Gisteren ging het wandelen al nauwelijks en had ik overal pijn. Dat weerhield me er niet van om gisteren alsnog allerlei klusjes rond het huis te doen. Ik was dus erg benieuwd hoe ik mijn bedje uit zou rollen vandaag maar dat viel reuze mee. Ik besloot dus om meteen op pad te gaan voor een rondje. Eerst even wandelen. Fleur deed geen poepje dus uiteindelijk ben ik maar naar de overkant gegaan voor onze run. Eerst even de Brandsweg af. Dat valt niet mee als je een beetje moe bent maar ik heb gewoon rustig aan gedaan. Het zijpaadje naar rechts liet ik liggen, dus zouden we al een langere ronde maken dan eergisteren. Maar eens kijken dan! We hobbelen door. Fleur neemt af en toe een koekje dus dat is fijn. Geen lege maag. Ze is lekker aangekomen en er mag ook wel iets af dus we doen rustig aan en wil ze niet dan wil ze niet. Ik hobbel door en sla rechtsaf. Richting de Elspeter heide dan maar! Ik kies het gewone pad en kijk daarna op de kaart. Gewoon eerst maar terug dan. Bij de kruising twijfel ik. Ik zie in de verte het bankje op de Liesberg. Daar eerst maar eens even heen. Ik maak een foto, laat Fleur op de bank zitten en kijk op de ‘berg’. Later hoor ik op Twitter dat dit een Bas bankje is. Een jonge man die in 2006 lymfeklierkanker kreeg, erg actief was met van alles en nog wat, gefilmd is en met de die fietstochten mee deed (of initieerde dat weet ik niet) om geld op te halen. Voor hem zijn blijkbar een aantal herinneringsbankjes neergezet. Ik wist dat niet en ik moet bekennen dat ik er Bes in las, in de tekst en geen Bas. Ook vond ik het bankje vrediger toen ik er naar keek zonder dat ik het wist. Maar goed, nu weet ik het dus. Daarna kijk ik op de kaart. Als ik nou doorloop naar het einde en dan de lus rechtsaf neem en niet linksaf zoals vorige keer op de lange run? Zou dat iets zijn? Hoe ver is dat dan eigenlijk? Geen idee maar ik doe het gewoon. Zo gezegd zo gedaan. Ik hobbel verder. Even naar beneden over een paadje en daarna rechtsaf. Hoewel? Ik kijk op de kaart en zie een watertje en een kijkhut. Zou ik die kunnen vinden? Is dat iets voor het handboek? Ik besluit even door te lopen. Zo ver kan het niet zijn in een ingezoomde kaart toch? Ik hobbel verder en zie het watertje. Mooi punt en zeker als de zon zou schijnen. Daarna lopen we een stukje rechtsaf parallel aan een fietspad. Een zwarte specht vliegt heel zichtbaar over ons heen. Mooi! Daarna komen we op een knooppunt bij een kruising. Ik sla linksaf maar zie nergens een hut. Ik ga terug. Andere pad dan? Ook niet blijkbaar dus ik kijk op de kaart hoe ik weer terug kan komen. Ik moet daarvoor even over het fietspad en kan daarna een smal paadje nemen dat me in de richting brengt van mijn bestemming. Ik kan het allemaal vinden en besluit water aan te bieden aan Fleur. Nou dat wil ze wel en ze springt bijna op als ze door heeft wat ik doe. Ik herhaal een paar keer vragend ‘water’? Ik hoop maar dat ze uiteindelijk gaat begrijpen wat dat is net zoals Zivaatje dat wist. Nu drinkt ze meteen gelukkig. Ik heb ook een enorme droge bek dus ik snap het wel! Na het water drink momentje gaan we weer door. Ik kom inderdaad uiteindelijk op het pad dat me naar de Stakenbergweg zal leiden en daar steek ik over. Pffff hoe ver is het eigenlijk nog? De teller staat nu op 13.2 km bij het oversteken. Ik weet dus nu dat het via het laatste pad en de zandverstuiving ruim 5.5 km is. Ik heb geen idee of het sneller/korter is via een van de andere paden. Ik vermoed van wel eerlijk gezegd dus volgende keer eens op letten. Met deze afstand vanaf huis kom ik niet super veel verder op dat onbekende stuk. Misschien toch een keer met de auto naar de Stakenbergweg. Via de autoweg een mijl op zeven en echt enorm om trouwens! Met heel mooi weer zou ik de Fuji met een oude doggyride bij de speelplaats kunnen zetten misschien maar dan moet ik alsnog 4.5 km terug fietsen…. Mmmm even bekijken hoe ik dat ga doen. In ieder geval moeten we dus nog een stukje. We hobbelen over het brede pad terug richting de Klarenweg. Ik ga nog even op een bankje zitten maar echt lekker is het niet omdat de zon vandaag niet zo door wil komen zoals gisteren wel het geval was. Daarna gaan we verder. Ik neem het pad over de heide naar de zandverstuiving. Het lijkt er nu toch op dat ze de gesneden sparretjes gaan weghalen die overal liggen. Er wordt in ieder geval volop gewerkt. Ik laat Fleur toch even los en ze gaat eindelijk meteen poepen. Net bij het bankje wilde ze het niet doen ook al liep ze los. We hobbelen verder, over de zandverstuiving. Ook bij haar is de rek er wel uit want ze gaat niet zo keihard rennen zoals ze anders wel doet. Ook moe denk ik en ook na gisteren toen ze de hele dag met ons mee hobbelde door de tuin bij ons werk. Aan het einde doe ik haar aan de riem want er is veel volk (nou ja, er zijn een aantal kinderen). Zo ploeteren we samen door het zand naar boven. Na 19 km staan we weer voor de deur. Best een eindje vandaag!

klik voor groot

gegevens:

* 19 km
* 11 graden

februari 144 km – 2021 totaal 328 km