 2013 totaal 936 km

kinvara 3 – 420 km
minimus MT – 244 km
pure flow – 417 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 81 km
asics gel lyte 33-2 – 19 km

10.06.2013 – barcaldine forest – 12,5 km

Vandaag een beetje lastige keuze waar ik wilde gaan lopen. Aanvankelijk dacht ik aan een ronde op Kerrera maar dat is vooral mooi met compleet helder weer. Daarom gekozen voor de ronde door het bos bij Barcaldine. Ik wist al dat het een zware ronde zou zijn, met een enorme klim in de eerste 7 km, een panorama op 10 km en dan lekker naar beneden rennen. En met deze warmte zou het dus niet meevallen. Maar een goede training voor de benen en ook voor het brein dus starten dan maar!

Het is prachtig mooi weer en ik besluit het petje maar in de auto te laten. Achteraf een domme beslissing want ik heb helemaal geen schaduw in het bos en loop bijna overal in de volle zon. Zonder petje is het dan gek genoeg toch wel akelig warm ineens.

klik voor groot





De route ken ik al, maar ik heb voor de zekerheid de route ook in de garmin geladen zodat ik een beetje weet hoe ver het allemaal nog is. Omdat ik de activiteit van 4 januari 2013, toen ik deze route ook liep heb omgezet naar een course, kan ik ook zien hoe ik deze route de vorige keer liep qua tempo. Eerlijk gezegd kan me dat helemaal niet schelen want ik ben niet uit op een snel rondje, ben wel benieuwd hoe het allemaal voelt en hoe het gaat qua ademhaling. Ik ben namelijk al een paar weken bezig met functionele K5 training voor de ademhaling. Trainde ik voor de marathon van eind mei alleen op load van 50 tot 70 mmH20, nu train ik met de metronoom functioneel op pasfrequentie. Dat lijkt toch echt zijn vruchtend af te werpen!

Het gaat allemaal niet super makkelijk en ik haal niet alles qua heuvel op, maar dat komt misschien omdat het zo ontzettend warm is. Vergelijk ik de pace en de hartslag van deze ronde en van 4 januari dan breng ik het er deze keer toch echt heel wat beter van af met 40 sec/km sneller en maar iets hogere hartslag en dat bij 20 graden temperatuur verschil! Mijn mantra ‘ik ben sterk’ en ‘ik ben fit’ lijkt ook wel wat te helpen.

Woef hijgt alleen verschrikkelijk en kijkt me af en toe zielig aan. Ze krijgt soms een slokje uit mijn rugzakje, die ik vooral mee heb genomen voor haar. Dat begint ze al te snappen maar als we thuis zijn, zal ik haar eigen rugzak weer eens omdoen om te wennen. Toch wel handiger en volgens mij kan ze dat makkelijk aan.

Gelukkig kom ik ergens een stroompje tegen en kan ze even haar pootjes nat maken en een slokje drinken.

klik voor groot

Verder en verder gaat de route en soms loopt de weg even lekker naar beneden zodat je weer wat vaart kunt maken.

klik voor groot

Als ik ergens eventjes sta te kijken naar het uitzicht, zie ik woef ineens zielig in het gras zitten. Even uitpuffen blijkbaar!

klik voor groot

Dan kom ik uiteindelijk bij het uitzichtspunt en net op dat moment verdwijnt de zon tijdelijk achter de wolken en ziet het er ineens grauw uit. Dat is echt pech, want ik heb de hele weg stralend bauwe lucht gehad met schapenwolkjes. Nu niet en voor dit uitzicht was ik gegaan! Ik vind het wel een mop eigenlijk.

klik voor groot

Daarna loopt de weg alleen maar lekker naar beneden en mag ik even oefenen in ´dalen´ op rollende steentjes. Ik loop niet op de MT10 vandaag hoewel dat wel makkelijk is met deze ondergrond. Maar gezien die lies en heup wil ik toch niet teveel wisselen van schoen zodat ik kan zien of een schoen uitmaakt of niet. Deze ronde voel ik niks overigens. Ik snap er niet veel van. Makkelijk is deze ronde niet met die klimmetjes en dalingen!

Uiteindelijk komen we aan bij de een na grootste boom van de UK. Dat valt helemaal weg op de foto hoewel je aan de maat van woef kunt zien hoe groot de boom ongeveer is.

klik voor groot

Aan het einde nog eve uitgewandeld en woef even laten badderen in een stroompje. Slokje water erbij en woef weer helemaal blij. Ik ook trouwens.

Op naar de volgende ronde.

Gegevens:

* totaal 12,5 km
* temp 21
* HR gem gedurende 11 km lap 148
* pace 6.32 min/km

rondje in google earth openen

juni 69 km – 2013 totaal 930 km

kinvara 3 – 420 km
minimus MT – 238 km
pure flow – 417 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 81 km
asics gel lyte 33-2 – 19 km

08.06.2013 – bonawe – 15,5 km

Vandaag de eerste run aan de westkust. Mijn geliefde gebied, met schone lucht en een geweldige omgeving. Het is lang geleden dat ik hier in de zomermaanden was. Meestal ben ik hier in de winter en met dit geweldig mooie zonnige weer is het helemaal een bonus om hier te kunnen lopen.

klik voor groot

Afgelopen winter ontdekte ik voor het eerst dat ik bij Bonawe een mooie route kon kiezen. Ik genoot toen volop, hoewel het geen heldere dag was. Maar zo met de besneeuwde bergtoppen was het erg mooi. Terugkijkend zien de foto’s er wat grimmig uit als je het vergelijkt met de route van vandaag in de volle zon!

