Category Archives: wedstrijden

Verslagen van wedstrijden

16.10.2011 – Amsterdam marathon – 8 km

16.10.2011 – Amsterdam marathon – 8 km

Vandaag dan de dag voor de 8 km loop in Amsterdam. Een vreemde afstand, geen 5 en geen 10. Ik deed deze nog niet eerder, dus ik was wel benieuwd. Ik had van te voren een extra rustdag genomen na 4 dagen achter elkaar loopbandtraining gedaan te hebben. Ik was dus benieuwd of dat een beetje zou helpen om fit aan de start te verschijnen.

We zijn vanmorgen vroeg vertrokken met de trein richting het stadion. Het was best fris, een graad of 5, maar met een wolkenloze hemel en zonder wind. Dat beloofde dus een mooie dag te worden! Zelfs de luchtvochtigheid was prima, dus een excuus dat een slechte prestatie aan het weer zou liggen, zat er zeker niet in!

We waren ruim op tijd bij de sporthallen, en daar hebben we eerst het startnummer opgehaald. Dat ging nog best vlot als je nagaat hoeveel mensen er meedoen met het evenement. Ik vond het niet bijzonder druk eigenlijk.

Daarna even rondgekeken op de expo. Ik wilde we eens de nieuwe Herzog kousen bekijken, want ik had gehoord dat het voetje veranderd was en de stof ook. Ik heb de Herzog kousen nooit willen hebben, omdat ik ze voorheen te strak vond op de enkel. Inmiddels testte ik al 5 merken kousen en 3 merken compressiebroeken. Nadat ik even met de man van de stand sprak, besloot ik terug te komen na de loop om te kijken of het iets zou zijn om te proberen, aangezien mijn CEP kousen inmiddels wel weer aan vervanging toe zijn.

Na de expo zijn we op weg gegaan naar de start, die niet aangegeven stond buiten. Heel merkwaardig. Gelukkig wist S. waar we heen moesten en ging de grote massa ook die richting op natuurlijk. Ondertussen zagen we de stroom van de marathon al langs rennen. Een mooi gezicht dat enorme lint dat al uit het stadion kwam. Onderweg alvast mijn jas uitgedaan en later mijn joggingbroek om een beetje te wennen aan de temperatuur. Het startvak opgezocht en wat gaan inwandelen en dribbelen. Ik weet inmiddels dat het niet werkt voor mij om snel te gaan inlopen, dus stevig wandelen, wat oefeningen en wat dribbelen is voldoende.

In het startvak heb ik mezelf een beetje warm gewreven want het was best fris. De zon maakte veel goed, want het was vast erg koud geweest als het bewolkt en winderig was geweest. Nu leek het ideaal.

Na het startschot duurde het meer dan 2 minuten voordat ik eindelijk over de matten kwam. Opvallend toch – ik blijf het zeggen – dat mensen niet een beetje meer ruimte geven zodat iedereen vast kan dribbelen en dus al in beweging is als de matten bereikt worden! De sfeer was wel erg gemoedelijk, en er was weinig geduw en getrek. Dat was wel anders bij de Achmea loop bijvoorbeeld! Helaas ging er iemand meteen al onderuit op de tramrails. Ik heb dat zelf niet gezien, maar S zag het en het staat zelfs op de film. Ik was er wel op bedacht, want je blijft makkelijk haken in die rails, zeker als je er een beetje schuin overheen moet. Wel balen als dat gebeurt.

Ik vond het lekker lopen, ik had iets sneller weg kunnen zijn, maar dat is all in the game bij dit soort evenementen. Het was niet zo erg als de vorige keer waar ik echt tijd verloren heb omdat ik er niet langs kón. Nu wilde ik gewoon lekker doorlopen, goed op mijn ademhaling letten en een beetje op cadans lopen. Ik had nog nooit een 8 km gelopen, dus ik wilde ook niet keihard vertrkken (nou ja, voor zover er iets keihard is bij mij natuurlijk). Ik vond het wel prima gaan eigenlijk.

Op 1.3 km van de finish zag ik iemand wandelen en die moedigde ik aan om weer mee te lopen. En daar komt dus weer een mentaal iets om de hoek kijken. Die man ging dus inderdaad mee, en toen ik zei dat we er bijna waren en dat het hartstikke goed ging, liep hij weer! Dat soort dingen is ook goed voor mij, want het betekende meteen dat ik ook weer iets sneller ging lopen en niet ging inzakken, dus ik vond het prima. Bij de finish bedankte hij me en zei dat het z’n beste tijd was. Grappig, want kennelijk kon hij dus nog gewoon doorlopen, maar was er een soort knopje omgegaan waardoor hij is gaan wandelen. Ik weet ook zeker dat het bij mij ook zo werkt. Ik liep immers ook ineens wat harder toen ik hem meenam op sleeptouw. Dat kon ook makkelijk. Dus waarom dan niet wat vaker/eerder de ‘zweep’ erover? Niet dat ik mezelf kapot wil rennen, want dat is niet de bedoeling. Maar toch… het blijft interessant om te zien en te ontdekken hoeveel procent nu mentaal is, en hoeveel procent eigenlijk fysiek.

De finish in het stadion is toch wel leuk natuurlijk, hoewel het maar een piepklein stukje is dan tot de finish. Dat zou dan best een heel rondje kunnen zijn eigenlijk. De ondergrond loopt overigens wel heel lekker in zo’n stadion. Dat was me ook al opgevallen toen ik eens op de atletiekbaan liep. Heel anders dan asfalt!

