Gisteren heb ik niet gelopen omdat ik naar Duitsland was. Daar was het bos een en al ijs dus het was maar goed dat ik niet gepland had om daar een stukje te gaan lopen. Maar vandaag ga ik vol goede zin weer op pad voor een rondje. Het is vrij koud met -6 bij vertrek maar het lijkt erop dat de zon ook gaat schijnen dus dan zal het wel snel weer prettiger aanvoelen allemaal. Als ik de voetjes van woef insmeer, merk ik dat ze het niet prettig vindt aan haar linker achterpootje. Als ik eens goed kijk, zie ik dat er een hele rauwe open plek tussen de teentjes zit. He shit. Is gisteren dus gebeurd in dat stomme bos. Ik ga eens kijken hoe ze loopt en hoe het gaat maar ik merk al snel dat ze er geen bal aan vindt en ik ga dus niet haar voetje verder kapot laten gaan. Zal ik haar even terug brengen en dan weer gaan lopen of zou S. zo lief willen zijn om haar te halen? Pfff vorige week moest hij ons al samen oppikken en nu dan alleen wafje. Maar hij wil wel komen en ik sukkel een beetje rond met woefje zodat ze wel even uitgeweest is tenminste.

Al snel komt S. aanrijden, gaat woef in de auto en ga ik weer verder. Vreemd zo en ook niet leuk. Maar ik ga er maar het beste van maken. Ik hobbel richting de ijsvogel die zich niet laat zien of horen. Als het vogeltje het maar redt met dit koude weer! Ik loop verder en neem weer alle paadjes in het gebied. Het wordt al snel drukker en mensen gaan ook het ijs op. Ook de ijsbaan in Nieuwerkerk is al snel overvol. Mooi is het wel onderweg!

klik voor groot

Ik loop ook een stukje over de dijk en loop weer langs de ijsvogel plek. Helaas is het daar druk omdat mensen aan het schaatsen zijn op het slootje parallel aan de sloot waar de vogel zat. Ook nu weer taal noch teken van de vogel. Ik maak nog een rondje en daarna nog eentje. Ik wil eigenlijk vandaag dan veel verder lopen omdat ik nu woefje toch niet bij me heb maar ik moet al eeuwen zo ontzettend nodig naar het toilet… En met mensen werkelijk overal, en ook op het water is er nergens een plekje waar ik even kan gaan zitten ‘in het wild’. Ik besluit maar terug te keren dan.

klik voor groot

Beetje jammer is het wel maar niets aan te doen. In ieder geval een makkelijke 20 km ronde dus dat is ook wel OK. Het lopen ging prima dus dat was geen probleem. Ik loop terug over het grindpad en hoor een meisje huilen. Als ik langsloop, hoor ik haar zeggen dat ze zulke koude handjes heeft. Als ik verder loop, hoor ik de vader nog net zeggen dat hij geen handschoenen heeft. Het meisje huilt zo zielig. En koud is het zeker! Ik besluit terug te lopen want ik heb een warmertje in mijn zak. Meegenomen voor het geval ik de ijsvogel zou zien en vanwege het stilstaan zelf toch te koude handen zou krijgen. Ik vraag het meisje of ze koude handjes heeft en al snel zit ik voor haar. Ik laat haar het warmertje zien en druk op het metalen stukje in het zakje. Dat vindt ze wel spannend en ze kijkt toe. Het zakje kleurt wit en wordt warm en al snel heeft ze haar handjes eromheen gevouwen. Ik heb mijn warme handen weer om haar (ijs)koude handjes. Grote ogen waar de tranen alweer opdrogen. Dat vindt ze wel leuk. De vader voelt zich ongemakkelijk en wil na een minuutje al weer doorlopen. ‘kom de mevrouw moet verder’. Ik vraag of ze al warme handjes heeft maar het meisje zegt van niet dus wacht ik nog even. Uiteindelijk heeft ze weer warme handjes en ga ik ook weer verder. Ik stop het warmertje weer in mijn zak en ga op pad voor het laatste stukje. Met een glimlach op mijn gezicht loop ik terug naar de auto. Wat een mooi meisje! Na ruim 20 km sta ik weer bij de auto. Nu eerst naar het toilet!

