Gisteren was ik op pad in Fearnoch zonder wafje en zonder S. Vandaag ga ik ook even op pad en weer laat ik wafje thuis en blijft S. ook thuis. Ik kies voor een rondje vanaf het huisje en zal richting Loch Nant gaan lopen. Dat ligt hierachter en ik zag het nog niet eerder. Er is ook een dam en als het allemaal niet lekker loopt, dan kies ik voor een heen en weertje richting de dam en dan weer terug. Maar het liefste maak ik het rondje dat ik uitzette op de kaart. Dat is ongeveer 15 km en zal eerst flink stijgen maar daarna lekker dalen. Het laatste stuk zal dan over de weg gaan dus dat moet dan allemaal goed gaan.

Ik vertrek vanaf de cottage en zwaai naar S. Ik zeg dat ik wel 3 uur weg zou kunnen zijn eventueel met een raar pad en foto’s maken. Ik heb de Spot aan mijn belt hangen. Geen ideale plek waarschijnlijk want gisteren op mijn rondje in Fearnoch waren veel signals gemist dus we zijn benieuwd of het nu beter gaat.

Ik loop eerst naar Kilchrenan en loop langs de Inn en even later langs het kerkje.

klik voor groot

Daarna loop ik verder over de weg. De afslag naar links is verder dan ik denk maar uiteindelijk sla ik linksaf. De besneeuwde bergtoppen achter me zijn prachtig. Helaas is het grijs en grauw en komt er dus niks over op de foto’s. Ik loop in een soort niemandsland maar wel over een prima verhard pad. Niet direct avontuurlijk qua ondergrond maar het loopt wel even makkelijker. Het stijgt een beetje maar ik heb er geen last van. De wind is duidelijk aanwezig hier in het open stuk maar het boeit niet echt. Ik loop namelijk al langs het eerste meertje en dat is prachtig. Ik geniet nu al van de route eigenlijk. Wel jammer dat S. er niet bij is want dit moet hij ook wel zien eigenlijk.

klik voor groot

Verderop begint het bos en loop ik ook wat meer uit de wind. Dat loopt prima en het is ook erg mooi. Voordat ik het weet ben ik al bij de afslag naar Nants dam. Zal ik daar ook even heen lopen? Ik ga in ieder geval gewoon het hele rondje doen. Maar omdat ik toch niet helemaal kan inschatten wat ik nog allemaal ga tegenkomen (en weet dat ik tot 260 meter moet klimmen), besluit ik maar door te gaan met mijn rondje. Misschien nog een andere keer naar die dam.

Ik loop door en al snel heb ik weer een prachtig uitzicht over het meer. Loch Nant wordt ook gebruikt voor een powerstation dat ergens onder de grond zit. Ik zag op de kaart ‘intake’ en ik ga daar ook even kijken. Er is niet heel veel te zien daar. Ik zie in de verte aan de overkant wel de dam maar het powerstation zelf zie ik niet. Ik maak een kiekje en ga weer door. De route is makkelijk te vinden want er zijn niet veel opties onderweg om uit te kiezen. Maar ik kijk wel af en toe op de kaart want als je een verkeerd pad neemt, loopt dat waarschijnlijk nergens heen weten we inmiddels.

klik voor groot

Ik loop weer door een stukje bos. Op veel plekken zie ik mooie uitzichten op Loch Nant. Ineens staan er weer van die borden van de forestry dat ik eigenlijk niet verder mag vanwege rooiwerkzaamheden. Dat staat dus ineens ergens in de middel of nowhere alsof je dan gewoon even terug kunt lopen ofzoiets. Heel merkwaardig. Omdat het bijna Kerstmis is, loop ik maar gewoon weer door en er is inderdaad geen activiteit. Ineens heb ik uitzicht op Loch Awe van bovenaf. Ik ben blijkbaar toch inderdaad een heel stuk naar boven gekomen, zoals ik op de kaart ook al had gezien. Ik heb het niet echt gemerkt tijdens het lopen trouwens. Prachtig is het en zo jammer dat het niet wat helderder is. Onze ogen kunnen dat prima zien maar de camera niet.

klik voor groot

Vanaf nu gaat de weg een heel stuk naar beneden. Dat loopt wel even lekker en ik hobbel rustig over het pad naar beneden. Ik ben benieuwd of de Spot netjes de beacons uitzendt deze keer. Straks kom ik op de weg uit en zal ik een stuk terug moeten lopen over de verharde weg. Maar nu kan ik nog even genieten van het bos en de stilte om me heen.