Ik ben tevreden over mijn tijd, 44.38. Ik kan nergens mee vergelijken omdat ik nog niet eerder deze afstand liep. Ik was iets langzamer dan op de 5 en sneller dan op de 10 dus ik neem aan dat het wel goed zit. Volgend jaar maar weer eens proberen!

Gegevens:

* afstand 8 km
* temperatuur 6
* cadans 83 gemiddeld
* HR max 160

rondje in google earth openen

oktober 73 km – 2011 totaal 1.591 km
trailschoes 471 km
kayano 17 211 km
kayano 15 660 km
ds trainer 296 km
ds racers 25 km
salvation 89 km

02.10.2011 – singelloop breda – 5 km

**02.10.2011 – singelloop breda – 5 km**

Gisteren leek het er even op dat ik een rondje met als titel DNS zou krijgen. Na een lunch met enkele sushi kreeg ik namelijk ontzettend pijn in mijn maag. Hardlopen leek even heel ver weg helaas. Maar toen ik vanmorgen wakker werd, voelde ik niets. Dat leek dus wel positief en mijn bordje bonen beviel me ook best. Dan dus maar naar buiten met de hond en al snel wandelde ik lekker buiten en moest ik me uiteindelijk nog redelijk haasten om klaar te zijn voor vertrek richting Breda. Ik had al vaag gehoord dat het druk zou zijn op de route en dat het niet makkelijk zou zijn om lekker door te lopen, maar toen wist ik nog van niets natuurlijk.

Deze keer weer met de trein en dat is toch wel heerlijk ontspannen. Lekker een stukje wandelen richting de start en geen gedoe met parkeren. In Breda aangekomen eerst snel naar het secretariaat om mijn startnummer om te zetten. Dat ging makkelijk en ik kon ook een handdoek ophalen omdat ik ook voor de TTM via voorinschrijving had ingeschreven. Overigens ben ik daar uiteindelijk (een week voor de HM) niet gestart. Wel een handige handdoek overigens.

Daarna wat rondgekeken en richting het startvak gegaan. Daar was het al een drukte van belang en ondanks dat ik redelijk vooraan stond, bleek er aan de voorzijde nog een bedrijvenlopersvak te ontstaan. Mensen moesten ook van achteraf naar voren komen om alsnog daar te starten. Het werd dus een redelijk druk gedoe daar aan de voorkant met gedrang en geduw van mensen die naar voren wilden. Ik schat toch dat er enkele honderden mensen ineens alsnog voor kwamen te staan. Hum. Nodeloos om te schrijven hoe het ging vanaf het startschot. Was Haarlem vorige week al druk aan het begin, dit was echt vreselijk. Trippeltrappel een soort snelwandelen aan het begin en toen ik dan dacht er eindelijk langs te kunnen, liep ik bijna een kindje omver dat daar met zijn vader stond. Nee, deze loop, op deze korte afstand doe ik niet meer.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ik heb voor mijn gevoel prima gelopen. Was onderweg – als ik even snel op mijn Garmin keek – heel tevreden over het tempo. Geen verval, mooie cadans zonder hulp van beatmuziek en aan het einde nog versneld. Had toen nog geen idee wat he effect van de start zou zijn.

Stond dus ook perplex van de eindtijd, want die was ontzettend slecht. Hahaha ik zag pas naderhand dat ik ruim 30 seconden heb verloren op het beginstuk, waar ik echt niet langs die mensen kwam. Ik ben geen echte loper, ben traag, maar dit sloeg echt alles. En als je er dan echt niet langs komt, dan is het toch wel erg zonde van de eindtijd, want dit was niet nodig. Niets aan te doen, ik heb goed gelopen. Ben eigenlijk gewoon simpelweg tevreden.

Na de run weer richting station en met de HSL terug. Dat was ook wel weer een leuke ervaring en lekker snel!

Het was een warme dag, en terugkijkend op alle runs van 2011, kom ik tot de conclusie dat we een prachtige periode achter ons hebben, met hele droge weekenden. Pas als je veel buiten bent, realiseer je je hoe vaak het droog is. Het enige dat ik de afgelopen dagen heb gehoord is dat de zomer zo slecht is geweest. Nou, zeker een andere zomer dan ik meemaakte, want ik vond het prima. Bijna alle runs waren in droog weer! Ook tijdens het lopen buiten heb ik eigenlijk prima weer gehad, soms met een beetje wind, maar eigenlijk met heel weinig regen.

Als 2012 ook zo gaat worden, vind ik het in ieder geval prima.

Gegevens:

* afstand 5 km
* temperatuur 22

rondje in google earth openen

oktober 5 km – 2011 totaal 1.524 km
trailschoes 471 km
kayano 17 211 km
kayano 15 660 km
ds trainer 288 km
ds racers 25 km
salvation 89 km

vooruitblik: Edinburgh – Half marathon – May 27, 2012

Ik vind het altijd tricky om dit soort dingen zo ver van te voren al te plannen en te boeken maar vooruit maar, anders is het straks vol en er zal toch ook getraind moeten worden. Dus dan maar definitief knopen doorgehakt en het niet alleen maar bij een idee gelaten. Ik schreef me dus net in voor de halve marathon in Edinburgh in mei 2012. Ja, dat is maar liefst 8 maanden vanaf nu! De fee is betaald (schok!), de cottage is geboekt. Het enige nadeel is dat alle leuke dingen die we in die omgeving wilden doen nu voor het event moeten plaatsvinden, omdat de periode na 27 mei blijkbaar samenvalt met ‘half term’ vakanties, en alles dus niet alleen peperduur is, maar ook al vol is! We gaan dus uiteindelijk bijna meteen na de marathon weer naar huis. De Gannets en Puffins bekijken en fotograferen wat we zo graag nog eens wilden doen, moet dus maar ervoor. Ben benieuwd hoe het gaat worden allemaal. Een heel ander parcours dan de Robin Hood marathon, vlakker dus dat valt mee.

