Gisteren had ik een rustdag en deed ik oefeningen voor mijn heup/bil. Ik heb nog steeds geen idee wat er nou aan de hand is. Het voelt op zich wel beter en ik kan mijn rechtervoet weer beter naar voren brengen, maar goed is het nog steeds niet. Maar vandaag ga ik op pad voor een rondje met Fleur en met Ziva. Ziva heeft al een kort rondje gedaan met S. vanmorgen vroeg en ik zie op het briefje dat ze toen alles gedaan heeft. Daarom vertrek ik dus eerst met Fleur voor een poep en pies rondje. Daarna ga ik weer naar binnen en maak me klaar voor vertrek. Ondertussen wacht Fleur braaf op de mat bij de deur totdat ik klaar ben. Dat is toch wel erg goed al voor een wilde jonge hond. Ik had mijn nieuwe heupgordel al onder mijn broek aan maar kom tot de ontdekking dat het geval natuurlijk over mijn shirt en giletje moet dus trek ik het weer opnieuw aan en bevestig ook het zakje met de koekjes voor Fleur onderweg aan de riem. Het zit prima overigens maar ik heb geen idee hoe het moet als ik mijn ren rokje straks aan zal hebben. Daar moet ik dus nog even naar kijken. Ik doe Fleur haar tuigje om en lijn de meeverende riem aan. Eigenlijk is dat een veel te zwaar ding dus misschien moet ik daar ook eens naar kijken. Er hoort ook een riem bij het heupgordeltje maar omdat ik er al eentje had, keek ik daar niet naar. Maar voor nu is het prima. Ik ben benieuwd of het anders loopt. De druk zit in ieder geval niet meer op de onderrug dus dat is echt veel beter. Misschien hielp dat ook niet zo mee voor mijn heup/bil. De sleutel past mooi in het zakje achterop dus dat zit ook prima. Ik denk dat er nog wel iets bij kan overigens maar ik heb er nu alleen de sleutel in.

We gaan weer rechtsaf en niet alleen over de weg zoals we eerder deden. Ik ben benieuwd of ik Fleur kan leren soms voor me uit en soms naast me te lopen tijdens het hardlopen. Op smalle paden was het met Ziva altijd lastig om goed te lopen omdat we samen niet altijd op het pad passen. Als een hond voor je uit loopt, gaat het altijd goed natuurlijk. Maar dan moet je dus wel samen leren lopen zodat Fleur altijd rechtdoor blijft lopen en ik niet ineens over haar struikel als ze ineens stilstaat. Snuffelen en klooien is er dus niet bij, voorwaarts is het enige dat kan tijdens ons rondje. Vandaar dat ik dus ook apart ga wandelen voor plassen en poepen zodat het tuigje echt blijft om mee hard te lopen. Anders gaat ze het nooit snappen natuurlijk. Het eerste stuk gaat prima eigenlijk. Het loopt een stuk beter dan die rare flexibele heupbelt. Als Fleur netjes naast me loopt is de riem erg zwaar en slingert tegen mijn benen. Loopt ze voor me uit, dan is het echt heerlijk om zo te lopen. Fleur trekt dan natuurlijk wel iets maar niet idioot hard, de lijn staat gewoon net gespannen. Ik zeg dus vanaf nu ‘vóór’ als ze voor me moet lopen. Daar snapt ze natuurlijk nog niks van maar uiteindelijk komt dat vanzelf met veel herhaling. Ook voer ik linksaf en rechtsaf in en ook dat zal ze uiteindelijk gaan snappen neem ik aan. Voor het naast me lopen moet ik even nadenken, misschien iets als ‘langs’ ofzo want ‘naast’ is al een bestaand commando. We hobbelen rustig voort eerst over het fietspad en daarna een offroad pad weer terug en tot slot via de heide weer terug naar de zandverstuiving. Het looprondje is precies 6 km en dat is eigenlijk een beetje te lang. Maar het gaat gelukkig prima dus nu eerst even slapen! Ik breng haar terug, geef haar eten en leg haar in de bench voor wat rust. Nu met Ziva op stap!