Aan het einde van het pad sla ik linksaf. Eigenlijk is de route over de weg nog best fraai met de uitzichten die ik toch nog her en der heb over Loch Awe. De weg loopt alleen wel redelijk op en neer en dat valt niet eens mee. Vreemd is dat, want de route naar boven door het bos lijkt op de kaart toch echt zwaarder.

Inmiddels ben ik bijna thuis. Ik maak nog even een foto van de weg en van de besneeuwde bergtoppen in de verte. Waarom is het nou niet wat helderder? De toppen verdwijnen bijna in de witte wolken…..

klik voor groot

Daarna loop ik door en sla ik af richting de cottage. Eerst over een modderig hobbelpad waar we van de week drie hertjes zagen oversteken. Daarna linksaf naar de cottage zelf en het terrein op. Het huisje oogt een beetje ouderwets vanaf deze kant met de kleine vensters maar het is een erg comfortabel huis met en hele mooie tuin.

klik voor groot

Ik was natuurlijk veel sneller thuis dan gepland. Ik kon overal gewoon lekker doorlopen en heb niet teveel tijd verloren met stilstaan en foto’s maken. Dit was nou gewoon een redelijk snel rondje en nog prachtig ook. Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 15 km
* 2 graden

december 243 km – 2016 totaal 3.951 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 545 km
hoka bondi 4 – 290 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 391 km
pure flow – 454 km

Gisteren heb ik niet gelopen omdat we in de ochtend met de kano bezig waren en een kort rondje hebben gevaren. Vandaag ga ik even alleen op pad voor een rondje. Wafje lijkt een beetje last te hebben van een oortje. Misschien heeft ze te hard langs de grassen geschuurd op ons rondje van eergisteren. Bovendien sliep ze ook zo diep dat ik haar maar lekker laat slapen vandaag. Het regent toch dus ze hoeft niet extra nat te worden. S. blijft ook thuis, dus hij heeft even een paar rustige uurtjes voor zichzelf. Ik kies voor Fearnoch Forest waar we al zo vaak liepen. Dat loopt goed, ik weet dan precies waar ik een moet en hoe lang ik ongeveer weg zal zijn.

Als ik vertrek, is het eigenlijk best koud zie ik op de thermometer van de auto. Niet erg, ik heb mijn sleeves aan en mijn gele Nike primaloft bodywarmer. Dat is wel genoeg al was een winter tight misschien wel lekker geweest met de regen.

Al snel kom ik aan bij Fearnoch. Ik had precies 16 minuten nodig om op de weg naar Taynuilt te komen vanaf het huisje. Dat duurt best lang maar het lijkt al minder ver dan de eerste keer dat we hier in het donker reden. Ik parkeer de auto en ga op pad. Er valt wat witte rommel uit de lucht. Ik ben benieuwd!

klik voor groot

Vrijwel aan het begin van de route zie ik al borden dat je eigenlijk niet verder mag/kunt vanwege forestry works. Toch niet vandaag? Ik hoor niets dus volgens mij rijden er geen wagens. Dat lijkt me wel veilig en ik besluit door te lopen. Ik ben nog met de warming up bezig als ik een auto van de Forestry Commission zie. Hij stopt, draait het raampje naar beneden en daar begint het… Of de signs niet zichtbaar waren. Eh…. Ik jokkebrok dat iemand gezegd had dat er niet gewerkt werd en dat het OK was. Oh, hij bedoelde ook niet dat ik er niet mocht komen, hij vroeg zich alleen af of de borden leesbaar waren. Hahaha ja vast. Dat was een nette manier om te vragen of ik wel kon lezen…. Maar al snel bleek de man mij te herkennen van vorig jaar. Pete van de commission uit Fearnoch. Ik was hier vorig jaar toch met mijn ‘man and the dog’ Yep. We praten wat en ondertussen sta ik in de keiharde hagel en zit hij lekker in de auto. Ik moet lachen als ik weer verder loop. Eindelijk kan ik beginnen met de run.