25.09.2011 – achmea loop – 5 km

**25.09.2011 – achmea loop – 5 km**

Normaal schrijf ik voor een run altijd even op hoe de dag is begonnen en wat ik ervan verwacht, of waar ik op hoop. Dat deed ik deze keer niet. Geen idee waarom niet. Maar van te voren had ik gehoopt op 26.40, maar laat ik vast zeggen dat ik die tijd niet haalde. Ik liep uiteindelijk 27.09 maar ik ben toch niet ontevreden. Het is toevallig precies dezelfde tijd geworden als tijdens de Vlietloop, met dien verstande dat de Vlietloop iets de kort was, en ik dus deze keer wel degelijk wat sneller was. Verder ging het deze keer erg makkelijk en kon ik de laatste 500 meter nog flink versnellen, wat ik anders nooit doe/kan. Alleen ging de een na laatste 500 meter vrij langzaam zag ik in mijn analyses, en ik weet eigenlijk niet waarom.

Maar laat ik bij het begin beginnen. Het was pas drie weken geleden dat ik de Vlietloop deed, en tussendoor liep ik ook de Halve in Nottingham. Ik heb dus niet stilgezeten en wat dat betreft was de verwachting voor een snellere tijd dus nergens op gebaseerd.

Het was een prachtige dag vandaag met een zonnetje en vrij warm. Zo is er altijd wel wat natuurlijk. Vanmorgen eerst lekker gewandeld met de hond en mijn bakje witte bonen gegeten. Ik eet normaal altijd warm in de ochtend, en dat varieert van soep, rijst tot witte bonen. Overigens een prima voedingsmiddel: koolhydraten en geen vet. Bovendien voelt het heerlijk in mijn lichaam, iets warms waar je geen last van hebt tijdens het lopen.

Deze keer gingen we weer eens met de trein, en dat maakt dat het voelt als een schoolreisje, aangezien ik nooit met de trein reis. Dat heeft dus ook wel wat, en naar Haarlem Centrum gaat het op deze manier een stuk sneller.

In Haarlem aangekomen eerst even zoeken waar de grote markt is, maar door de bordjes is dat al snel gevonden

Daarna natuurlijk het vaste ritueel van startnummer ophalen en kijken hoe het er allemaal uitziet, waar het startvak is en hoe de route eigenlijk loopt.

Daarna was het al snel wachten in het startvak en het viel me op hoe ontzettend druk het was en hoe mensen aan het dringen zijn. Hoe dichter je op elkaar staat, hoe langer het duurt voordat je kunt gaan lopen met het gevolg dat je dus pas op de matten gaat starten. In de UK was het een heel lang startvak waar alle ruimte was, zodat je eigenlijk al 400 meter aan het indribbelen was voordat je over de matten ging. Dat duurde in de UK iets meer dan 3 minuten voor duizenden mensen, terwijl ik nu – met deze kleine loop – pas na anderhalve minuut over de streep ging. Dat is natuurlijk heel idioot.

Verder was het door de Zijlstraat ontzettend smal en dat liep dus voor geen meter. Ik heb ergens nog versneld om over de stoep erlangs te kunnen en dat lukte wel, maar kost me veel kracht natuurlijk. De eerste volle kilometer liep ik op een prima snelheid. Het ging uberhaupt prima, en ik verbaasde me weer over de afstand, en hoe je de grenzen verlegt. Na de 21 km lijken 5 kilometertjes dus echt niks.

Het lopen ging toch wel goed eigenlijk, ik zat een beetje te rommelen met de cadans enzo maar ik heb in ieder geval nou eens versneld de laatste 500 meter. Misschien had ik dat eerder moeten doen, het had gekund denk ik. Maar dat zal ik nooit weten. Voor 2011 was dit de laatste 5 km loop. Er staat nog een 8, een 10 en een 15 op het programma en dan is het even voorbij.

Ik ga daarna eerst weer eens serieus met een schema aan de slag en me richten op 2 grotere evenementen in 2012 (HM Edinburgh en de Robin Hood Marathon weer in Nottingham). Natuurlijk wil ik erg graag de 10 km weer in Rotterdam lopen. Omdat ik zoveel runs deed dit jaar, is het makkelijk om er eentje uit te kiezen om te kijken of ik daar nu sneller zal zijn. Dat is het voordeel. Maar ik zal in ieder geval volgend jaar wat beter plannen en toewerken naar een run in plaats van ‘hap-snap’ een runnetje doen zonder serieuze voorbereiding. Dat deed ik immers alleen voor de ladies run in juni en met succes, want daar verbeterde ik echt in 8 weken mijn 10 km tijd.

Wie weet wat 2012 gaat brengen. Ik hoop sneller te worden door de heuveltraining en ik ga rustig door met het opvoeren van de cadans, simpelweg omdat dat nu eenmaal wat minder belasting geeft. Dat ik daar dan weer aan moet wennen (zoals vandaag tijdens de loop), is dan jammer. Op de langere duur werpt het vast zijn vruchten af.

Gegevens:

* afstand 5 km
* temperatuur 21

rondje in google earth openen

september 130 km – 2011 totaal 1.500 km
trailschoes 471 km
kayano 17 211 km
kayano 15 647 km
ds trainer 288 km
ds racers 25 km
salvation 78 km

11.09.2011 – robin hood marathon nottingham

Vandaag was dan de dag van mijn eerste HM. Gekozen voor een HM hier in de UK, mijn lievelingsland. Wist ik veel wat me te wachten stond…..

