Category Archives: all

05.11.2014 – ellecom – 8 km (MAF) – totaal 11 km

Vandaag weer de eerste dag in Ellecom. Vorige week was ik hier ook al en heb ik veel gezwommen, gewandeld, gelopen en… geslapen. Ook nu was het weer mijn menu voor de komende drie dagen. Na aankomst dus eerst maar een kort rondje lopen samen met waf. Ik koos voor een MAF rondje en was benieuwd hoe dat zou gaan op dat terrein. Het is namelijk deels over de weg, deels over een zandpad en het laatste stukje over een grindpaadje. Maar het liep eigenlijk allemaal op rolletjes. Alleen verloor de GPS aan het einde wat signaal en kelderde zogenaamd het tempo maar ik wist wel beter. Nergens ging ik over de 138 qua hartslag en dat was dus echt keurig. Was er blij mee!

Wafje vond het helemaal leuk natuurlijk en sliep na afloop als een roos. Lekker even toegedekt want ik had alle ramen even tegen elkaar open gezet en dan is het wel koud zo op de grond in de tocht.

Nu lekker slapen en morgen weer een bosrondje en lekker zwemmen.

klik voor groot

Gegevens:

* 11 km
* temp 12
* pace 6.45 min/km – HF average 136 (max 138)

nov 46 km – 2014 totaal 2.616 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 103 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 449 km
hoka stinson trail – 817 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

04.11.2014 – hitland – 14,5 km

Na de HM van eergisteren vandaag weer lekker lopen. Het is best aardig weer en ik kies voor Hitland omdat dat nu eenmaal dichtbij is. Ik heb geen idee wat ik wil gaan doen vandaag. Eigenlijk denk ik dat ik maar een MAF training moet doen en dan wel wat kilometers maken. De verkoudheid is zo goed als verdwenen, mijn keel is ook OK en mijn ritme mooi rustig dus dan zou een MAF rondje wel goed moeten gaan eigenlijk.

Bij het inlopen komen we een wilde boxer tegen die wel wil spelen met waf. Gelukkig rennen ze niet door me heen dus dat is alweer mooi.

Na de warming up ga ik van start voor de eerste lap. Dat gaat vrij aardig en de HF blijft ook keurig onder 138 bpm. Niet ontevreden dus!

Ik hobbel door Hitland en doe mijn best om kriskras wat kilometers te maken maar het loopt niet echt fijn zo al die korte stukjes. Het lopen gaat prima, mooi binnen MAF maar de afstand schiet niet zo op helaas. Uiteindelijk besluit ik toch maar naar de andere kant te lopen om nog een extra lus te maken. Eindelijk even een langer stuk zo te lopen. Vreemd dat je daar niet meer aan gewend bent zo. Rond de rottemeren begin je al minimaal met het 10,5 km rondje en kan je het net zo lang maken als je wilt. Als ik hier niet over de dijk wil lopen, dan is het wel lastig om kilometers te maken merk ik. Maar we hobbelen rustig door en vragen aan iemand of ze een foto van ons wil maken. Wat zit mijn rugzakje scheef!

Als ik aan het einde ben, keer ik weer om en lopen we weer terug. Ik denk dat ik aan een kleine 15 km zal komen en dat is ook wel genoeg zo vandaag. Ik ben tevreden over de HF en zal volgende week weer eens een MAF testje doen. Maar zo na de HM is het allemaal prima dus! Op naar de volgende run.

Gegevens:

* 14,5 km
* temp 12

nov 35 km – 2014 totaal 2.605 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 92 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 449 km
hoka stinson trail – 817 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

02.11.2014 – terschelling: berenloop HM – totaal 21 km

Vandaag is het weer zo ver! De jaarlijkse Berenloop op Terschelling. In 2011 liep ik hier voor het eerst, toen samen met iemand van een forum. In 2012 liep ik alleen en was ik aardig getraind voor deze afstand. Ik liep toen een mooie tijd. In 2013 ging de run niet door vanwege het weer. Dit zal (pas) mijn 10e HM worden overigens!

Nu zou het gewoon lekker lopen worden en kijken waar het schip zou stranden. Amsterdam was natuurlijk een beetje een afknapper geweest maar inmiddels had ik weer een mooi regelmatig ritme en de afgelopen week ging het lopen ook prima. Ik had me dus voorgenomen om zonder ‘plan’ te gaan lopen, niet op mijn horloge te kijken en simpelweg te gaan lopen. Geen RWR maar gewoon lopen als testje. Bovendien zou ik niets meenemen onderweg dus geen water of gelletjes of andere onzin. Ik loop immers thuis ook trainingen op die afstand zonder allerlei hulpmiddelen, dus dat zou ik deze keer ook gewoon gaan doen. Dit zou wel de eerste HM sinds tijden worden en ik was er in principe natuurlijk ook helemaal niet voor getraind. De langere afstanden gaan allemaal langzaam, en een HM zou nu eenmaal wat sneller moeten. Ik had me voorgenomen dus om wel door te lopen en echt te gaan kijken of ik de HM goed zou kunnen lopen.

Wel had ik als experiment vooraf ribose genomen. Ik schreef daar vorig jaar al eens een artikel over. Voor wie het leuk vindt, wel een aanrader om eens door te lezen. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen. Al met al best wat nieuwe dingen zo om te proberen en te testen eigenlijk maar ik had wel zin in een loopje. Terschelling is prachtig, alleen jammer dat er zoveel mensen liepen (grapje).