Het weer valt me wel mee eigenlijk. Het is niet echt koud en er staat niet veel wind. Er komt wel wit spul uit de lucht. Soms een soort harde witte hagel waar je overigens verder niet nat van wordt. Met een petje op maakt het uberhaupt al geen bal uit, zeker niet als je al even aan het lopen bent.

Ik kijk eens om me heen en ben verrast hoe het bos eruit ziet. Ik herken het bijna niet van vorig jaar. Er zijn zoveel bomen gekapt! Ik snap het beleid nog steeds niet moet ik bekennen want het is weer een enorme kaalslag. Hoe lang zou het duren voordat er weer bomen staan? Zonde. Ik begrijp ook niet goed waarom er allemaal paden overblijven die niet even aan elkaar worden gemaakt voor walking routes. Schotland heeft toch echt toerisme nodig? Pete zei al dat de cycling bordjes waren weggehaald vanwege bezuinigingen. Waarom weghalen? Waarom niet laten staan en erbij zetten dat ze niet meer onderhouden worden? Al nadenkend loop ik verder. Het is hier prachtig en ik geniet wel van mijn rustige runnetje.

klik voor groot

Ik moet even op de kaart kijken waar ik eigenlijk naar links moet afslaan richting de Glen. Dat wil ik graag maar ik herken niet alles meer vanwege de kaalslag. Maar al snel sla ik linksaf en ben ik op het bekende pad. Ik stop even voor een sanitaire stop. Geweldig uitzicht haha. Ik hobbel rustig door en kom nu in een totaal open stuk waar ik enkele jaren geleden nog langs krakende en piepende bomen liep. Ineens sta ik bij het einde van het bos en loop ik de glen al in.

klik voor groot

Het watertje steek ik makkelijk over en het pad daarna is niet erg modderig. Ik loop daarna lekker over de weg door de Glen met de wind in de rug. Heerlijk! Zonder wafje geen gedoe met de wildroosters dus ik kan lekker doorlopen. Ik hobbel langs de fietsverhuur waar we twee jaar geleden nog een fietsje huurden en sla daarna linksaf bij de Gardens die overigens nu ook geopend zijn (voor charity).

Daar loop ik weer het bos in en mijn volgende stopje zal het meertje zijn met de ‘Bell’. Ik maak natuurlijk even een kiekje en besluit daarna even rond het meertje te lopen ook al zal ik dan straks even door een moerasachtig stukje terug moeten.

klik voor groot

Na het lusje loop ik weer verder richting Fearnoch Forest. Het lopen gaat verder prima. Ik ben verrast door de witte stukjes her en der waar de hagel blijft liggen maar mooi is het allemaal wel. Verderop loop ik langs Pete’s Pitstop (jawel, van de ranger die ik net tegen kwam met zijn auto) en daarna loop ik verder een stukje naar beneden.

klik voor groot

Vanaf hier schiet het op en al snel loop ik door Fearnoch en naar de parkeerplaats. Inmiddels ligt er een dun laagje hagel/sneeuw op het pad. Ik ben verder niemand tegengekomen onderweg maar bij de parkeerplaats staan toch drie andere auto’s. Er zijn kennelijk nog meer gekken die onderweg zijn.

Na 15 km sta ik weer bij de auto. Even lekker gelopen en nu naar huis! Op naar de volgende ronde.

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* 2 graden

december 218 km – 2016 totaal 3.936 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 545 km
hoka bondi 4 – 290 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 376 km
pure flow – 454 km

Vandaag gaan we weer op pad voor een rondje. Ik heb een aardig 8 km rondje uitgezet en dat gaan we even lopen. Het is geen mooi weer vandaag en als we eenmaal op de parkeerplaats staan voor vertrek, regent het ook nog eens flink. We zijn niet helemaal zeker of de route wel te doen is met de fiets maar we gaan maar gewoon op pad. Er kan ons niks gebeuren toch? Uiteindelijk kom je altijd overal (op een of andere manier).