Vanmorgen vroeg opgestaan en vertrokken richting Nottingham. Het zou een 2 uur durende rit worden maar dat bleek mee te vallen want na 1,5 uur reden we al het gigantische veld op dat dienst deed als een van de parkeerplaatsen. Vroeg aankomen, zou betekenen lastig weer vertrekken bleek aan het einde van de dag, maar dat wisten we toen nog niet natuurlijk.
Na aankomst eerst het shirtje geruild voor een andere maat en eens rond gekeken rond de startvakken. Ik zou starten in groen en dat was snel gevonden. Ook even gekeken naar het laatste stuk van het parcours. Altijd handig om te weten wanneer je er bijna bent. Gelukkig bleek ergens een bord met 400 meter te staan dus dat was bemoedigend.
Het was al aardig warm en van de voorspelling voor regen bleek niets te kloppen. Er stond wel een harde wind, maar dat zou aan het einde van het parcours een stukje wind mee zijn.

Klik voor groot en gallery

Langzaam aan kwamen meer mensen het terrein van de race village op en begon het te lijken op een evenement met veel mensen. Maar hoe anders is het in Nederland waar alles kleiner is en dus voller lijkt. Er liepen hier 16.000 mensen mee, maar zo zag het er zeker niet uit.

Helaas bleken er slechts 2 pacers te zijn, op de 2 uur en de 1.45 uur. Beide natuurlijk niet haalbaar voor me, ook al wilde ik helemaal het begin met de 2 uur pacer meelopen. Overigens heb ik de pacer pas op het laaste moment gesignaleerd in het startvak toen het eenmaal bijna 10 uur was.

Na de eerste verkenning terug naar de auto om me om te kleden en mijn schoenen aan te trekken. Tot mijn verrassing kwamen er ineens Adidas schoenen uit de zak in plaats van de (ook) gele Asics maar bleek in de andere zak gelukkig het paar Kayano 15 te zitten, dus heb ik die gekozen. Dat leek me ook geen gek idee op deze afstand die ik voor de eerste keer zou lopen op onbekend terrein. Snel zou ik immers toch niet zijn.

Op de terugweg naar de race village bleek door bouw werkzaamheden ineens een soort bruggetje gebouwd te zijn met een enge metalen oppervlakte. Hartstikke glad en ik ben al zo’n held (maar niet heus).

Daarna heel rustig wat ingedribbeld en gewandeld maar dat hadden we al de hele tijd eigenlijk gedaan. Het was erg winderig maar het beloofde wel al warm te worden.

Daarna naar het startvak gegaan. Het was opvallend dat er bijna niemand met een waterbelt liep. Dat bleek niet de gewoonte. Er was prima verzorging onderweg maar wat eigen water bij je hebben is toch ook wel fijn.
Voor de start nog even met de 2 uur pacer gesproken en hij vertelde al dat het vrij hilly zou zijn en best zwaar. Hum… zeker voor ons laaglanders.

En dan is kennelijk ergens een startschot gegaan, ergens in de verte. Ik kan de start niet eens zien in mijn vak voor slakken. Maar langzaam aan wandelen we dan toch richting de start en zie ik ineens matten opdoemen. De chip wordt hier om de enkel gedragen maar daar merk je niks van.

Als ik over de matten ga, klik ik de Garmin aan. Zal mij benieuwen. Ik heb de autolap op 4 km gezet, en besluit niet teveel te kijken. Ik haak aan bij de pacer en die loopt in een prima tempo. Alleen…..het is zo ontzettend druk dat de goede man al snel ineens ergens anders loopt omdat er erg veel mensen lopen. Hij kijkt verder niet op of om dus ik richt me op het bordje dat hij in zijn handen houdt en probeer dat tempo aan te houden. Ik voel me goed en heb nergens last van. Het tempo is prima, het lijkt zelfs niet eens snel te gaan. Maar dan doemt ineens al de eerste helling op. Omdat er een enorme slinger mensen voor me loopt, zie ik de slinger ineens omhoog gaan. Oeps. Ik had wel gezien dat er al snel een helling zou zijn richting het kasteel, maar als het dan ineens voor je opdoemt, valt dat een beetje tegen.

Het tempo blijft aardig goed en de eerste lap doe ik op de geplande tijd. Omdat het mijn eerste HM is, en een zwaar terrein zal zijn, doe ik rustig aan. Langzaam wordt het warmer. Ik ben eigenlijk verrast dat er al 4 km opzit. Gek is dat. Als je een 5 km run doet, lijkt 5 km al ver en nu loop ik zonder nadenken al 4 km weg.

Op mijn hoofd klinkt zacht een muziek met een beat in een bepaalde cadans. Ik bedenk dat ik blij ben dat ik de cadans omlaag heb gezet tijdens het inlopen, want dit is gewoon goed te doen zonder kapot te gaan. Wat is er leuk aan een snellere 10 km om vervolgens niet meer te finishen?

De volgende kilometers gaan ook prima. Het tempo is bij de tweede doorkom tijd wel wat gezakt. We draaien een helling op richting park. Onderweg vallen de mensen bij bosjes en dat is niet echt leuk om te zien. Ambulances scheuren langs met gillende sirenes en vlak voor de ingang bij het park ligt ook iemand met een doek om hem heen. Dat is niet echt opwekkend allemaal. Ik snap het wel want ik heb ook best moeite met de heuvels maar neem kleine pasjes en let op mijn ademhaling.

