Author Archives: Max

06.11.2013 – schemadag 2: 8,5 km draven 6.35 min/km – rottemeren – 10,5 km

**06.11.2013 – schemadag 2: 8,5 km draven 6.35 min/km – rottemeren – 10,5 km**

Vandaag weer dag 2 van het nieuwe schema. Ik kijk met verbazing naar wat ik allemaal zou moeten lopen, maar ik ga het gewoon proberen. Twijfel een beetje over de tempo’s maar goed. Vandaag stond er dus 8 km op het programma op 6.35 min/km. Lezen is ook een vak want ik herinnerde me 8,5 km en ik was dus weer te snel. In ieder geval is duidelijk dat ik de lange duurlopen echt langzamer moet doen. Ik vond het continu tempo vandaag zeer onprettig trouwens. Het voelde veel zwaarder dan RWR op hetzelfde tempo.

Overigens wilde ik woef met rugzak laten lopen om weer even te wennen. Ik had de juiste maten weer ingesteld en zo gingen we op weg naar de start. Ze vond het allemaal prima :-)

klik voor groot

Maar omdat het keihard ging regenen, besloot ik het maar uit te stellen want dat is ook niks voor een eerste run. Dan maar lekker zonder. Ik had mijn eigen grote rugzak wel weer om om mee te testen. Geen foto’s tijdens de run omdat ik continu tempo liep. Het voelde echt als een rondje om het lopen. Maandag genoot ik nog van alle vogels (rovers, torenvalkje, grote zilverreigers etc) langs het water maar zo rond het meer is het werkelijk saai. Ondanks de mooie molenviergang waarvoor mensen toch echt speciaal omrijden om te komen kijken. Maar verder is er niks.

Maar goed… het rondje ging verder mooi vlak (hoewel te snel). Ik vond het alleen heel lastig om de ademhaling mooi bij de cadans en het tempo te krijgen en ik had het idee dat mijn hartslag te hoog was voor een draaf rondje. Zal morgen weer eens met HF meter lopen dan maar.

klik voor groot

Gegevens:

* afstand: 10,5 km
* temp 12
* HF niet gemeten
* pace 6.27 min/km (te snel dus)
* cadans 84

november 34 km – 2013 totaal 1.679 km

hoka bondi b – 93 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

04.11.2013 – schemadag 1: 16 km DL op 6.55 min/km- rottemeren – 18 km

04.11.2013 – schemadag 1: 16 km DL op 6.55 min/km – rottemeren – 18 km

Gistermiddag zoveel onweer met bliksem dat ik mijn rondje dan maar tot vandaag heb uitgesteld. Ik heb inmiddels besloten om de M afstand dan nu maar niet elder te gaan lopen. Eerst maar 5 weken schema nu richting de Bruggenloop. Ik moet nog wel even overleggen hoe het moet met de opbouw naar de ultra dan vanaf dit punt. Maar dat zal wel goed komen neem ik aan.

Vandaag dus met woef op stap, ondanks de regen. Voor het eerst met de nieuwe rugzak om te proberen. Ik had er lekker veel ingepropt om te kijken of ik overal goed bij kon komen. Het is ineens tamelijk fris, ongeveer 9 graden dus ik begon lekker met handschoenen aan en stopte die tijdens het lopen in de rugzak. De zakjes aan de zijkant zijn daar erg handig voor.

Eerst de pootjes van woef ingesmeerd met wax vanwege het natte wegdek en al snel waren we op pad. Ik had er best zin in eigenlijk. Ik vind het zo heerlijk om met woef te lopen, ze maakt ook echt contact tijdens het lopen. Ze geniet er duidelijk van en wordt niet moe. Lekker fit hobbelt ze fijn mee. Ik verheug me enorm op de UK en hoop dat het goed gaat met haar pootjes. Veel kilometers samen op pad hoop ik!

klik voor groot

Hoewel het regent, kan ik met de telefoon foto’s maken onderweg en dat is best leuk. Voor de zekerheid heb ik de telefoon op vliegtuigstand staan, zodat ik geen signalen zal ontvangen tijdens het lopen.
Ik start heel rustig, wil me aan het schema houden. Dat mislukt jammerlijk, want hoewel ik met RWR loop op een idiote ratio van 2.30/25 loop ik veel te snel blijkbaar. Ik begrijp het niet, want ik loop toch echt super rustig voor mijn gevoel maar wil ook niet gaan sloffen of slenteren. Ik besluit de route dus in 3 delen te knippen, en de 2e lap dan achter elkaar te lopen in rustiger tempo. Grappig genoeg is het gemiddelde over de tweede lap precies even snel als de eerste lap op RWR. En…. de eerste lap voelde natuurlijk veel fijner en was ook sneller voorbij dan de tweede lap ‘achter’ elkaar. Daarna de derde lap weer op RWR maar die blijft dus ongeveer weer net zo snel als de eerste twee laps. Nou ook prima. Ik heb de hele route dus vlak gelopen, alleen de middelste lap achter elkaar. Het blijft bizar dat het met RWR dus net zo snel loopt, of meestal zelfs sneller, maar minder vermoeid raakt.