We vertrekken vanaf de parkeerplaats en lopen even naar het pad dat meteen al steil omhoog loopt. S. moppert meteen al op de eerste meters. Ja: het klimt, het is modderig en het is zacht. “Noemen ze dit een fietspad”? Nee waarschijnlijk niet maar what the heck toch? Langzaam klimmen we naar boven. Ik moet heel vaak even wachten totdat S. er ook weer bij is en ondertussen rent Ztje heen en weer tussen mij en S. om het roedeltje een beetje bij elkaar te houden.

klik voor groot

Op een gegeven moment is linksaf een afslagje naar een waterval maar S. heeft eigenlijk geen zin om heen en weer te gaan alleen maar voor die waterval. Als we de kaart bekijken, lijkt het erop dat onze route ook die richting (deels) opgaat. We lopen dus door en steken een watertje over.

klik voor groot

Als ik even later nog eens op de kaart kijk, merk ik dat we verkeerd zijn en toch het pad naar de waterval aan het volgen zijn en niet op onze route zitten. Omdat S. vooral moppert, kijk ik op de kaart en zie dat we ook door kunnen lopen en dan weer terug kunnen naar de weg, of door kunnen lopen en daarna een andere fietsroute kunnen oppakken. Daarbij moeten we wel even opletten dat we een paadje nemen dat ons naar de weg zal leiden, omdat het grote pad volgens de kaart ergens gewoon op zal houden. Zo gezegd zo gedaan en al snel zijn we verder onderweg. We lopen naar de waterval en kijken naar het snel stromende water. Het is mooi maar ik heb woef aan de riem gedaan en haar aan de andere kant van de waterval even vastgemaakt aan de reling. Vreemd genoeg is de brug aan beide zijden open en ik heb geen zin dat ze zo het water inklettert.

klik voor groot

Na de waterval lopen we dus door en al snel komen we daarna op een breed pad waar het goed fietsen is. We zien daar zelfs een bordje dat er mobile signal is. Een unicum want je hebt hier echt nergens verbinding. We praten wat over het nut (of het ontbreken daarvan) van de pogingen om modder te ontwijken. Ik deed dat een paar jaar geleden ook nog maar gewoon erdoorheen denderen is veel makkelijker. Je voorkomt toch niet dat je vies wordt en het scheelt een heleboel tijd en gedoe. Je eraan ergeren heeft simpelweg geen zin.

klik voor groot

Ik zie ook het pad van de nature trail waar we eigenlijk in hadden gemoeten op de terugweg van de getekende route. Dat doe ik nog wel een keer alleen…..

We lopen verder en het is wel erg mooi inmiddels. Mooie uitzichten hoewel het erg mistig is. Maar inmiddels is het al lang weer droog dus je moet je vooral niet laten weerhouden door het weer om iets te gaan doen hier. Dat weten we inmiddels ook al lang. Voor hetzelfde geld schijnt straks de zon volop.

Het loopt aardig omhoog maar het gaat eigenlijk wel goed zowel lopend als met het fietsje. Op een gegeven moment kijk ik eens op de kaart waar dat paadje nou zal zijn maar ik begrijp het niet helemaal. We zien de weg namelijk in de diepte liggen en dat paadje zou dan wel heel steil naar beneden moeten lopen….. We zien het wel en lopen door. Als ik nog eens kijk, zijn we al lang voorbij het pad gelopen en zijn volgens de kaart nu bijna bij het einde van dit brede pad. Zou het echt doodlopen? Het antwoord is dus simpel ja. Het pad stopt en we kunnen niet verder. Hoewel? Er is duidelijk door mensen een pad ‘gebaand’ en ik ga eens even kijken of dat aan zal sluiten op het getekende pad op de kaart. Dat lijkt zo te zijn en S. volgt met zijn fietsje door de rimboe.

klik voor groot

We komen inderdaad op het stippellijntje uit dat op de kaart staat. Nu zouden we dus naar de weg moeten kunnen komen. We ploeteren door. Het weer is inmiddels opgeklaard en het uitzicht over het Loch is prachtig. We ploeteren nog verder. Gaat dit wel lukken dan? We dubben ergens even of we niet terug moeten keren maar gezien het korte stukje dat we nog moeten volgens de kaart, besluiten we verder te gaan.

klik voor groot

Maar dan komen we bij een bosrand en is er echt geen enkel pad meer te ontdekken. En nu? We zijn dicht bij de weg maar we komen er dus niet. Ergens loopt ook nog water en als we verkeerd uitkomen, komen we daar waarschijnlijk ook niet overheen. Van hardlopen is al lang geen sprake meer. Van wandelen al nauwelijks eigenlijk.