Vanmiddag gaan we als het goed is nog even met de racefiets op pad. Voor het eerst in 2017 maar het is zo´n mooie dag!

gegevens:

* 20 km
* -5 graden

januari 255 km – 2017 totaal 255 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 339 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 612 km
pure flow – 454 km

Gisteren hebben we gelopen op een stralende ochtend met veel ‘ruige rijp’. In de middag ging de zon uitbundiger schijnen en dooide alle rijp helaas weg. Maar het is nog steeds goed weer om te lopen. Fris maar zonder wind en vandaag lijkt het zonnetje er ook bij te komen. Dat ziet er dus prima uit allemaal en ik ga met woef op pad voor mijn rondje. Ze is weer vrolijk en fit en bij mij gaat ook alles prima gelukkig. Natuurlijk heb ik weer mijn compact camera bij de hand voor het geval het ijsvogeltje toch weer zich laat zien. Wie weet! Ik doe de warming up en loop al richting het bruggetje. Ik zie een oudere dame ergens een fotocamera op richten. Het lijkt erop dat het ijsvogeltje zich weer laat zien en ik versnel een beetje mijn pas. Onzin natuurlijk maar het zou wel leuk zijn! Ik kom net aan als de vrouw weg is bij de bocht en daar zit het beestje weer op de buis waar gelukkig het water goed stroomt en hij kan vissen. Ik blijf op een afstandje even staan kijken of hij OK is en misschien iets vangt. Ik maak een foto van een afstandje en even later vangt hij ineens een enorme grote en dikke vis. Hij probeert ermee weg te vliegen maar of de vis is te groot of de ijsvogel is te zwak maar vogel en vis kletteren in het riet. Hij zit met wijde vleugels om de vis geslagen uit te puffen. Ik kan het van grote afstand toch wel allemaal goed zien en ik hou me doodstil want de eerste prioriteit is nu dat hij het visje opeet zodat hij wat gegeten heeft. Ik zie de vis spartelen. Ik heb zoiets nog nooit gezien. Wat een grote vis! Uiteindelijk lukt het het ijsvogeltje om in het riet te gaan zitten met zijn buit. Ademloos kijk ik toe. Woef hangt verveeld tegen mijn been aan en wacht ook braaf. Uiteindelijk is het visje op en vliegt de ijsvogel weer weg. Ik ben blij dat ik hem (het is trouwens een dame) gezien heb en dat er lekker gegeten is. Ik loop een kilometer en keer weer om om te gaan kijken of ze weer op de buis is gaan zitten. Niets te zien dus die heeft wel even een vol buikje denk ik.

Ik loop weer verder en ben blij met mijn waarneming. Altijd geweldig om te zien natuurlijk en gelukkig is het vogeltje nog OK na dinsdag toen ik hem voor het eerst zag. Ik loop verder en het is echt een geweldige dag. Door het heen en weertje naar het ijsvogeltje zitten er al aardig wat kilometers op als ik de eerste lus naar de dijk gedaan heb en richting de ooievaars loop. Volgens mij haal ik 20 kilometer vandaag met gemak zonder na te hoeven denk waar ik dan heen moet. Voorlopig loop ik gewoon nog even door. Als ik na een poosje terug ga, besluit ik eerst langs de ijsvogel te lopen en eventueel daar nog een lus te doen zodat ik nog een laatste blik kan werpen. Ik kom Rianne tegen, de vogelexpert van het gebied maar ze heeft het ijsvogeltje helemaal nog niet gezien. Ik leg haar uit waar het beestje zou kunnen zitten. Misschien op de terugweg! Ondertussen hebben we even gepraat over ijsvogels en hoeveel eten ze eigenlijk nodig hebben en hoe moeilijk het nu voor ze is. Ondertussen spelen de honden gezellig met elkaar en blijven lekker warm. Ik niet dus ik ga gauw verder. Woef is nog niet moe dat is duidelijk.