Na het eerste rondje rond de grote plas heb ik even snel de poten van woef gecontroleerd, maar die zagen er prima uit dus kunnen we verder met het laatste rondje. Het regent inmiddels eigenlijk niet meer, maar het is nog wel somber weer.

klik voor groot

Na 18 km zijn we weer bij de auto en ga ik woef lekker afdrogen. Poten zien er goed uit dus daar ben ik blij mee. Geen kapotte zooltjes vanwege alle nattigheid onderweg. Inmiddels is het ook prachtig weer geworden met een zonnetje en zijn we ook weer wat opgedroogd.

Het lopen ging verder goed, de rugzak zit prima dus op naar de volgende ronde dan maar.

Gegevens:

* afstand: 18 km
* temp 10
* HF niet gemeten
* lap 1 – 6.29 min/km RWR (2.30/25)
* lap 2 – 6.29 min/km continu – cadans 82
* lap 3 – 6.33 min/km RWR (2.30/25) – wind tegen

november 23 km – 2013 totaal 1.668 km

hoka bondi b – 82 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

03.11.2013 – Berenloop marathon – 0 km

Jammer maar helaas, maar de loop is afgelast. Gisteren al de hele die ik wilde lopen, maar vanmorgen vroeg ook nog de halve. We waren net – na een slechte nacht in Franeker – bij de boot. Maar dus even niet. Het was prachtig mooi weer, maar de organisatie vond het blijkbaar toch beter om het maar helemaal niet door te laten gaan. Er stond weliswaar een harde wind, maar verder was er nog niets aan de hand.

Geen ‘beretrots op jezelf’ dus dit jaar….

Toch maar weer op huis aan dan. Nog even gekeken naar alternatieve loop over HM afstand, maar ook in Wieringerwerf was de loop door het Robbenbos afgelast vanwege de takken. Warmenhuizen was nog een optie, maar dan zouden we lang moeten wachten tot de start. We besloten dus maar naar huis te gaan en dan thuis met de hond een mooie loop te gaan doen. Terug dan maar, over de afsluitdijk. Mooie blauwe lucht.

Thuisgekomen was het ontzettend rotweer met harde regen, en harde wind. Vervelend genoeg ging het ook enorm onweren en bliksemen en dat is nou net de enige factor die hardlopen gevaarlijk maakt. Ik ben dus maar een dutje gaan doen na deze vreemde week, en toen ik eindelijk weer wakker werd was weliswaar de hagel en het onweer weg, maar was het ook al laat. Morgen dan maar lekker lopen. Rust is immers ook training. Vanmiddag dus een slaap marathon gedaan en dat voelt ook goed.

01.11.2013 – hitland – 5 km

**01.11.2013 – hitland – 5 km**

Huh 5 kilometer? Ja het staat er echt. Heel kort dus en niet onverstandig naar de aanloop van zondag. Ik liep al een beetje teveel en deed ook veel met het zwemmen. Gisteren zat ik twee uur in de auto dat geen succes was voor mijn rug dus de voorbereiding is echt optimaal (not). Daarom dus alleen even een kort en rustig rondje gelopen vandaag omdat waf toch ook moest wandelen. Zij ligt inmiddels te slapen en dat hoop ik vannacht ook te doen, want gisteren ging het alarm ineens piepen om 3 uur in de ochtend zodat er weer van goed en diep slapen geen sprake was.

Nee, het wordt echt tijd voor een stap terug en even wat rust in de tent. Dat zou mijn lichaam en mijn geest ook wel fijn vinden. Momenteel is het blijkbaar niet eens zeker of de loop zondag wel doorgaat. Er lijkt een harde wind te staan. Ik weet dus niet echt wat nu wijsheid is. Ik kom vast na sluitingstijd pas bij de finish aan, en eigenlijk kan me dat helemaal niet schelen. Ik heb een tempo als training in gedachten en het lijkt me al heel goed als ik dat met het voorspelde weer zou kunnen vasthouden. Omdat ik dol ben op Terschelling en een uitgezette route ook best fijn is, koos ik ervoor om het daar te doen. Verder had ik er eigenlijk geen ideeen bij. Ik zie het wel, nog twee nachten en dan is het zondag. Wordt dus vervolgd.