Ziva is vrolijk en blij en ook wij doen eerst samen een heel kort pies en plas rondje. Ziva loopt natuurlijk altijd los dus die kan gewoon plassen en snuffelen. Voor Fleur is het belangrijker dat ze eerst alles gedaan heeft omdat zij alleen maar ‘mag’ lopen met me. Na het rondje steken we het spoor over en lopen het bos in. Wij nemen samen een andere route en slaan linksaf het Willembos in. Daar hobbelen we een relatief korte route door het bos samen en staan na ruim 6 km ook weer bij de deur. Het rondje met Fleur ging echt een stukje sneller dan met Ziva zie ik op mijn klokje. Ik liep in bijna dezelfde tijd een kilometer verder met Fleurtje.

Ik geef nog even de eekhoorns en de vogeltjes eten en geniet van het zonnetje in de tuin. Het is echt prachtig weer. Helaas geen foto’s omdat mijn mobiel kapot is. Volgende keer neem ik toch mijn fototoestel mee want nu heb ik geen foto van beide dames in het zonnetje.

Op naar de volgende run.

gegevens:

* 14 km
* 3 graden

februari 111 km – 2019 totaal 276 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag gaan S. en ik samen op pad. De hondjes blijven lekker thuis want ik heb afgelopen donderdag met ze gelopen en dat lijkt me wel weer even genoeg. We wandelen dus eerst even met de honden en gaan daarna richting het Veluwemeer. Ik kies voor 1000-tjes en dat loopt op zich wel aardig. Mijn heup/bil doet nog steeds pijn. Als we bij de kruising komen zou ik ook graag een andere route kiezen maar ik kan gewoon niet zo lang over de harde weg lopen nu. Veel te pijnlijk en vervelend. Ik kan mijn voet niet goed naar voren brengen en dus kan je ook niet vrij lopen. Zo irritant. Dit moet echt snel over zijn nu. We lopen dus de Brandsweg af, slaan linksaf en daarna weer linksaf. Een simpel vierkantje dus maar er is genoeg te zien. De opkomende crocusjes, de ganzen in het veld en de jagers op de weilanden. We schrikken ons rot als we knallen horen uit een richting die we niet verwacht hadden. Voor S. is het laatste stuk redelijk nieuw want we lopen of fietsen eigenlijk nooit die route. Zo zien we het dierenpension waar gebouwd wordt en een mooi nieuw huis met glazen serre. We steken de Harderwijkerweg over en kijken naar de nieuwbouw bij een plannetje waar ik naar grond keek als belegging. De vrijstaande huizen zijn groot maar hebben totaal geen tuin. Bovendien staan we ook nog eens boven op elkaar. Onbegrijpelijk voor deze omgeving. Na ruim 10 km zijn we weer thuis. Op naar de volgende run maar weer.

gegevens:

* 12 km
* 2 graden

februari 97 km – 2019 totaal 262 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag ga ik weer eens lopen met beide dames. Eerst met Fleur en daarna met Ziva. Omdat ik wel benieuwd ben hoe Fleur het eigenlijk offroad doet, kies ik voor een rondje richting de zandverstuiving en door het bos en over de heide. Ik doe een extra riempje om haar hals en gebruik het tuigje van Ziva weer. Ze knapt er bijna uit maar een tuigje aanschaffen is lastig online dus dan moet je eigenlijk ergens passen. Met woefje hebben we het tuigje destijds in de UK gepast bij Pets at Home. Het lopen met Fleur gaat echt ruk. Elke keer wil ze ergens anders heen en ze snapt er niks van. Zo moet het dus niet. Op de smalle paden zou ze gewoon eigenlijk voor me uit moeten lopen. Toch dan maar de riem langer maken, voor me uit laten lopen en leren wat links en rechts is? Maar op de weg zou ze dan wel moeten leren toch links van me te lopen. Lastig en even over nadenken dan maar. In ieder geval was het geen feestje op deze manier. Ik moet dus even bedenken hoe dat verder moet met haar.