klik voor groot

Van Rianne kreeg ik later nog deze toegestuurd van onze spelende hondjes:

klik voor groot

Als ik langs het ijsvogeltje loop, zie ik hem (haar) weer zitten. Ik kan zowaar met mijn compactje twee aardige foto’s maken. Eentje op de buis en eentje in zijn meer natuurlijke habitat op het riet. De zon schijnt op zijn verenpakje en dat is prachtig. Ik laat hem weer gauw met rust en ga verder lopen om weer warm te worden. Op de terugweg zie ik het beestje weer en ook zie ik Rianne en ik wijs haar het vogeltje aan. Samen blijven we even op afstand staan kijken. Zij is veel strenger dan ik want ze probeert meteen iemand die met een telefoon veel te dichtbij probeert te komen voor een shit foto uit te leggen dat visjes belangrijker zijn dan een foto. Dat probeerde ik ook al maar helaas. Mensen snappen niet waarom de ijsvogel zich uberhaupt zo laat ‘benaderen’. Honger en energie besparen door te blijven zitten. Sukkels. Ik heb met mijn 20x zoom compactje aardige foto’s kunnen maken en laat het diertje verder met rust.

klik voor groot

Zo zit het vogeltje op de buis:

klik voor groot

Na 20 km sta ik weer bij de auto. Tevreden over de run en blij met de waarneming en het feit dat het beestje zo lekker gegeten heeft. Het lopen ging ook prima overigens, ik had nog wel zo’n stuk kunnen lopen. Mooie lage hartslag en mooi tempo. Ik ben natuurlijk wel twee maal even stil blijven staan voor het ijsvogeltje maar dat hoort er ook bij. Bijzondere momenten!

Als ik thuis ben, besluit ik nog even terug te keren met mijn gewone camera om te kijken of hij er (nog) zit. Ik maak nog enkele fraaie foto’s.

klik voor groot

gegevens:

* 20 km
* -2 graden

januari 235 km – 2017 totaal 235 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 319 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 612 km
pure flow – 454 km

Gisteren hebben we een rondje van 20 km gelopen en dat was erg fijn. Vandaag gaan we weer op pad en ik heb nog geen idee wat we zullen gaan lopen. Normale mensen lopen misschien wat korter na 20 km maar laten we maar eens kijken hoe het gaat. Het is ook vandaag weer prachtig met ruige rijp en het lijkt erop dat straks de zon doorbreekt en het veel lichter zal zijn dan gisteren. Ik ben erg benieuwd. Wederom weinig wind dus dat is heerlijk en hoewel het min 3 is, voelt het verder prima.

Ik loop weer het bekende stukje over het pad en geniet van de rijp op de rietpluimen en van de opkomende zon.

klik voor groot

Daarna hobbelen we weer naar het andere gebied. Ik laat de route naar de dijk links liggen vanwege de hondjes en bazen die ik aan zie komen uit die richting. Het oude deel is voor de meeste mensen te ver weg dus dat is een stuk rustiger daar. De ijsvogel laat zit weer niet zien of horen helaas maar het uitzicht over de golfbaan is prachtig.

klik voor groot

Ik kijk tevreden om me heen naar al het moois tijdens het lopen. Wafje doet het ook prima. Links van me zijn witte bomen met rijp, rechts van me komt de zon op. Een prachtige dag dus! Eigenlijk weer een dag om heel lang te lopen maar ja, wat is nou wijsheid? Ik merk nergens wat van en ook woefje lijkt het geen bal uit te maken of we nou 15 of 20 km lopen. Voorlopig loop ik dus maar even lekker door.

klik voor groot

Ik loop vandaag lapjes van 3.000 mtr als afwisseling op de 5.000 mtr laps en de 2.500 laps maar het maakt eigenlijk allemaal niks uit, want het gaat gewoon allemaal goed. De korte pauzes zijn meer bedoeld als foto momentje. Bovendien moet je ook weer niet te lang pauze nemen want het wandelen is best fris natuurlijk. Maar mooi is het! Het pad bij de ooievaars is weer erg fraai en heerlijk rustig.