Gegevens:

* afstand: 5 km
* temp 13
* HF niet gemeten

november 5 km – 2013 totaal 1.650 km

hoka bondi b – 64 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

29.10.2013 – veluwezoom – 17 km

Vandaag dan maar meteen weer in het diepe na het gedoe op het strand van afgelopen vrijdag met de daaropvolgende test. Op zich zegt het natuurlijk geen bal, een eenmalige fietstest, maar ik vind het inmiddels prima zo. Komende runs gewoon goed opletten en kijken wat er gebeurt. Misschien wel een adrenerge aritmie door van alles en nog wat. In ieder geval had ik reuze zin om lekker naar buiten te gaan, want het was prachtig weer. Ik was gisteren enorm laat pas in het hotel, omdat ik eerst in Utrecht uren lang die test heb gehad. Daarna terug naar huis, inpakken en de hond ophalen en weer terug richting Arnhem rijden. Onderweg kon ik in Elst een nieuwe TomTom ophalen die ik had overgenomen van iemand dus dat was super. Blij mee en weer een stapje verder naar ‘normaal’ na de autoinbraak. Nu mijn brillie nog.

Toen ik in het hotel kwam heb ik eerst nog snel een kwartier gezwommen voordat het om 23 uur sloot. Daarna heerlijk geslapen.

Vandaag de dag begonnen met een klein uurtje wandelen met de hond, daarna een uur gezwommen. Na het zwemmen heerlijk een uurtje gedommeld, waarbij woef heerlijk lag te snurken naast me.

klik voor groot

Daarna snel omkleden en op weg voor mijn run. Ik had een route uitgezet van 13 km startend vanaf het hotel dus lekker makkelijk. Woef zou wel aan de riem moeten blijven maar dat is niet zo heel erg. Navigatie mee en lopen maar. Eerst richting Kasteel Middachten. Het zonnetje scheen volop en ik genoot meteen weer van het lekker buiten zijn. Gelukkig pakte de navigatie deze keer keurig meteen zowel het signaal als de route en kon ik mooi het pad volgen.

Al snel hobbelden we langs kasteel Middachten dat nu nog steeds in de steigers staat voor een deel. Toen ik hier 2 jaar geleden was, waen ze ook al bezig.

klik voor groot


na het kasteel hobbelden we de weg over om het bos in te gaan. Overal paddestoelen op weg naar het bos, echt fraai in het zonnetje. Ik vind het erg meevallen met de schade aan de bomen na de hevige storm van gisteren. Wel veel takken, maar vooral enorm veel bladeren op de grond die onderliggende takken en stenen verborgen. Tot mijn verrassing zwikte ik nergens met mijn Hoka. Eigenlijk verwachtte ik dat wel, omdat die schoenen zo ‘hoog’ zijn. Maar ze liepen erg stabiel en al snel had ik er eigenlijk geen erg meer in dat ik niet op mijn trailschoenen liep. Het lijkt dus wel een goede keus. Stom genoeg had ik mijn nieuwe rugzak vergeten mee te nemen in de haast, en kon ik dat dus niet onderweg testen.

Woef en ik sukkelden heerlijk door het bos en ik was erg blij met mijn navigatie. De Garmin doet het natuurlijk prima, maar de Nederlandse kaart op de navigatie is vrij nauwkeurig en ik kon dus goed zien welke kant ik op moest.

klik voor groot

Grappig genoeg twijfelde ik ergens wel aan de richting en toen ik op een fietspad kwam en mijn richtinggevoel me zei dat ik naar links moest, maar de navigatie ‘draai om’ meldde, zag ik dat ik een dwars stukje had gelopen en weer op de begin route zat. Toen realiseerde ik me pas dat ik mijn eigen route niet had opgenomen vanaf de start. Niet handig, want juist met dat nauwkeurige rode lijntje, zie je precies wat je doet en waar je eventueel van de route afwijkt. Niet meer vergeten dus en al snel was ik weer netjes op de route. Ik wist toen al wel dat ik een aardige overschrijding zou hebben.

We hobbelden lekker door en kwamen maar een omgevallen boom tegen. Dat was leuk even rommelen voor woef met takjes en blaadjes natuurlijk!

klik voor groot

Het was een heerlijke dag en een prachtig gebied. Grappig genoeg heb ik daar nog niet eerder gelopen omdat woef niet los mag. Maar eigenlijk geen probleem en zeker voor herhaling vatbaar. Het zwembad van het hotel is geweldig en prima ook voor oefeningen. Na 17 km kwamen we daar weer aan en ben ik nog anderhalf uur gaan zwemmen en oefeningen gaan doen.

Zo kwam er een einde aan een fijne en actieve dag. Dat geeft me toch weer moed! Op naar de volgende run.

