Om klokslag 6 uur gaat de wekker. Ik slaap pas enkele uren dus ik ben helemaal gaar en kijk verrast naar de telefoon die zachtjes mij probeert te wekken. Gaap. Zal ik blijven liggen….. Nee, want ik wil even lopen en vroeg is het nog niet warm en bovendien upset ik dan niet de hele ochtend van mijn ouders. Eruit dus maar!

Vandaag zou ik eigenlijk een 4×1000 (5′) moeten doen. Maar ik heb echt even geen idee waar ik dat moet doen. De weg naar het drielanden punt is redelijk vlak maar daar werkt de GPS heel slecht en dan heb ik dus geen idee hoe snel ik loop ongeveer. Ik besluit dus toch maar voor een mix binnen een lange ronde. Eerst warming up, daarna de eerste 2500 meter flink doorhobbelen. Dat zou me precies op de hill brengen waar ik al nauwelijks tegenop kan wandelen, dus daar dan even rustig aan.

Vanaf dat punt weer verder richting Belgie en weer richting drielanden punt. Dat is op zich een mooie weg en leent zich ook voor even doortrekken. Dat deed ik dus en dat ging prima met mooie hartslag. Daar even uitblazen en foto maken van het punt en de grens zonder de vlaggen. Ook die vreselijke toren even snel gekiekt. Het is echt een drama daar, zo lelijk en met al die vreet tenten. Maar zo vroeg is alles dicht en nog vredig natuurlijk.

klik voor groot

Na de kiekjes terug via Belgie. Dat is een vrij lastig pad waar ik een deel al eerder van liep. Gelukkig was het niet al te warm in het bos tussen de bomen. Ik zag een kuifmeesje, dat was voor mij een eerste waarneming van deze soort dus dat was leuk voor onderweg. Ik had wel de kaart nodig en ik heb dus 6 km vrij rustig gehobbeld door het bos. Het was alleen iets verder dan ik dacht, maar uiteindelijk kom je natuurlijk gewoon weer thuis!

Gelukkig had ik de agile belt mee met 500cc verdund perensap en dat was lekker. Helaas waren alle plassen opgedroogd voor waf, dus zij was een beetje zielig.

klik voor groot

Ik had het aan het einde van de run helemaal gehad met de klimmetjes en het gedoe maar gelukkig kwam ik weer op het bekende, brede pad en kon ik de rustige lap afklokken om nog even stevig door te lopen voor de laatste kilometers. Op deze manier had ik dus een afwisselende training die zowel wat afstand had als snelheid.

Thuis aangekomen kwam ik de eigenaresse tegen van de korthaar Vizsla die hier ook woont. Zij gaf waf meteen een bakje water wat woeffie dankbaar opslobberde. Maar ze was niet te vermoeid om nog even lekker te dollen met die andere hond dus keihard hijgend kwamen we uiteindelijk thuis.

Op naar de volgende ronde.

klik voor groot

Getalletjes

* 16 km
* temp 22

juli 140 km – 2014 totaal 1.600 km

rapa nui – 55 km
hoka bondi b – 490 km
hoka stinson tarmac – 482 km
hoka stinson trail – 673 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 270 km

Vandaag stond er weer een kortere run op het programma. Ik had niet echt een vooropgezet plan voor de route maar ik had wel een idee waar ik wilde gaan lopen. Als het zou kunnen, wilde ik ook nog wel even snel naar de Lourdes grot. Even een gebedje doen. Maar eerst maar even op pad. Om 6.45 waren we dus al op weg!

klik voor groot

Het lopen ging wel aardig, het weer was niet slecht en niet erg warm nog dus dat was op zich positief. Bij de steile klim heb ik maar gewoon even gewandeld, want ik zag mijn hartslag redelijk oplopen vanwege de vermoeidheid, dus dit was wel genoeg. Daarna weer lekker verder gehobbeld en het grote pad richting het drielanden punt genomen. Dat was op zich een prima keuze en al snel waren we op het drielanden punt. Even naar het hoogste punt van Nederland dan maar!