Uiteindelijk is het wel genoeg (nou ja niet echt natuurlijk) en we keren weer terug richting de start. Vandaag zal het rondje weer rond de 15 km uitkomen denk ik. Ik loop weer langs de fraaie boom die ik gisteren ook fotografeerde en vandaag komt het allemaal nog mooier uit met de blauwe lucht.

klik voor groot

Ook nu weer taal noch teken van de ijsvogel en ik loop dus maar weer door. Ik besluit de langere weg te nemen terug naar de auto en krijg het daarbij aan de stok met baasjes van honden die vervelend doen. Geen idee wat dat toch altijd is met die mensen hoor. Ik loop daar gewoon met wafje aan de knie maar nee hoor. Gewoon doorlopen zonder omver gelopen te worden, besprongen of toegeblaft is er niet bij helaas. Wafje hoort het gelukkig allemaal niet meer zo goed en loopt stoicijns met me mee. Vervelende mensen.

De cool down doe ik op een rustige dribbel om niet teveel af te koelen. Ik had het namelijk uiteindelijk nog best warm zo met het zonnetje en ik voel dat mijn rug toch een beetje bezweet is. Ik geniet van het laatste stukje waar gelukkig niemand loopt en na 15 km klok ik weer af.

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* -3 graden

januari 215 km – 2017 totaal 215 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 319 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 592 km
pure flow – 454 km

Gisteren heb ik heerlijk gelopen in het mooie winterse landschap en vandaag ga ik ook weer op pad. Misschien zie ik het ijsvogeltje wel weer want er blijven steeds minder wakken over voor het arme beestje. Ik neem dus voor de zekerheid maar mijn fototoestel mee! Het is behoorlijk koud maar ik weet dat mijn kleding prima is. Niet zo warm dat je gaat transpireren en niet te koud. Bij de warming up misschien net wat frisjes maar dat is ook prima. Is het al warm bij de warming up dan ben je dus te warm gekleed voor een run!

Ik neem weer het langere pad voor de warming up en loop daarna voorzichtig richting de plek waar gisteren de ijsvogel zat. Niets! Jammer maar helaas. Ik hoop maar dat het beestje OK is. De ruige rijp op het riet is prachtig.

klik voor groot

Daarna lopen we door en ik slinger heerlijk door het gebied. Koetjes, ooievaars en meer moois onderweg. Vandaag ga ik eens wat verder lopen want elke keer als we de 15 km hebben gedaan, heb ik het gevoel dat ik nog lang niet klaar ben. Het kost alleen maar veel tijd want woef en ik kunnen gewoon veel verder lopen natuurlijk. Zij is ook zo fit als een hoentje en huppelt vrolijk met me mee. Ik loop lapjes van 2.500 meter met maximaal 200 mtr pauze tussendoor (vanwege de koude) en dat loopt prima. Ik heb een mooie lage hartslag (maximaal 129) en mijn tempo is ook prima. Tevreden dus.

klik voor groot

Ik loop ook even door naar het oude gebied van Hitland. Er is een pad gemaakt rond de ijsbaan en dat loopt nu met de harde ondergrond ook prima. Daarna maak ik een rondje door het andere gebied en daar ligt nog aardig wat ijs zo her en der maar het is nergens glad omdat ik op mijn trailschoenen loop. Die hebben erg te lijden van het asfalt tussendoor maar het is wel veilig(er) op deze manier. Ik reken een beetje uit hoe ver ik kom op het moment dat ik terug wil keren en schat dat ik voor vandaag wel aan 20 km zal komen als ik nog een rondje bij de ooievaars maak. Dat ga ik doen want dat loopt ook lekker. Inmiddels wordt het steeds mistiger en soms vlokt de mist zelfs uit en valt er iets uit de lucht. Bijzondere ervaring. Doordat er geen wind is, is het totaal niet koud. Mijn handen zijn inmiddels echt opgewarmd en de handschoenen zijn ook al lang uit.

Op het laatste stukje zie ik nog een prachtige boom met rijp en ik maak snel een kiekje van de boom met wafje.

klik voor groot

Ik hobbel verder en zie wederom geen ijsvogeltje op de plek. Het was ook zo bijzonder, dat maak ik niet meer mee denk ik. Normaal vliegen die vogels razendsnel weg als ze mensen zien!

