Vandaag ga ik zonder de wafjes op stap. Ik wandel eerst uitgebreid met ze een rondje door het bos, geef Fleur te eten en vertrek daarna voor mijn eigen run. Fleur blijft deze keer in de keuken en ik ben benieuwd of ze zich samen weer netjes gedragen. Eigenlijk zou ze wel in de kennel kunnen om te oefenen want het is prima weer. Ziva is immers gewend om alleen te zijn en het is wel handig als Fleur ook in de kennel zou kunnen zijn gedurende korte tijd. Komende tijd maar weer eens proberen als ik even weg ben. Ik loop eerst de Brandsweg af en steek over. Vandaag heb ik weer een dun extra zooltje in mijn linkerschoen gedaan. Ik bedacht ineens dat ik nieuwe schoenen in gebruik heb genomen een paar weken geleden zonder het extra zooltje links. Dat is niet meer nodig voor de vaatkluwen omdat de schoenen allemaal zachter zijn geworden maar voor mijn beenlengte verschil zou het net wel eens uit kunnen maken misschien.

Ik hobbel vrolijk door en loop 1000-tjes. Dat gaat op zich niet slecht en mijn heup voelt ook best goed. Aan het einde van de weg zie ik twee Buizerds heel dichtbij in het veld zitten. Prachtig zijn ze! Vanwege de wind besluit ik rechtsaf te slaan omdat ik dan niet teveel tegenwind zal hebben. Ik hobbel parallel aan het water en twijfel even over een langere route achter de keukenboer langs maar zie er toch van af. Volgens mij is het veel verder dan ik denk en nu blijft het leuk en goed te doen en de afstand is ook prima zo.

klik voor groot

Ik loop langs de milkdrive en moet altijd weer lachen om dat bord. Ik haalde er nog nooit melk en moet het misschien toch eens doen. Ook de eieren komen nog van AH en dat is eigenlijk heel dom natuurlijk. Volgende keer een keer proberen. De route schiet al aardig op en ik ben tevreden. Ik voel eigenlijk weinig vandaag dus misschien werkt het zooltje toch wel mee.

klik voor groot

Als ik langs de bomenkwekerij loop aan de harderwijkerweg komt Dick net aangereden met een aanhanger vol coniferen. Ik zwaai en hij zwaait terug. Binnenkort komen er weer 3 bomen van hem naar ons toe. Tijdens het lopen mijmer ik over de tuin. Hebben we toch een fout gemaakt met die lage bomen achter het zwembad? Ik kijk om me heen naar alles wat er in de tuinen staat. Hoogstam is wel erg hoog en duurt jaren voordat het een hoogte bereikt. De Malus van de Kijktuinen dan? Ik weet het niet maar wat ik wel weet is dat ik alweer door het bos hobbel op weg naar huis. Nu gaat het snel en na 13.5 km klok ik af en sta ik weer voor de deur. Prima loopje.

gegevens:

* 13,5 km
* 5 graden

maart 31 km – 2019 totaal 346 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag vertrek ik weer voor een rondje met beide dames. Intussen is weer een dag voorbij gegaan dat ik wel op pad ging om te lopen maar uiteindelijk niet meer gegaan ben. Maar vandaag dan alsnog op pad. Inmiddels gaat het alweer wat beter qua lopen met Fleur dus ik ben benieuwd. Ik heb een nieuw tuigje gekocht op de beurs van de hondenshow waar ik met haar was. Dat ging overigens qua resultaat niet heel goed maar ik was wel tevreden over haar gedrag eigenlijk. Zeker omdat ik ruim 45 minuten tuigjes heb gepast met haar. Dat vond ze allemaal prima kennelijk en ik kwam thuis met een mooi Hunter tuigje voor haar dat goed lijkt te passen. Dat tuigje gebruik ik dus vandaag voor ons rondje en ik ben benieuwd. Dit tuigje heeft een brede voorband over de borst in plaats van een band tussen de poten tegen het borstbeen. Het voelt allemaal heel zacht en het lijkt goed te passen. Kom maar op met die run dan! Ik klik de zwarte band met elastiek aan en daar gaan we. Grappig genoeg loopt ze nu vrij netjes mee over de oprit en trekt me niet ondersteboven. Al snel zijn we op pad voor ons rondje. Ik kies weer hetzelfde pad maar maar ergens een andere bocht omdat ik haar ‘ga door’ en ‘linksaf’ en ‘rechtsaf’ wil leren. Dat gaat eigenlijk allemaal prima. Omdat we tamelijk snel doorgelopen hebben, knoop ik er een lusje aan vast om wat dingen te proberen maar dat lijkt allemaal wat teveel van het goede. Eerst maar eens verder oefenen met gewoon doorlopen zonder snuffelen of stoppen en daarna pas andere dingen gaan proberen.