Rond 10 km gaat op mijn dashboard ineens een rood lampje branden: fuel deficit. Ik heb toch echt de hele week goed gegeten en zeker goed gedronken en iedere 4 km heb ik al uit mijn flesjes gedronken. Het flesje dat ik onderweg aannam bij de drinkpost viel niet goed. Lastig. Ik moet nog een heel eind en op deze manier ga ik dat dus niet halen. Waarom doe ik dit eigenlijk? Mensen om me heen die keihard aan het hijgen zijn, casualties langs de weg. Dit is dus het verschil tussen fit en gezond blijkbaar. Weer doemt een helling op. Ik haal het op zich wel maar het gaat niet snel. Dan komt weer een drankpost in zicht. Ik besluit een flesje aan te pakken en dat al wandelend op te drinken. Dat valt dan vast beter en ik heb gewoon vocht nodig om dat waarschuwingslampje op het dashboard weer uit te krijgen. Het wandelen zal immers maar enkele tientallen meters in beslag nemen en meestal geeft dat wel een soort reset. Dat blijkt ook zo te werken en al snel diesel ik weer vrolijk door. Helaas komen er nog een heel aantal hellingen en hellinkjes en vallen die natuurlijk soms wat zwaarder. Maar er wandelen zoveel mensen, dat ik al helemaal trots ben dat ik gewoon op mijn eigen tempo zonder problemen lekker doordiesel. Als laaglander ben ik dit helemaal niet gewend en de rondjes van afgelopen week zetten natuurlijk geen zoden aan de dijk voor nu. Ik lach bijna als ik bedenk dat ik 2 jaar geleden al problemen had met de 3 minuten achter elkaar van Evy Start 2 Run. Hier loop ik dan…… in de UK met een rotzwaar parcours van meer dan 21 kilometer. Iedere volgende HM zal sneller zijn. Toch ben ik verrast als ik op mijn klokje zie dat ik binnen de 2.15 binnen kan komen. Het lampje op het dashboard is uit, dus misschien is het mogelijk.

Dan gaat de zon echt schijnen, zijn we uit het bos en komen er nog wat van die leuke hellingen. Onder deze post staat het hoogteprofiel van de run. Bij de laatste waterpost gaat het lampje weer aan en heb ik echt water nodig. Ik heb dat nog niet eerder gehad tijdens de trainingen, maar misschien is de combinatie van de zon en de hellingen toch best vermoeiend. Ik besluit dus voor het water te gaan en dat kost me tijd. Jammer dan. Als ik S. langs de weg zie staan, zwaai ik vrolijk en hobbel lachend voorbij. Ik hobbel met mijn slakkentempo langs veel mensen dus laatste zal ik echt niet worden.

Dan loop ik ineens langs de rivier en weet ik dat het einde nu echt in zicht is. Ik ga het einde halen! Werkelijk uitlopen en niet vermoeid. Dat is toch wel echt een opsteker, zeker gezien de mensen die wandelen ondanks dat de eindstreep in beeld is. Het bord met de laatste 400 meter doemt op en dan weet ik dat ik straks over het enge bruggetje zal lopen en door de finish zal lopen. Ik ben wel blij dat ik er ben. De Garmin laat 21,4 km zien.

Na de finish wordt bij iedereen meteen de chip van de enkel verwijderd en worden de medailles uitgereikt en foliedekens om afkoeling te voorkomen want er staat een keiharde wind. Ik ben ook totaal bezweet dus ben blij met de folie. Ik drink 2 flesjes leeg en dat doet me goed.

Daarna gaan we de medaille laten graveren bij een ouder stelletje dat dit met de hand in huisvlijt zit te doen met een handmachine.

Ze snappen niets van mijn 1e HM regel die ik er ook op wil hebben en uiteindelijk wordt dat 1st HM. Ook best. De tijd wordt weergegeven met streepjes ertussen zodat het net een datum lijkt maar what te heck. Ik ben er, en het voelt alsof ik de medaille verdiend heb.

Langzaam wandelen we naar de auto terug en na een tijdje kunnen we dan het grote veld afrijden. We gaan nog even naar een winkelcentrum vlakbij Nottingham en daarna gaan we richting het huisje. Het zit erop. Ik ben tevreden over deze eerste poging waarbij ik bewust gekozen heb onderweg om het tempo te laten zakken, vanwege het waarschuwingslampje dat af en toe opflikkerde, het parcours en het feit dat mensen toch wel bij bosjes neervielen om me heen. Dat zou mij toch echt niet gebeuren. Het is maar een spelletje. Bij het tanken en omkleden bij de Shell praat ik toevallig nog met een deelnemer van 60 jaar (met meerdere marathons en halve achter de rug) die vertelde dat hij het zwaar had gevonden en 15 minuten had gelegen om bij te komen. Dat lijkt me toch niet gezond en ik ben dus echt blij dat ik het zo gedaan heb. Volgens mij zit er op een vlakkere HM echt wel een goede tijd in, zelfs voor mij in mijn onervarenheid. Ben benieuwd wat ik er volgend jaar in Nederland van terecht breng, zeker na de wintertraining in de heuvels.

Op naar het volgende rondje.

