Category Archives: reizen

28.11.2012 – aken preuswald – 8 km

Een tweede rondje door het Preuswald vandaag en ik besluit nu eens te starten met de weg die ik normaal als laatste terug neem. Heuveltje op dus, terwijl dit zo heerlijk loopt op de terugweg als de weg heuveltje af gaat. Ik dacht eerlijk gezegd dat het veel lastiger zou zijn om heuvelop te lopen, omdat je best snelheid maakt op de terugweg. Maar ik vond het klimmen eigenlijk nogal meevallen en de harde ondergrond maakte dat het wel lekker liep op deze manier. Normaal start ik altijd de andere kant op en moet ik meteen al door de bladeren en door de modder. Overigens viel het deze keer erg mee met de modder, maar vermeed ik het pad waar ik de vorige keer echt tot mijn enkels wegzakte en woef haar schoentjes ook verloor.

Aan het begin van het bos staat een schattig huisje tegen de bosrand met enorm veel grond erom heen. Dat lijkt me wel wat!

klik voor groot

Toen ik verder liep in het bos en genoot van alles om me heen, hoorde ik ineens een hele luide stem allerlei dingen roepen. Ik dacht dat het schoolkinderen waren die vroeg door het bos aan het fietsen waren en was benieuwd wat er op mijn pad zou komen. Dat bleek een man of vrouw te zijn die alleen maar keihard aan het roepen was. Ik heb geen idee wat hij of zij allemaal liep te schreeuwen maar het ging aan een stuk door. Achter de persoon liep een hond versierd met bloemen en gekleurde banden. Heel merkwaardig maar al snel was het geluid weggestorven en liep ik weer heerlijk in mijn eentje door het stille bos.

Ik wilde eigenlijk weer rechtsaf slaan richting Belgie, maar ineens dook de schreeuwende persoon weer op van links die ook richting Belgie liep. Dan maar rechtdoor en eens kijken of ik het grotere pad zou kunnen vinden die me op de weg zou brengen waar ik de gisteren het karrenpad had genomen en twee weken geleden een afslag miste. Vanaf deze kant zou ik immers weer op die bredere weg uit moeten komen. Hoewel ik de weg niet herkende, bleek het wel te kloppen, en kwam ik uit waar ik dacht uit te komen en kon ik dus via Belgie maar dan tegengesteld weer op de weg terug komen. Een prima rondje en nu weet ik dus weer wat meer de weg daar en kan ik ook makkelijker die karrenpaden vermijden. Dat is op zich wel leuk om te lopen, maar even een beetje doorlopen is ook niet slecht.

Helaas ontdekte ik dus toen ook dat ik kennelijk altijd lekker omlaag hobbel en dus nu omhoog moest klauteren. Gelukkig liep er een heel stuk voor me ook een man de heuvel op en kon ik me aan hem een beetje optrekken en viel het me niet eens tegen.

Tot mijn verrassing hadden we er toch weer 8 km opzitten toen ik klaar was en zo voelde het absoluut niet. Misschien helpt het ook wel (mentaal) als je weet waar je loopt en ongeveer de route naar huis kunt inschatten zonder dat je je zorgen hoeft te maken over de juiste route en de afstand.

Op naar de volgende run. Dat zal weer in mijn eigen kikkerlandje zijn!

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 8
* gem HF 136 max 161

rondje in google earth openen

nov 156 km – 2012 totaal 1.965 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 103 km
brooks pure cadence 21 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 256 km

27.11.2012 – aken preuswald – 7 km

Vandaag weer een rondje door het Preuswald. Rustig aan en niet te lang, want volgende week is ook alweer de Bruggenloop. Bovendien is de training met de hoogteverschillen al veel zwaarder dan in ons vlakke kikkerlandje!

Bij het begin van de run zo’n ‘altaartje’, en die kom je her en der in het bos ook tegen. Soms met brandend lampje of kaarsje erbij, of wat bloemen. Zulke dingen zie je dacht ik niet in Nederland, althans niet in de gebieden waar ik loop. Het is wel bijzonder.