Ik breng haar thuis, maak haar schoon en geef haar te eten. Daarna gaan S. en ik op pad met woefje. Die heeft er duidelijk ook wel zin in. We lopen niet de lange route aan de overkant omdat het allemaal best aardig optelt op deze manier en na 17.5 km staan we weer voor de deur. Beide dames blij en ik ook lekker gelopen. Het wordt nog wel wat denk ik. Helaas hebben we gek genoeg geen enkele foto van deze run!

gegevens:

* 17,5 km
* 10 graden

maart 18 km – 2019 totaal 333 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag wandelen we eerst met de wafjes. Ik heb een paar dagen niet gelopen want we hebben 23 en 24 februari een fietstocht naar Eemnes gemaakt met beide dames. Het is hartstikke mooi weer eigenlijk hoewel het op zich fris aanvoelt. Maar de zon is fijn. Na de wandeling gaan S. en ik op pad voor een rondje. Omdat het lopen deze keer eindelijk goed gaat qua pijn in mijn heup, besluiten we een andere route te kiezen. We gaan bij Droomparken niet linksaf weer terug naar huis maar lopen door richting Bloemkampen, een natuurgebied waar S. nog nooit is geweest en ik een ijsvogeltje zag voordat we het huis gekocht hebben.

klik voor groot

Dat is dus alweer even geleden. Ik liep daar toen vanaf het Apollo hotel en was helemaal blij met mijn vondst. Nu hobbelen we eerst over het fietspad waar het ook leuk lopen is overigens. Daarna slaan we linksaf het natuurgebiedje in. Ook hier is enorm gekapt en het ziet er wat treurig uit. Voor dunne stammetjes is met een enorme machine een breed dunningspad gemaakt. Dat had wel met de hand gekund lijkt me. Maar goed we hobbelen vrolijk door. Alles is al gebeurd natuurlijk. Het watertje stroomt gelukkig wel maar een ijsvogeltje zien we niet. Al snel zijn we weer op de Beekweg en lopen we richting de Harderwijkerweg. Ik vraag me tijdens het lopen af waar ik uit zou komen als ik rechtdoor zou lopen in plaats van de Beekweg te nemen maar nu zie ik op de kaart dat ik dan op de Killenbeekweg uitkom en ik weet ook waar, want je komt in de bocht uit waar ik vaak loop en me dan afvraag waar ik uit zal komen als ik het pad neem met het richting bordje. Dat weet ik dus nu. Misschien kan ik daar wel iets mee als route. We hobbelen over de Beekweg en kijken naar de twee huizen die daar staan. Daar zouden we wel op gevallen zijn eigenlijk want het is heerlijk rustig en je kan er ook direct vanuit het huis gaan wandelen. Verderop kiezen we even voor een opengesteld landgoed maar dat blijkt alleen naar huizen te leiden en brengt ons dus verder nergens. Weer wat geleerd want ik heb altijd gedacht dat je daarmee richting het Koetshuis kon lopen maar dat is dus niet zo. We lopen via het terrein van het Apollohotel verder en komen zo al snel op het paadje tussen de weilanden door richting de Zandhuisweg. Grappig genoeg lopen we zo dus weinig langs de weg en maken er een mooie route van. Na 15 km staan we weer voor de deur. Dit was een leuk loopje en ik ben blij dat het nu met de heup zo goed gaat dat ik ook gewoon een andere route kan kiezen. Op naar de volgende!

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* 2 graden

februari 149 km – 2019 totaal 315 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Morgen en overmorgen zitten we op de fiets. We gaan richting Eemnes fietsen en slapen in de Witte Bergen waar we mijn ouders treffen voor het ontbijt op zondag. Het wordt morgen geweldig mooi weer met veel zon en een idioot hoge temperatuur. Ik wandel eerst met de dames en ga daarna met Fleur op pad voor het eerste rondje. Het rondje is een 6 km rondje tot huis en dat gaat vandaag best goed. Ik geloof dat ze langzaam gaat snappen wat de bedoeling is. Tweemaal moet ik even stoppen en haar weer in het gareel krijgen zodat ze snapt dat ze vooruit moet. Maar het gaat best goed en met 6.50 min/km klok ik de 6 km ronde af. Voor een rondje met een hond offroad is dat helemaal niet zo slecht. Daarna vertrekken S en ik voor een rondje met wafje. Dat vindt ze allemaal leuk gelukkig en bij mij gaat het redelijk ook al ben ik wel moe na het rondje met Fleur. Na 14 km staan we weer voor de deur.