klik voor groot

Na het rondje met Fleur ga ik op pad met Ziva. Dat is een stuk makkelijker natuurlijk want zij loopt lekker los en is vrolijk en blij. Het is onwijs mooi weer en we genieten samen van het zonnetje en de mooie omgeving, Uiteindelijk staat er toch weer 14 km op de teller als ik thuis kom.

klik voor groot

Het blijft verder mooi fris weer. Ik ben dus ook buiten wat aan het rommelen met de tuin en met fijn wandelen met de dames.

klik voor groot

gegevens:

* 14 km
* 1 graden

februari 85 km – 2019 totaal 250 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Gisteren kwam er niets van lopen omdat de bomen in de tuin allemaal zijn geplaatst. Dat was best een druk dagje maar uiteindelijk is alles goed gegaan. Vandaag ga ik eerst op pad met Fleur. Ik loop 1000-tjes over de weg en dat gaat al vrij aardig. Het is een zondag en dan is het rustig op de weg natuurlijk en heeft ze toch net wat meer aandacht voor het lopen. Ik ben niet ontevreden eigenlijk want het tempo is vrij goed zo, zeker als je bedenkt dat ik haar ook af en toe moet corrigeren onderweg. Ik ben best moe en als ik thuis kom, geef ik haar eten en doe haar in de bench. S. gaat met me mee voor het vervolg rondje. Hij had het alleen niet begrepen en moet alles nog klaarmaken als ik terug kom. We besluiten dat ik alvast vertrek en dat hij me na komt fietsen en vanaf daar samen verder. Deze keer een nieuwe ronde want ik ga rechtaf via de Brandsweg helemaal door het bos en dan rechtsaf richting de Stakenbergweg. Dat is best een grote ronde maar ik weet niet meer precies hoe ver het zal zijn dus ik vertrek op hoop van zegen.

Wat nu precies het probleem is weet ik niet want ik heb meteen al enorme last van mijn rechterbeen. Geen echte pijn maar het voelt allemaal niet goed en ik kan mijn been ook niet echt vooruit zetten. Tot overmaat van ramp besloot ik ook nog de RWR ratio van Chris aan te houden omdat ik haar ga hazen in Amsterdam. Ik loop dus maar een heel klein stukje en moet daarna weer wandelen. De tempo wisselingen doen me nog meer pijn en ik baal ervan. Moet ik terug? Ik besluit 5 km te lopen op deze ratio en daarna mijn eigen tempo weer te volgen. Inmiddels is S. ook alweer bij me met de fiets. Dat is gezellig en ik vertel over het probleem met mijn been. We rekenen uit hoe snel ik eigenlijk moet lopen met deze vreemde ratio om binnen de gestelde tijd te finishen. Ik snap er echt geen biet van want volgens mij loopt Chris dus vrij snel in de run segmentjes om dat tempo te kunnen halen. Zou je dan niet beter iets langzamer en iets langer kunnen lopen? Je bent op zich veel sneller met RWR dan continu (meestal) maar deze ratio snap ik gewoon niet. Al gauw ben ik voorbij de 5 km die ik op deze ratio wilde lopen maar ik loop toch door omdat het rare en vervelende gevoel minder lijkt. We hobbelen door en slaan weer rechtsaf richting de Leuvenumsebeek aan het einde van het pad. Dat is nog wel even weg! Ik reken uit welke afstand ik vandaag zal moeten lopen met dit rondje. Op zich niet verkeerd met de marathon in het vooruitzicht maar misschien moet ik niet eerst met Fleur gaan lopen…