klik voor groot

Vreemd genoeg stond er geen enkele vlag in de houder, dus er was niets te zien van het drielanden punt verder. Heel merkwaardig. Daarna wilde ik dus snel even naar de Lourdes grot maar ik liep natuurlijk verkeerd en kon het niet vinden. Maar na even zoeken gevonden natuurlijk. Daar wachtte me een verrassing, want het beeld in de inham was weg! Misschien wordt dat opgeknapt voor de processie in augustus, ik heb geen idee. Vreemd was het wel. Snel nog even gekeken naar de andere dingen daar maar ik vond het aardig luguber eigenlijk. Gelukkig was woef een rustig punt.

klik voor groot

Ik was met deze exercitie dus aardig wat tijd verloren, maar al snel gingen we weer op weg naar huis. Ik zou qua kilometers goed uitkomen, dus was weer een bof. Onderweg had ik nog even met mijn vader ge-smst hoe het ging. Gelukkig gaat het inmiddels beter dus dat was positief nieuws!

Toen ik richting de Vaalserberg liep, sprong er een reetje over de weg waar woef geinteresseerd naar keek. Gelukkig ging ze er niet achteraan dus dat was prettig.

klik voor groot

Even snel een kiekje en weer verder hobbelen. Ik had eigenlijk een redelijke ronde ondanks de vermoeidheid met redelijke hartslag dus niet helemaal ontevreden.

Nog even waf aan het einde wat laten drinken. Op naar de volgende ronde.

klik voor groot

Getalletjes:

* 14,5 km
* temp 20

juli 125 km – 2014 totaal 1.585 km

rapa nui – 55 km
hoka bondi b – 490 km
hoka stinson tarmac – 482 km
hoka stinson trail – 657 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 270 km

Vandaag weer een wat langere ronde. Ik volg deze week het schema niet goed, want ik weet niet waar ik een interval training moet inlassen of een tempo run vanwege alle heuvels. Ik neem maar aan dat deze heuveltraining ook al een prima training is. Ik ontdekte we en route een prima rondje van 2 kilometer dat goed te doen is voor de lange run van komend weekend. Het zal heel saai zijn maar ik ga maar gewoon dat rondje 12 keer lopen.

Vandaag ging de ronde wel redelijk. Ik deed eerst 6,5 km achter elkaar, 500 meter pauze en daarna een snellere 5,5 km. Niet ontevreden eigenlijk.

Getalletjes:

* 14,5 km
* temp 16

juli 84 km – 2014 totaal 1.545 km

rapa nui – 55 km
hoka bondi b – 490 km
hoka stinson tarmac – 482 km
hoka stinson trail – 617 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 270 km

Vandaag regende het werkelijk pijpenstelen. Het was op zich prima weer eigenlijk, maar wel heel erg nat! Ik besloot dus voor de eerste keer te gaan hardlopen met mijn nieuwe peperdure jack van Montane (review volgt). Ik was enorm benieuwd, want ik ben al snel een hotdog en kan daar niet goed tegen, maar het bijzondere van dit jack de ‘breathability’ dus kom maar op dan!

Het was even vreemd om met een kort broekje en mijn jackje de stromende regen in te stappen maar eenmaal buiten was het eigenlijk wel gek en lekker. Ik besloot om gewoon keihard door alle plassen en rommel heen te denderen. Vies zouden we toch wel worden. Ik wilde eigenlijk hetzelfde rondje doen als eergisteren maar ik denk dat er iets onder gelopen was, want het pad was afgesloten. Daarom besloot ik dan maar om een ronde buitenom te doen over het brede pad, even langs de weg en weer over het pad. Dat zou ook wel te doen zijn qua hoogte verschillen en het zou in ieder geval niet glad zijn.

Het jasje voelde prima onder het lopen. Niet warm, lekker droog en de capuchon was super. Die is verstelbaar op drie punten en heeft een harde ‘klep’ en dat zit super. Je hele gezicht blijft droog en de capuchon bleef prima zitten met goed uitzicht rondom. Echt fijn.