klik voor groot

gegevens:

* 14 km
* 8 graden

februari 134 km – 2019 totaal 300 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag ga ik voor een rondje met Fleurtje lopen. Ik wandel eerst 3 km met beide dames en vertrek daarna voor mijn run. Ik ben benieuwd of het off road stukje nu beter gaat dan de vorige keer. Ik denk dat we er wel komen maar ik moet zelf ook bedenken hoe ik nu precies moet gaan trainen met hardlopen met Fleur. Ze is totaal anders dan Ziva. Ook zal ik haar aan moeten leren aan de riem mee te lopen omdat je hier nu eenmaal eigenlijk overal aan de riem moet lopen met honden. Dus opnieuw beginnen is helemaal niet zo gek. Maar op welke manier? Zoals Ziva netjes links van me met slappe riem? Of toch gebruik maken van het feit dat Fleur kan trekken en voor me uit kan lopen? Maar hoe dan en hoe leer ik haar de commando’s aan die dan ook handig zijn? En hoe bepaal ik dan het tempo? En hoe moet ik haar leren dat ze ook wel eens netjes links moet lopen? Al mijn onzekerheid maakt dat het niet echt duidelijk(er) wordt voor haar dus ik moet wel snel mijn mind opmaken hoe we dit gaan doen anders wordt het niks. Het rondje van 6 km gaat in ieder geval vandaag op 7.30 min/km

klik voor groot

gegevens:

* 9,5 km
* 8 graden

februari 120 km – 2019 totaal 286 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Gisteren had ik een rustdag en deed ik oefeningen voor mijn heup/bil. Ik heb nog steeds geen idee wat er nou aan de hand is. Het voelt op zich wel beter en ik kan mijn rechtervoet weer beter naar voren brengen, maar goed is het nog steeds niet. Maar vandaag ga ik op pad voor een rondje met Fleur en met Ziva. Ziva heeft al een kort rondje gedaan met S. vanmorgen vroeg en ik zie op het briefje dat ze toen alles gedaan heeft. Daarom vertrek ik dus eerst met Fleur voor een poep en pies rondje. Daarna ga ik weer naar binnen en maak me klaar voor vertrek. Ondertussen wacht Fleur braaf op de mat bij de deur totdat ik klaar ben. Dat is toch wel erg goed al voor een wilde jonge hond. Ik had mijn nieuwe heupgordel al onder mijn broek aan maar kom tot de ontdekking dat het geval natuurlijk over mijn shirt en giletje moet dus trek ik het weer opnieuw aan en bevestig ook het zakje met de koekjes voor Fleur onderweg aan de riem. Het zit prima overigens maar ik heb geen idee hoe het moet als ik mijn ren rokje straks aan zal hebben. Daar moet ik dus nog even naar kijken. Ik doe Fleur haar tuigje om en lijn de meeverende riem aan. Eigenlijk is dat een veel te zwaar ding dus misschien moet ik daar ook eens naar kijken. Er hoort ook een riem bij het heupgordeltje maar omdat ik er al eentje had, keek ik daar niet naar. Maar voor nu is het prima. Ik ben benieuwd of het anders loopt. De druk zit in ieder geval niet meer op de onderrug dus dat is echt veel beter. Misschien hielp dat ook niet zo mee voor mijn heup/bil. De sleutel past mooi in het zakje achterop dus dat zit ook prima. Ik denk dat er nog wel iets bij kan overigens maar ik heb er nu alleen de sleutel in.