klik voor groot

Ik denk inmiddels een beetje de weg te kennen door het bos, dus had van te voren een route in gedachten die aardig bleek te kloppen achteraf. Al snel ging het weer eventjes heuveltje op, en voordat ik moest klimmen, maakte ik snel nog even een kiekje van woef. Daarna een afslagje en ergens door het bos, klimmend en klauterend. Ineens schiet Ztje er vandoor en ik zie al snel eerst iets rennen met een witte kont, en vlak daar achteraan een rode woef. Een hert! Het is voor het eerst dat ik zo dichtbij een hertje zie in dit gebied en ik baal dat ik het dier niet eerder zag dan Ztje. Normaal doet ze dit niet, maar kennelijk ruikt het hert wel erg lekker en is ze in een oogwenk er achteraan. Gelukkig heb ik voor noodgevallen altijd mijn (jacht)fluit bij me, dus na het signaal keert ze direct om en staat ze kwispelend en opgewonden voor mijn neus. Ik vraag haar of het dier veertjes had, en al snel snapt ze dat ze helemaal niet achter een hert aan hoort te rennen (onzin natuurlijk). Dit ras is gefokt voor ‘veerwild’ en herten zouden haar eigenlijk niets moeten doen. Maar goed, het jachtbloed begon kennelijk even te kolken en aangezien ze superfit is, en helemaal blij tijdens een run, wil ze natuurlijk wel eens dit soort dingen doen. Ze rende immers – tot mijn schrik – in de UK een keer keihard achter een haas aan. Ik heb nooit geweten dat ze zo snel kon zijn!

klik voor groot

Weer richting Belgie en vanaf daar dus deze keer niet iets stoms doen, maar tijdig weer richting Duitsland en de start. In Belgie mogen honden niet los, maar omdat ik deze ker maar een klein stukje door Belgie wilde lopen, bleef ze dan maar aan de knie bij me lopen zonder de riem. Ik hoopte maar dat er geen hertjes zouden zijn.

klik voor groot

Daarna dus op het kompas een afslagje over een soort karrenpad genomen en daarna kwam ik inderdaad weer op de weg die ik ook bedoeld had. Prima rondje dus, niet verdwaald deze keer en weer een stukje van het bos ontdekt.

klik voor groot

Op naar de volgende run. Ik vond overigens het klimmen weer makkelijker gaan dan de vorige keer. Wel opvallend. Blijkbaar helpt het toch wel om af en toe dit soort hoogte verschilletjes mee te pakken. Het einde is natuurlijk altijd helemaal lekker zo heuveltje af.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 8
* gem HF 134 max 161

rondje in google earth openen

nov 148 km – 2012 totaal 1.957 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 103 km
brooks pure cadence 21 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 248 km

17.11.2012 – assignment 9: oostvoorne 27 km – totaal 29,3 km

Vandaag stond weer een lange duurloop op het programma, en dus besloten we een rondje uit te zetten nabij Oostvoorne. Ik liep daar al eens met Ztje en toen was het erg mooi, maar regende het erg hard. Ik wilde er dus wel eens lopen tijdens de lange duurloop.

Les 1 voor vandaag: iets meer tijd uittrekken voor het maken van een mooie route en meer gebruik maken van Streetview. Ik had nu – gemakzuchtig – gebruik gemaakt van knooppunten en fietspaden, in de veronderstelling dat het er overal wel mooi zou zijn. Les 2 voor vandaag: nee dus.

Toen we richting Oostvoorne reden, bleek het enorm dicht te trekken en tegen de tijd dat we in Oostvoorne aankwamen, was het mistig en miezerde het zelfs. Daarnaast was het ook vrij koud, zodat het voor mij qua longen verre van ideaal was om te lopen. Ik had het niet verwacht, want het was eigenlijk vrij aardig weer toen we vertrokken. jammer maar helaas. We waren er nu, dus vooruit maar. De Buff op, handschoenen aan, fiets uit de auto en al snel was ik op pad. De route stond in de 910 die S. om zijn pols had, samen met de kaart en ik liep met de 610. Het begin bij het Wapen van Marion was wel mooi natuurlijk. Rechts over het water ligt de Maasvlakte en dat is haast surrealistisch zo met de strook natuur ertussen. Daar was nu totaal niets van te zien want je zag het water niet eens door de mist. Dat was wel erg jammer. Maar de duinen zijn mooi en er loopt een goed glad fietspad doorheen. Een ideale start en vol goede moed begon ik met warm lopen. Al snel bedacht ik dat ik mijn bril niet had gepakt uit de auto en scheurde die arme S. op zijn fiets terug naar de auto. Toen bedacht ik dat we de camera hadden vergeten, maar hoopte ik dat S. deze zou zien in de tas als hij de bril pakte. Helaas niet en rustig hobbelde ik verder, terwijl hij voor de tweede keer terug fietste naar de auto. Ik kreeg het wel aardig koud van het langzame warmlopen en van ‘warm’ lopen was dus eigenlijk geen sprake. Na een kilometer besloot ik dan toch maar te starten met de kern van 27 km en begon ik met een wat snellere pas en al snel sloot S. weer bij me aan.