Gegevens:

* afstand 21,4 km
* temperatuur 20
* HR max 160

rondje in google earth openen

september 68 km – 2011 totaal 1.438 km
trailschoes 451 km
kayano 17 211 km
kayano 15 617 km
ds trainer 273 km
ds racers 25 km
salvation 78 km

04.09.2011 – vlietloop – 5 km

Vandaag een testrun voor de HM van volgende week. Een tempoloopje volgens het schema dus. Ik had me ingeschreven voor de TTM (Tilburg – 10 km) maar toen wist ik nog niet dat ik volgende week een HM zou doen. Volgens het schema van Klaas Lok zou de 10 km een prima test zijn voor een HM, maar niet voor mij. Dat is gewoon teveel en zeker op dit moment nu ik zo ontzettend uit conditie ben. Die 5 km voor vandaag lijken me al ruim voldoende. En de tijd? Ik heb geen idee, ik geloof momenteel bijna alles. Interval ging prima van de week, de loop eergisteren ging voor geen meter. Dus wie zal het zeggen. Volgens de weegschaal vanmorgen mag ik wat extra meedragen dus dat werkt ook niet zo mee. Nee, ik schreef al eerder deze week dat het roer weer echt even om moet, wil er van fatsoenlijk lopen nog iets terecht komen. Gelukkig komen nog o.a. de 7-hills, de bruggenloop en meer leuke test momenten.

Voor straks maar eens afwachten wat de tijd gaat worden. Waar ik ‘tevreden’ mee zou zijn? Gezien mijn slechte prestaties tijdens de trainingsrondjes, het extra gewicht en mijn slechte conditie…. 27.30. Of dat nu haalbaar is? Geen idee. De 26 nog wat en zelfs 25 nog wat van enkele weken geleden zijn even ver weg…..

Wordt dus vanmiddag vervolgd…

update na de run

Niet helemaal ontevreden gelukkig. Eindtijd net boven de 27 minuten. Het was prima weer, beetje benauwd en vochtig maar niet erg warm. Ik vond de route erg druk, en een hele groep over een stoep laten rennen waar je dan bijna tegen een lantaarnpaal botst als je wilt inhalen is ook geen goed idee. Het was een route met een keerpunt en daar ging het ook bijna mis met mensen die terug kwamen en mensen die heen moesten. Wat dat betreft niet fijn. Ik kan er dan helemaal niks van omdat je tempo moet minderen en weer vaart moet maken, en ik ben al niet zo’n snelle dus als mijn tempo er eenmaal uitgaat…. Ik heb gelopen met een cadans muziek op en dat is op zich best prettig.

Gezien de HM van volgende week niet helemaal ‘voluit’ gegaan (whatever that may be) en alleen geprobeerd bij het allerlaatste stukje te versnellen voor de finish.

Leuk was dat mijn zus en haar vriend ineens langs de route stonden te zwaaien met een een of ander ding. Dat was een verrassing. Ik was wel blij dat ik ze zag!
Nu dus de laatste week voor de HM. Zal mij benieuwen….. Eerst eens kijken of die weegschaal nog een beetje een ander getalletje kan laten zien.

Klik voor groot en gallery

Gegevens:

* totale afstand 5 km
* temp 20
* HR max 163
* finish tijd 27.07

rondje in google earth openen

september 24 km – 2011 totaal 1.394 km
trailschoes 435 km
kayano 17 211 km
kayano 15 590 km
ds trainer 273 km
ds racers 25 km
salvation 78 km

vooruitblik: Robin Hood halve Marathon – Nottingham 2

Eind mei heb ik me ingeschreven voor de Robin Hood Marathon in Nottingham. Toen leek het een leuk idee. Wist ik veel dat ik op dit moment helemaal niet zo’n beste conditie zou hebben? En dat ik in de tussentijd een valpartij zou hebben waar ik nu nog last van heb (of beter gezegd nu ineens last van heb)?
Hoewel ik op Terschelling een rondje van 17 km en een rondje van 22 km liep zonder problemen, gaat het toch niet echt soepeltjes, merkte ik gisteren weer. Het wisselt momenteel (te) veel van dag tot dag geloof ik.

Maar goed, volgend weekend is het dan inmiddels zo ver. Mijn eerste Halve Marathon. Goed gekozen…. met een heuvelachtig terrein. Niet zo handig dus. Ik begrijp nu wel dat er ook een pacer groep met een eindtijd van 2.16 uur gaat vertrekken. Ik weet nog steeds niet of ik nou ga vertrekken in de 2.00 uur groep of niet. Ik had gedacht dat het qua tempo zou moeten kunnen, en dat ik eventueel kan afzakken. Mocht ik worden ingehaald door de 2.16 uur groep, dan weet ik dus dat het echt helemaal verkeerd gaat. Maar misschien verschijnt er volgende week wel een berichtje dat ik er 2.30 over heb gedaan ofzo. Wie zal het zeggen.

Volgend jaar wil ik in ieder geval een vlakk HM doen, waarvoor ik ook beter ga trainen. Nu eerst dan maar morgen een testrun en dan volgende week de eerste HM. Altijd een ervaring lijkt me, en in ieder geval een prachtige duurloop op een mooie plaats! En zo wil ik het ook gaan bekijken.

13.08.2011 – runnersworld loop – 10 km

**13.08.2011 – runnersworld loop – 10 km**

Vanavond dan weer een testrun voor de HM. Deze was echt gepland, maar de training liet te wensen over. Vanavond is weer iemand zo aardig om haas te zijn. In de UK noemen ze dat pacers. Nou denk ik dat ik de enige ben die met een ‘echte’ pacer loop…. Namelijk een Medtronic pacemaker!

Ik ben benieuwd of ik sneller ben dan dinsdag. Wordt vervolgd…..

na de run

Het rondje zit erop. Het heeft niet voor niets 2 dagen geduurd voordat er eindelijk eens wat tekst verscheen. Wat een waardeloos gebeuren zeg. Ik kwam echt totaal niet vooruit. Mijn tempo lag onder een gewoon trainingsrondje, terwijl ik het gevoel had dat het sneller ging/dat ik ‘hard moest werken’. Raar is dat toch. Misschien te snel achter elkaar, en de voorbereiding met een paar dagen Brugge was ook niet echt optimaal. Geeft op zich niets, het is een goede les. Alleen niet echt een opsteker voor de HM met dit tempo.