We gaan weer rechtsaf en niet alleen over de weg zoals we eerder deden. Ik ben benieuwd of ik Fleur kan leren soms voor me uit en soms naast me te lopen tijdens het hardlopen. Op smalle paden was het met Ziva altijd lastig om goed te lopen omdat we samen niet altijd op het pad passen. Als een hond voor je uit loopt, gaat het altijd goed natuurlijk. Maar dan moet je dus wel samen leren lopen zodat Fleur altijd rechtdoor blijft lopen en ik niet ineens over haar struikel als ze ineens stilstaat. Snuffelen en klooien is er dus niet bij, voorwaarts is het enige dat kan tijdens ons rondje. Vandaar dat ik dus ook apart ga wandelen voor plassen en poepen zodat het tuigje echt blijft om mee hard te lopen. Anders gaat ze het nooit snappen natuurlijk. Het eerste stuk gaat prima eigenlijk. Het loopt een stuk beter dan die rare flexibele heupbelt. Als Fleur netjes naast me loopt is de riem erg zwaar en slingert tegen mijn benen. Loopt ze voor me uit, dan is het echt heerlijk om zo te lopen. Fleur trekt dan natuurlijk wel iets maar niet idioot hard, de lijn staat gewoon net gespannen. Ik zeg dus vanaf nu ‘vóór’ als ze voor me moet lopen. Daar snapt ze natuurlijk nog niks van maar uiteindelijk komt dat vanzelf met veel herhaling. Ook voer ik linksaf en rechtsaf in en ook dat zal ze uiteindelijk gaan snappen neem ik aan. Voor het naast me lopen moet ik even nadenken, misschien iets als ‘langs’ ofzo want ‘naast’ is al een bestaand commando. We hobbelen rustig voort eerst over het fietspad en daarna een offroad pad weer terug en tot slot via de heide weer terug naar de zandverstuiving. Het looprondje is precies 6 km en dat is eigenlijk een beetje te lang. Maar het gaat gelukkig prima dus nu eerst even slapen! Ik breng haar terug, geef haar eten en leg haar in de bench voor wat rust. Nu met Ziva op stap!

Ziva is vrolijk en blij en ook wij doen eerst samen een heel kort pies en plas rondje. Ziva loopt natuurlijk altijd los dus die kan gewoon plassen en snuffelen. Voor Fleur is het belangrijker dat ze eerst alles gedaan heeft omdat zij alleen maar ‘mag’ lopen met me. Na het rondje steken we het spoor over en lopen het bos in. Wij nemen samen een andere route en slaan linksaf het Willembos in. Daar hobbelen we een relatief korte route door het bos samen en staan na ruim 6 km ook weer bij de deur. Het rondje met Fleur ging echt een stukje sneller dan met Ziva zie ik op mijn klokje. Ik liep in bijna dezelfde tijd een kilometer verder met Fleurtje.

Ik geef nog even de eekhoorns en de vogeltjes eten en geniet van het zonnetje in de tuin. Het is echt prachtig weer. Helaas geen foto’s omdat mijn mobiel kapot is. Volgende keer neem ik toch mijn fototoestel mee want nu heb ik geen foto van beide dames in het zonnetje.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 14 km
* 3 graden

februari 111 km – 2019 totaal 276 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag gaan S. en ik samen op pad. De hondjes blijven lekker thuis want ik heb afgelopen donderdag met ze gelopen en dat lijkt me wel weer even genoeg. We wandelen dus eerst even met de honden en gaan daarna richting het Veluwemeer. Ik kies voor 1000-tjes en dat loopt op zich wel aardig. Mijn heup/bil doet nog steeds pijn. Als we bij de kruising komen zou ik ook graag een andere route kiezen maar ik kan gewoon niet zo lang over de harde weg lopen nu. Veel te pijnlijk en vervelend. Ik kan mijn voet niet goed naar voren brengen en dus kan je ook niet vrij lopen. Zo irritant. Dit moet echt snel over zijn nu. We lopen dus de Brandsweg af, slaan linksaf en daarna weer linksaf. Een simpel vierkantje dus maar er is genoeg te zien. De opkomende crocusjes, de ganzen in het veld en de jagers op de weilanden. We schrikken ons rot als we knallen horen uit een richting die we niet verwacht hadden. Voor S. is het laatste stuk redelijk nieuw want we lopen of fietsen eigenlijk nooit die route. Zo zien we het dierenpension waar gebouwd wordt en een mooi nieuw huis met glazen serre. We steken de Harderwijkerweg over en kijken naar de nieuwbouw bij een plannetje waar ik naar grond keek als belegging. De vrijstaande huizen zijn groot maar hebben totaal geen tuin. Bovendien staan we ook nog eens boven op elkaar. Onbegrijpelijk voor deze omgeving. Na ruim 10 km zijn we weer thuis. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 2 graden