klik voor groot

De eerste kilometers waren mooi en herkende ik nog van het rondje met Ztje. Langs water, door de duinen maar wel over het fietspad.

klik voor groot

Al snel liepen we de duinen uit en kwamen we in de bewoonde wereld. Ineens gewone paden met niets moois om ons heen. We hadden net zo goed in de polder kunnen lopen!

klik voor groot

Maar ja, je denkt nog dat het wel goed zal komen en vol goede moed liep ik door. Maar het werd van kwaad tot erger en ik liep op een gegeven moment dus gewoon over de autoweg en daarna over een fietspad langs de autoweg. Ik liep op een gegeven moment gewoon hardop te schelden. Niks was er meer goed. De vochtigheid (maar die was ook echt vervelend voor mijn longen), het jackje dat te warm was, de buff die te warm was maar ik niet meer af kon doen vanwege mijn verhitte warme kop, alles irriteerde. Ik was aan het schelden op de weg, aan het schelden op de afstand. Arme S.

klik voor groot

Soms was er ineens een aardig stukje maar zulk polderlandschap hebben we hier natuurlijk ook.

klik voor groot

De kilometers tikten maar langzaam weg, en ook al bleef mijn hartslag keurig (ondanks mijn scheldpartijen), mijn cadans vrij aardig en de snelheid gewoon ‘normaal’ (traag zoals ik doe op deze lange rondjes), het liep gewoon voor geen meter.

Ik zette op een gegeven moment de metronoom maar weer even aan om te voorkomen dat ik ging sloffen (dat deed ik helemaal niet zag ik later qua cadans) en probeerde mezelf tot de orde te roepen. Niks rechterhersenhelft. Links had duidelijk de overhand en riep steeds ‘wat doe je?’…. ‘Ga toch lekker naar huis’….. Zo loop ik eigenlijk nooit, ik loop altijd voor mijn plezier en met plezier maar vandaag was het gewoon kilometers draaien. Niet fijn.

Tot overmaat van ramp komen we ook nog op een lange rechte weg vol met shit en modder. Spekglad op die rare Brooks die al glad zijn op veel stukken grof asfalt als dat nat is. Vandaag merkte ik dat ook weer. Je verliest ‘grip’ en als ik dan op de weg kijk, zie ik weer dat asfalt met van die stukken erin. Daar ga je dus ook verkrampt van lopen. Maar die modder was helemaal niks. Weer iets om op te schelden!

klik voor groot

UiIteindelijk vragen we ons af of we sneller terug kunnen naar Oostvoorne om alsnog door de duinen te lopen. Maar helaas staat op het anwb bordje dat Oostvoorne nog 7 km weg zou zijn dus dat schoot ook al niet op. Wel kiezen we uiteindelijk voor die route, want als we weer afslaan richting een modderige weg, hou ik het voor gezien en blijf op het gewone fietspad verder lopen. Gezellig langs de weg, terug naar Oostvoorne waar ik er ongeveer 25 op zal hebben. Dat blijkt niet zo te zijn, want met 29,3 km zijn we terug bij de auto en dat hadden we ongeveer gepland. Een lusje door de duinen zit er dus helemaal niet meer in. Als we door het dorp lopen. ga ik weer bijna op mijn bek op de gladde klinkers. Ik besluit over de stoep te gaan en daar kan ik eindelijk weer normaal wat vaart maken en vrijer lopen. Merkwaardig hoor die zolen ik snap er niets van. Ik ben blij dat ik de auto zie staan. Braaf wandel ik nog even uit en dat is het dan. Wat een afschuwelijk rondje. Op papier zie ik niks bijzonders, prima cadans, prima HF en prima pace. Maar wat een klote rondje. Brrrrr gauw vergeten dit.

Op naar de volgende ronde.

