Gisteren was ons beloofd dat we in een witte wereld zouden ontwaken en dat klopt! Een enorm pak sneeuw ligt er inmiddels en het sneeuwt nog steeds. Volgens de verwachting gaat het de hele dag sneeuwen. We hebben gasten in ons huisje die tot 16 uur zouden blijven maar ik ben benieuwd of ze straks weg kunnen komen. Gelukkig komen er geen nieuwe mensen morgen dus ze kunnen blijven als ze zouden willen. Ik pak me dik in en ga proberen met Fleur een rondje te doen. Ik heb mijn buff om, mijn dikke shirt, dikke tight, giletje en mijn groene jackje. Dat zou genoeg moeten zijn hoop ik. Afwachten maar. Het wandelen is vrij koud dus als Fleur alles gedaan heeft, vertrek ik naar de overkant. Ik heb mijn Yaktrax aan want anders zou ik niet kunnen lopen met al die sneeuw. Zou ik uberhaupt vooruit komen aan de andere kant? Er is nog niemand en de laag is op zich nog te doen merk ik. Het spoor ligt helemaal onder de sneeuw dus treinen zullen er niet rijden vandaag vermoed ik.

klik voor groot

Ik hobbel naar de parkeerplaats en daar gaan we van start. Fleur wil ook wel een brokje dus dat gaat alvast goed. Het lopen gaat niet overal echt goed en het is vooral vermoeiend maar het loopt wel aardig. het enige probleem is mijn buff. Door de adem wordt het nat en door de kou wordt dat dus hard en nutteloos. Maar goed, uiteindelijk heb ik het niet meer echt nodig. Mijn dikke handschoenen zitten niet erg lekker merk ik en ik kan er niks mee op de telefoon. Wat een stom gedoe. We hobbelen verder en voordat ik het weet ben ik al aan het einde van de Brandsweg. Ik ga niet al te ver want het is wel koud zo met die sneeuw die maar door blijft gaan. Ik probeer een kiekje te maken van Fleur op het bankje aan het einde maar ze wil niet echt zitten en kijken en mijn vingers worden er ijskoud van dus ik stop er maar mee en loop verder.

klik voor groot

Ik neem het eerste pad weer terug zodat we niet al te lang buiten zijn. Dat gaat goed in het begin maar uiteindelijk kom ik op het deel waar de grote wagens gereden hebben. Die sporen zijn bijna niet te lopen dus ik neem een ander paadje terug naar het fietspad en loop vandaar weer verder. Inmiddels komen de eerste mensen me tegemoet en zelfs een paar mountainbikers waarvan er al eentje gevallen is zie ik. Op de parkeerplaats is het al erg druk dus ik ga niet daar heen. Eerst terug naar de overkant. Daar nog even een plasrondje in het bos en dan gauw naar binnen. Brrrrrr.

klik voor groot

gegevens:

* 10 km
* -4 graden

februari 40 km – 2021 totaal 224 km

Gisteren heb ik de hele middag in de tuin gewerkt. Dat was vermoeiend maar ik ben wel heel blij dat ik het gedaan heb en dat dat gedaan is. Ik plantte eindelijk alle gaspeldoorn, haalde wat dingen weg etc. Snoeien gaat nog niet omdat het komende week ineens gaan sneeuwen en koud wordt. Zo ontzettend balen maar goed we moeten er even door. Ik hoop maar dat er niet teveel schade is. Het doet me denken aan winter 2017/2018 toen we hier nog niet eens woonden en een dik pak sneeuw kregen die onze bomen deed knakken etc. Grrrrrr. Ik hoop ook dat ik nog kan lopen volgende week!

Vandaag heeft S. al Fleurtje uitgelaten en hartstikke laat gaan we dan eindelijk op pad voor ons rondje. Het is best aardig weer dus vooruit maar. Ik ben wel moe. Misschien van gisteren, ik weet het niet zeker. Ik wandel met Fleur aan de overkant. Ze heeft ineens een dikke bult op haar linker sprong gewricht. Blijkbaar heeft ze er geen last van. Is het nou een legger? Iets anders? Ik snap het niet maar eerst maar even afwachten. Het hobbelen over de Brandsweg naar de kruising gaat moeizaam. Ik loop maar 500 mtr stukjes en dat kost me zelfs moeite. Hoezo nu dan? Toch niet van gisteren? Ik sliep notabene prima. Ik snap er niks van maar ik hobbel rustig door. Ik ga gewoon vandaag weer naar de heide dus het langere stukje. Na de brandsweg gaat het wel iets beter. Dat eerste stuk is ook echt vervelend als je moe bent, want dan lijkt het eindeloos en ook eindeloos stijgend wat natuurlijk helemaal niet zo is. Al snel zijn we bij de Stakenbergweg en steken over. Daarna lekker over de heide en weer terug. Deze keer loop ik wel naar het einde van de Klarenweg zodat we over het zand terug kunnen. Grappig dat dit nu mijn rondje is geworden terwijl ik er nooit kwam met Zivaatje. Het schiet nog niet zo op met het opruimen van de geknipte sparretjes maar ze doen wel wat. Natuurlijk zijn ze nu weer aan het lunchen om 13 uur. Vorige keer waren ze aan het koffie drinken dus ik zie ze nooit werken. Ik sla rechtsaf het pad op naar het zand en laat een stukje verder Fleurtje ook los. Ze gaat lekker plassen en poepen en is helemaal blij. Inmiddels is het zonnetje er ook bij. Wat is het dan mooi hier! Ik maak wat foto’s en geniet. Het lijkt wel lente. Raar idee dat we komende week sneeuw en ellende hebben. Ik hoop echt dat het snel voorbij is allemaal en dat we dan zonder schade in de tuin gewoon naar mooie foto’s kunnen kijken. Kom maar op met het voorjaar hoor!

klik voor groot

gegevens:

* 16 km
* 6 graden

februari 30 km – 2021 totaal 214 km

Nou februari begint dus niet goed qua lopen. Na 8 maanden ben ik ineens weer ongesteld geworden en niet een beetje maart heel erg natuurlijk. En daarbij voelde ik me gammel dus de laatste dagen liep ik dus niets. Maar vandaag wil ik gewoon op pad. Ik heb geen idee of ik dat ga redden met mijn tampon maar dat gaan we dan wel zien. Eerst even wandelen met Fleur en daarna naar de overkant. Het lopen gaat niet eens slecht en het voelt redelijk allemaal. Ik ga dus weer hetzelfde rondje lopen als de vorige keer naar de heide aan de overkant van de Stakenbergweg. Ik hobbel vrolijk door en al snel lopen we over de heide. Fleur is braaf en ik kom niemand tegen. Bij de kruising kijk ik een op de kaart of ik een andere kant op zal gaan. Maar misschien red ik dat dan toch niet qua gedoe dus ga ik maar weer richting huis. Dat duurt toch nog minimaal 7 km dus vooruit maar. Als ik de weg overgestoken ben en weer op het bekende pad richting de Klarenweg loop, komt de auto van het Aortjes Huus me achterop. Die hebben de afgelopen maanden ook geen inkomsten gehad. Wat zuur toch allemaal. Al nadenkend hobbelen we verder. Inmiddels weet en voel ik al dat ik enorm doorgelekt ben en daar baal ik van natuurlijk. Ik loer eens wat er te zien is. Nou veel. Dat betekent dus dat ik niet rechtdoor kan lopen en via het zand terug kan omdat er mensen bezig zijn met de sparretjes en dennetjes op de heide. Dan maar rechtsaf. Fleur vindt alles best natuurlijk. Maar dat betekent ook dat ze straks niet nog lekker even los kan ergens en dat is wel jammer. Als ik dichtbij het fietspad ben, kijk ik even hoe het eruit ziet. Oei…. ik besluit mijn regenjasje om mijn middel te binden zodat aan de achterkant niets te zien is. De mouwen moeten dan maar voor een beetje afschermen. Helaas kom ik ook nog mensen tegen maar volgens mij is het zo allemaal wel te doen. Ik let nauwelijks meer op het lopen en hobbel gewoon maar door en naar huis. Na ruim 14 km staan we weer voor de deur. Volgende keer beter!

klik voor groot

gegevens:

* 14 km
* 2 graden

februari 14 km – 2021 totaal 198 km