Inmiddels – als ik dit schrijf – is het al maandag, dus ik ga vanmiddag gewoon een heel rustig (kort) rondje lopen en dan woensdag weer een interval training. Komende week ga ik trainen op Terschelling. Lopen, fietsen en zwemmen. O ja.. en slapen want dat lijkt me ook geen gekke voorbereiding.

Overigens was het verder best leuk. Een beetje (te) ver weg (zeker gezien het resultaat) en de ronde zelf was nou niet echt fraai. Bij aankomst ontmoetten we I. die via het CnR forum een haas had geregeld. Al snel maakten we dus ook kennis met G. een jonge – snelle – loper die geblesseerd was geweest. Arme stakker, uiteindelijk eindigde hij als laatste man doordat hij een slak mee op sleeptouw moest nemen. Onderweg klonk dan ook een keer ‘niet zo relaxed G.’….. en een verbaasde verkeersregelaar die uiteindelijk doorhad dat G. zo langzaam liep omdat hij met mij meeliep….. Verder nog wat andere lopers van het forum en dat is wel leuk.

Helaas regende het gestaag door en voordat het startschot geklonken had, was ik doornat. Lekkere natte (zware) schoenen dus en een natte tight. Gelukkig had ik Garmina ingepakt in een zakje, dus die deed het verder prima. De start was overigens 400 meter van de kantine/finish en dat zorgde ervoor dat we nog even moesten joggen richting start. Dat had wel iets eerder gekund, ik had het eigenlijk niet zo in de gaten dat het allemaal zo geregeld was. Zo ging het dus bij de finish ook weer verkeerd, want we stopten bij de eerste matten, terwijl de tijd pas gestopt werd na doorkomst over de tweede matten. Nee, het was niet echt mijn dag dat was wel duidelijk.

Op naar de volgende loop. Niet teveel willen, niet alles tegelijk. Ben nog maar een beginnende loper en dat moet ik dan maar onthouden. Ik vind het nog steeds moeilijk om te doseren, maar ook om ‘alles te geven’. Aan de ene kant is het gevoel van ‘het is maar een spelletje’ aan de andere kant toch het ‘willen’. Komt vanzelf neem ik aan. De eerste loop is immers pas 4 maanden geleden dus komt tijd, komt raad.

Deze loop moet ik verder qua resultaat maar snel vergeten. Als je vertrekt met een streeftijd van 55 minuten (maar 56 zou ook goed zijn geweest) en je eindigt op 58+…. mwah. Bedankt G. voor jouw geduld bij het hazen. Jammer dat we niet sneller waren, maar het lag helemaal aan mij.

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 10 km
* temp 15 C – regen
* HR max 165 bpm

rondje in google earth openen

augustus 30 km – 2011 totaal 1.270 km
trailschoes 435 km
kayano 17 211 km
kayano 15 514 km
ds trainer 225 km
ds racers 25 km
salvation 78 km

09.08.2011 – ronde van west – 10 km

** 09.08.2011 – ronde van west – 10 km**

Vandaag in de avond een rondje van 10 km gelopen met P. van het CnR forum. Bijna liepen we elkaar mis, omdat P. geen telefoon bij zich had, en hij op zoek was naar… een man! Uiteindelijk bij de inschrijving gevraagd naar het nummer en toen hebben we elkaar alsnog gevonden gelukkig. Ik was net aan het dubben of ik wel zou gaan lopen of niet, en had mijn mp3 spelertje voor een muziekje maar vast tevoorschijn gehaald. Het was wel grappig om elkaar dan alsnog te vinden. Volgens mij was P. hartstikke verrast/verbaasd toen ik ineens geen man bleek te zijn. Hij stond op de trap op de uitkijk en keek wat verbaasd naar die vrouw die naar hem stond te zwaaien. Sorry P.!

Het was de bedoeling eigenlijk om de loop in 55 minuten te doen, maar uiteindelijk werd het toch een andere tijd. Het werd uiteindelijk 56.36, precies dezelfde tijd als in Rotterdam tijdens de Ladies Run op 19 juni. Het was een beetje rare run. Ik verloor al binnen de eerste kilometer een flesje van de nieuwe Nathan drinkbelt. Ondertussen scheurde mijn startnummer op twee plaatsen van mijn shirt door de belt en was ik dus bang dat ik helemal niet met nummer zou eindigen. Allemaal erg handig dus (not).

Het was eigenlijk een vrij saaie route, die afgezien van een paar lusjes niet meer was dan een ‘heen-en-weertje’ over wat viaductjes. Hoewel er aardig wat wind stond, hadden we daar eigenlijk geen last van. En mooi is het daar in ieder geval niet!

Ik vond het wel leuk om met P. te lopen, hoewel het tempo er wel aardig uitging. Geen idee of P. nu dacht dat ik niet sneller kon of niet. Dat doet er ook niet echt toe, want het was gewoon een lekker loopje. Ik maak altijd al wat lawaai qua ademen dus als dat leidend was voor hem, dan kan ik me er wel iets bij voorstellen dat het tempo omlaag ging In ieder geval zijn we niet ineens boven het uur uitgekomen ofzo en dat is al helemaal niet verkeerd met mijn voorliggende 2 weken van weinig slaap, vakantie en wat minder trainen. Ik was erg blij met P. als haas.

Ik ga zaterdag weer een ronde lopen en aan de hand daarvan (en vandaag) ga ik de laatste weken er nog even tegenaan voor de HM in september. Het was in ieder geval weer een fijne trainingsronde met een 10 km aaneengesloten lopen. Bedankt P. ik had in mijn uppie vast langzamer gelopen!