Gegevens:

* totaal 29,3 km
* temp 8 – vochtig en miezerregen
* gem HF 140
* cadans 84 zonder, 86 met metronoom
* pace RWR 2/22 – 6.59 min/km

rondje in google earth openen

nov 108 km – 2012 totaal 1.918 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 92 km
brooks pure cadence 10 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 230 km

15.11.2012 – hitland 7 km

**15.11.2012 – hitland 7 km**

Dat lijkt misschien saai, zo’n zelfde rondje als eergisteren maar wat was het leuk! Met het oog op komend weekend waar weer een lange ronde op het programma staat, vandaag netjes aan de afstand/tijd gehouden.

Het was vanmorgen erg mistig en vochtig, dus ook deze keer weer aan het einde van de middag op pad gegaan voor mijn rondje, zodat ik net voor het donker weer terug zou zijn. Het viel aanvankelijk alsnog tegen, want door de mist merkte ik meteen dat ik toch echt geen goede longen heb, want al snel hoorde ik mezelf piepen. Ik lette dus nog meer op mijn ademhaling, probeerde zo goed mogelijk door de neus te ademen en ‘naar de longen’. Gelukkig was ik goed aangekleed, zodat ik geen energie hoefde te verspillen met ‘warm worden’.

Het eerste stukje – na het warmlopen – even de metronoom aangezet op een tempo dat net buiten de comfortzone ligt. Het grappige is dat je daarna maar een klein beetje terugzakt meestal, en toch iets hoger blijft hangen dan de normale cadans. Zo ook deze keer, want zonder metronoom liep ik nu rond de 85-86 dus dat ligt al heel dicht bij de gewenste 90! Het maakt kennelijk niet uit of ik de Merrell draag of de Brooks, want vandaag droeg ik de Brooks om lekker af te wisselen tussen de schoenen. Ook dit loopt prima.

Vandaag zag woef ook weer in het lopen een spelletje en liep ze weer als haas voor me uit. Deze keer zowel op de heen- als op de terugweg, dus ik kon lekker doorlopen. Het voelde ook eigenlijk allemaal heel gemakkelijk ook al zag ik later dat ik maar liefst 15 sec/km sneller had gelopen dan eergisteren op dit rondje. Qua omstandigheden was het verder gelijk, ook vandaag geen wind en prima loop temperatuur. Het is leuk dat die gekke hond er plezier in heeft om zo te lopen. Natuurlijk kan ik dat geen enorme stukken doen op deze manier, want dan is de lol er voor haar gauw af denk ik, maar zo op dit rondje vindt ze het blijkbaar leuk. De hele weg sjouwde ze ook nog met een grote rietstengel. Kennelijk maakt haar dat niets uit. Misschien kan ik haar nog wel aanwijzingen aanleren zoals ‘slow down’ en ‘speed up’ (grapje).

Enfin, het rondje zit er weer op en het was leuk. Grappig dat het totaal niet vermoeiend was terwijl ik toch aardig door heb gelopen zo achter die kwispel aan. Ik ben benieuwd naar de lange duurloop van komend weekend. Dat zal ik netjes rustig aan doen.

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 9
* HF gem 147
* cadans 85-86 met metronoom 88
* ratio 2′/22″
* 6.08 min/km RWR

nov 79 km – 2012 totaal 1.889 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 62 km
brooks pure cadence 10 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 230 km

13.11.2012 – hitland 7 km

**13.11.2012 – hitland 7 km**

Voor vandaag stond een kort en rustig rondje op het programma. Lekker samen met woef even een stukje lopen. Het is heerlijk om te lopen: prima weer, geen zuchtje wind, lekkere temperatuur en overal kleuren en vogels in het weilanden. Eerst een sukkel rondje om wat honden te ontlopen (hetgeen uiteindelijk niet lukt) en daarna even een heen en weertje tussen de weilanden. Aanvankelijk denk ik nog veel na over allerlei dingen van de afgelopen dagen maar al snel ben ik alleen maar aan het lopen en om me heen aan het kijken. Er vliegt een grote zilverreiger door de lucht. Een fantastisch gezicht, zo’n grote witte vogel die langzaam klapwiekt door de lucht.

Mijn tempo is niet eens slecht en mijn ademhaling is goed. Ik probeer vooral gewoon lekker te lopen met een zo langzaam mogelijke buikademhaling. De rest kan me niet schelen. Mijn Merrells zitten weer zalig en ik voel weer dat ik gewoon echt ‘loop’. Gek is dat toch. Misschien achteraf toch jammer dat ik de Berenloop er niet op durfde te doen.

Omdat ik echt een kort rondje wil doen vandaag, keer ik aan het einde van het pad simpelweg om zonder een lus door het bos te maken. Zo direct daar omkeren doe ik eigenlijk nooit, maar ik weet al dat mijn rondje ongeveer 7 km zal worden en dat is genoeg voor vandaag.