Eerst maar eens starten bij de quarry. Ze hebben iets aan het pad gerommeld, want het loopt niet erg lekker en ziet er wat wild uit. Maar ik weet dat de mooie route al na 800 meter zal beginnen. Geen idee hoe ver ik ga lopen vandaag, eerst maar eens kijken hoe het allemaal voelt.

klik voor groot


Adembenemend uitzicht met de bergen en het meer. De blauwe lucht met wolkjes is een bonus.

klik voor groot


Het lopen ging eigenlijl wel goed. Een van de redenen om vandaag al deze route te kiezen is het feit dat ik eventjes een ‘vlak’ stukje wil lopen nu. Ik weet al dat de routes bij Fearnoch en Barcaldine ook weer enorme klimmetjes zullen hebben en daar heb ik na al het autorijden even geen zin in. Nou is vlak ook nog maar relatief, maar in ieder geval hoef ik geen 80 meter te klimmen in een kilometer lange klim. Dat is ook wel eens lekker.

klik voor groot


Overal waar je maar kijkt is het geweldig. Je blijft lopen omdat je benieuwd bent wat er om de hoek weer te zien is. Ook al liep ik de route al eens, het verveelt blijkbaar niet!

klik voor groot


klik voor groot

Woef lijkt het leuk te vinden en doet haar best op de steentjes. Ik koos bewust voor de pure flow, maar ik begrijp nu dat het afgelopen winter op de trailschoenen toch net iets makkelijker liep op de stenen en het rollende gruis. Je glijdt toch makkelijker weg op de pure flow dan op de trailschoenen en ik pas dus ook wel goed op dat ik niet onderuit ga. Het tempo zit er trouwens aardig in zie ik, en ik bedenk dat ik ook straks nog weer helemaal terug moet. Altijd lastig met een ‘heen en weer route’ waar je aanvankelijk blijft lopen maar toch echt weer terug moet.

Dan ben ik alweer bij het hek waar ik de vorige keer stil viel vanwege de uitgestrektheid en de schoonheid van de natuur. Deze keer is het ook weer prachtig, maar heel anders dan in de winter. Dan zijn de bergen ineens ‘grimmiger’ en voel je je kleiner in de natuur zo tussen de bergen. Nu ziet het er toch veel lieflijker uit.

klik voor groot

Verder en verder lopen we en ik geniet.

klik voor groot


klik voor groot

klik voor groot

Het is echt prachtig en ik weet dat de route straks een stukje door een bos zal gaan. Eigenlijk wil ik nou wel eens het hele bosje doorlopen om te kijken wat er nu achter zit, maar ik heb totaall geen bereik met de telefoon en sprak met S een tijd af dat ik iets zou laten horen. Dat ga ik dus niet halen en aan de andere kant is ruim 15 km ook wel genoeg voor vandaag. Ik wil immers nog meer routes lopen dit verblijf!

klik voor groot




We komen eigenlijk niemand tegen. Vlak voor het bos 2 lopers of wandelaars die ik vervolgens op de terugweg nooit meer zal regenkomen. Ben benieuwd waar ze gebleven zijn, want er is nergens een andere weg of een huis te bekennen. Hoewel, er ligt ergens halverwege een huis waar iemand woont. Heel merkwaardig want hoe je daar komt is mij een raadsel.

Helaas keer ik na ruim 7,5 km toch maar om. Ik kan voor mijn gevoel wel uren lopen, hoewel het gevoel in mijn lies nog steeds niet weg is. Maar het is geen pijn meer en daardoor kan ik wel gewoon lopen. Ook merk ik geen verschil tussen lange routes of snelle routes. Soms is het ook een dag ineens helemaal weg. Heel vervelend en ook merkwaardig want ik weet nog steeds niet wat het is, en of het weer terug komt. Maar voorlopig gaat het zoals het gaat en neem ik het er maar van maar binnen grenzen. Helemaal niet zo slecht dus om er maar ene eind aan te breien en terug te gaan.

klik voor groot

Het laatste stukje door de quarry loopt weer rottig op die rare stenen.

klik voor groot

Maar uiteindelijk kom ik weer bij de auto. Woef drinkt lekker en heeft duidelijk dorst. Als we thuis komen gaat ze ineens als een idioot rondjes rennen op het gras. Kennelijk nog niet moe!

Op naar de volgende ronde.

Gegevens:

* totaal 15,5 km
* temp 22
* 4 laps 4-2-4-2

rondje in google earth openen

juni 56 km – 2013 totaal 917 km

kinvara 3 – 420 km
minimus MT – 238 km
pure flow – 404 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 81 km
asics gel lyte 33-2 – 19 km