Verderop tijdens de cool down kom ik iemand tegen die normaal op blote voeten loopt. Echt altijd en op elk terrein. Geen glad asfalt loper dus maar gewoon overal. Maar met dit koude weer heeft ze toch lekker warme schoenen aan. Dat begrijp ik ook helemaal. Ook al doen we alsof we holbewoner zijn, we zijn het toch net niet helemaal! Zij maakt nog een kiekje van mij en waf en daarna loop ik door naar de auto.

klik voor groot

Na 20 km zit onze run erop. Ook nu ben ik nog lang niet klaar eigenlijk en waf denkt ook dat we net gaan beginnen en speelt met een stokje. Op naar de volgende run dan maar weer.

gegevens:

* 20 km
* -3 graden

januari 200 km – 2017 totaal 200 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 319 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 577 km
pure flow – 454 km

Gisteren heb ik niet meer gelopen maar vandaag ga ik natuurlijk weer op pad voor een rondje. Het is behoorlijk koud maar er staat geen wind en dat is heerlijk. Het is ook niet glad omdat het verder niet vochtig is dus dat zou geen problemen op moeten leveren als het goed is. Ik loop eerst over het kiezelpad en loop daarna richting het oude deel. Er staat een fiets op de hoek en een meisje is een foto aan het maken van de mooie wit uitgeslagen bomen op het pad richting de dijk. Als ik de bocht omga, zie ik ineens een ijsvogeltje op de balk zitten naast een reiger. Wat geweldig! Hij vliegt langzaam weg en heeft het dus blijkbaar moeilijk vanwege de kou. Ver vliegt hij niet en ik loop even terug naar het meisje om te waarschuwen dat het ijsvogeltje misschien straks wel weer op de balk zou gaan zitten. Ze is helemaal opgewonden en zegt dat ze zeker blijft wachten. Ik loop weer terug en sla de bocht weer om. Ik ben al aan het lopen en ineens zie ik het ijsvogeltje helemaal vrij op een rietstengel zitten, vlakbij het pad. Ik gebaar naar het meisje dat ze moet komen en ik loop weer even terug. Ik wijs waar de vogel zit en uiteindelijk ziet ze het silhouet door het riet (40 centimeter van de grond, kijk bij het derde polletje etc etc). Het lukt en ze loopt er heel langzaam heen. De ijsvogel blijft zitten. Ik vraag twee dames met honden om even te wachten zodat ze een foto kan maken. Maar ze willen dat vogeltje dan ook wel eens zien en denderen door. Ijsvogel blijft zitten en zo staan we met 4 man sterk en wat honden te kijken naar het piepkleine vogeltje dat rustig zit te zitten. Ineens duikt ie en eet een klein visje op. Gelukkig dus wel genoeg energie om wat te vangen en te eten. Veel open plekjes zijn er immers niet meer vanwege het ijs! Het meisje en ik blijven ruim 20 minuten staan kijken en genieten van het beestje. Ik hoop maar dat hij genoeg kan vangen met dit weer. Normaal gedrag is dit niet want normaal zijn ze nooit te benaderen. Maar hij eet en ziet er verder goed uit. Ik leg nog wat uit over diafragma en foto’s maken van vogels en het meisje is helemaal happy. Ze had nog nooit een ijsvogeltje gezien en dit is wel uniek zo dichtbij en zo open op een rietstengel. Na ruim 20 minuten vind ik het wel genoeg en ik ga verder. Jammer dat ik geen fototoestel bij me had!

klik voor groot

Mijn handen zijn inmiddels ijskoud geworden maar na twee kilometer lopen is alles weer heerlijk warm en kunnen de handschoenen zelfs uit! Ik loop heerlijk en geniet onderweg van de smientjes, een wintertaling en een grote zilverreiger. Woef is ook helemaal happy en loopt ook prima mee. Ik loop 2 laps van 5.000 mtr continu en dat gaat prima. Het offroad rondje is net wat langzamer natuurlijk maar dat is niet zo vreemd. Valt niet tegen dat ik zo zonder moeite weer gewoon continu stukken loop op mooie lage hartslag.

