23.01.2011 – seahouses

Vandaag na een rustdag weer een rondje gelopen. Het weer is nog steeds prima, hoewel het wel vandaag bewolkt is. Maar de temperatuur is goed, het is toch wel vrij licht en er staat niet al teveel wind. Inmiddels loop ik nog steeds met mijn korte mouwtjes onder mijn windjackje. Daaronder wel een thermohemd en dat is een prima ‘laagje-op-laagje’ outfit voor dit weer. Ik start met handschoenen en hoofdband maar die doe ik al snel weer af. Vandaag deed ik overigens is de duinen de hoofdband weer op, want door de chinese geneeskunde, weet ik als geen ander nu hoe belangrijk bescherming tegen de wind is, zeker rond de galblaasmeridiaan die over het hoofd loopt. Tot op heden (even afkloppen) ben ik ook al heel erg lang niet meer verkouden of grieperig geweest, dus er zal wel wat waarheid in zitten, in al die theorie.

Ik was eigenlijk van plan om het Bamburgh rondje te herhalen maar dan deze keer met de terugweg over het strand. Maar op de heenweg, had ik voor het eerst even zware benen. Toen ik bij de splitsing kwam om linksaf richting Bamburgh te gaan of rechtsaf richting huisje terug, koos ik dus voor rechtsaf. Mijn tempo was vrij goed, maar doordat ik langzaam ben gestart omdat ik langer wilde lopen (de Bamburgh route), kwam mijn tempo uiteindelijk toch niet bij de 10 km per uur uit. Jammer maar helaas. Liever krachten verdelen. Uiteindelijk kwam ik weer bij het huisje uit (rond de 7 km) en besloot ik alsnog richting het strand te gaan lopen. Eerst dus richting Shoreston, en daarna linksaf even een stukje langs de weg, om daar ergens de duinen op te gaan en weer terug te keren over het strand. Daar dus ook mijn eerste ‘pauze’ en uiteindelijk heb ik door de duinen maar een lap ingelast om ztje even te laten plassen en te laten poepen. Toen ze dat deed, stond ik dus ook semi geinteresseerd naar haar poep te kijken en deed ik alsof ik een zakje in mijn renpakje zocht. Meestal ruim ik de poep hier ook netjes op, omdat dat nu eenmaal gebruik is hier. Maar ik zag mezelf nou niet echt gaan rennen met een zakje stront, dus ben ik uiteindelijk doorgelopen in de hoop dat niemand mijn poepende hondje had gezien.

Omdat ik toch even aan het wandelen was (500 meter uiteindelijk) heb ik ook maar wat kiekjes gemaakt, hoewel ik dat op deze run niet van plan was natuurlijk. Toch wel aardig geworden denk ik.

Na het kleine stukje duinen weer het strand opgelopen en vanaf daar weer in een stuk teruggerend naar de cottage. Het ging wel lekker, de trailschoenen doen het ook best goed op de weg. Overigens was de batterij van de footpod inderdaad op. Nieuwe gekocht en nu werkt alles weer naar behoren.

Op naar de volgende run.

klik voor groot

panorama klik voor groot

panorama klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 12,3 km
* temp 6 C
* gem BPM 135

rondje in google earth openen

januari 151 km – 2011 totaal 151 km
trailshoes 90 km

21.01.2011 – low newton beach, dunstanburgh castle & golf course

Vandaag eerst weer een uurtje paard gereden. Het is nog steeds super zacht weer. Stralend blauwe lucht, en eigenlijk geen wind. Heerlijk dus. Het was hard werken op het paardje, een andere dan gebruikelijk. Een hoog, slank paard, iets heel anders dan het tonnetje waar ik eerder op reed. Erg leuk en het ging ook prima.

Daarna toch maar bijna meteen weer op pad gegaan, omdat ik nu eens een rondje wilde doen zonder dat een hoog getijde roet in het eten zou gooien. Even iets eten en omkleden dus, en op pad weer richting Low Newton, waar ik gisteren ook gelopen heb.