Gegevens:

* afstand: 17 km
* temp 14
* HF niet gemeten

oktober 140 km – 2013 totaal 1.646 km

hoka bondi b – 58 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

artikelen: energie: D-Ribose, Creatinemonohydraat en L-Glutamine – deel 3

**artikelen: energie: D-Ribose, Creatinemonohydraat en L-Glutamine**

deel 3: Glutamine

Inleiding

L-Glutamine is het meest voorkomende vrije aminozuur in het lichaam en is bij meer stofwisselingsprocessen betrokken dan welk ander aminozuur dan ook. De cellulaire concentraties zijn ongeveer vier maal hoger dan in het plasma. De meeste weefsels zijn in staat om zelf glutamine aan te maken. Alleen de skeletspieren, longen, hersenen en het vetweefsel kunnen echter een grote hoeveelheid glutamine aanmaken die vervolgens aan het bloed kan worden afgegeven. De skeletspieren nemen, vanwege hun grote massa, verreweg het grootste deel van de glutaminevoorziening voor hun rekening.

Ongeveer 50% van het circulerende glutamine wordt gebruikt als energiesubstraat en geoxideerd, 10 tot 20% wordt gebruikt voor gluconeogenese, en de rest (her-)gebruikt voor eiwitsynthese. Omdat vrijwel alle cellen van het lichaam glutamine kunnen aanmaken (met name spiercellen), is glutamine lange tijd beschouwd als niet-relevant waar het gaat om suppletie. Mede daarom werd er weinig onderzoek naar verricht.

Het blijkt echter dat L-glutamine semi-essentieel kan zijn, omdat de eigen produktie onder bepaalde omstandigheden tekort kan schieten. Tijdens stress, vasten, zware sportbeoefening, levercirrose en ernstige ziekten waaronder zware infecties, kunnen gemakkelijk deficiënties ontstaan. Op de intensivecareafdeling heeft met glutamine verrijkte parenterale voeding inmiddels haar grote nut bewezen. Onderzoek geeft aan dat suppletie met L-glutamine bij menig ernstig ziekteproces beschouwd kan worden als een levensreddende interventie.

Lees hier verder

Deel 1 en 2 over Ribose en Creatinine is ook te vinden op het deel met artikelen

25.10.2013 – scheveningen – 11 km

Vandaag een rondje door de duinen en over het strand. Ik wilde graag de Bondi B even uitproberen op het strand en op de duinpaden, zodat ik weet hoe de schoenen zich daarop gedragen. Verder gewoon een lekker rustig geniet rondje. Het was droog en best aardig weer. Eigenlijk wilde ik het gisteren al doen, vanwege het mooie weer, maar toen was ik nog volop bezig met het laten herstellen van de autoschade na de inbraak van enkele dagen geleden. Vlak voordat ik wilde vertrekken, merkte ik dat de Nathan ook nog vol glasstukjes zat, en kon ik mijn polsbandje ook weggooien omdat die werkelijk vol met glasgruis zat. Ik neem niet het risico dat door wassen toch niet alles weg is, dus hup weg ermee. Grappig genoeg hadden ze de Nathan dus laten liggen, en ook mijn nieuwe Nike schoenen lagen gewoon nog in de auto. Maar goed, ik had weer nieuwe ruiten dus ik kon wel lekker rijden en op pad. Zo reed ik dus zonder spiegel naar Scheveningen.

Ik had er zin in, en ik wist dat woef het ook heerlijk zou vinden op het strand. Parkeren en op pad dan maar. Al snel liepen we de duinen in en deels over fietspad met klinkertjes, deels over duinpaden kwamen we uiteindelijk bij het strand.

klik voor groot

klik voor groot

Het lopen ging op zich ook prima, lekker door de duinen, door naar de strandopgang, lekker foto’s maken van blije woef, lekker genieten. In de duinen moet woef aan de riem, maar op het strand mocht ze lekker los. Ik genoot van haar malle fratsen en sprongen. Grappig genoeg voelde ik me soms wel wat vreemd, en ik vroeg me af of ik nou zo raar bonkte op het zand of dat er iets anders was. En die ademhaling? Kwam dat nou door de wind? Niet teveel op letten, even stukje wandelen dan maar. Ik snapte het toch niet helemaal en er bekroop me een onrustig gevoel. Wat vreemd zeg, het voelde toch niet zo lekker. Maar in het kader van ‘niet overal op letten en lekker genieten’ liep ik door, wandelde ik een stukje, zette weer aan en rommelde wat verder. En toen …. lag ik bijna op het strand. Op het strand ging het dus bijna echt mis, ik was hondsberoerd en ongelukkig. Wat kan een mens zich ongelukkig voelen. Grappig genoeg dacht ik nog ‘blij dat ik mijn ID kaartje bij me heb’. Toch gestopt natuurlijk en dan maar even mijn pols gevoeld. Ik hoefde niet eens te tellen want het was meteen duidelijk: totaal irregulair ritme. Huh? Het was zo erg, en ik was zo beroerd dat ik al had besloten om naar de SEH van Bronovo te gaan, om in ieder te laten vastleggen wat er nu aan de hand was. Het voelde als AF, zag me al geklapt worden. Maar toch.. ik snapte het niet. Zo voelde het eigenlijk ook niet. Klote. Was het de wind in combinatie met het zware zand? Lag het aan mij? Ik wandelde, ik hobbelde een stukje, voelde nog eens maar nee, daar was het nog of weer. Ik bleef op het strand om onder de mensen te blijven voor het geval dát. Grappig genoeg ga ik in dit soort situaties altijd in een soort afstandelijke mode. OK, wat heeft deze patient dan nu? Net alsof het niet meer om mij gaat. Ik was dus weliswaar doodongelukkig, maar niet in paniek. Dacht na wat dit kon zijn, en wat ik moest doen. Ondertussen kwam de pier van Scheveningen steeds dichterbij gelukkig.