Vannacht hadden we geslapen in Franeker, dus waren we keurig op tijd en niet vermoeid bij de boot vanmorgen. Mijn verkoudheid die gisteren in alle hevigheid toesloeg, lijkt een stukje minder gelukkig. Het zou prachtig weer worden. Natuurlijk! De warmste dag ooit op 2 november en ik heb weer een loopje. Ik had het echt niet vervelend gevonden als ik nou eens een loopje met een graad of 10 had gehad ofzo. Maar dit is ook natuurlijk leuk dus vooruit maar.

klik voor groot



De tocht naar de overkant duurt twee uur en is saai en langdradig. Ik dommel wat en hoop dat we er snel zijn. In 2011 was het nog een feestje met de band die op de boot muziek maakte. Dat was echt super toen. Ook in 2012 was dat al niet meer zo jammer genoeg. Maar uiteindelijk komen we op Terschelling aan. Als we uitstappen merken we al dat het aardig waait.

klik voor groot



We gaan op pad naar het cafe aan de haven om wat te drinken. De start is pas om 12.05 dus we hebben nog even tijd. A. zal met de volgende boot aankomen en dan misschien ook naar dat cafe komen. Zij zal de hele marathon lopen vandaag. We bestellen lekkere warme chocolademelk met slagroom. Dat smaakt prima en net als het gebracht is, komt A. ook binnenlopen. Na een half uurtje gaan we dan maar richting startvak. S. heeft de fiets al opgehaald bij de winkel en bij de haven ergens gestald. Hij zal de route meefietsen waar dat mogelijk is.

Het is een drukte van belang bij de Brandaris. Ik zie ergens een hek los staan en ga daar het startvak in. Het blijkt wel erg vooraan te zijn maar ik heb geen zin meer om in het gedrang verder naar achteren te gaan. Later horen we dat het startvak achteraan tot aan de haven loopt! Idioot veel mensen dus op de HM. A. zegt dat ze blij is dat ze op de hele start straks. Uiteindelijk is het hek ineens dicht en steeds willen er mensen overheen klauteren. Eentje springt keihard bovenop mijn tenen, de andere vindt het nodig om me hard ineens bij de schouder te grijpen om evenwicht te bewaren als hij eraf springt. Beetje merkwaardig en S. wordt ineens geirriteerd door dat gedoe. Het wordt ook wel steeds voller!

Uiteindelijk vertrekken om 12 uur de wedstrijdlopers en 5 minuten later mag de rest ook van start. Het is wel erg druk, veel drukker dan ik me van eerdere edities kan herinneren. Eigenlijk kan je helemaal niet doorlopen tenzij je gaat duwen en gaat slingeren. De eerste kilometer gaat dus niet zo snel als in 2012 maar misschien is dat maar best zo.

klik voor groot




We lopen eerst door het dorp een stukje en gaan daarna over de weg. Rechts staan wat paarden in de wei, aan weerskanten van de weg staan boerderijen. Misschien ligt het aan mij, maar er lijken aanmerkelijk minder beren langs de weg te hangen. De vorige keer zag je echt overal beren en knuffels in de struiken en langs de weg. Deze keer dus niet. Het is prachtig weer en al best warm. Ik heb alleen een shirt aan met korte mouwen en dat is prima. Ik heb wel een hele droge bek, waarschijnlijk ook nog door de verkoudheid. Water heb ik verder niet bij me, dus ik zal gewoon even moeten afwachten op een post. Ik loop vrij aardig en het ritme lijkt keurig. Dat is ook wel weer eens leuk. Nu niet overdrijven, gewoon lekker lopen.

Inmiddels fietst S. ook op het fietspad. Ik ben inmiddels aangehaakt bij een lange loopster die ongeveer het tempo loopt wat lekker is voor mij. Dat doe ik eigenlijk nooit, ik maak er altijd een 1 mans run van, maar zo voor de verandering best leuk. Ik merk dat ze eigenlijk net iets te snel loopt voor ‘lekker’ maar ik besluit gewoon mee te blijven lopen en dan maar eens te zien wat er gebeurt. Zo hobbelen we de eerste 10 kilometer voort. Dat gaat niet slecht en ik ben op zich wel tevreden hoe het loopt. Geen RWR en toch lekker op tempo is lang geleden.

klik voor groot









Op enkele punten moet S het parcours verlaten en ben ik hem kwijt. Ik heb nog niets aangepakt van hem, alleen bij een waterpost een spons war ik heel blij mee was met dit weer. Want het is best warm en een echte warm weer loper ben ik nou ook weer niet.

Uiteindelijk slaan we linksaf richting de duinen. Ik hoop stiekem wel dat ik S daar nog ergens zie staan, want ik heb inmiddels wel een leren lapje in mijn mond hangen en zou best een slokje water lusten. Normaal heb ik natuurlijk zelf water bij me, en ik moet dus even wennen aan waterposten etc. Maar helaas staat hij er niet, en zal ik dus gewoon door moeten hobbelen. Jammer genoeg ben ik het meisje voor me kwijt geraakt omdat ik blijkbaar toch vertraagde om te kijken of ik S. ergens zag. Jammer maar niets aan te doen. Vreemd genoeg (analyseer ik later) probeer ik niet bij iemand anders aan te haken. Ik moet dus echt nog veel leren, dat blijkt maar weer. Ik loop dus door en net voor de strandopgang zie ik S. staan. Inmiddels hebben we dan ongeveer 13 km opzitten. Tijd voor een slokje water dus en uit gewoonte neem ik toch drie slokjes van de complan die hij voor me houdt. Op dit punt heb ik dus inderdaad even een paar stappen gewandeld maar ik ga gauw weer door richting strand. De duinopgang stelt werkelijk niets voor maar om niet alsnog in de problemen te komen qua ritme neem ik hier maar het zekere voor het onzekere en wandel naar boven. Ik verlies onnodige tijd, maar dat is dan jammer. Zodra het kan, ren ik naar beneden en ga het strand op. Het begin is even heel rul, maar ik vind het strand er tamelijk goed bijliggen. Het ruikt lekker naar zout en zee. Een lange stroom bont gekleurde lopers vormt een mooi lint voor me uit. De wind waait inmiddels wel en staat schuin tegen maar het deert me eigenlijk niet. Ik loop door en het is maar een klein stukje. In 2012 verloor ik heel veel tijd op het strand en had ik het gevoel dat ik een pas naar voren deed en twee passen terug schoof. Nu gaat dat alweer een stuk beter. Na het strandstukje weer de duinen in, langs paal 8. Door de wind heb ik weer een gigantisch droge bek gekregen en als ik S zie staan aan het einde van het pad, hoop ik dat hij toch wat water heeft maar dat is niet zo dus loop ik gauw door omdat ik weet dat er een post zal staan voor hotel Paal 8. Ik neem een nieuwe spons aan en een bekertje water en ga weer verder.

klik voor groot



Rechtsaf richting de longway. Geen band zoals in 2011, helemaal niets. Beetje saai is het eigenlijk wel op deze manier moet ik bekennen maar de natuur is prachtig en daar kom ik voor. Ik merk dat ik toch best vermoeid ben geraakt door de eerste 10 km die natuurlijk wat te snel zijn gegaan, maar ik beschouw het als een mooie oefening. Ik probeer op mijn houding te letten en herhaal een paar keer mijn mantra ‘ik ben fit en ik ben sterk’. Dat werkt wel gelukkig en rustig hobbel ik voort. De zon is inmiddels weg en daar ben ik eigenlijk wel blij mee. Niet meer zo warm!

Ik zal S. verder niet meer zien en later blijkt ook dat hij een lekke band kreeg in het bos. Eerst liep de ketting er al af, en nu dus een lekke band. Dat schiet ook lekker op.

Als ik op de Longway loop, hoor ik een man tegen een andere loper zeggen die hem inhaalt, dat hij er helemaal doorheen zit. Ik zeg iets over mantra’s tegen hem en hij antwoordt dat ‘hij niet mag liegen van zijn moeder’. Hij doelt op het dit en sterk zijn. Nou dan toch lekker niet? Ik bied aan dat hij kan aanhaken maar hij is al snel achter me verdwenen. Uiteindelijk zal hij me later toch inhalen en zegt dan heel kinderachtig ‘blijf je mantra herhalen he?’ waarop ik antwoord dat het hem blijkbaar geholpen heeft (omdat hij weer snelheid heeft kunnen maken). Ik probeer uit flauwigheid nog even bij hem aan te haken wat een tijdje lukt maar dat geeft hem blijkbaar vleugels. Gek, dat soort dingen werkt dus niet echt bij mij moet ik bekennen.

Inmiddels schiet de route al lekker op. Ik ben alweer bijna het bos uit. Ineens zie ik iemand een spons en bekertje weggooien. In het bos!!!! Ik snap dat dus echt niet. Ik schrijf later een mail naar de organisatie met wat suggesties voor dit probleem, maar hoor daar niets op jammer genoeg. Na het bos nog een stukje door het dorp en dan is daar de finish alweer. Grappig zo door de dorpsstraat met de rode loper.

klik voor groot









Ik klok af en ben op zich zeker tevreden. Gewoon doorgelopen en weer veilig gefinished. Ik merk wel dat ik echt even in beweging moet blijven en ik loop door de straatjes naar de tent om mijn spullen te halen. Ik heb geen idee waar S. is, maar die vind ik straks wel terug. Dat blijkt ook te kloppen, want als ik terugloop naar de T shirt tent, kom ik hem alweer tegen! Ik haal mijn shirtje op en daarna lopen we richting cafe om lekker wat te drinken.

Om 16.15 pakken we de sneldienst naar de wal en vanaf daar rijden we naar mijn zus om de hond op te halen en gezellig sushi te eten. Ik heb ineens keelpijn in de auto en zeg dus even geen woord terwijl ik op een keelpastille sabbel die ik had meegenomen. Nu even niet ziek worden na deze loop!

klik voor groot


klik voor groot

Jammer dat het er alweer op zit. Ik miste wafje erg toen ik op het strand liep en had misschien toch wel spijt dat ik haar niet had meegenomen. Ik hoop van harte dat ik in 2015 wel met haar daar kan lopen. Als het goed is, hebben we dan al heel wat avonturen samen beleefd. Waarschijnlijk ben ik dan weer niet getraind voor een HM, maar dat zien we dan wel weer. Ik ben niet ontevreden en het was weer een leuk weekend.

Gegevens:

* 21 km
* temp 17
* finish tijd 2.14.35 (2011: 2.14.40 met training op deze afstand, 2012: 2.12.42 met PR tijd op de HM in mei)

nov 21 km – 2014 totaal 2.591 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 449 km
hoka stinson trail – 817 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

31.10.2014 – roeibanen – 10,5 km

Vandaag en gisteren de hele dag cursus gehad en daardoor gisteren niet meer gelopen. Maar na 2 dagen zitten en stijf worden, was het heerlijk om even los te lopen. Veel geleerd, over sport, voeding en gezondheid. Eind van de maand nog een tweede blok van 2 dagen en dan weet ik weer een heleboel meer. Een deel wist ik al, maar werd wat verdiept en een deel is helemaal nieuw. het blijft interessant allemaal hoe ons lichaam werkt (of niet) en wat daarvoor nodig is. Het zitten ging niet zo goed, maar vandaag moest ik gelukkig vaak naar het toilet en dus kon ik even lopen wat het allemaal iets makkelijker maakte.

Maar aan het einde van de dag snel omgekleed en op weg naar huis. Helaas duurde de rit alsnog een uur door het drukke vrijdagverkeer, maar om 19.15 kwam ik dan eindelijk bij de donkere roeibaan aan, waar S. en waf al stonden te wachten. Heerlijk even buiten, want wat is het een geweldig mooi weer! de temperatuur is super en er staat geen zuchtje wind. Ik heb het bij het begin wel heel erg koud en draag zelfs mijn sleeves en jackje nog eventjes maar het jackje gaat al snel uit en de sleeves volgen even later ook.

Het is een mooie avond met sterren en een half maantje dat ons mooi aanschijnt. Ik doe al snel mijn hoofdlamp af en loop aanvankelijk op het licht van de fiets van S. Maar uiteindelijk gaat toch het hoofdlampje van S. ook aan en dat maakt het net iets ‘zekerder’ voor me ook al is de grond daar rond de baan eigenlijk helemaal vlak en zonder hobbels waar je over kunt vallen. Het is ook bijzonder hoe snel je ogen wennen aan donker!

Ik heb geen plan eigenlijk, ik loop maar wat. Het eerste rondje gaat dan ook niet zo erg vlot (6.50 min/km) maar voelt lekker. Omdat ik even mijn jackje uit doe wandel ik 200 mtr en ga daarna weer van start. De stijfheid is al een beetje weg en ik ga gewoon lekker lopen zonder op mijn horloge te kijken. Dat gaat een stukje vlotter en na de 1000 mtr wandel ik weer even 200 mtr. Zo wisselen we ‘lekker vlot’ af met een MAF rondje. Als ik het laatste rondje op 6.10 min/km wil proberen, lukt me dat prima de eerste 200 mtr maar aangezien het niet lekker loopt, versnel ik gewon totdat het fijner loopt en zo klokken we op ons gemakje de laatste snellere kilometer af op 5.58 min/km. Tussendoor zat nog ergens een 5.35 min/km rondje maar het maakt qua gevoel allemaal weinig uit. Als je maar gewoon lekker kunt hobbelen.

Ook al kan ik de hele avond wel doorlopen, we besluiten na het derde rondje er maar een einde aan te breien. Eigenlijk alleen maar met in het achterhoofd dat ik ‘moe’ ben na deze twee dagen en zondag nog de berenloop wil doen. Eigenlijk best raar, want juist op zo’n bijzondere avond met deze temperatuur en windstilte en de mooie maan, zou het natuurlijk top zijn om gewoon lekker door te lopen totdat je er genoeg van hebt. Gewoon lekker lopen zonder doel.

Overigens heb ik nu tijdens de cursus weer geleerd hoe belangrijk dat juist is. Hoe het doelloos lopen verschilt van ‘moeten’. Nu ‘moet’ ik uberhaupt al nooit echt wat tijdens lopen, simpelweg omdat ik het leuk vindt, maar ik twijfel dan een beetje over de wegraces. Daar wil ik natuurlijk toch na zoveel trainen wel ‘presteren’. Daar is niets mis mee, maar wel als het ineens een ‘moeten’ wordt waarbij je met een andere insteek loopt. Zou de ultra daarom zo goed gegaan zijn begin dit jaar? Even ‘lekker’ 60 km weglopen zonder problemen?

Nu is wel eerste vereiste dat het hartritme normaal doet. Maar als dat gewoon regelmatig is, dan kan ik gewoon lekker lopen en nog best snel ook. We gaan het zien. Zondag is het gewoon leuk. Het eiland is fraai en de sfeer is goed. Bovendien is morgen het weer ook prima, droog niet al teveel wind zoals het zich nu laat aanzien. Had van mij wel 10 graden kouder gemogen maar da zit er dit jaar kennelijk even niet in.

Kom maar op, dit is toch echt wat ik het liefste doe. Heerlijk lopen, genieten van het buiten zijn en van het samen zijn met wafje. Die vond het ook allemaal weer leuk, ook al slepen we haar in het donker mee, ze vindt het allemaal prima.

Op naar de volgende ronde.

Onderstaand het overzichtje van de lapjes. Een rustige gevolgd door een meer tempo rondje zonder te kijken

Gegevens:

* 10,5 km
* temp 17

okt 239 km – 2014 totaal 2.570 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 449 km
hoka stinson trail – 797 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

28.10.2014 – veluwezoom – 21 km

Vandaag het tweede rondje door het bos en over de heide. Ik kies voor hetzelfde rondje als in april. Ik ken de weg, en ik weet ongeveer wat me te wachten staat. Dat is ook wel lekker lopen. Omdat ik niet de hele ronde wil hardlopen, kies ik voor lang warmin up en een serieuze kern van 15 km waarbij ik gewoon lekker loop en kijk hoe het voelt maar ook de tijd neem voor een foto etc.

Eerst even een lekker rustige ochtend met slapen!

klik voor groot


Daarna gaan we dan toch echt op pad. Eerst dus maar lekker naar Middachten wandelen. Helaas tegenlicht en overal auto’s van de restaurateurs dus geen plaatje deze keer dan maar. Daarna wandelen we richting het bos en lijn ik woeffie aan. Ik heb weer de riem om mijn middel met een dunne nylon lichte riem die aan de halsband zit. Dat loopt een stuk beter dan het lasso dat ik normaal bij me heb. Eigenlijk ontdekte ik dat pas de vorige keer toen woef met het harnasje liep.

klik voor groot

Ik zag deze keer dus bewuster dat de drukke overweg geen licht of geluidssignalen heeft. Daar had ik laatst een discussie over maar ze bestaan dus nog echt! Goed opletten dus bij het oversteken van deze drukke overweg.

Daarna duik ik het bos in en wandel ik rustig de eerste heuvel op. Niet helemaal, want op een gegeven moment moet ik toch eindelijk eens beginnen met lopen. Woeffie is al lang weer los ook al mag dat niet. Samen hobbelen we naar boven en als ik boven ben, moet ik even kijken of ik links af moet want door de blaadjes is het pad bijna onzichtbaar geworden. Ik rommel rustig over het bladerdek door de modder en uiteindelijk moeten we ergens even naar beneden sukkelen richting de weg. Ik zie dat de eerste kilometer werkelijk sloom is gegaan maar het kan me niet schelen. Ik loop rustig voort totdat ik de eerste 2 loop kilometers gedaan heb en wandel daarna weer 200 meter. Ik geniet want het is prachtig mooi weer. Het gaat ontzettend snel allemaal. In april baalde ik nog van het vals plat, nu loop ik gewoon rustig door. Ik zie dat mijn gemiddelde rap verbetert.

We lopen over een fietspad, langs een bezoekerscentrum en daarna rechtsaf het gebied in waar normaal Schotse Hooglanders staan. Daar lijn ik haar maar weer braaf aan maar er is geen koe te bekennen. Wel vreemde geluiden die lijken op zwijnen maar ik zie niks. Ik hobbel voort over het zachte zand langs de heide en ben verrast dat het zo makkelijk loopt.

klik voor groot

Aan het einde van de heide weer rechtsaf richting de boerderij waar ik in april nog water voor woefje gevraagd heb. Het was toen ook een hele mooie zonnige dag maar natuurlijk veel warmer dan nu. Deze keer geen problemen met water!

Daarna over een mooi fietspad en dat loopt weer aardig omhoog. Ik zie mensen afstappen van de fiets en als ik voorbij tuf, roept de man dat hij het zo knap vindt dat ik zo lekker doorloop. Kijk! Dat is nog eens leuk. Overigens loop ik ook inderdaad behoorlijk door. In plaats van vertragen omdat het lastiger loopt, loop ik wat meer door en zwaai ik wat beter mijn benen uit in plaats van de shuffle pas die ik normaal loop. Het gaat eigenlijk super lekker en ik ben verrast. Liep ik in april niet te schelden op dit stuk?

Ik schiet lekker op en praat zelfs onderweg met een mevrouw op de fiets die een stukje met me meefietst. We kwamen aan de praat over een torretje op zijn rug en ik vertelde over het goudhaantje dat ik gisteren had opgepakt nadat het tegen een ruit was gevlogen. Huh? Ik kan dus gewoon een vals plat oplopen en nog praten ook. Ging dit niet in april nog heel klote? Opsteker dus!

Als er 15 ‘ren’ kilometers opzitten, klok ik af. Zie ik daar nou goed dat ik net zo snel deze 15 km uiteindelijk gelopen heb als tijdens de amsterdam marathon? Waar ik liep te klooien met veel te hoge hartslag en een te laag tempo? Zonder pauzes, zonder foto’s maken en zonder langzame eerste kilometer vanwege blaadjes? Nou zeg. Wie het begrijpt mag het zeggen. Hier snap ik dus helemaal niets van. Ik wist wel dat ik goed had gelopen maar het voelde als een makkie.

Na 21 km zijn we weer bij het hotel

klik voor groot

Ik ben ook veel geschikter om gewoon lekker te rennen en te wandelen en te rommelen. Zo lang als ik maar zou willen ook nog volgens mij. Nou dat komt mooi uit, want inmiddels is de tent van 950 gram toch gekocht! Dat wordt nog vervolgd natuurlijk. Eerst waf in orde en dan op avontuur.

Morgen eerst twee dagen cursus waardoor ik vrijdag pas weer zal lopen. Dan even loslopen voor de Hm van zondag. Als ik die nou ook gewoon eens ‘normaal’ ga lopen alsof het een training is, dan wordt het misschien nog wel een leuke tijd. Voordeel van die loop: prachtig gebied en leuke sfeer dus dat maakt alles verder goed. Misschien haak ik wel mentaal gewoon af op zo’n loop als in amsterdam, ik heb echt geen idee. Dat zou natuurlijk ook belachelijk zijn overigens.

Na de run ga ik nog lekker even zwemmen. Het is ijskoud op de kamer dus daar kan ik mooi even mee opwarmen. Waf heeft daar iets anders voor, maar de equafleece moet vooral beschermen tegen de tocht door de roosters die ik niet dicht krijg!

klik voor groot

Gegevens:

* 21 km
* temp 17

okt 228 km – 2014 totaal 2.559 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 438 km
hoka stinson trail – 797 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

27.10.2014 – ellecom – 11 km

Vandaag mijn eerste rondje hier in Ellecom. Het is al vrij laat en met de wintertijd is het ook ineens heel vroeg donker, dus ik besluit maar eerst het wegrondje te doen vandaag en morgen dan het bosrondje te doen. Daar heb ik ook meer tijd voor nodig dus dat is prima. Het is geweldig mooi weer en gelukkig zijn de voorspellingen voor morgen ook goed, dus dat moet wel goed uitpakken dan! Dat wegrondje deed ik twee weken geleden ook tweemaal en dat is een fijn rondje.

Ineens loop ik hier met de rare wetenschap dat woef een kwaadaardig iets heeft. Iets dat er al heel lang zit notabene. Wat moet ik nu met die kennis? Protocol gebiedt het weg te halen en te gradieren. Dan heb je ook meer zekerheid en bij laaggradig iets, is het dan ook meteen verder klaar. Maar snijden in een kwaadaardig iets, en ook nog eens iets dat er al zo lang zit? Ik weet het niet. Ik twijfel enorm. Eerst maar eens het koppie leeg maken met een runnetje. Zo met de neergaande zon langs het water is het wel fijn lopen!

klik voor groot

Grappig genoeg is ook de HF weer even in het gareel dus kom maar op met het runnetje. Ik heb alleen geen flauw idee wat ik zal doen, dus ik start maar gewoon met rennen na de warming up. Dat gaat een beetje te snel (5.47 min/km) en met het oog op zondag (berenloop) besluit ik maar even 200 meter te wandelen. Daarna ga ik weer gewoon lekker rennen zonder op of om te kijken (5.43 min/km). Mmmm alles voelt prima maar als het dus wel gewoon kan als alles van binnen normaal werkt, dan kan ik beter mijn energie sparen. Ik doe dus maar weer een lapje op MAF (6.57 min/km). Daarna weer zonder op of om kijken lekker lopen (5.31 min/km). Hallo? Beetje rustiger mag ook wel in principe dus weer een MAF rondje (6.44 min/km). Dan eens kijken of ik nog weet hoe 6 min/km voelt (5.53 min/km gevolgd door 6.02 min/km).

klik voor groot

Het liep allemaal heel makkelijk en voordat ik het wist, waren we alweer bij de start. Ik was pas net begonnen! Even twijfel ik of ik nog door het weiland zou gaan maar ik besluit toch maar terug te gaan en in te checken zodat ik lekker kan zwemmen. Het blijkt alleen ijskoud te zijn op de kamer dus leg ik maar de equafleece even over waf heen totdat het een beetje warmer is. Erger nog: ik krijg de roosters niet dicht waardoor het over de grond tocht. Blij met het jasje dus!

klik voor groot

Morgen naar het bos. Eerst zwemmen en slapen

Gegevens:

* 11 km
* temp 15

okt 207 km – 2014 totaal 2.538km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 438 km
hoka stinson trail – 776 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

25.10.2014 – roeibanen – 16 km

Een lekker rondje gelopen. Ik moest even mijn hoofd leegmaken en had dus geen enkel doel of idee. S. fietste lekker mee en waf hobbelde ook vrolijk mee. Het was akelig koud toen we uitstapten en ik wandelde dus in met mijn Nike fleece jackje. Dat doe ik dus echt nooit maar ik vond het frisjes. S. ook op de fiets en even twijfelden we of we terug moesten gaan voor andere kleding en dan maar ergens anders gaan lopen. Maar na het inwandelen was het al snel te warm natuurlijk en al rap ging mijn jackje uit. Na inwandelen ging de eerste ronde dus voor geen meter. Het voelde alsof ik 12 km/uur liep terwijl ik net op M tempo aan het lopen was. Veel te hoge hartslag ook. Dus maar na 1000 meter even gewandeld. Daarna gestart op MAF en dat lukte wonderbaarlijk goed. Mijn HF voelde ook weer helemaal regelmatig en prettig. Max 138 en gewoon prima aanvoelend ook. Na het 1000-tje even wandelpauze en proberen of ik een 1000-tje weer op 130 max kon lopen. Ook dat ging prima, maar is wel even een uitdaging qua tempo en houding. Maar het lukte dus wel gewoon! Dat hebben we zo steeds afgewisseld. Het ene rondje max 138. het andere rondje max 130. Na een aantal rondjes wilde ik even wat 400-tjes lopen. Niet voluit, maar gewoon ‘snel’ (5.44 en 5.40 min/km). Ik kon er zelfs gewoon bij praten en alles voelde goed. Na twee rondjes wilde ik een wat snellere 400 doen, weer niet volledig voluit maar wel ‘snel’. Ook dat ging allemaal prima (5.08 min/km). Nog een laatste 400-tje (5.12 min/km) gevolgd door een rustige 1000 en daarmee kwamen we na 16 km weer bij de auto. Het had wat mij betreft ook 26 km mogen zijn, maar we waren nu al best laat en waf wilde ook wel eten. Lekker rondje rommelen zo met – uiteindelijk – dus een prima HF. Maar wat er nou aan het begin gebeurt, weet ik dus niet. Vervelend is het wel, maar het gaat vast weer weg want de afgelopen maanden ging het zo goed!

Op naar de volgende ronde, die loop ik weer in Ellecom/Veluwezoom.

klik voor groot


Gegevens:

* 16 km
* temp 16

okt 196 km – 2014 totaal 2.527km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 427 km
hoka stinson trail – 776 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 331 km
pure grit – 20 km

23.10.2014 – hitland – 11 km

Tsja wat zal ik er eens van zeggen. Had reuze zin in een rustige, hele lange loop met waf. Het was droog en vrij aardig weer. Ik was veel te warm gekleed aan het begin van de run, met jackje en zelfs even met handschoenen. Die handschoenen had ik snel uit en het jasje deed ik na 3 km uit toen ik ook mijn schoenen ging wisselen bij de auto (Rapa tegen de Trails die toevallig nog in de auto lagen maar alles beter dan de Rapa). Ik had gisteren (eigenlijk een beetje als testje) een reep choco uit de Uk gegeten. Dat moet ik dus voorlopig echt even niet doen denk ik, want ik had meteen weer een onrustige HF. Ook tijdens lopen niet zo lekker en goed als eergisteren. Werkelijk geen idee hoe ik toen zo netjes onder de 130 (!) kon blijven, want ik had nu al moeite om onder de 138 (MAF te blijven). Ik kwam dus ook geen enkel moment in een lekker ritme zoals eergisteren en ik had er al snel genoeg van. Na 11 km waren we weer bij de auto. Volgende keer beter en dan zonder choco! Overigens weet ik wel weer waarom ik de serieuze trainingen van het schema niet meer op Hitland deed. Wat een ellende met die rare mensen en honden die zomaar voor je poten lopen of tegen je opspringen. Gelukkig rende er eentje door een klein kind van iemand heen, dus die man weet meteen hoe leuk dat is. Wel zielig voor het kindje maar dan moeten ze die honden maar opvoeden.

Gegevens:

* 11 km
* temp 16

okt 180 km – 2014 totaal 2.511 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 427 km
hoka stinson trail – 776 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 315 km
pure grit – 20 km

21.10.2014 – hitland – 17 km

Vandaag eindelijk weer eens een rondje door Hitland. Het is rotweer met regen en harde wind maar aangezien waf toch lekker naar buiten moet, trek ik mijn renkleding aan voor een rondje. Ik merk nartuurlijk totaal niet dat ik zondag 25 km gelopen heb tijdens de marathon die zo mislukte. Kan ook niet zo zonder tempo. Toch wel onbevredigend allemaal. Mijn HF is weer tamelijk rustig, dus ik gok er toch maar op dat het de chocolade van de UK is geweest die me ruim 10 dagen lang problemen bezorgde. Voorlopig dus even niets of hooguit 1 klein stukje per dag dan maar!

Als ik naar Hitland rij, regent het hard maar zodra ik uitstap is het natuurlijk weer droog. Ergerlijk maar ik trek toch maar mijn regenjackje aan. Dat is lekkerder zo met de wind. Aanvankelijk is het natuurlijk veel te warm met dat jackje. Ik loop 1000-tjes met 100 mtr pauze en probeer daarbij eens mijn HF onder de 130 te houden en niet eens de MAF grens van 138 aan te houden. Dat lukt heel aardig en ik hobbel op mijn gemakje door het park. Als het ineens toch weer gaat regenen ben ik blij met mijn jackje. Capuchon gaat wel op en weer af naar gelang de regen maar verder voelt het jackje wel fijn.

Na 6×1000 besluit ik om eens zo’n rondje te doen met RWR en weer de HF onder de 130 te houden. Met harde tegenwind en hagel die in mijn gezicht slaat is dat niet altijd makkelijk en soms zie ik even 132 in beeld maar over het algemeen gaat het prima. Op de 1000-tjes is de hartslag gemiddeld rond de 127 met max 132, op mijn RWR rondje is de HF gemiddeld 125 met een max van 132. Maar dat is op zich iets anders dan 6×1000 natuurlijk.

Ik was verrast en tevreden dat ik op zo’n lage HF vrij constant kon lopen. Natuurlijk gaat dat heel langzaam, maar toen ik begon 138 als maximum was dat ook erg lastig maar ging het tempo bij die HF steeds verder omhoog. Ik ga dus vaker een nor langzamer rondje inlassen. Want op die manier kan ik ook ‘intervallen’ binnen MAF!

Het voelde in ieder geval allemaal heerlijk. Op een gegeven moment regende het werkelijk keihard. Mijn jackje bewees goede diensten en pas dan merk je hoe lekker dat jasje is. Met wind en harde regen is het gewoon bijzonder hoe dat voelt. Niet warm, maar gewoon comfortabel en droog. Super! De capuchon blijft gewoon zitten en door het klepje aan de voorkant loopt er geen water in je ogen.

Na 17 km waren we weer bij de auto. Ik wist even niet hoe ik nog meer kilometers kon maken zonder weer hetzelfde stukje te doen en zo was het ook wel goed. Maar ik had nog uren door kunnen lopen ben ik bang. Ik ben gelukkig niet de lol kwijt geraakt door de mislukte loop van zondag!

Gegevens:

* 17 km
* temp 13

okt 169 km – 2014 totaal 2.500 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 427 km
hoka stinson trail – 765 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 315 km
pure grit – 20 km

19.10.2014 – week 17: marathon amsterdam – DNF – totaal 25 km

Vandaag dan weer marathon dag! Het weer was prima voor buiten activiteiten, maar wat minder voor een lange run. Weer warm! Ongelooflijk want in Nottingham was het ook al warm. Maar niet getreurd, dit varkentje zou ik eens even wassen! We waren op tijd weg maar uiteindelijk was het toch best krap allemaal toen we in Amsterdam waren. Ik moest nog even naar het toilet, en ondertussen haalde S. het startnummer op. Geen tijd meer voor de expo waar ik even naar Skechers wilde kijken en meteen naar het stadion dan maar voor de start. Achteraf onzin natuurlijk want we bleken tijd genoeg te hebben. Maar druk was het wel en het binnenkomen was ook even wachten en vooruit schuifelen.

klik voor groot


Maar ik moet eerlijk bekennen dat het wel heel erg bijzonder was toen ik het stadion zo binnenstapte op het middenveld. De atmosfeer, alle mensen, de kleuren en de geluiden! Dat is toch wel heel apart moet ik bekennen. Omdat het zo lekker warm was, was het wachten dus ook geen probleem. Niet kleumen, maar gewoon lekker kletsen met twee engelsen en een beetje rondlopen in het startvak. Ik stond in het laatste startvak, helemaal achteraan en dat was ook prima, want ik was van plan om echt achteraan te starten. Vorig jaar zagen we dat de mensen niet eens normaal het stadion uit konden komen en dat alles tot stilstand kwam bij de uitgang, dus het zou helemaal geen zin hebben om een beetje vooraan te dringen en te duwen. Overigens bleek dit jaar wel degelijk een trechterstart te zijn, dus van dringen en problemen bij de uitgang was geen sprake! Helaas heb ik in het startvak eigenlijk al rare ritmestoornissen. Achteraf gezien had ik niet moeten starten. Maar goed dat weet ik nu.

Op een groot scherm konden we goed volgen wat er vooraan bij de start gebeurde. Om 09.30 gingen de elite lopers van start! Mooi gezicht en het is wel gaaf om ze te zien lopen op het begin van de route via de schermen. Voor mij zou het 20 minuten duren voordat ik over de start streep zou zijn. De elitelopers zouden dan al kilometers verderop zijn!

Toen mijn startvak eindelijk mocht opschuiven heb ik nog even snel wat gedronken en daarna ging ik ook op pad. Raar hoor zo ver achteraan maar verder OK. Muziek op de juiste cadans en rustig aan vertrekken.

klik voor groot





Snel het stadion uit en daarna over de weg. Hier liep ik al drie keer eerder op de 8 km runs. Oppassen voor de stoepjes en de tramrails maar het was niet meer zo druk dus allemaal prima te doen. Ik lette goed op mijn horloge of ik niet te snel ging. Elke 200 mtr even op de tijd letten en de autolap stond op 1.000 mtr dus ik kreeg steeds een kilometer tijd door. dat is best fijn want dan hoef je niet te rekenen. Het begin ging allemaal heel voorspoedig eigenlijk.

klik voor groot



De eerste 5 km gaan keurig op tempo en zijn mooi vlak. Ik verloor even GPS signaal onder het Rijksmuseum door dus daar een foute meting maar verder ging het prima. Ik nam een gelletje onderweg en dronk wat. Blijft lastig, want ik hoef niets voor mijn gevoel maar zonder iets is ook zo weinig. De kilometers gingen rustig voorbij. Het was wel warm. Na tien kilometer ben ik toch over gegaan op RWR. Eerst nog gewoon een kilometer gelopen en dan even pauze, maar daarna overgegaan op de RWR die ik normaal ook doe. Nu alles achteraf bekijkend, denk ik dat het op een run toch beter is, zeker in het begin. Dan kan de HF even mooi weer zakken en blijft alles net wat netter. Maar het blijft raar, want in Ellecom liep ik ook op M tempo een 8 km rondje op mijn gemak en bleef zelfs bijna in MAF. Nu was mijn hartslag heel erg veel hoger. Alleen het weer? Ik weet het niet, maar het is wel vervelend. Het is erg warm geweest in de ochtend, met hoge temperatuur, zon en hoge luchtvochtigheid. Maar dan nog.

Ik wist al dat na een kilometer of 15 S. langs de kant zou staan en eigenlijk had ik er al tabak van. Veel te hoge hartslag voor dit tempo. Tempo dat al zakt en lopen dat niet echt lekker gaat allemaal. Het was alleen de bedoeling om met een andere aanpak te kijken hoe dat zou gaan, maar dit zou helemaal niet goed uitpakken zo. Doorlopen of niet? Ik wandel een klein stukje met S en drink ondertussen wat. Inmiddels is het een stukje koeler geworden en is het zelfs bewolkt geworden met een spatje regen. Lekker maar wel vochtiger.

Ik besluit toch door te lopen langs de Amstel voor het lusje. Dat lusje is nog 10 km en dan zou ik dus rond de 25 km nog eens kunnen kijken. Maar blijkbaar gaat er dan een soort knopje om ofzo maar ik kwam nooit meer in een ritme. Cadans omlaag, tempo nog verder omlaag. De wind staat tegen op dit stukje zuidwaarts langs de Amstel. Ik wandel een heel stuk maar er gebeurt niks. Het is blijkbaar over en uit. Ook de andere kant op met een soort windje mee kan me niet meer op gang helpen.

klik voor groot



Ik doe eeuwen over de 10 km naar de overkant maar het is best een aardige route moet ik zeggen. Voor volgend jaar staat deze weer op de agenda denk ik. Want deze keer zit een finish in het stadion er dus even niet in. Ik kan natuurlijk gewoon doorhobbelen, maar ik heb geen zin in een uren lange run met een klote tijd. Daarvoor is het te warm, is de HF te hoog opgelopen en wil ik nog teveel kilometers lopen de komende tijd. Experiment mislukt. Het idiote is, dat ik op een gegeven moment een meisje zag lopen die RWR deed. Op een hele vreemde ratio meer wandelend dan lopend zo leek het. Maar je raadt het al…. dat meisje liep op een gegeven moment op me uit en die heb ik dus nooit meer kunnen inhalen. Had ik nou maar ook gewoon aan het begin RWR gedaan. Maar goed, ik wilde dit proberen, heb het goed uitgevoerd maar het mislukte. En dan kan je niet even opnieuw beginnen helaas.

klik voor groot



Als ik weer aan de andere kant van de Amstel kom, staat S. daar zoet te wachten. Hij kon me volgen en had al aan de doorkom tijden gezien dat ik wel erg slakkerig was geworden. Ik trek mijn jackje aan en we lopen samen naar de auto. Dat is nog best een eindje maar wel lekker om zo even te wandelen eigenlijk.

Geen finish in het stadion, geen mooie eindtijd, geen medaille. Jammer maar helaas. Op naar de volgende run.

Gegevens:

* 24,5 km
* temp 20

okt 152 km – 2014 totaal 2.484 km

rapa nui – 186 km
hoka bondi b – 490 km
hoka bondi b (nieuw) – 78 km
hoka stinson tarmac – 566 km
hoka stinson tarmac (nieuw) – 410 km
hoka stinson trail – 765 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 315 km
pure grit – 20 km