Deze keer niet eerst langs de rare toren door het weiland met de schapen, maar meteen vanaf de parkeerplaats rechtsaf geslagen, heuveltje af richting de village. Ik dacht slim te zijn en eerst achter de huizen langs te lopen een stukje door de duinen, om zo het watertje dat er altijd is, te omzeilen. Dat lukte prima, maar ik sloeg eerst iets te snel linksaf richting de zee. Het water stond een heel stuk lager daar dan gisteren,!

klik voor groot

Ik kon lekker doorlopen over het strand, maar wat ik eerder niet gemerkt had, was dat het strand redelijk schuin afloopt. Dat maakt het best zwaar om te lopen. Ander probleem is het feit dat de stranden hier steeds maar relatief kort zijn voordat je weer bij rotsen uitkomt. Het is dus niet zo dat je de hele kustlijn langs het strand kunt blijven lopen, hoewel er wel een coastal route is. Maar die loopt dus soms ook langs paden.

Aan het einde van het strand moest ik dus ook even kijken waar ik eigenlijk heen moest. Z kon wel even poseren daar. Ik had van te voren al gekeken en gezien dat ik aan het einde richting de golfbaan weer naar boven zou kunnen, ergens een stukje door de duinen eerst. En dat klopte, even over wat rotsen en dan kwam ik al op het pad.

panorama: klik voor groot

Ik kwam al snel op het juiste pad, ik was vlakbij de golfbaan en zag het pad richting de ruines.

klik voor groot:

Tsja, en de ruines naderend was het erg mooi. Het is moeilijk uit te leggen en de foto’s doen geen recht aan de omgeving. Je staat iets boven de zee, hoort de golven en ziet dan rechts groene golfbaanvelden, en voor je een pad richting de ruines. Ik vond het echt erg mooi. Het pad richting de ruines was nou niet echt optimaal om overheen te rennen, maar ik had al lekker kunnen rennen over het strand en wilde toch even een kijkje nemen bij die ruines, dus vooruit maar.

klik voor groot:

panorama: klik voor groot

Al rommelend over de keien kwam ik toch echt steeds dichterbij.

klik voor groot:

Het was weliswaar erg modderig op dat pad richting de ruines, maar het was de moeite waard. Ik ben op een gegeven moment toch maar wel gestopt om weer om te keren. Heb nog wat foto’s gemaakt, en ben toen weer omgekeerd om over de golfcourse en de duinen terug naar de parkeerplaats te lopen. Die weg liep ik gisteren ook al, dus vanaf de ruines ben ik gewoon weer aan een stuk terug gerend, dus over de golfbaan, langs de rare vakantiehuisjes, langs de vogelkijkhut, en weer richting de village.

panorama: klik voor groot

Vanaf de village wilde ik eerst nog even door de weilanden, maar ik besloot dat het wel lang genoeg was geweest, ook voor Ztje

klik voor groot:

klik voor groot:

Vanaf het weiland ben ik op mijn gemakje teruggewandeld naar het strand, om Ztje nog even te laten spelen in het water en een beetje schoner te laten worden. Ik maakte ook een raar kiekje vanaf het strand van een stukje van het dorpje met een restaurantje helemaal achterin waar ik van de zomer nog vaak buiten heb genoten van een toastie en een warme choco na het vogels kijken.

klik voor groot:

En zo komt er weer een einde aan een prachtige dag met een klein rondje. Deze keer wel helemaal over het strand op de heenweg zoals gepland. Ben daarna nog even naar Beadnell gereden om te kijken, maar dat lijkt me niet echt leuk verder, en ook zonder doel. Ik moet dus nog wat anders gaan verzinnen om te lopen.

Overigens moet ik ook even kijken naar de footpod, want volgens mij loopt de garmin nu alleen over de GPS en is dat ook de reden waarom mijn tijden zo raar zijn en waarom al die gekke pauzes zo staan. Dat is voor later vanavond dus een mooi klusje. Misschien zit er een batterij in, dat zou goed kunnen. En na ruim een jaar zou die wel eens op kunnen zijn natuurlijk!

edit ik keek net eens goed op google earth. ik had toch nog even door moeten lopen over dat vieze pad denk ik, omdat er veel meer resten net om de hoek te bewonderen zijn kennelijk. ik heb alleen maar een klein stukje nu gezien maar er zijn twee grote torens nog over. geen idee of ik daar echt kan komen maar met mooi weer toch wel de moeite waard misschien vanuit craster.