Uiteindelijk weer bij de duinen aangekomen, terug naar de auto. Ineen gaat een lampje branden. Eureka! Ik droeg de nieuwe Sony telefoon rechts in het voorzakje van de Nathan rugzak. Toegegeven: normaal wordt altijd al advies gegeven om een mobiel niet te dicht bij de pacemaker te dragen, maar eerlijk gezegd vind ik het allemaal onzin en heb ik nog nooit wat gemerkt. Maar met deze enorme telefoon, dekte ik toch mooi de hele pacemaker af. Zou de telefoon als magneet werken? Ik had veel foto’s gemaakt, dus ook actief weer terug gestopt in mijn rugzak. Nog eens nadenken. Zou de pacemaker op VVI (dat betekent over 1 draad) zijn gaan werken, op een eigen vast ritme en dus door mijn eigen ritme heen? Zo voelde het misschien wel ja. Ik heb dat eenmaal eerder gehad, op de terugweg op de boot vanuit de UK toen de batterij ineens leeg bleek te zijn. Ook handig. Net daarvoor nog gecontroleerd! Maar toen lag ik lekker op bed en voelde het wel vervelend, maar nu met hardlopen kan je daar natuurlijk simpelweg niet op vooruit en voel je je echt heel beroerd. Ik was misselijk geworden en had hoofdpijn.

Ik heb de foon uitgedaan en in mijn hand genomen en ben daarna weer gaan hardlopen door de duinen. Volgens mij is het weg. Wat idioot. Ik ga dit komend weekend nog een keer proberen, maar dan natuurlijk maar kort (als het weer gebeurt). Ik moet immers op een of andere manier weten of het inderdaad de telefoon is, of dat er toch iets anders gebeurt. Vooralsnog ga ik ervan uit dat het de telefoon is/was.

Al met al dus een heel raar loopje geworden. Woef vond het fantastisch. Ik op zich ook, maar ik was werkelijk doodongelukkig op het strand (naast het feit dat ik me hondsberoerd voelde).

Even afwachten maar. Een vreemde ervaring was het wel. En de schoenen? Die liepen lekker over het strand en de duinen. Het strand lag er echter prima bij en ik ben dus benieuwd hoe dat volgende week zal zijn. Ik ben in ieder geval voorbereid. De telefoon blijft in ieder geval ver bij mij vandaan volgend weekend!

klik voor groot

Gegevens:

* afstand: 11 km
* temp 14 graden – winderig
* HF niet gemeten

oktober 117 km – 2013 totaal 1.624 km

hoka bondi b – 35 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

22.10.2013 – rottemeren – 16 km

22.10.2013 – rottemeren – 16 km

De laatste lange duurloop dan maar voor de marathon van volgende week zondag en na de tempotraining van afgelopen zondag. Ik wilde eigenlijk toch nog wat rustige kilometers maken om de schoenen nog wat uit te proberen. Het was super lekker weer, rond de 20 graden en een lekker windje. Daar moest we dus even van genieten en gelukkig lijkt alles prima te gaan met de poot van woef, dus vol goede zin op pad richting de Rottemeren dan maar. Het is daar – ondanks de schuinlopende kant her en der – lekker lopen en je loopt heel makkelijk wat kilometers weg en je kunt makkelijk verlengen. De eerste rond rond het water is 10,5 km en als je de nieuwe roeibaan mogelijkheden erbij trekt, kan je mooi extra rondes maken zonder al te ver van de auto te raken. Prima dus in opbouw fase en lichte onzekerheid over gestel en runningmate!

Deze keer had ik mijn nieuwe telefoon bij me, en kon ik ook weer eens wat foto’s maken. Ik doe dat bijna nooit op een normale training, maar ik was toch van plan om lekker op mijn gemakje te lopen en kon zo mooi de foon uitproberen. Nou. veel geleerd, want alles bleek verkeerd te staan. Het formaat van de foto (is nu een 16:9 afmeting), aantal megapixels, belichting etc. Volgende keer staat alles dus goed en zullen de foto’s beter zijn hoop ik. Maar het toestel past prima in het voorzakje van de Nathan dus dat was allemaal erg makkelijk.