Helemaal aan het einde van de (korte) run voelde ik wel een beetje klam op mijn armen, maar die waren bloot en dan krijg je natuurlijk een dubbel effect, van mijn eigen warme armen in de van buiten natte mouwen.

Doornat maar tevreden en opgefrist kwamen we thuis. Jack was helemaal droog van binnen en dus ook mijn kleding. Alleen een goede les: niet mijn tightje met short aantrekken met regen want het short gaat kletsnat plakken en zit als een soort luier. Niet zo prettig, een strak tightje zit dus beter in de regen!

Op naar de volgende run

Getalletjes:

* 8,5 km
* temp 14 graden – regen

juli 69 km – 2014 totaal 1.530 km

rapa nui – 55 km
hoka bondi b – 490 km
hoka stinson tarmac – 482 km
hoka stinson trail – 602 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 270 km

Vandaag mijn eerste rondje in Aken in het bos. Het is tamelijk goed weer, droog maar een beetje klammig. Ik neem mijn Agile belt mee voor de telefoon en verder niets.

Maar ik moet erg wennen aan de heuvels weer. Het is zwaar en het gaat voor geen meter eigenlijk. Ik neem de route langs het weiland, maar alles is nat vanwege de enorme regenval van de laatste tijd en de takken hangen bijna op de grond, zodat ik moet bukken om erdoor te kunnen. Ik word natuurlijk ook tamelijk zwart maar dat mag de pret niet drukken. De heuvel op gaat eigenlijk wel goed, dat valt me alleszins mee. Ik klooi maar een beetje aan, maar het lukt uiteindelijk wel om een aardig rondje te maken van ruim 10 kilometer. Ronde 1 gedaan zullen we maar zeggen en ik zal wel weer wennen aan het bos en de heuvels.

klik voor groot

Getalletjes:

* 10,5 km
* temp 17 graden

juli 61 km – 2014 totaal 1.522 km

rapa nui – 55 km
hoka bondi b – 490 km
hoka stinson tarmac – 482 km
hoka stinson trail – 593 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 270 km

Vandaag de laatste dag in Aken en ik besluit toch maar een kort rondje nog te lopen voordat ik vertrek. Even lekker de benen strekken en aangezien woef toch naar buiten moet, kan dat net zo goed even met een rondje. Ik wil wel per se over normale brede paden blijven deze keer, want de bospaadjes enzo heb ik nu wel even gezien. Klimmen moet toch, dus dan maar over normale paden. Zo loop ik buitenom, even langs de weg en terug het bos in en over het brede middenpad door het bos weer terug.

klik voor groot

Dat blijkt wel erg kort, dus besluit ik door het parkje te lopen en kom tot mijn verrassing ineens weer op de Lutticherstrasse uit. Op de kaart zie ik dat ik verderop weer richting park kan lopen, dus doen we dat dan maar. Terug naar het park, door het park en dan is het wel klaar. Weer wat geleerd want ik wist niet dat je via dat parkje bij die straat kon komen!

Helaas zit mijn verblijf er weer op maar we hebben toch drie mooie rondjes gelopen en weer veel gezien! Op naar de volgende run. Dat wordt weer een echte training dus morgen even een rustdagje dan maar.

Gegevens:

* afstand: 7 km
* temp 11

maart 199 km – 2014 totaal 643 km

hoka bondi b – 178 km
hoka stinson tarmac – 230 km
hoka stinson trail – 428 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km

Vandaag dag 2 in Aken. Ik was van plan om nu eindelijk eens naar het drielandenpunt te lopen. Dat is immers dichtbij en ik had het nog nooit gezien! Toen ik van te voren de route aan het bekijken was, zag ik dat er ook een Lourdesgrot in de buurt zou zijn. Dat leek me ook wel leuk om te gaan bekijken. De route was dus snel gemaakt en ik had reuze zin in het rondje, want het was stralend weer en behoorlijk warm. De rugzak dus maar om en samen met waf op pad! Eerst even een stukje dezelfde route als gisteren, maar dan onderlangs, zodat ik niet weer over de trap zou hoeven. Dat liep prima, en alles was mooi droog.

klik voor groot

Daarna weer rechtsaf, even klimmen en niet richting geitenpad maar langs de grens lopen richting het drielandenpunt. Dat was meer een soort MTB route denk ik, maar wel leuk om een keer te zien, want je loopt echt langs de grensstenen met de nummers.

klik voor groot

Daarna kwam ik al direct uit bij het drielandenpunt. Dat stelt natuurlijk helemaal niets voor, maar is enorm uitgemolken, want er zijn overal vreettenten neergezet, er is een speeltuin en een labyrinth. Het ziet er eigenlijk heel troosteloos uit maar met het zonnetje was het leuk om even te zien.

klik voor groot

Maar goed, de vlaggen had ik wel snel gezien, en dus ging ik op zoek naar het Mariabeeld ergens in de buurt. Helaas stonden er allerlei bezienswaardigheden op een bord, maar niet wat ik wilde zien. Ik kreeg van iemand ongeveer de richting op, en dus gingen we maar op pad richting Vaals. Ineens liep ik dus weer in Nederland! Ik besloot maar door te hobbelen over het bospad totdat ik weer verbinding zou hebben op het Nederlandse netwerk, zodat ik even op internet kon zoeken naar de Lourdesgrot.

klik voor groot

Dat lukte vrij snel en toen zag ik dat ik niet zo erg ver van de Lourdesgrot vandaan was. Dat kwam dus goed uit, want ik was nu toch wel benieuwd eigenlijk. Even een stukje terug en dan linksaf het bos weer in. En al snel had ik het plekje gevonden. Ook dat stelt niks voor, maar op 15 augustus wordt hier een grote processie gehouden, dus het is echt iets dat nog gebruikt wordt als heilig plaats. Toch had het wel iets, dat plekje daar zo midden in het bos!

klik voor groot

Ik had alleen wel ruim een half uur gezocht naar het plekje! Grappig genoeg vraagt iemand wel eens ‘hoe lang loop jij nou over xx km’. Nou op dit soort rondjes kan ik daar zomaar heel lang over doen! Is totaal niet belangrijk, ik loop, kijk op de kaart, maak een foto en loop weer. En met zoeken, foto maken etc. verlies je heel veel tijd. Zulke rondjes hebben ook meer het karakter van een sightjog en niet zozeer een bepaald trainingsdoel, anders dan ‘op de been’ zijn. Wel die belasting maar niet de kilometer belasting. Ideaal dus. Mijn snelheidstraining, of duurloop training komt een andere keer weer! Dan geen leuke plekjes zoeken of foto’s maken!

Helaas vergat ik een wens te doen of even te bidden voor Maria, want ik wilde toch wel weer door met mijn rondje. Voor mijn gevoel was ik eigenlijk pas net onderweg! Terug dus maar richting het drielandenpunt. Dat ging deels langs de weg waar ook de Amstel Goldrace blijkbaar over verreden wordt. Ook nu veel racefietsers die natuurlijk wel een hellinkje willen pakken op hun fietsie!

Al snel kwam ik bij de lelijke Wilhelminatoren uit. Daar kan je voor 3 euro naar bovenklimmen en van het uitzicht genieten. Ook natuurlijk weer een vreetschuur erbij. Ongelooflijk daar! Vanaf daar weer terug naar de parkeerplaatsen en de vlaggen. Ook het hoogste punt van Nederland ligt daar en wordt aangegeven met een paaltje. Ook maar even een kiekje van gemaakt dan.

klik voor groot

Bij de splitsing koos ik voor de weg door belgie, langs de rand van het bos. Dat was erg mooi, omdat je een uitzicht hebt over het lager gelegen gebied. Echt genieten, en heel anders dan alleen maar bos. Helaas stuiterde mijn telefoon uit de rugzak (niet dicht gedaan eigen schuld) maar die kwam relatief goed terecht en is niet al te zeer beschadigd. Dat krijg je ervan als je niet oplet!

klik voor groot

Ik had het inmiddels best warm gekregen en ook waf had het warm. Ze kreeg water uit de rugzak maar ik moet er dus aan denken om haar opvouwbare bakje mee te nemen op dit soort rondjes. Ze had erge dorst toen we thuis kwamen en ik voelde me tamelijk schuldig. Maar goed, we moesten nog even door. Een flink stuk rechtdoor via Belgie. Af en toe keek ik op de kaart en het was allemaal prima te vinden. Toch is het wel fijner als de route ook op het horloge staat en ik heb geen idee waarom ik dat niet had gedaan. Ook weer een leerpuntje op volledig onbekend gebied! Het klimmen viel me uiteindelijk wel zwaarder en ik heb sommige stukken ook maar gewandeld uiteindelijk. Met de ultra nog zo vers in de benen hoef ik de problemen ook niet per se op te gaan zoeken.

klik voor groot

Ik dacht/hoopte dat het laatste stukje dus een fijn breed pad zou zijn, maar ik bleek wederom de grens aangezien te hebben voor mooi pad. Ik kwam dus weer op een raar paadje terecht door het bos met de grensstenen. Wat kleiner dan aan de andere kant, maar onmiskenbaar weer grensstenen.

klik voor groot

Toen ik dacht dat ik er bijna was, moest ik nog even iets heel steils opklauteren. Grappig genoeg kwam ik toen op hetzelfde punt als gisteren waar ik Belgie weer uit kwam. Nooit geweten dat ik daar dus naar beneden kon om daar verder te lopen. Zo leer ik het gebied dus steeds beter kennen en zeker met de kaart in de hand gaat dat makkelijk!

Maar ik vond het niet erg dat we er bijna waren. Het was erg warm, ik had dorst (beetje meer water meenemen met warm weer kan geen kwaad als je lang en niet zozeer ver onderweg bent) en vond het welletjes geweest. Het rondje was wel leuk, veel gezien en nieuwe dingen ontdekt. Nog volop te ontdekken daar, want in Belgie zijn allerlei leuke kapelletjes en dingen te bewonderen zag ik al!

Op naar het volgende rondje dan maar. Als het morgen niet al te slecht weer is, doe ik nog een klein rondje voor vertrek.

Gegevens:

* afstand: 20 km
* temp 21

maart 192 km – 2014 totaal 636 km

hoka bondi b – 178 km
hoka stinson tarmac – 230 km
hoka stinson trail – 421 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km

Vandaag de eerste dag in Aken. Morgen wil ik een dwaalrondje doen richting het drielandenpunt en een Mariabeeld bij de Lourdesgrot van Vaals, dus vandaag maar een beetje rustig aan. Het is ook weer een beetje wennen aan het klimmen, want er loopt hier helemaal niks vlak. Bovendien heb ik ook een bijzondere gave om steeds van die geiten- en paardenpaden te kiezen in plaats van lekkere brede paden. Geen rondje uitgezet, maar gewoon lekker lopen, want inmiddels weet ik wel ongeveer de weg.

klik voor groot

Ik nam me voor om morgen gewoon het pad onderlangs te nemen, zodat ik niet die rare trap hoef te nemen. Ik nam aan dat het met het droge weer inmiddels goed te lopen zou zijn en het leek ook wel alsof er wat geknipt en gekapt was, dus het andere pad was vast geen sluip weggetje meer! Daarna weer linksaf, omhoog en terug het bos in. Weer klimmen en dan bij de splitsing rechtsaf omhoog. Dat omhoog viel me niet zwaar, ik kwam er prima tegenop. Doorlopen en het tweede pad pas weer terug nemen. Dat was het geitenpad waar ik al eens eerder uit gekomen was in juli 2013. Ik kon er toen nauwelijks tegenop wandelen en dit keer was het precies zo. Rollende stenen en wandelend al een uitdaging. Ik zag wel op de kaart dat ik hier ook makkelijk richting het drielandenpunt zou kunnen lopen. Dat doe ik dus morgen op deze manier. Ik zou dan langs de grens lopen. Nu dus eerst omhoog en dan langzamerhand weer eens terug. Op een klein stukje klim had woef het zelfs even moeilijk want ik zag haar echt omhoog klauteren. Toen ze boven was, maakte ik een foto met het zonnetje als stralenkrans achter haar. Het was wel een mooi gezicht!

klik voor groot

Vanaf daar was het makkelijk, even door Belgie, hondje dus aan de riem en verder lopen. Ik ken daar de weg en uiteindelijk kan je het laatste stukje lekker naar beneden denderen. Tot mijn verassing hadden we er toch ruim 11 km opzitten. Dat had ik niet gedacht, was ook niet helemaal de bedoeling maar het was heerlijk weer, en ik was precies op tijd weer thuis.

klik voor groot

Op naar het volgende rondje dan maar weer.

Gegevens:

* afstand: 11 km
* temp 17

maart 172 km – 2014 totaal 616 km

hoka bondi b – 178 km
hoka stinson tarmac – 230 km
hoka stinson trail – 401 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km

Vandaag een rondje tussendoor in Aken. Ik had niet zoveel tijd maar wilde toch voor vertrek nog even lopen en dat was heerlijk. Het is en blijft een lastig stukje bos met die klimmetjes overal, maar al doende leert, zullen we maar zeggen.

Het eerste stuk is wel redelijk OK ook al gaat het uiteindelijk eventjes omhoog. Daarna rechtsaf richting het spoor. Tussendoor even een raar pad afgehobbeld waar je echt moet opletten, een trappetje af en dan een pad met veel stenen. Deze keer was het allemaal helemaal droog. Vorige keer liep hier een soort bergbeekje over de stenen. Dat was ook weer eens iets anders.

klik voor groot

Daarna loop je op asfalt, en ondanks de namiddag was dat erg warm zo met de zon pal in mijn gezicht. Maar mooi was het wel. Ook redelijk uitdagend, want dat stuk weg loopt ook een beetje omhoog. Ik heb het gewoon ‘gehaald’ maar toen ik boven kwam en de luchtballonnen zag, heb ik toch even een kiekje gemaakt, want dat zo mooi om te zien!

klik voor groot

Na de foto even lekker naar beneden rennen, en linksaf het bos weer in. Ik hoorde al getik op de sporen en al snel denderde er een trein voorbij. Dat gebeurt niet zo vaak als ik er loop, en gelukkig gaf woef geen kik en schrok er niet van blijkbaar. Braaf. Weer een stukje klimmen en dan kom je uit op de vijfsprong waar je kunt kiezen uit terug, klimmmen, of klimmen.

klik voor groot

Ik heb alle wegen inmiddels genomen de afgelopen keren en besloot vandaag naar rechts te lopen en dan gewoon de eerste weg weer naar links af te slaan. De laatste keer dat ik hier liep, nam ik de tweede weg om op een een of ander geitenpad te komen dat heel erg steil was. Voor nu dus even niet.

Grappig genoeg haalde ik het wel naar boven, maar zag ik een mountainbiker toch aan het einde afstappen om het laatste stukje te lopen. Ik snap dat wel, want met de fiets lijkt me dat erg lastig zeker als je niet veel vaart hebt of op verkeerd verzet rijdt. Daarna was de man natuurlijk in geen velden of wegen meer te bekennen toen ik weer ging lopen.

Bovengekomen naar links en toch maar meteen weer terug naar huis in plaats van het rondje Belgie erachteraan. Te weinig tijd, komt een volgende keer wel weer.

Het is natuurlijk heerlijk terug lopen zo lekker heuvelafwaarts en we waren dus ook snel weer beneden. Fijn rondje, op naar de volgende dan maar weer.

Gegevens:

* totaal 7,5 km
* temp 22

september 21 km – 2013 totaal 1.347 km

kinvara 3 – 479 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 184 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 59 km
merrel bare access – 113