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 10 km
* temp 15 C
* HR max 160 bpm

rondje in google earth openen

augustus 20 km – 2011 totaal 1.260 km
trailschoes 435 km
kayano 17 211 km
kayano 15 514 km
ds trainer 215 km
ds racers 25 km
salvation 78 km

10.07.2011 – heldenrace – 6 km

**10.07.2011 – heldenrace – 6 km**

Vandaag is de heldenrace. Een run voor het goede doel en ik zal lopen voor de Hersenstichting. Meer dan 35 donaties kwamen binnen en totaal werd maar liefst 850 bijeen gebracht! Daar ben ik natuurlijk beretrots op. Het grappige is dat ik eind maart besloot om deze loop te gaan doen voor het goede doel. Daarvoor had ik nog nooit een georganiseerde loop gedaan. Dit zou ook de enige blijven (dacht ik toen). Totdat ik op 10 april bij toeval mee kon doen met de 10 km in Rotterdam tijdens de marathon en vanaf dat moment heb ik het virus te pakken. Een run doen is dus inmiddels al helemaal niet meer ‘bijzonder’ want ik liep al enkele keren de 10 km en ook de 5 km. Wat deze loop bijzonder maakt, is het feit dat ik met iedere kilometer ruim 140 euro binnenhaal voor de hersenstichting. Iedere keer als ik het kilometer piepje van de Garmin hoor, zal ik daar dus aan denken. Als dat geen motiverende gedachte is, dan weet ik het ook niet meer.

Omdat ik inmiddels aan het trainen ben voor de Halve Marathon in Nottingham, zal ik de run van vandaag toch maar gebruiken als tempoloop training want dat past het beste in het schema van deze week. Er is immers geen wedstrijd aan de loop verbonden, dus ik kan de run zo doen als ik zou willen. Er is zelfs geen tijdregistratie dus ik zal het moeten hebben van mijn eigen tijd van de Garmin. Ik ga proberen te lopen in 33 minuten. Dat zou makkelijk moeten kunnen en het is vooral een kwestie van netjes de energie verdelen. Een goede oefening dus!

Wordt vervolgd later op de dag!

update na de loop

Nou, het is achter de rug……. Allereerst was de organisatie veel beter dan gedacht. De communicatie naar de deelnemers was namelijk helemaal niet echt goed van te voren, dus ik was erg benieuwd hoe de dag zou gaan. Het was makkelijk te vinden en er was voldoende parkeermogelijkheid. Gelukkig was het mooi weer, en dat werkt allemaal mee voor een geslaagde dag.

Rond 10 uur begon de warming up en daar deden vrij veel mensen aan mee tot mijn verrassing. Daarna was een flash mob maar ik heb geen idee wat daar nou de bedoeling van was eerlijk gezegd (zie video). Maar goed, altijd leuk. Er was geen tijdregistratie dus ik moest het hebben van mijn Garmin. Volgende keer moeten ze dat eigenlijk wel doen denk ik.
Minpuntje was het feit dat er maar 3 plees beschikbaar waren. Dat is toch wat weinig voor 300 lopers en aanhang. Er waren wel meer plees, maar daar zat een stevig slot op!

Jammer genoeg – en dat bracht mijn humeur tot onder het vriespunt wat in schril contrast stond met de werkelijke temperatuur – verloor ik vlak voor de start een oorbel. Ik was aan het rommelen met mijn bril en elastiekje voor mijn haar en ondanks dat ik zeker wist dat de oorbel op die plek op de grond gevallen was, konden we het dingetje niet meer terugvinden. Het was wel opvallend dat een aantal mensen kwam helpen zoeken. Maar zonder resultaat dus. Ik had daarna weinig zin meer in mijn loopje eigenlijk.

Maar goed, ik heb me maar naar het startvak begeven en om 10.30 startte de loop. Lekker door het bos, er zouden twee rondjes van 3 km zijn. Jammer genoeg bleek het achteraf toch uiteindelijk 6,5 km te zijn. Na 4 kilometer had ik er aardig genoeg van. Geen idee waarom, misschien mentaal, een beetje vermoeidheid, een beetje de warmte of iets anders. Het tempo was er aardig uit in ieder geval. Maar net op het moment dat ik – wat ik nooit eerder deed natuurlijk – dacht dat ik wel even zou gaan wandelen, stopte er iemand voor me die ging wandelen. Dus moedigde ik de goede man aan en zei dat hij mee moest lopen. Dat deed hij en al snel liep hij weer even voor me uit om vervolgens weer te stoppen. Dit herhaalde zich drie keer en al die tijd zat ik die kerel aan te moedigen om mee te lopen (rustig aan…. nou inderdaad rustig aan…..). Dat gaf mij weer een beetje een zetje want stoppen kon nu natuurlijk niet meer. Alleen klopte mijn ‘kom op nog 5oo meter’ woorden dus totaal niet, want dat was nog een kilometer. Maar goed, de finish kwam dan toch in zicht en was de run ten einde. Ik was moe en wilde ook echt even de schaduw in. Heel vreemd, want normaal heb ik na een loopje nergens last van. Uiteindelijk 1 minuutje langer dan gepland en in 34 minuten dan gelopen. Niets aan te doen. Het was ontzettend leuk dat er – naast mijn trouwe coach S. – supporters bij de finish stonden!

Anyway, ik heb maar liefst 850 euro bij elkaar gelopen dank zij alle donaties! Alle donateurs hebben inmiddels een verslagje gekregen met foto’s en de film.

klik voor groot