Woef en ik waren al snel op weg en hobbelden richting de molens. Veel fietsers dus goed opletten dat we niet omver gesjeesd werden door die fanatiekelingen. Ik had me voorgenomen op steeds 2 km te lopen (RWR) en daarna 250 mtr te wandelen. OP die manier zou ik toch een lange training hebben zonder vermoeid te raken. En het liep heerlijk. Vreemd genoeg bleek de ‘eindtijd’ nog heel redelijk, zelfs met de wandelingen tussendoor. Op deze manier loop ik eigenlijk nooit. Wel RWR maar nooit zo opgeknipt. Alle 2 km laps gingen overigens allemaal in hetzelfde tempo van 6.36 min/km zonder dat ik daarop hoefde te letten. Blijkbaar was dit het lekkerste tempo. Heel af en toe op de ademhaling gelet, en geprobeerd wat het lekkerste liep. Cadans was niet gek hoog, eigenlijk erg laag met 82 maar het liep lekker. En over het hele traject constant zonder hulpmiddelen.

Na een poosje kwamen we langs de eerste molens. De molenviergang blijft toch mooi!

klik voor groot

ook even een kiekje van woef

klik voor groot

Daarna langs de A12 en weer de andere kant op. Langs het eettentje dat inmiddels gesloten is door de week vanwege de herfst, langs het haventje met de bootjes. Leuk gezicht en best druk nog!

klik voor groot


Daarna kwam ik iemand tegen die van ons een kiekje maakte. Leuk!

klik voor groot

Terug weer over het bruggetje weer de andere kant op, je loopt eigenlijk een vierkant en dat maakt de route niet onaantrekkelijk ook met wind.

klik voor groot


Toch is het niet mijn favoriete rondje hier, vanwege het aflopende wegdek. Daar moet je echt mee opletten, zeker met die ongelijke benen van mij. Ook als je op de weg loopt, en je loopt altijd aan de linkerkant, is het opletten geblazen, want het wegdek zal altijd een beetje bol lopen. Dat kan op den duur ook voor blessures of overbelasting zorgen!

Na het rondje rond het water, door naar de nieuwe roeibanen voor het laatste rondje. Dit had ik me voorgenomen en zo heb ik het ook gedaan. Inmiddels was er een aardig windje opgestoken en het eerste stuk had ik de wind redelijk tegen. Maar ik troostte me maar met het idee dat ik op de terugweg dus de wind mee zou hebben. Ik heb niets aangepast aan het tempo, de heenweg ging precies gelijk maar het laatste rondje ging natuurlijk wat sneller vanwege wind mee. Ik sloot af met een iets snellere 500 lap en daarna rustig door naar de auto. Woef had trek, want we waen laat voor haar namiddag maaltje, maar dat had ik meegenomen zodat ze lekker kon smikkelen.

klik voor groot

Ik heb nergens last van gehad, het was echt zo’n ouderwets lekker rondje lopen. Dragen de schoenen daaraan bij? Ik heb geen idee. Ik was wel net bij Sjeff geweest en die had de talus weer losgemaakt en goed gezet. Die enkel wordt natuurlijk nooit meer wat en zo heb ik zowel aan de start (enkel) als in het midden (rug) een probleem. Die arme knie zit daar dan tussenin. Maar deze loop ging super. Ik voelde wel dat ik een blaartje kreeg aan een van de teentjes rechts en dat bleek ook zo te zijn. Misschien de schoen even ‘uitkloppen’ op die plek. Wel vervelend en ik hoop dat de schoenen dus op de lange afstand toch niet te klein blijken. Een te grote schoen is weer lastig, want die moet je echt ‘aan de voet’ houden. Even afwachten dus, maar voorlopig positief.

Gegevens:

* afstand: 16 km
* temp 21 graden
* HF niet gemeten
* laps van 2000 mtr met RWR 2.30/25 met 250 mtr P: 6.35 min/km
* 500 mtr stride op 5.45 min/km aan einde
* cadans rond de 82/83
* ademhaling 2/4, 2/2 en ook 2/3 geprobeerd

oktober 107 km – 2013 totaal 1.613 km

hoka bondi b – 24 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

20.10.2013 – amsterdam – 8 km

Vandaag een temporondje tijdens de 8 km van Amsterdam. Ik weet niet of ik echt zin had. Aan de ene kant wel, want een tempotraining is nooit weg, aan de andere kant niet. Het is een massaal evenement en ik had geen idee of ik nou last van mijn knie of rug zou krijgen. Voor de zekerheid had ik dus ook een telefoontje bij me, maar ik ging ervan uit dat het niet nodig zou zijn.