februari 97 km – 2019 totaal 262 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag ga ik weer eens lopen met beide dames. Eerst met Fleur en daarna met Ziva. Omdat ik wel benieuwd ben hoe Fleur het eigenlijk offroad doet, kies ik voor een rondje richting de zandverstuiving en door het bos en over de heide. Ik doe een extra riempje om haar hals en gebruik het tuigje van Ziva weer. Ze knapt er bijna uit maar een tuigje aanschaffen is lastig online dus dan moet je eigenlijk ergens passen. Met woefje hebben we het tuigje destijds in de UK gepast bij Pets at Home. Het lopen met Fleur gaat echt ruk. Elke keer wil ze ergens anders heen en ze snapt er niks van. Zo moet het dus niet. Op de smalle paden zou ze gewoon eigenlijk voor me uit moeten lopen. Toch dan maar de riem langer maken, voor me uit laten lopen en leren wat links en rechts is? Maar op de weg zou ze dan wel moeten leren toch links van me te lopen. Lastig en even over nadenken dan maar. In ieder geval was het geen feestje op deze manier. Ik moet dus even bedenken hoe dat verder moet met haar.

klik voor groot

Na het rondje met Fleur ga ik op pad met Ziva. Dat is een stuk makkelijker natuurlijk want zij loopt lekker los en is vrolijk en blij. Het is onwijs mooi weer en we genieten samen van het zonnetje en de mooie omgeving, Uiteindelijk staat er toch weer 14 km op de teller als ik thuis kom.

klik voor groot

Het blijft verder mooi fris weer. Ik ben dus ook buiten wat aan het rommelen met de tuin en met fijn wandelen met de dames.

klik voor groot

gegevens:

* 14 km
* 1 graden

februari 85 km – 2019 totaal 250 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Gisteren kwam er niets van lopen omdat de bomen in de tuin allemaal zijn geplaatst. Dat was best een druk dagje maar uiteindelijk is alles goed gegaan. Vandaag ga ik eerst op pad met Fleur. Ik loop 1000-tjes over de weg en dat gaat al vrij aardig. Het is een zondag en dan is het rustig op de weg natuurlijk en heeft ze toch net wat meer aandacht voor het lopen. Ik ben niet ontevreden eigenlijk want het tempo is vrij goed zo, zeker als je bedenkt dat ik haar ook af en toe moet corrigeren onderweg. Ik ben best moe en als ik thuis kom, geef ik haar eten en doe haar in de bench. S. gaat met me mee voor het vervolg rondje. Hij had het alleen niet begrepen en moet alles nog klaarmaken als ik terug kom. We besluiten dat ik alvast vertrek en dat hij me na komt fietsen en vanaf daar samen verder. Deze keer een nieuwe ronde want ik ga rechtaf via de Brandsweg helemaal door het bos en dan rechtsaf richting de Stakenbergweg. Dat is best een grote ronde maar ik weet niet meer precies hoe ver het zal zijn dus ik vertrek op hoop van zegen.

Wat nu precies het probleem is weet ik niet want ik heb meteen al enorme last van mijn rechterbeen. Geen echte pijn maar het voelt allemaal niet goed en ik kan mijn been ook niet echt vooruit zetten. Tot overmaat van ramp besloot ik ook nog de RWR ratio van Chris aan te houden omdat ik haar ga hazen in Amsterdam. Ik loop dus maar een heel klein stukje en moet daarna weer wandelen. De tempo wisselingen doen me nog meer pijn en ik baal ervan. Moet ik terug? Ik besluit 5 km te lopen op deze ratio en daarna mijn eigen tempo weer te volgen. Inmiddels is S. ook alweer bij me met de fiets. Dat is gezellig en ik vertel over het probleem met mijn been. We rekenen uit hoe snel ik eigenlijk moet lopen met deze vreemde ratio om binnen de gestelde tijd te finishen. Ik snap er echt geen biet van want volgens mij loopt Chris dus vrij snel in de run segmentjes om dat tempo te kunnen halen. Zou je dan niet beter iets langzamer en iets langer kunnen lopen? Je bent op zich veel sneller met RWR dan continu (meestal) maar deze ratio snap ik gewoon niet. Al gauw ben ik voorbij de 5 km die ik op deze ratio wilde lopen maar ik loop toch door omdat het rare en vervelende gevoel minder lijkt. We hobbelen door en slaan weer rechtsaf richting de Leuvenumsebeek aan het einde van het pad. Dat is nog wel even weg! Ik reken uit welke afstand ik vandaag zal moeten lopen met dit rondje. Op zich niet verkeerd met de marathon in het vooruitzicht maar misschien moet ik niet eerst met Fleur gaan lopen…