klik voor groot

Voorlopig zijn we er nog niet en we lopen dus door. De kilometers rollen onder mijn voeten en op zich schiet het best aardig op zo. In ieder geval weer een heel stuk gelopen vandaag als we straks thuis zijn. We zien dat er ook hier aardig wat bomen zijn gekapt maar het ziet er iets beter uit dan bij ons qua achtergebleven takken. Op 1 stuk links naast het fietspad is werkelijk alles weggehaald. Ineens zien we een huis staan midden in het bos. Die mensen zijn vast niet blij. Al die mooie oude bomen ineens weg. Dat komt voorlopig niet meer terug natuurlijk. Ik weet dat daar een zwarte specht rondvliegt en ben benieuwd of hij er nog is dit seizoen. Inmiddels weet ik niet meer wat wel OK is en wat niet maar dat weten de boswachters waarschijnlijk ook helemaal niet. Aan het einde van het pad komen we langs de Leuvenumse Beek waar gelukkig weer water stroomt. Afgelopen zomer stond alles droog vanwege de aanhoudende droogte. Ik ben benieuwd of er nu ook weer wat leeft zodat de ijsvogel hier weer kan vissen. Het water is in ieder geval wel kraakhelder.

klik voor groot

Mijn rechterbeen en heup doet inmiddels weer echt pijn en alles belemmert me enorm bij het lopen. Wat irritant allemaal en we zijn er ook nog niet. We steken de snelweg over en hobbelen langs het oude stationnetje. Deze keer lopen we over de weg terug en kiezen niet voor het pad door het landgoed bij het Koetshuis. Grappig genoeg komen we nu ineens langs een herdenkingsteken van een neergestorte piloot. Dat hebben we dus niet eerder gezien hoewel we hier al vaker langs gefietst zijn. Maar dan zie je toch dingen anders.

We lopen over Onder de Bos weer terug naar huis. Ik heb om een of andere reden een hekel aan dit stukje. Waarschijnlijk omdat het nog best een stuk naar huis is terwijl je er voor je gevoel bijna bent. Ook loopt het nog een beetje op en neer en daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin meer in zo na de lange run. Eindelijk staan we dan voor de deur. Nu weer op stap even met de dames zodat we straks lekker even kunnen luieren. Na ruim 23 km klok ik af. Ik zie aan het midden stuk dat ik inderdaad te traag was met het RWR lopen zoals ik nu deed. Geen idee hoe dat kan. Misschien was ik ook wel gewoon langzaam vanwege de pijn en ook vanwege het feit dat ik nu weer voor het eerst sinds langere tijd een wat langere run heb gedaan. Ik weet het niet maar ik weet wel dat ik dus vaker en langer moet gaan lopen zodra mijn rechterbeen dit weer toelaat. Op naar de volgende run maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 23 km
* 6 graden

februari 71 km – 2019 totaal 236 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag vertrekken we voor een lekker rondje met Ziva. S. gaat mee op de fiets en we gaan bekijken hoe het gaat met wafje en laten haar de afstand bepalen. We hebben vanmorgen al 2 km gewandeld met beide wafjes en Fleur slaapt nu (hoop ik). Het is geen super mooi weer maar het is droog en bewolkt en niet koud met een graad of 7. We hobbelen eerst over ons bekende stukje en lopen daarna de route die ik onlangs toevallig ontdekte toen in met een suf hoofd verkeerd liep. Op die manier lopen we via een normaal breed pad richting de heide in plaats van via het ruiterpad vanaf de andere kant. S. heeft dit ook nog niet eerder gezien en met de fiets is het best te doen zo. Ziva doet het goed en vindt alles leuk zo te zien. Wat is ze toch heerlijk fit op haar leeftijd. Ik moet alleen zorgen dat ze voldoende mee gaat en dat ik dus met beide dames blijf lopen. Zelf moet ik dus ook fit zien te blijven!