Gisteren waren we in Valkenswaard geweest om een rugzak te kopen (gelukt) en dat was een lange dag met veel zitten en staan. Niet echt een goede voorbereiding dus. Als klap op de vuurpijl zou ik ook nog met nieuwe schoenen gaan lopen. Hele rare schoenen die speciaal bedoeld zijn voor de lange afstanden, zoals de marathon en verder. Aangezien ik toch problemen lijk te hebben op de nieuwe Kinvara 4, heb ik de knoop doorgehakt en heb nu een heel ander soort schoen. Misschien krijgen de duitse verkopers toch nog gelijk met hun mening dat de minimalistische schoenen zoals de Kinvara en Pure serie niet geschikt zijn voor afstanden langer dan een halve marathon. Maar ja, waar blijven we dan met alle gedachten van tegenwoordig over ‘natuurlijker lopen’? Ik weet het inmiddels niet meer en koos dus voor een schoen die wel 4 mm drop heeft (anders blijf je wisselen en wennen) maar met een hele dikke zool en optimale ‘demping’. Het ziet er niet eens heel raar uit en niemand wees op mijn schoenen of vroeg wat voor belachelijke dingen ik nou aanhad.

Vooruit maar, over 2 weken zal ik het pas weten op de lange afstand tijdens de marathon op Terschelling. Voor vandaag eerst maar eens kijken of ik over mijn eigen voeten ga struikelen en of me dingen opvallen.

klik voor groot

Dit jaar lekker met de auto, zodat we na de loop meteen weg zouden kunnen rijden. Parkeren bij de VU en dat was makkelijk en gratis. Even snel plasje plegen bij de VU en daarna naar de sporthallen bij het stadion om het startnummer op te halen. Idioot eigenlijk want ze sturen een envelop met een brief, die emailen ze ook nog, maar je moet alsnog het nummer ophalen. Dat zit overigens weer in een envelop.
Maar goed, startnummer opgespeld, schoenen goed dichtgedaan en daarna naar de startvakken.

Overal enorm druk natuurlijk maar al snel stond ik in het startvak en kon het wachten beginnen. Het was een smalle boog waar alle 4400 lopers doorheen moesten. Best een lange rij en een lang lint dus.

klik voor groot





Om 10 uur klonk het startschot en ging ik op weg. Het was heel eventjes wennen aan de schoenen en ik wilde ook niet als een speer weg racen. Ik had me voorgenomen om de eerste 4 km door te lopen en daarna RWR te gaan doen. Geen idee eigenlijk waarom ik niet vanaf moment 1 RWR heb gedaan, maar ik wist uit ervaring al dat je in de eerste helft nauwelijks kunt stoppen met die mensen massa. Voor het eerst ook weer eens met HF meter om te kijken wat er nu gebeurt. Ik had niets in beeld ik wilde pas later kijken of mijn gevoel overeen kwam met de metingen. Dat bleek zo te zijn. Aan het einde van de 3e kilometer merkte ik dat de rem erop stond. Leuk dat je harder kunt en wilt, maar als de toevoer hapert dan gebeurt er niks. Op dat moment dus maar RWR gaan doen. Ik had een keurige tijd op 5.30 min/km gelopen, precies zoals ik wilde. Maar ik wist toen asl dat ik geen 44 minuten zou kunnen halen en probeerde dan uiteindelijk op 5.45 min/km (46 minuten) te lopen. Dat is ver boven de 55 minuten op de 10 km maar ik deed weinig tempowerk dit jaar, concentreerde me vooral op de afstand.

klik voor groot




De laatste kilometer toch nog even gas bijgegeven en grappig genoeg ging uiteindelijk helemaal aan het einde eindelijk de hartfrequentie netjes omhoog over de gevreesde 158 bpm. Toen ging het ook makkelijker en de laatste km was meteen 20 seconden sneller dan kilometer 4 tot en met 7. Jammer maar helaas. Ik heb wel plannen om misschien enkele maanden tot de ultra alleen op lage HF te lopen maar daarvoor moet ik me nog even verder inlezen.

Ik kwam net op 46.16 binnen maar als ik mijn Garmin uitlees, zie ik een 5.45 min/km op de teller met een overschrijding van de afstand. Ik ben niet ontevreden met deze slechte voorbereiding, het relatief warme weer en de nieuwe schoenen.

Het goede nieuws is dat ik niets heb gevoeld tijdens de loop. Geen enkel pijntje of pijnscheutje, niets. Ik heb dus hoop dat deze schoenen ook op de lange afstand het goed gaan doen. Het zou best kunnen dat die Kinvara niet geschikt is. De Asics gaan op marktplaats, over 2 weken misschien de Kinvara dus ook wel. Het zou geweldig zijn als ik de Pure Flow en de Bondi B kan afwisselen en verder geen gezeur meer heb met schoenen want ik word er dol van en het is nog peperduur ook. Afwachten maar. Over 2 weken weet ik het.

Op naar de volgende run.

Gegevens:

* afstand: 8 km
* HF 158 gem
* pace 5.45 min/km
* eindtijd 46.16 (2012: 46.01, 2011: 44.35)

klik voor groot

oktober 91 km – 2013 totaal 1.596 km

hoka bondi b – 8 km
kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113

18.10.2013 – hitland – 10 km

**18.10.2013 – hitland – 10 km**

Vandaag weer een rondje gelopen samen met woef. Ze doet het prima en lijkt nergens meer last van te hebben. Dat is dus goed nieuws. Morgen nog even goed kijken voor de zekerheid maar het ziet er goed uit. Ben benieuwd of de Glucosamine/Chondroitine voor haar ook iets gaat doen (als onderhoud). mMadam is natuurlijk ook niet meer piepjong en moet nog even voort. Ook ik ben maar aan de gluco/chondro gegaan met mijn rare gewrichten. Je weet maar nooit.

Maar zij liep goed en bij mij ging het ook wel goed eigenlijk. Ik startte op een andere plek vandaag en voordat ik het wist, had ik alweer 3 km gelopen terwijl ik nog niet eens in het oude deel was aangekomen. grappig, dat dat meteen anders voelt en loopt. Ik heb afwisselend getraind. De eerste lap van 3 km op 2/1 maar dan fors doorgelopen om te eindigen op 6.30 min/km wat dus met die ratio wel even doorlopen is op de loopsegmenten. Daarna 3 km rustiger aan gedaan, zelfde pace overall maar met veel minder walk segmenten. Grappig genoeg leek ik daar eventjes mijn benen te gaan voelen. Heeft het dan toch echt iets te maken met langzamer lopen, houding, bonken weet ik veel? Ik ben direct rechtop gaan lopen alsof ik over een schutting aan het kijken was, schroefde de cadans iets op en ben iets sneller gaan lopen, en bouwde daardoor enkele walk segmenten in. Dat liep meteen een stuk beter. Na deze lap nog 4×300 meter zone afwisselen, en tot slot een 150 meter stride. Zo liepen we lekker een ronde zonder problemen en op een lekker tempo.

Of ik zondag nu in Amsterdam ga lopen, weet ik nog niet zeker. Ik denk het wel. Het is een mooie tempo training, waarbij ik de hartslag meter om zal doen maar het onderweg niet hoef te zien. Naderhand kan ik dan wel kijken hoe het voelde versus hoe het werkelijk was. Twee jaar geleden liep ik daar net boven de 44 minuten, vorig jaar probeerde ik met een haas vlak op 5.30 min/km te lopen (dat zou dus 44 minuten zijn) maar dat werd uiteindelijk met een ratio van 2/30 een pace van 5.45 min/km wat ook helemaal niet slecht is natuurlijk (zeker niet met die ratio).

Zo ver is het nog niet. Morgen ga ik naar Valkenswaard om te kijken naar een rugzak voor de lange winterlopen. Ik ben erg benieuwd. Zal toch even moeten passen vanwege de pacemakerdraden en mijn voorgevel. Ik hoop dat ik iets kan vinden, ik vind de Vaporshape van Nathan er goed uitzien maar of het past, is een tweede. Ook ga ik de Hoka One One Bondi B passen. Er staat hier al een doos met een bepaalde maat. Die paste ik al en ik was erg verrast. Het zijn schoenen voor een ultra, dus voor de lange afstanden. Met heel veel demping. Misschien beter voor mijn rug. Een dure aankoop, vandaar dat ik ze vandaag al had om even rustig te kijken en te voelen. Morgen een andere maat passen en dan beslissen. Wordt dus vervolgd. In ieder geval gaan de bijna nieuwe Asics op marktplaats en misschien de nieuwe Kinvara 4 die ik in de UK kocht ook wel. Ik hoop eindelijk een schoen te vinden die me veel veilige en gezonde kilometers op de weg kan houden.

lap 1 3000 mtr 6.37 min/km ratio 2/1
lap 2 3000 mtr 6.28 min/km rustig aan einde met RWR
lap 3 300 mtr 5.11 min/km
lap 4 300 mtr 5.07 min/km
lap 5 150 mtr 4.48 min/km stride

Gegevens:

* totaal: 10 km
* temp: 13 graden
* HR niet gemeten

oktober 83 km – 2013 totaal 1.587 km

kinvara 4 – 112 km
minimus MT – 303 km
pure flow – 201 km
pure cadence – 51 km
minimus MR – 88 km
asics gel lyte 33-2 – 70 km
merrel bare access – 113