Ik pak alle lusjes mee en loop tweemaal rond de ooievaars. Na precies 15 km staan we weer bij de auto. Heerlijke run en de ijsvogel was een kadootje. Ik hoop dat ik nog een foto van het meisje doorgestuurd krijg.

klik voor groot

update inmiddels een foto doorgestuurd gekregen. Het meisje was niet zo happy met de foto’s schreef ze, want er zat een rietje voor en hij had geen visje. Ik denk niet dat ze beseft hoe ontzettend bijzonder dit moment was. Ik heb zelf al 21 minuten staan kijken naar een doodstil zittende ijsvogel op nog geen 3 meter afstand. Dat maak je nooit mee en met de eerste de beste trut camera met zoom zou je een prachtige foto kunnen schieten. De foto die ik kreeg was ook fraai en ik poetste die nog een beetje op qua licht en kleur en dat rietje… dat zit er dus niet meer. Dit was het vogeltje van dichtbij dus:

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* -3 graden

januari 180 km – 2017 totaal 180 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 319 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 557 km
pure flow – 454 km

Vandaag ga ik weer in de ochtend op pad voor een rondje. Maar als ik in de auto wil stappen, zie ik een enorme dikke laag ijs op de ruiten. Die ga ik er niet een twee drie afkrijgen dus ga ik maar op pad vanaf huis. Ik had gelukkig mijn trail schoenen al aangetrokken vanwege de rommel gisteren dus ik kan overal overheen en doorheen in principe. Ik kan niet over de weg vanwege het ijs dus ik ga onderlangs de dijk over het gras. Na een kilometer ben ik al bij het natuurgebied en het pad is daar wel begaanbaar over het verse harde ijs. Daarna loop ik weer even offroad over het gras en kies voor het nieuwe pad dat we vorig weekend ook liepen. Helaas blijkt het balkje dat tijdelijk als bruggetje dient zo glad, dat ik maar weer omkeer. Andere route zoeken dan maar! Ik kies uiteindelijk voor een graslandje waarbij ik ook weer op het nieuwe pad uit kan komen. Het is allemaal ontzettend nat en soms zelfs glibberig maar ik dender overal doorheen met mijn schoenen. Gelukkig een goede keuze vandaag qua schoenen want nu kan me niets gebeuren.

Ik hobbel rustig door en ga daarna weer via het ruiterpad naar de ooievaars. Maar ik ben inmiddels al best weer even onderweg en aangezien ik wel even echt wil lopen en daarvoor vooral het ooievaarspad kan gebruiken, vraag ik me af of S. straks zo lief zou willen zijn om me op te pikken bij de ijsbaan. Dan hoef ik niet helemaal terug over de rommel. De autoweg zal inmiddels wel schoon zijn! Ik SMS en hij is zo lief om me later op te halen. Dat hebben we nog nooit eerder gedaan en dat is dus wel erg fijn. Maar toch ook weer niet want ik moet nu uitrekenen wat ik wil lopen en hoeveel tijd dat kost. Ik loop eerst door richting ooievaars. Achter me hoor ik en bekend belletje. Een dame die met drie honden loopt komt me achterop en samen lopen we even verder. Een van haar honden is ook 11 jaar. De vrouw denkt dat ze dan aan elkaar gewaagd zijn… Maar als ik vraag hoe vaak en hoe er ze loopt, blijkt dat drie keer per week 5 kilometer te zijn. Nou ‘a different league’ zou ik dus zeggen. Wafje loopt natuurlijk veel vaker en vooral ook veel verder. Vandaag alweer dag 4 achter elkaar en allemaal rond de 13 a 15 km.

De vrouw keert ook alweer om en ik ga verder naar het ooievaars pad. Ik loop drie rondjes bij de ooievaars en besluit er nog eentje te doen. Moet net kunnen om weer op de afgesproken tijd terug te zijn. Dat klopt ook en samen met S. doe ik de cool down. Lekker gelopen en na 13 km rijden we tevreden weer naar huis. Op naar de volgende run maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* -1 graden

januari 165 km – 2017 totaal 165 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 319 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 542 km
pure flow – 454 km

Vannacht heeft het gesneeuwd maar alles is alweer bijna weg. Als ik in de auto zit naar het natuurgebied begint het weer te sneeuwen en het waait ook behoorlijk. Dat mag de pret niet drukken. Ik ben goed gekleed en waf heeft haar cloudchaser al lekker aan en haar voetjes zijn ook gedaan. Er is geen hond te bekennen en dat snap ik ook wel want door de harde wind is het niet echt een makkie zo buiten. We lopen over het houtpad en glibberen over het gladde houten bruggetje naar het fietspad. Misschien had ik toch mijn mafate speed aan moeten doen, ik koos nu voor de bondi omdat die ook net wat meer grip zou moeten hebben dan mijn afgetrapte versleten cliftons. Ze lopen niet eens onaardig moet ik zeggen dus dat komt vast goed. Het fietspad is prima begaanbaar en al snel hobbelen wafje en ik door de natte sneeuw die overigens steeds dichter en droger wordt. Het stukje naar de dijk loopt prima omdat ik daar niet de volle wind pak in mijn gezicht. Als ik het open gebied daarna inloop is het al wat meer afzien maar alles gaat prima. Woefje heeft het duidelijk wel naar haar zin ondanks het weer dus hobbelen we rustig door. Lusje naar links en lusje naar rechts. Ik kies toch voor het pad naar de ooievaars en dat is niet echt slim want het is enorm modderig en vies. In een oogwenk zijn mijn schoenen doorweekt en mijn kousen ook nat. Jammer dan. Nu hoef ik nergens meer op te letten en dat is ook makkelijk. Als ik bijna bij het einde van het pad ben, houdt het ineens op met sneeuwen en gaat de zon schijnen. Een helderblauwe lucht komt tevoorschijn en de vogels beginnen ook weer te fluiten. Heerlijk! Ik doe snel mijn hoofdband en petje af en ga weer door. Mijn handschoenen zijn al een hele tijd uit en mijn handen zijn alweer lekker warm inmiddels. Omdat het droog is, loop ik toch nog het lusje naar de koetjes. Alle kalfjes staan er nog steeds. Wanneer zouden die stiertjes nu weg gaan? Ik ben benieuwd of er weer nieuwe kalfjes komen dit jaar. Er is een stier bij geweest!

Na het lusje is het wel genoeg voor vandaag en na bijna 14 km staan we weer bij de auto. Heerlijk rondje was het en het is altijd fijn om met droog weer te eindigen! Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 13,5 km
* 1 graden

januari 137 km – 2017 totaal 137 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 304 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 529 km
pure flow – 454 km

Gisteren heb ik niet gelopen. Ik was de hele ochtend op pad en woef werd getrimd. In de middag had ik er geen zin meer in maar vandaag natuurlijk wel!

klik voor groot

Ik ga voor het eerste rondje meteen met woef op pad. Er wordt sneeuw en koude voorspeld voor komende week dus ik ben benieuwd. Tot nu toe ik het steeds allemaal meegevallen. Gisteren scheen het zonnetje en nu is het ook vrij aangenaam. Ik loop naar de dijk en ga daarna naar het oude gedeelte. Ik loop gewoon kriskras door het gebied en het lopen gaat prima. Aanvankelijk is de HS meter weer even van slag maar uiteindelijk stabiliseert alles zich weer keurig onder de 130. Volgende keer doe ik weer gewoon eens een keer de band om, of smeer ik nog meer spuug op de contacten van de sport BH. Het werkt op zich prima maar niet aan het begin. Ik zie veel grote zilverreigers, een buizerd en zwanen. Het is tamelijk stil tot het einde van de run. Pas dan komen de mensen weer tevoorschijn met hun hondjes. Een van de honden rent keihard door modderige plassen waardoor de modder opspat tot op mijn gezicht. Mijn gele bodywarmer zit helemaal onder. Stomme baas! Zegt natuurlijk ook niks.

Mijn wafje is braaf en vindt het duidelijk leuk buiten vandaag. Ik ook dus dat treft. We lopen tweemaal het rondje bij de ooievaars om net iets langer te lopen en dat voelt allemaal prima. Ik heb nog zoveel te doen dat ik toch maar besluit weer naar huis te gaan. Ik zou nog wel een half uurtje langer willen lopen maar nu dan toch maar niet. Op naar de volgende run!

klik voor groot

gegevens:

* 15 km
* 7 graden

januari 123 km – 2017 totaal 123 km

tracer – 101 km
rapa nui – 678 km
hoka clifton 2 – 582 km
hoka clifton 3 – 14 km
hoka bondi 4 – 290 km
hoka stinson lite 3 – 45 km
hoka mafate speed – 529 km
pure flow – 454 km