25.03.2025 – seahouses/bamburgh castle – 10,5 km

Gisteren heb ik niet gelopen. Ik was eigenlijk mega lui. We hebben gewandeld, daarna ontbeten aan het strand en daarna hebben we in de tuin in de zon gezeten. Ik heb zelfs niet gezwommen en ben vroeg naar bed gegaan. Vanmorgen was ik daarom om 7 uur klaar om te vertrekken. Ik zou tot 9.30 laag getijde hebben en aangezien ik langs rotsen zou moeten, moest ik dus vroeg op pad. Zo gezegd zo gedaan. Het was prachtig weer bij vertrek maar onderweg zag ik wel de vlaggen strak staan. De goede kant op denk ik, want op de terugweg zou ik dan wind mee hebben en dat is altijd fijner. Ik parkeer even na Seahouses waar ik normaal ook vertrok als ik vanaf Springhill kwam en maak een kiekje van de leuke paardjes daar. Daarna door de duinen met Fleur en meteen naar het strand. Ik merk meteen dat het echt hard waait.

klik voor groot

Ik ga ook niet inwandelen maar start meteen met rustig lopen op RWR. Tegen de wind in valt het niet mee. Fleur poept meteen gelukkig dus dat is klaar. Er is nog niemand en het zand is redelijk goed te doen. Alleen de wind is niet fijn. Vroeger liep ik met bril en ik snap wel waarom. Fleur vindt alles leuk en rent vrolijk in de rondte. Ik doe mijn best om vooruit te komen en langzaam naderen we Monkshouse. Er loopt niet veel water dus ik kan er gewoon doorheen. Verderop over rotsen. Wel gewoon te doen, maar lagen die er vroeger ook al dan? Daarna een rottig stukje met veel keitjes en zacht zand. Verderop weer een stukje prima te doen gelukkig. Op weg naar de echte rotsen dan nu. Ik ben benieuwd. Daar valt het helemaal niet mee want de rotsen zijn uitgestrekt en soms glad. Ik moet ook op Fleur letten dat ze geen stoute dingen doet en ben blij als ik weer voet op het zand kan zetten. Hier helemaal geen voetstappen maar zacht glad zand. Dat gaat prima en als die wind er nou niet geweest was al helemaal.

klik voor groot

Verder en verder gaan we. In de verte zie ik al meer mensen wandelen met honden. Die zijn natuurlijk gestart bij Bamburgh. Ik moet inmiddels een beetje opletten wat Fleur uitspookt. Ze is super snel en wil nog wel eens gaan kijken bij andere hondjes of ineens toch zeewier gaan opzoeken en opeten. Het castle komt langzaam in beeld en met de zon in de rug is het prachtig. Ik maak een paar kiekjes maar vergeet een selfie te maken met Fleurtje samen. Jammer!

klik voor groot

We hobbelen verder en steken het watertje over richting Stag Rock. Daar ziet Fleur een Vizsla spelen met een balletje. Ze rent erheen, ik fluit en daarna komen er dus 2 hondjes op me afrennen. Zelfde fluitje! Fleur heeft en passant ook de bal afgepakt van de Vizsla en samen komen ze naar me toe. Balletje weer terug naar het andere baasje en wij weer door richting het vuurtorentje. Ik hobbel verder en zie ineens dat er wel erg veel rotsen zijn richting Stag Rock. Was dat altijd zo? De overblijfselen van WOII staan nu gewoon op de rotsen. Ik kon hier altijd langs toch? Ik kies voor een pad over de duinen en loop een stukje over de weg naar het vuurtorentje.

klik voor groot

Daar kan ik weer naar beneden voor wat foto’s. Ook een kiekje van het witte hertje op de rotsen. Het is er nog en zal wel af en toe bijgewerkt worden denk ik. Vogels zijn er niet maar daarvoor is het niet te vroeg qua getijde denk ik. Als ik foto’s gemaakt heb, ga ik een stukje over de rotsen terug en neem daarna weer het pad bovenlangs over de weg en terug naar het strand. Ik heb nu de zon in mijn gezicht dus ik maak verder geen foto’s meer. Wind in de rug loopt toch beter maar warm is het wel. Langs het kasteel, langs heel veel hondjes inmiddels en weer richting de rotspartijen. Net voor de rotsen loopt een dame met de telefoon aan haar hoofd geplakt. Geen oog voor de hond die heen en weer rent. Als Fleur geïnteresseerd gaat kijken, gaat de Border jagen en wordt steeds snappier. Ik baal want dit gaat natuurlijk verkeerd. Fleur heeft het nu nog niet zo in de gaten wat de hond eigenlijk doet. Ik schreeuw en roep op een gegeven moment dat de mevrouw beter haar hond kan uitlaten dan haar telefoon. Uiteindelijk pakt de dame de hond en is er gelukkig niks gebeurd. Ik ga gauw verder naar de rotsen en glibber eroverheen. Ik vind dit echt niks. Vond ik dit altijd al niks? Geen idee. Ondertussen heeft Fleur dorst en probeert van het vieze water te drinken dat in de kommetjes in de rotsen staat. Mag ook al niet. Ze mag niet veel en ze is vandaag super braaf. Op de trap naar de vuurtoren was ze ook al super knap. Na de rotsen hobbelen we weer over het strand richting Monkshouse en verder naar Seahouses. Gelukkig weinig mensen op het strand dus zonder al teveel gedoe komen we weer bij de start. Ik ga niet meer richting Seahouses voor een lusje maar ga de duinen in terug naar de auto. Na 10,5 km klik ik af. Genoeg voor nu.

klik voor groot