Op de terugweg geniet ik volop van meerdere zilverreigers in het weiland en andere vogels die fourageren en rusten.

Maar dan hobbelt woef ineens pal voor me uit. Ik kijk naar haar stevige gespierde benen (billen klinkt wat vreemd) en haar staart die bij iedere stap heen en weer gaat. Ze is helemaal in haar element en ik besluit haar te volgen en te gebruiken als ‘haas’. De hond die dacht dat ze een haas was! Ik sluit aan en kijk hoe snel ze eigenlijk draaft als ze op haar gemakje is. Omdat ik ‘aansluit’, gaat ze wat harder lopen en kijkt af en toe om. Ik volg braaf en moet wel lachen. Hoewel ze geen stabiel ritme aanhoudt natuurlijk, is het wel leuk om zo een soort spelletje te doen. Voor mij ook goed. Ik loop nu net iets harder dan ik eigenlijk wilde maar het is gewoon grappig om te doen. Zo komen we dus al snel weer aan het einde van het pad en is ons ‘haas spelletje’ ten einde. Als ik zeg dat ze ‘knap is’, dartelt ze op haar achterbenen om me heen. Hondje blij, ik blij. Het was een leuke, lekkere run waar ik dus totaal niet moe van ben geworden ondanks dat ze me toch lekker door liet hobbelen zo op de terugweg. Dat gaan we vaker zo proberen!

Gegevens:

* totaal 7 km
* temp 9
* HF gem 142
* cadans 172
* ratio 2′/22″
* 6.23 min/km RWR

nov 72 km – 2012 totaal 1.882 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 55 km
brooks pure cadence 10 km
merrell bare access 59 km
kinvara 3 230 km

09.11.2012 – aken preuswald – 9 km

Niet verstandig en ik doe het eigenlijk nooit meer de laatste tijd, maar vandaag dus weer een rondje door het bos hier voor de derde achtereenvolgende dag. Niet te lang, ik wilde weer iets van 6 km lopen en vol goede moed gingen we weer op pad. Het was nog steeds zalig weer en ik dacht het bos nu weer wat beter te kennen.

Omdat ik een nieuw stukje wilde lopen, besloot ik richting Belgie te lopen en vanaf daar weer terug. Dus op 4,5 km zette ik de garmin op ‘back to location’ zodat ik weer naar de parkeerplaats kon lopen. Dat was volgens het kompas ongeveer 1,5 km dus dat zou niet eens gek uitkomen.

Het pad in Belgie was lekker om op te lopen, zonder blaadjes (daar stonden grappig genoeg veel meer naaldbomen) en een mooi breed pad. Weinig afslagen en ik had al snel in de gaten dat de Garmin bleef zeggen dat het ongeveer 1,5 km was hoewel ik toch echt zeker wist dat ik behoorlijk aan het lopen was al een tijdje.

Ik zag wel de naald een andere richting op wijzen dan ik aan het lopen was, en ik wist dus al snel dat ik niet uit zou komen waar ik gestart was. Maar ik kan toch moeilijk door de bomen gaan lopen dwalen, dus besloot ik maar gewoon door te rommelen over het grote brede pad. Ik zou immers wel weer ergens uitkomen.

Op een gegeven moment kwam ik wandelaar tegen en toen ik vroeg waar de parkeerplaats was, keken ze wat bedenkelijk en zwaaiden wat in een richting die ik zelf ook al had bedacht. Ik kon maar het beste over de weg teruglopen, werd mij geadviseerd en daar had ik nou net geen zin in. Toen ik dus een pad zag dat een beetje in de richting leek te lopen van de pijl op mijn kompas, besloot ik dat dan maar te nemen en na een klimmetje kwamen we ineens evenwijdig aan de weg te lopen. Wat een hoogte! (zie foto)

klik voor groot

Toch leek het niet verkeerd qua pijl en had ik wel het gevoel dat ik in de goede richting aan het lopen was en uiteindelijk herkende ik de weg weer van een eerdere ronde. Toen wist ik al dat het best een aardig lange ronde zou worden en uiteindelijk werd het dus geen 6 maar ruim 9 kilometer totaal. Geeft niet, maar ik was wel blij dat ik er uiteindelijk was en niet helemaal verkeerd was gelopen. Het kompas werkt prima, maar dan moeten er wel paden zijn natuurlijk! Volgende keer toch maar een volledige ronde uitzetten en nalopen!