S. oppert dat het misschien wel het snelste is om gewoon rechtdoor naar boven te klimmen in plaats van dat hele stuk terug en dat gaan we proberen. Mij lukt het wel aardig maar ik heb geen fiets. Woef kan het ook wel en langzaam komen we steeds wat hoger en in de buurt van het grote pad waar we (een uur geleden) begonnen. Op een gegeven moment is het allemaal zo lastig en steil dat ik de fiets zeker met de hondenriem. McGyver is er niks bij.

klik voor groot

Zo komen we weer zonder kleerscheuren op het pad. We hebben anderhalf uur nodig gehad voor 800 meter ofzo maar dat mag de pret niet drukken. Nu moeten we dus weer terug…..

Als we weer op gang zijn, gaat de zon zelfs schijnen. Het uitzicht is wel prachtig moet ik bekennen. Mooi is het hier zeker! We komen tot onze verrassing een dame tegen die naar boven aan het lopen is en vragen waar zij eigenlijk heen wil. Misschien hebben we toch een pad gemist? Ze heeft duidelijk ook geen idee dat het pad straks ophoudt. Dan zijn wij nog beter voorbereid met onze kaart en kennis van het pad!

klik voor groot

Terwijl we verder lopen, merken we pas goed dat we alleen maar omhoog gegaan zijn op de heenweg. Wat goed van ons dat we dit zo even hebben gelopen! Maar zo naar beneden gaat het allemaal sneller, hoewel ik heel tevreden was over het tempo op de heenweg eigenlijk.

klik voor groot

Al snel zijn we bij de afslag en kiezen de weg rechtstreeks naar de gewone (auto)weg. Vanaf daar lopen we dan over de verharde we richting de auto. Na 13 km staan we weer bij de auto. Niet helemaal de geplande 8 km ronde en ook niet een alledaags rondje, dat is duidelijk. In ieder geval heeft S. nu wel een goede oefening gehad in modderhappen. Op naar de volgende!

gegevens:

* 13 km
* 9 graden

december 203 km – 2016 totaal 3.921 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 545 km
hoka bondi 4 – 290 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 361 km
pure flow – 454 km

Gisteren zijn we aangekomen in Schotland. We waren natuurlijk pas heel laat in het huisje dus van lopen kwam niks meer. Niet verkeerd, want na de Bruggenloop heb ik elke dag gelopen, dus 6 dagen op rij en dat lijkt me wel even genoeg ook. Maar vandaag gaan we natuurlijk op ontdekkingstocht hier in het nieuwe gebied. Ik heb al enkele routes uitgezet maar heb geen idee wat ik moet verwachten.

We kiezen voor de route die eerst naar een hotel loopt en vanaf daar de rimboe in zal gaan. We willen bij het hotel even kijken of we de pier kunnen gebruiken voor de kano. Vanaf daar is het 5 km varen naar Kilchurn castle en dat lijkt ons heel gaaf. Vol goede moed vertrekken we dus voor ons rondje. Het zal ongeveer 16 km zijn vanaf de cottage dus dat is goed te doen als het pad een beetje meevalt om te lopen en te fietsen.

Vanaf de cottage vertrekken we eerst richting Kilchrenan. We gaan niet rechtsaf richting het eerste hotel (dat nu gesloten is vanwege renovatie) maar linksaf richting het dorpje. Bij de Inn die we zeker een keer gaan uitproberen, slaan we rechtsaf richting het hotel. Ik heb al eens gekeken wat voor hotel dat eigenlijk is en schrok me dood van de prijzen. Voor Hogmanay vragen ze gewoon 2,400 pond voor 3 nachten en wat diners. Kennelijk zijn er mensen die dat echt betalen….De weg loopt al meteen lekker omhoog dus we kunnen meteen aan de bak met een klimmetje.