klik voor groot

Na de run met wafje laten we Fleur nog even kort uit en daarna hebben we lekker even rust. Er staat weer ruim 13 km op de teller. Hoewel rust….. in de middag worden twee bomen gerooid bij de Kijktuinen en mag S. deze keer uitrukken om dat te begeleiden. Het gaat nu allemaal wel opschieten met de tuin maar het is wel een gedoe allemaal.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 6 graden

februari 48 km – 2019 totaal 213 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag ga ik eerst even kort wandelen met Fleur en daarna maak ik mezelf en haar klaar voor een jog rondje. Woefje is vanmorgen vroeg al uitgeweest en ik ga na het korte jog rondje weer met haar wandelen. Het lopen gaat best aardig. Ik loop 1000-tjes met tussendoor 150 a 200 meter. De weg af gaat prima maar vandaag gaat het langs de harderwijkerweg belabberd. Vorige keer was het weekend en was het rustiger met auto’s. Nu is de aandacht nergens en moet ik enkele keren stoppen om haar weer in het gareel te krijgen. Het loopt natuurlijk voor geen meter zo en het is nog vermoeiend ook. De laatste stukken gaan beter zo door het bos en dat loopt meteen ook beter. Mijn tempo met haar is niet zo gek maar dat komt ook doordat ze niet overal even netjes naast me loopt maar soms trekt. Ik snap wel dat die canicrossers zo snel gaan met dat getrek! Ik hoop dat ik morgen weer op weg kan met mijn oudje als het weer het toelaat want er is regen voorspeld.

gegevens:

* 7,5 km
* 5 graden

februari 35 km – 2019 totaal 200 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Gisteren heb ik gelopen met Fleur en wilde daarna met woefje op pad gaan maar het werd erg slecht weer. Natte sneeuw en koud weer dus niet geschikt voor onze oude dame. We besloten toen al om vandaag dan met haar op pad te gaan en dat is ook prima, dan wissel ik de loopdagen met de dames een beetje af. Eerst hebben we dus de meisjes uitgelaten samen en daarna brachten we Fleur weer naar binnen. Tussendoor nog even snel de was in de machine en ondertussen maakte S. het zwembad weer even open want het is toch vrij koud in de nacht momenteel. Er ligt nog steeds een beetje sneeuw her en der en het grootste probleem is het opgevroren dooispul dat het echt glad maakt af en toe. Maar we komen heelhuids aan de overkant van het spoor en gaan het bos in. Dat loopt dan verder prima gelukkig.

klik voor groot

Aanvankelijk lijkt het alsof woefje geen zin heeft maar als ze wat water krijgt is alles weer helemaal OK en kunnen we lekker verder. Deze keer nemen we de route die ik van de week per ongeluk lep. Dat is wel een aardig rondje zo en niet al te lang. Woef vindt alles helemaal leuk en we boffen enorm met het weer vandaag dus dat hebben we gisteren goed ingeschat. De lucht is stralend blauw en helder en de zon schijnt er ook bij. Na 11,5 km staan we weer voor de deur. S. gaat lekker ontbijt maken en ik ga het kleine ding nog even uitlaten. Deze keer blijft ze – als probeersel – aan de korte riem om te kijken of ze nou een beetje normaal aan de riem mee kan lopen want aan de lange riem gaat het nog steeds slecht en dat is lastig. Op naar de volgende run maar weer. Als begin voor februari is het niet slecht.

klik voor groot

gegevens:

* 11,5 km
* 2 graden

februari 27 km – 2019 totaal 192 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Vandaag wordt het echt weer tijd om te gaan lopen. Straks komen de mannen weer voor het stapelen van de houtwal maar S. gaat daarmee helpen dus kan ik wel op pad. Ik ga eerst even in mijn eentje de beide hondjes uitlaten en wil daarna even een kort rondje met fleur lopen en daarna met woef. Omdat fleur niet al te ver moet lopen in het totaal, maken we maar een klein ommetje zodat ze allebei even alles kunnen doen. Daarna gaan we terug, breng ik woefje naar binnen en maak fleur en mezelf klaar voor de jog run. Ik draag daarbij een joggingbelt en fleurtje draagt een harnasje. Als we op pad gaan merk ik al dat ze er best zin in heeft en nog weet wat de bedoeling is. Het is alweer even geleden dat we dit deden want ze was weer zo enorm afgevallen dat ik er maar even mee gewacht heb. Nu is ze eindelijk weer richting de 24 kilo aan het gaan dus kunnen we wel even kijken hoe dat gaat zo. Ze loopt zonder trekken met me mee naar het hek en daarna slaan we linksaf en starten de jog ronde. Ik ga weer 1000-tjes doen als dat werkt tenminste. Het begin gaat prima. Ze loopt prima mee, trekt niet en lijkt redelijk geconcentreerd. Natuurlijk moet ik af en toe corrigeren in de zin van ‘ga door’ of ‘euh euh’ maar het gaat prima. Voordat ik er erg in heb zijn we al het eerste rondje weer uit en wandel ik even 150 meter tussendoor om haar ook aan tempo wisselingen te laten wennen. Ook dat gaat goed. Langs de Harderwijkerweg lijkt het al iets beter te gaan dan de vorige keren. Er rijden vanwege de zaterdag ook weinig auto’s dus dat is prettig. Het tweede rondje gaat ook best goed en eigenlijk ben ik helemaal niet ontevreden hoe het allemaal loopt. Ze lijkt het ook echt leuk te vinden. Ik kom in het bos iemand tegen met een hondje die op het naastgelegen pad loopt maar het valt mee en ze gaat niet enorm over de weg zwalken. Ik klok de 4 laps af op bijna allemaal hetzelfde tempo deze keer (rond de 6.35 min/km) en dat valt niet tegen. We hobbelen rustig naar huis en daar ga ik haar lekker afdrogen en eten geven. Nu op pad met woefje dan!

Maar als ik thuis ben, regent het ineens veel harder dan ik hoopte. Dat is niks voor woef omdat het zo koud is. Niet nodig ook en ik zie op buienradar dat het morgen weer mooi weer zal zijn. We stellen het dus maar even uit en ik ga wel even een klein stukje wandelen met haar omdat het zo kort was vanmorgen. Daarna kan ik meteen verder vertrekken zonder koud te worden omdat S. haar verder afdroogt en naar binnen brengt. Dat is wel fijn omdat het zo koud is en ik ook al een beetje natgeregend ben.

Ik loop de Brandsweg af en besluit rechtdoor te lopen voor een rondje Veluwemeer in plaats van weer hetzelfde rondje als ik met fleurtje liep. Het is vrij koud maar al snel worden gelukkig mijn handen lekker warm en dat is het enige dat ik nodig heb. Het is wel nat en inmiddels valt er zelfs natte sneeuw. Ik denk niet dat de mannen gaan komen voor het stapelen van de houtwal maar wie weet. Vandaag kan S. meehelpen dus het zou wel fijn zijn eigenlijk. Ik loop vredig over de weg en het gaat best aardig eigenlijk ondanks de break tussendoor. Verderop de route zie ik dat iemand iets aan het verbranden is en omdat we vandaag noordoosten wind hebben, besluit ik niet die kant op te lopen zodat ik alles in moet ademen maar linksaf te slaan. Dat rondje loop ik ook wel eens maar het is al lang geleden nu. Ik loop niet naar het tuincentrum want dat lijkt me een beetje (te) lang voor vandaag maar loop gewoon door. Dat is echt lang geleden dat ik hier liep. Ik hobbel langs het dierenpension dat enorm verbouwd wordt. De zaken gaan zeker goed want er staat inmiddels een heel nieuw gebouw. Daarna loop ik langs een weiland waar iemand in zijn eentje schapen aan het verplaatsen is richting de kar achter de auto. Hij doet dat met een heel lang lint en het werkt ook nog. Ik grap dat ik wel even voor Border Collie kan spelen en de man moet lachen. Gelukkig zijn de schapen bijna bij de rand van het weiland en dichtbij de auto. Ik hobbel door en zie het einde van de weg al. Ik loop even langs de harderwijkerweg en loop daarna door een nieuw wijkje waar we nog naar grond gekeken hebben als belegging. Verkoop binnen 10 jaar betekent terug verkopen aan de gemeente dus ik ben blij dat ik te laat was met mijn optie. Veel te lang dus en geen winst aan te behalen blijkbaar. Inmiddels is het weer totaal omgeslagen en valt er veel natte sneeuw. Het is echt niet fijn om te werken denk ik. Lopen gaat prima, ik heb een petje op dus heb verder nergens last van.