Gegevens:

* totale afstand 9,5 km
* temp 6 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

januari 139 km – 2011 totaal 139 km
trailshoes 78 km

20.01.2011 – low newton beach & golf course

En weer was het stralend weer vandaag, zelf nog mooier dan gisteren. Totaal geen wind, en een strakblauwe lucht. Werkelijk heel bijzonder en zo ontzettend fijn. Vanmorgen een uurtje paardrijles gehad en dat ging heel erg goed. Fijn om te communiceren met een paardje.

Daarna eerst een stukje gewandeld met Z op het strand. Niet al te lang want mijn gekke beestje wilde niet eten en aangezien ik ook nog wilde hardlopen, moest ze toch echt wel wat naar binnen krijgen. Beetje brandstof is nooit weg. Al trainend bijna een hele rodi worst naar binnen gekregen en inmiddels weet ze al bijna goed wat ly-down betekent. Dus dat is weer het voordeel van dit gedoe rond het eten.

Om 2 uur daarna naar Low Newton gereden. Was erg benieuwd naar de zee. Vanaf de parkeerplaats eerst een stukje over de weg richting het wiland gebied. Er staat een of andere toren waarvan ik dus niet weet wat het is. Maar het is een heel herkenbaar ding, dat je van verre ziet als herkenningspunt (o moet ik daarheen…).

klik voor groot

Je ziet vanaf het weiland gedeelte ook ruines van een kasteel in de verte liggen. Dat is Craster en het was de bedoeling dat ik ongeveer daar uit zou komen. Vandaar dat ik het dus nog een keer wil lopen!

klik voor groot

Op het weiland liep ik op een gegeven moment tussen de schaapjes en boven langs de zee terug richting de village. Vanaf daar naar het strand. Ik zag al snel dat het water hoog was. Toen ik ergens overheen stapte waar water al was ingelopen, vroeg ik aan voorbijgangers tot hoe ver ik zou komen en hoe het er verderop uitzag.

klik voor groot

klik voor groot

Het was wel ontzettend mooi maar een beetje rottig lopen op het zachter wordende zand. Om te wandelen was het prima geweest. Ergens na een bocht was het helemaal ondergelopen en kon ik alleen maar door de duinen er langs komen. Gelukkig kon ik daarna weer over een bruggetje.

klik voor groot

Mooi was het wel! Maar dat zand, daar was echt niet meer in te lopen. Hier een afdrukje van Z die er ook helemaal in wegzakte. Wandelen geen probleem natuurlijk maar niet geschikt meer om op hard te lopen

klik voor groot

Daarna dus maar echt de duinen ingegaan, alleen liep dat natuurlijk weer op en neer. Maar dat even klimmen leverde wel een geweldig uitzicht op!!

klik voor groot

Erg mooi maar toen wist ik zeker dat ik de ruines niet meer zou kunnen halen.
Uiteindelijk zag ik rechts van me de golfbaan die ik ook op Google Earth had gezien. Nou heb ik dus totaal geen idee van de spelregels van een golfbaan en ik wist dus ook niet of ik me daarop kon wagen, en zeker niet of ik dat kon doen met een hondje! Maar op een gegeven moment zag ik iets dat op een pad leek, en ben ik daar dus maar opgerend. Aan golfers heb ik toen gevraagd welk pad ik precies kon nemen richting Low Newton. Eerst richting het clubhuis werd me verteld. Daar zag ik ook anderen met honden lopen, dus ben ik ook die richting maar opgegaan.

klik voor groot

Nog eens gevraagd en al snel kwam ik op het goed pad door de duinen dat niet eens heel slecht was. Dat was tenminste een echt pad, waar ik gewoon op door kon rennen. Eerst langs afschuwelijke vakantiehuisjes die gewoon midden in de duinen liggen. Ik wist al dat het pad me uiteindelijk bij een bird hide zou brengen, waar ik in de zomer vaak heb gezeten om naar vogels te kijken. