21.10.2012 – assignment 5: 8 km – amsterdam
Vandaag een experiment op de 8 km in Amsterdam. Mijn hart lag niet echt bij deze run, ik had me er al eeuwen geleden voor ingeschreven en eigenlijk ben ik op dit moment helemaal niet (meer) bezig met ‘snelheid’. Maar aangezien er wel 8 km op het programma stond en de trainer het ook OK vond om het als ‘race’ te doen, besloot ik dan toch maar te gaan. Met R. had ik een afspraak voor een haasklusje! dat zou natuurlijk normaal helemaal topperdetop moeten zijn en ik had op zich ook erg veel zin om te experimenteren met deze run, om het als RWR te doen, met een vooraf bedacht plannetje. Nou daar kan ik vast kort over zijn: dat is dus werkelijk totaal mislukt. De eindtijd was dus prut en bijna 90 sec langzamer dan vorig jaar. Maar dat lag dus totaal niet aan R. natuurlijk, maar alleen aan mij.
Maar laat ik bij het begin beginnen. De aanloop naar de run was natuurlijk al niet optimaal met mijn buikloop van eergisteren die gelukkig wel op tijd weer weg was. Maar er gebeurt natuurlijk toch wel wat qua lijf en leden. Giseren voelde alles echter prima, dus wat dat betreft leken de lichten wel op groen te staan. Vanmorgen vroeg opgestaan en aangezien alles al netjes klaar lag, was ik ruim op tijd klaar voor vertrek richting station. Onderweg naar het station bedenk ik ineens dat de envelop met het briefje voor het startnummer nog op het aanrecht staat. Grappig dat je op zich dus wel intuitief weet dat je iets vergeet. Beetje jammer wel dat we daardoor de trein zouden missen, en het kaartje al – keurig voorbereid – gisteren gekocht was. Dat betekende dus dat we uiteindelijk toch met de auto naar Amsterdam zouden moeten, maar gelukkig twitterde R. toevallig waar hij had kunnen parkeren (gratis!) en daar konden wij ook terecht. Vanaf daar een klein stukje wandelen naar de startplaats, na een plaspauze in de VU. Altijd handig! In ieder geval geen dixie met lange wachtrijen deze keer!
Het was heel rustig bij het ophalen van de startnummers dus dat was heel erg fijn. De expo sloegen we over, want het was daar zo ontzettend heet! Dan maar even naar buiten en kort nog wat in gedribbeld om warm te blijven en op naar de startvakken. Ondertussen startte de marathon en keken we vol verbazing hoe de grote groep mensen bij de bocht net na het stadion bijna tot stilstand kwam. Ook niet lekker denk ik, als je eerst in het stadion lekker kunt lopen en dan buiten ineens zo moet vertragen!
klik voor groot
Daarna natuurlijk over en weer bellen met R. om uit te vogelen waar hij was en waar ik was. Dat ging ongeveer zo: ‘Ja bij de Febo’, vlak achter de ballonnen, bij het gele startvak’. ‘Zie je die brandweerwagens niet dan?’. Toevallig had ik – als twijfelkont – in de tent van de brandweer mijn zwarte top gewisseld voor een ander shirt met mouwtjes. Dom natuurlijk want het was prima weer voor een topje ook al was het grijs en somber. Maar goed, uiteindelijk kwamen we met zwaaien en bellen toch bij elkaar uit. Ik ontmoette zo ook N. die – zo bleek later – een waanzinnige tijd zou gaan lopen. Knap hoor. Die Rio aspiraties gaan vast goed komen!
klik voor groot
R. had van te voren het hele schema als workout in zijn Garmin 310 geprogrammeerd, en ik had simpelweg 2′/23″ als RWR alert ingeprogrammeerd. Het was een beetje gereken van te voren om te bepalen hoe snel de loop stukken zouden moeten zijn op deze ratio. Dat leek op zich wel te kloppen, maar ik vond het maar ambitieus en bovendien is het in een massa haast niet te doen om gelijkmatig te lopen. Maar R, dus met het schema in de 310, ik met een RWR alert in de 910. Ik zou dus steeds een signaal krijgen, zonder dat het me een lap zou opleveren. Als autolap koos ik weer voor een kilometer, ook al zou dat niet zoveel zeggen met de walk-segmenten deze keer.
klik voor groot
Om 10.10 klonk het startsignaal en langzaam kwam de massa op gang. Even naar rechts en vervolgens meteen weer naar links waar vorig jaar nog iemand onderuit ging op de tramrails. deze keer dus goed oppassen. Ik liep op mijn slofjes, en had prima grip, ook op de natte blaadjes. Lekkere sloffen dus! Maar we merkten allebei volgens mij al dat we de eerste kilometer al ver achter lagen op schema. We zouden weliswaar beginnen met 5.40 min/km met RWR maar de eerste kilometer kwam er niet van een walk segment, en als je dan maar 5.38 min/km kunt halen als eerste doorkom tijd, dan is er dus iets niet goed. Daarna zijn we toch gestart met de RWR segmenten zoals we die gepland hadden, maar dat betekende dus best wat zigzaggen om netjes rechts uit te komen voor het W-segment. De tweede kilometer ging in 5.31 min/km dus dat is met RWR helemaal niet verkeerd, hoewel we ook in dit lap niet alle W’s gepakt hebben. Het schema van R. lag dus volledig in de soep! De derde lap ging in 5.43 min/km, de vierde in 5.32 min/km dus op zich was het tot op dat moment nog niet eens zo slecht allemaal, en nog redelijk ‘op schema’ hoewel we niet meer liepen volgens plan. Toen we dat wel gingen doen op mijn RWR alert, riep ik na 2 minuten ‘walk’ en zo zakten de ronde tijden ook aanmerkelijk. Niets aan te doen, experiment mislukt.
Ik denk dat we een paar dingen anders hadden kunnen doen. In de eerste plaats ben ik benieuwd wat er gebeurd was, als we helemaal achteraan gestart zouden zijn. De klok tikt immers gewoon door en het gaat toch om de ‘netto’ tijd die je loopt. Waarschijnlijk hadden we dan veel gelijkmatiger kunnen lopen, hadden wij geen last gehad van anderen en anderen niet van ons. Ten tweede hebben we nu weliswaar het schema gevolgd wat voor mij was bedacht, maar zelf was ik misschien meer gebaat geweest met een schema zoals ik in Utrecht deed met 6′/30″. OP die manier loop je uberhaupt al de eerste kilometer zonder W-segment, en hoef je eigenlijk ook minder snel te lopen tijdens het R-segment. Je moet toch aardig doorhobbelen om de 25 of 20 seconden wandelen goed te maken en dat is dus deze keer simpelweg niet gelukt. Natuurlijk blijft dan tot slot altijd de vraag wat we nu hadden gelopen als we simpelweg – zoals ik normaal altijd doe – rustig hadden doorgekrabbeld de hele weg met een mooi tempo. Ik heb zoiets nog nooit gedaan zo, en al helemaal niet met deze ratio en op deze korte afstand. Dit liep ongelooflijk onregelmatig en eigenlijk heel onplezierig. Arme R.! Voor hem natuurlijk al helemaal niks op deze manier.
Zo moet het dus niet, maar het was op zich leuk om ermee te experimenteren. Als je bedenkt hoeveel tijd we toch kwijt zijn geraakt door het slingeren en het wandelen tijdens de W-segmenten, valt het uiteindelijk toch nog mee dat we een eind gemiddelde hadden van 5.46 min/km. Dat had dus allemaal nog veel trager gekund. Zeker als je bedenkt dat ik helemaal geen tempo werk momenteel doe (pas weer in de winter voor Berlijn) en ook nog een beetje aan het sukkelen ben qua lijf en leden (gelukkig geen loop blessure o.i.d.). En we zullen helaas nooit weten wat het anders had kunnen zijn. Dus…. ik hoop van harte dat R. het nog eens wil proberen op een andere loop, met een normaal loop tempo en zonder mensenmassa!
In ieder geval was het finishen in het stadion wel weer grappig. De ondergrond loopt lekker! Er zat alleen totaal niets meer in qua versnelling.
klik voor groot
klik voor groot
De toevoer was gewoon even dicht geloof ik. Als ik nou op mijn klokje gekeken had, dan had ik gezien dat die ene seconde daar echt wel even weggelopen had kunnen worden. Na de finish gezocht naar S. die ergens op de tribune zat. Bij de uitgang vonden we elkaar weer en zijn we daarna nog even naar de Hardloopwinkel gegaan. Die had ik dus echt nooit kunnen vinden, terwijl die plek voor R. zo bekend is. Nu weet ik het natuurlijk ook! Daar nog even wat gedronken, R. heeft zich omgekleed en ik heb J. nog even begroet die ik tot nu toe alleen van Twitter ken. Leuk om dan weer mensen te leren kennen! Helaas waren er nog veel mensen buiten om de marathon lopers aan te moedigen, dus verder heb ik niemand gezien. N. liet zich lekker masseren door J. die dat beroepsmatig doet, dus die lag te genieten toen we weer vertrokken daar.
klik voor groot
We zagen ook nog de eerste finisher op de marathon. Toen we op de TV zagen dat hij eraan kwam (en de helicopter boven ons hoorden), zijn we door het raam van de winkel geklommen, en kwamen zo ineens eerste rang te staan op de baan van het stadion en zagen de eerste finishers binnen komen. Dat is pas hardlopen natuurlijk. Wat een benen, en wat een tempo. Geweldig om te zien!
Daarna rustig teruggelopen naar de auto, naar huis gereden en tot slot lekker sushi gegeten in Rotterdam. Sorry R. dat heb je nu gemist, maar die sushi run gaat er echt nog van komen! Bedankt voor vandaag, en dit gaan we dus een keer goedmaken!
Gegevens:
* totaal 8 km – eindtijd 46.01 (wat doe die stomme seconde daar nou)
* temp 13
* HR average n.b
* cadence gemiddeld 164 met RWR max 186
* pace 5.46 min/km
* ratio 2′/30″ veel w-segments overgeslagen zeker 1e km
rondje in google earth openen
okt 101 km – 2012 totaal 1.772 km
brooks pure flow 150 km
brooks pure flow (2) 5 km
merrell bare access 34 km
kinvara 3 205 km