klik voor groot

Het weer is vandaag op zich OK. Droog, vrij warm maar wel grijs. Dat is jammer want het ziet er allemaal vriendelijker uit als het zonnig is natuurlijk. We lopen over de weg richting het hotel op 7 km afstand van het dorpje zelf. Er is niet echt veel te zien, er zijn geen mooie uitzichten behalve bij een klein meertje aan onze linkerhand.

klik voor groot

Af en toe kijken we op de kaart als we een pad zien, om te kijken hoe dat is aangegeven op de kaart. Het is vaak niet te zien of iets een karrenpad is, of een fatsoenlijk pad en zo hopen we wat meer inzicht daarin te krijgen. Maar eigenlijk weten we het nu nog niet en bovendien lopen de meeste paden in dit gebied gewoon dood. Het rondje voor vandaag gaat eerst over de weg richting het hotel en gaat daarna ergens links de rimboe in. Of dat te doen is met de fiets, weten we dus niet.

Als we bij het hotel aankomen, zien we een cottage in de bocht. Later zien we dat ook dit verhuurd wordt door het hotel. Op dit moment vanaf 285 pond per nacht (maximaal 4 personen). Ook niet echt goedkoop dus. We nemen het pad rechtsaf naar een pier (volgens de kaart). Eindelijk van het harde asfalt af en even lekker over zacht gras lopen. Al snel komen we bij het piertje waar we niets aan hebben voor de kano. Heel hoog en bovendien een bouwval. Mooi is het er wel zo bij het meer en we kijken even rond.

klik voor groot

Nadat we hebben rondgekeken, gaan we weer terug over het gras stukje richting hotel waar een jetty zou moeten zijn waar we misschien de kano in het water kunnen laten.

klik voor groot

Eindelijk zien we het hotel en we vergeten er helemaal een foto van te maken. We zijn niet onder de indruk. Een beetje donker en somber. Als we eromheen lopen zien we een vervallen huisje met vervallen auto’s. Dit is notabene de oprit naar het Boat House dat voor 300 pond per nacht te huur is in deze periode. Dat is toch wel erg duur en het ziet er allemaal niet zo uitnodigend uit eigenlijk. Van het boat house maken we geen foto maar we kijken even rond bij het meer en bij de jetty. Als ze ons niet wegsturen, kunnen we vanaf hier inderdaad vertrekken met de kano. Vanaf hier zijn eerst 2 eilandjes te bereiken met wat te zien en als het water niet te ruw is ook nog Kilchurn Castle verder weg.

klik voor groot

We gaan weer terug en besluiten niet het rondje te lopen dat ik had uitgezet maar terug te keren. We zijn al lang onderweg en we hebben niets bij ons voor woef die enorm vee gras aan het plukken is. Straks gaat ze kotsen en dan hebben we een probleem. Bovendien zit er al 10 km op de teller en moeten we zeker nog 7 kilometer terug als we dezelfde weg kiezen. Dat lijkt ons wel genoeg.

We kiezen voor de ‘garden walk’ die ergens op de bordje staat op het terrein van het hotel. Dat is misschien wel leuk om weer bij de weg te komen. Weten wij veel….

Met de fiets is het dus niet te doen. Modderig en lastig. Maar uiteindelijk lopen we zelfs vast en stuiten we op een hek! Dat was echt balen en onverwacht. We waren bijna bij de weg en nu moeten we dus weer terug door die shitzooi.

klik voor groot

In het stukje bos vond ik de bomen die zo recht stonden wel erg mooi om te zien eigenlijk. Ondertussen doet S. zijn best om met het fietsje ook mee te komen. Hij is enorm aan het mopperen onderweg…. Dat dan weer wel….

klik voor groot

Maar uiteindelijk zijn we dan gewoon weer op de weg en kunnen we terug naar de cottage. Omdat we niet heel lang meer onderweg willen zijn voor woefje, loop ik even door en gaat het een stuk sneller allemaal dan de heenweg.

klik voor groot

Na 18 km staan we weer voor de deur van het huisje. Het rondje viel een beetje tegen maar we moeten hier natuurlijk alles opnieuw ontdekken. Bij het meer was het erg mooi, maar we hadden gehoopt er onderweg ook wat meer van te zien eigenlijk.

Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 18 km
* 9 graden

december 190 km – 2016 totaal 3.908 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 545 km
hoka bondi 4 – 290 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 348 km
pure flow – 454 km