klik voor groot

Voorlopig zijn we er nog niet en we lopen dus door. De kilometers rollen onder mijn voeten en op zich schiet het best aardig op zo. In ieder geval weer een heel stuk gelopen vandaag als we straks thuis zijn. We zien dat er ook hier aardig wat bomen zijn gekapt maar het ziet er iets beter uit dan bij ons qua achtergebleven takken. Op 1 stuk links naast het fietspad is werkelijk alles weggehaald. Ineens zien we een huis staan midden in het bos. Die mensen zijn vast niet blij. Al die mooie oude bomen ineens weg. Dat komt voorlopig niet meer terug natuurlijk. Ik weet dat daar een zwarte specht rondvliegt en ben benieuwd of hij er nog is dit seizoen. Inmiddels weet ik niet meer wat wel OK is en wat niet maar dat weten de boswachters waarschijnlijk ook helemaal niet. Aan het einde van het pad komen we langs de Leuvenumse Beek waar gelukkig weer water stroomt. Afgelopen zomer stond alles droog vanwege de aanhoudende droogte. Ik ben benieuwd of er nu ook weer wat leeft zodat de ijsvogel hier weer kan vissen. Het water is in ieder geval wel kraakhelder.

klik voor groot

Mijn rechterbeen en heup doet inmiddels weer echt pijn en alles belemmert me enorm bij het lopen. Wat irritant allemaal en we zijn er ook nog niet. We steken de snelweg over en hobbelen langs het oude stationnetje. Deze keer lopen we over de weg terug en kiezen niet voor het pad door het landgoed bij het Koetshuis. Grappig genoeg komen we nu ineens langs een herdenkingsteken van een neergestorte piloot. Dat hebben we dus niet eerder gezien hoewel we hier al vaker langs gefietst zijn. Maar dan zie je toch dingen anders.

We lopen over Onder de Bos weer terug naar huis. Ik heb om een of andere reden een hekel aan dit stukje. Waarschijnlijk omdat het nog best een stuk naar huis is terwijl je er voor je gevoel bijna bent. Ook loopt het nog een beetje op en neer en daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin meer in zo na de lange run. Eindelijk staan we dan voor de deur. Nu weer op stap even met de dames zodat we straks lekker even kunnen luieren. Na ruim 23 km klok ik af. Ik zie aan het midden stuk dat ik inderdaad te traag was met het RWR lopen zoals ik nu deed. Geen idee hoe dat kan. Misschien was ik ook wel gewoon langzaam vanwege de pijn en ook vanwege het feit dat ik nu weer voor het eerst sinds langere tijd een wat langere run heb gedaan. Ik weet het niet maar ik weet wel dat ik dus vaker en langer moet gaan lopen zodra mijn rechterbeen dit weer toelaat. Op naar de volgende run maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 23 km
* 6 graden

februari 71 km – 2019 totaal 236 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag vertrekken we voor een lekker rondje met Ziva. S. gaat mee op de fiets en we gaan bekijken hoe het gaat met wafje en laten haar de afstand bepalen. We hebben vanmorgen al 2 km gewandeld met beide wafjes en Fleur slaapt nu (hoop ik). Het is geen super mooi weer maar het is droog en bewolkt en niet koud met een graad of 7. We hobbelen eerst over ons bekende stukje en lopen daarna de route die ik onlangs toevallig ontdekte toen in met een suf hoofd verkeerd liep. Op die manier lopen we via een normaal breed pad richting de heide in plaats van via het ruiterpad vanaf de andere kant. S. heeft dit ook nog niet eerder gezien en met de fiets is het best te doen zo. Ziva doet het goed en vindt alles leuk zo te zien. Wat is ze toch heerlijk fit op haar leeftijd. Ik moet alleen zorgen dat ze voldoende mee gaat en dat ik dus met beide dames blijf lopen. Zelf moet ik dus ook fit zien te blijven!

klik voor groot

Na de run met wafje laten we Fleur nog even kort uit en daarna hebben we lekker even rust. Er staat weer ruim 13 km op de teller. Hoewel rust….. in de middag worden twee bomen gerooid bij de Kijktuinen en mag S. deze keer uitrukken om dat te begeleiden. Het gaat nu allemaal wel opschieten met de tuin maar het is wel een gedoe allemaal.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 6 graden

februari 48 km – 2019 totaal 213 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)