Gegevens:

* totaal 9 km
* temp 9

rondje in google earth openen

nov 55 km – 2012 totaal 1.865 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 55 km
merrell bare access 52 km
kinvara 3 230 km

08.11.2012 – aken preuswald 6,5 km

Omdat het lekker weer is en ik toch met woef moet wandelen, besluit ik om een klein rondje te hobbelen. Ik kan toch niet erg hard lopen met die heuvels dus vooruit maar. Als ik een beetje op het brede pad blijf, dan moet het toch beter gaan dan gisteren, toen ik door de modder wegzakte en alles vies en nat is geworden. Geeft niet, maar misschien is een rondje met een stukje weg ook niet gek. Ik besluit dus rechtdoor te gaan over een brede weg en heb geen idee waar ik uit zal komen.

klik voor groot

Al vrij snel komen we ineens bij een weg uit met een fietspad, dus besluit ik maar rechtsaf te slaan weer het bos in. Dat lijkt een vrij aardig pad, hoewel er nare steentjes liggen. Ik hoop dat het goed gaat met de pootjes van woef die zonder schoentjes loopt. Het viel wel mee, ware het niet dat het laatste stukje ineens enorme kiezels blijken te zijn waar je natuurlijk nauwelijks overheen kunt lopen. Ik probeer Ztje door het gras mee te krijgen want dit lijkt me niet super voor haar zooltjes net na de wond.

We hobbelen verder en ik loop ineens op een stukje waar ik gisteren ook al liep en besluit een andere weg te nemen. Dat heb ik dus geweten, want al snel is het pad verdwenen en hoewel ik eigenlijk nog een heel stuk blijf doorploeteren, kan ik op een gegeven moment echt niet meer verder en moeten we terug.

klik voor groot

Als ik weer op de weg ben en ik sla links af, kom ik ineens op de weg waar ik gisteren zo gigantisch moest klimmen. Nu dus naar beneden. Jammer maar helaas, dat ging net zo langzaam bijna als naar boven want als het zo ontzettend steil is met bladeren en keien dan ren ik daar dus niet vrolijk van af. Woef vond het geweldig en rende keihard naar beneden om vervolgens weer te komen kijken waar ik toch wel bleef. Niets leukers dan over blaadjes heendenderen natuurlijk op zoek naar leuke luchtjes en takken om mee te sjouwen!

klik voor groot

Uiteindelijk kwamen we weer op de brede verharde weg en konden we weer huiswaarts lopen. Het blijft een prachtig bos, dat in de zomer beter toegankelijk is omdat nu teveel paden echt te modderig zijn om lekker op te lopen.

Gegevens:

* totaal 6,5 km
* temp 10

rondje in google earth openen

nov 47 km – 2012 totaal 1.857 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 55 km
merrell bare access 52 km
kinvara 3 220 km

07.11.2012 – aken preuswald 8 km

Vandaag mijn eerste rondje weer in Aken. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn, want het bos leek erg nat en modderig maar omdat het mooi weer is nu, ga ik natuurlijk een rondje lopen. Ztje gaat voor de eerste keer weer mee, op 2 schoentjes dus op hoop van zegen dan maar. Het sneetje in haar voetje is dicht, dus het zou op zich prima moeten gaan eigenlijk.

klik voor groot

Ik heb van te voren een rondje uitgezet op de 910XT en ben benieuwd hoe dat nu precies werkt op deze Garmin. Voor de zekerheid sla ik de startpositie ook op, zodat ik altijd weer de start terug kan vinden. Dat is echt fijn weer van dit apparaat (de 610 kan dat niet).

Al snel hobbelen we samen over de paden die bedekt zijn met een enorm dik pak bladeren. Ik heb al gauw in de gaten dat het echt oppassen geblazen is met deze paden, want je ziet totaal niet wat er onder de blaadjes verstopt zit, en de ondergrond in het bos varieert van zachte modder tot ellendige paden met harde keien waar je flink op kunt zwikken.

Op een gegeven moment zie ik op de Garmin dat de pijl naar links gaat wijzen. Ik snap het niet, want ik dacht dat ik het rondje uit had gezet richting de spoorlijn, dus naar rechts. Dat ken ik ook en uiteindelijk besloot ik dus van de route af te wijken en naar rechts te gaan. Ik zou de weg zeker kunnen terugvinden. Na een tijdje zet ik de navigatie dus ook maar uit, omdat ik toch de andere kant op loop.

Prima pad, niets mis mee normaal, maar door de regen van de afgelopen periode is het pad veranderd in een modderige massa waar je – letterlijk – tot je enkels in weg zakt. Ook stroomt het water vrolijk als een beekje naar beneden langs de modder. Het is dus echt trail runnen hier en goed oppassen. Van enige snelheid is eigenlijk geen sprake en ik twijfel of ik terug zal keren, maar voordat je het weet zit je al op de helft van een pad en is terugkeren ook niet meer zinvol.

Ondertussen hoor ik niet alleen mijn eigen schoenen ver weg zakken in de modder, maar ook de schoentjes van woef. Als dat maar goed gaat! In ieder geval zullen haar voeten nat zijn en ik hoop maar dat het allemaal blijft zitten. Ze loopt in ieder geval prima, dus ze heeft er geen last van. Jammer genoeg zegt ze niks terug als ik bemoedigdend ‘gaat het’ tegen haar mompel. Ze kijkt lief op en dat is het dan.

klik voor groot

Het is wel erg mooi en ik geniet wel van mijn rondje. Ik besluit maar eens te kijken hoe de Kinvara schoentjes zich in en door modder gedragen en let al snel niet meer op de plassen en stroompjes. Vies en nat word ik dus blijkbaar toch wel, dus dan maar eens kijken hoe die schoenen zijn. Ik had al eens gelezen dat ze het niet gek deden op modder en rotsen dus dit zou een mooie test zijn. Ik was niet ontevreden, prima grip eigenlijk zowel op droge als natte ondergrond.

Uiteindelijk konden we afslaan en liep ik weer op een gewone asfaltweg met wat modder stukken die van het land kwamen. Maar dat stukje was – hoewel het heuveltje op ging – prima beloopbaar.

klik voor groot

Richting spoorlijn en weer terug het bos in. Weer een klimmetje en weer paden bezaaid met een dikke laag bladeren. Ik vond het weliswaar erg leuk maar toch wel vrij zwaar. Op een gegeven moment zie ik woef even raar hinken en vervolgens ligt een van haar schoentjes op de grond. Dat kon ook niet anders met die zuigende modder natuurlijk en het valt me nog mee eigenlijk. Ze wacht even en ik beoordeel haar voetjes. Aangezien alles erg nat is geworden, lijkt het me niet lekker zitten en ik besluit het laatste stukje haar zonder schoentjes te laten lopen. Ik heb dus vanaf dat moment twee modderige vieze schoentjes en sokjes in mijn linkerhand tijdens het lopen. Nou ja, voor goed doel zullen we maar zeggen. Ztje hobbelt vrolijk weer met me mee zonder schoentjes. Ze vindt het allemaal best geloof ik.

Als ik weer op de kruising midden in het bos kom, besluit ik recht door te gaan. Ik was even vergeten dat je dan een vrij heftige klim krijgt, maar dat was eigenlijk wel leuk om weer eens te proberen. Dat hebben we in Nederland helemaal niet dus het is vast ergens goed voor.

Blij dat ik weer boven was, besluit ik dan maar weer richting de start te gaan en met behulp van mijn kompasje kom ik prima uit en kan ik de laatste kilometers weer heerlijk naar beneden hobbelen. Dat is altijd zo fijn in dat bos, dat het laatste stuk altijd heuvelafwaarts is!

klik voor groot

Zo kwam er een eind aan het eerste rondje hier. Echt een geweldig mooi gebied, alleen een beetje zwaar om te lopen met de hoogteverschillen.

Gegevens:

* totaal 8 km
* temp 10

rondje in google earth openen

nov 40 km – 2012 totaal 1.850 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 55 km
merrell bare access 52 km
kinvara 3 213 km

01.11.2012 – hitland 10 km

**01.11.2012 – hitland 10 km**

Vandaag was het de bedoeling om een rustig rondje te lopen van ongeveer 5 km. Maar ik ben blijkbaar niet helemaal aangesloten, want ik sloeg na 2 km rechtsaf richting de dijk, en dacht lekker tegen de wind in over de dijk terug te lopen naar de auto en uit te komen rond de 6 km. Maar dat klopte dus niet, want uiteindelijk stond er bijna 10 km op de klok. Ik vergiste me dus behoorlijk in de afstand over de dijk naar de parkeerplaats. Normaal parkeer ik daar niet, maar nu zonder de hond maakt het niet veel uit waar ik start. Het lopen ging wel lekker. Het was zowaar droog en het stukje over de dijk tegen de wind in was meteen even een goede ademhalingsoefening. Ik had er weinig moeite mee. Misschien viel de wind toch mee, ik weet het niet. De Merrells lopen lekker en ik twijfel over de beste schoen voor zondag. Ik liep nog geen enorme afstand op de Merrell, maar ik voel ook weinig voor de te grote Pure Flows eigenlijk. Nadeel van de Merrell is dat ze aardig wat zand opscheppen op het strand door het open bovenwerk. Geen idee.

De Garmin 610 deed het goed. Ook de route van zondag – die ik vandaag pas uitlas – lijkt goed gegaan te zijn met normale waarden. Grappig genoeg geeft de 610 meteen juiste elevation gain waarden in TC terwijl de 910 hele andere dingen laat zien. Geen enkel apparaat meet dus precies dezelfde dingen blijkbaar! Inmiddels kwam ook de nieuwe footpod binnen, dus die kan weer op de schoen. Zelfs in de verpakking werd deze footpod direct gevonden, dus de oude is echt kapot helaas.

Anway, het looprondje van vandaag was dus totaal niet zo bedoeld en een beetje te lang. Maar het liep lekker en ik was dus heel verrast dat de afstand zo veel meer was dan gepland. Ik heb ook uitgevogeld hoe ik het beste kan bewegen (tijdelijk) met die vervelende schouder. Ziet er natuurlijk niet uit, maar goed dat is dan jammer.

Nu moet het pootje van woef nog even helemaal helen zodat ze weer lekker mee kan lopen en we kunnen er weer tegenaan. Op naar de volgende run.

Gegevens:

* totaal 10 km
* temp 10

nov 10 km – 2012 totaal 1.820 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 33 km
merrell bare access 52 km
kinvara 3 205 km

23.10.2012 – hitland 9 km – cadence drills en test

**23.10.2012 – hitland 9 km – cadence drills en test**

Na het mislukte experiment van afgelopen zondag, wilde ik wel eens kijken wat je nu precies aan meters aflegt tijdens de 20 sec wandel’pauze’ in een RWR ratio van 2′/30″ en dat bleek 40 meter te zijn. Maar met een kort run segment van 2 minuten, duurt het vrij lang voordat je echt op stoom komt vanaf het wandeltempo, dus je moet toch wel hard doorlopen wil je een beetje een gemiddelde halen.

Ik heb gewoon een test rondje gedaan met de volgende workout (op gevoel, niet op tempo)

4x RWR segmentjes van 2′/30″ waarbij ik voor mijn gevoel ieder run segmentje net iets harder zou moeten lopen (zonder te kijken op het horloge). Het ging me in dit geval echter vooral om het wandel stukje, om te zien welk ‘gemiddelde’ (i.c. hoeveel meters) je nou eigenlijk haalde, want dat had ik alleen zitten berekenen. De 40 meter is dus meer dan je berekent in een schema, dus het laat zich nu gemakkelijk berekenen hoeveel het gemiddelde tempo kan worden op een bepaalde ratio. Ook het steeds ietsje sneller zonder dat ik snel aan het lopen was ging kennelijk redelijk, dus ook mijn tempo gevoel verbetert wel:
5.56 min/km – 5.51 min/km – 5.47 min/km – 5.36 min/km.

Verder vooral veel cadence drills en dat lijkt nu toch op de merrells echt steeds beter te gaan. Ik vind het nog moeilijk om snelheid te maken op een cadans rond de 180 (in dit geval rond de 177) maar net iets lager lukt het al aardig en bij het lopen, hobbel ik nu rond op 172 – 174 en kan daar al aardig op varieren nu qua tempo (van niks tot sneller) dus dat lijkt de goede kant op te gaan. Grappig dat nog steeds stapjes van 2 soms echt een verschil maken!

De Magic Mile die ik afgelopen zondag eigenlijk moest doen, moet ik dus nu nog ergens doen, maar ik denk dat ik dit nu hetzij morgen hetzij zondag ga doen. Zal vanmiddag bij de rapportage even vragen wat ik het beste kan doen nu.

Gegevens:

* totaal 8,7 km
* temp 13

okt 110 km – 2012 totaal 1.781 km

brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 5 km
merrell bare access 42 km
kinvara 3 205 km