Als ik over de brandsweg richting huis loop, zie ik het autootje van de tuinman rijden. Die kan er nu misschien niet in? Ik denk namelijk dat het de collega is van de man die normaal bij ons werkt (omdat hij zelf een bus heeft). Ik ga dus niet uitlopen maar versnel nog wat zodat ik het hek open kan doen. Dat komt dus allemaal precies goed uit gelukkig. Het blijkt dat er al 3 man aan het werk is en dat hij zelf later kwam. Hij gaat dus ook gauw aan de slag. Ik ga naar binnen en trek droge kleding aan. Ik was 15,5 km onderweg vandaag en alles liep prima. Op naar de volgende run.

Oh en de wal? Die is helemaal af nu. Althans, alle stammetjes die er lagen zijn inmiddels verwerkt. Het ziet er prima uit.

gegevens:

* 15,5 km
* 0 graden

februari 15 km – 2018 totaal 180 km

hoka tracer – 143 km
hoka clayton – 265 km
hoka clifton 5 –
hoka challenger – km
hoka infinite – 570 km
hoka mafate speed – 710 km
hoka vanquish – 124 km (?)

Eigenlijk denk ik dat woefje vandaag jarig is maar ik vergis me een dag. Dat geeft niet, want ik ben al op weg als ik me realiseer dat het niet vandaag is. Te vroeg verjaardags runnetje dan maar. Ik ben eerst met fleurtje op pad geweest voor een jog rondje. Dat ging eigenlijk weer heel goed. We liepen langs de weg en steeds een kilometer en daarna even wandelen tussendoor. Ze heeft nog steeds interesse in alles om haar heen en is snel afgeleid maar het lijkt toch wel wat beter te gaan. Of dit nou de manier is om met haar te lopen, weet ik nog steeds eigenlijk niet maar het begin is er zullen we maar zeggen. Onderstaande foto is niet van de run maar van de wandeling trouwens.

klik voor groot

Daarna op stap met de oude dame. Ze had er wel zin in volgens mij en het weer was ook goed. Gelukkig waren er vandaag geen mannen aan het werk in de tuin dus dat was prettig. Eindelijk de dag voor mezelf dacht ik.

Dat bleek overigens niet het geval omdat in de middag de nieuwe bomen gebracht werden en ik daar een paar uur mee zoet was. Maar dat wist ik nog niet toen ik op mijn gemakje met woefje aan het lopen was. Die run had ik maar vast binnen!

klik voor groot

gegevens:

* 18,5 km
* 0 graden

januari 164 km – 2018 totaal 164 km

Na mijn sneeuwavontuur met wafje een paar dagen geleden, ga ik nu even zelf weer op pad voor een rondje over de weg. Alle sneeuw is inmiddels inderdaad weg door zware regenval dus dat is op zich prettig omdat veel sneeuw ook dagenlang kan blijven liggen, weer kan opvriezen en ellende kan geven. Nu dus niets van dit alles maar gewoon weer veel warmer met ruim 7 graden en een schone weg. Gauw op pad dus maar! Hoewel gauw…. in de ochtend moeten eerst beide hondjes verzorgd worden dus het is pas tegen 8.25 als ik eindelijk op pad ga. Maar ik heb er wel zin in en het lopen gaat prima. Ik kies voor 2000-1000-2000-1000-2000 met 250 meter rust tussendoor. Alle tempo’s liggen rond de 6.25 min/km dus ik ben niet ontevreden eigenlijk. Er staat ook nog eens een harde wind dus dat maakt het allemaal niet makkelijker. Als ik weer thuis kom gaan we ontbijten en liggen de hondjes samen in de mand. Dat is toch wel schattig zo. Wat is Fleur eigenlijk nog klein.

klik voor groot

gegevens:

* 13 km
* 7 graden

januari 145 km – 2018 totaal 145 km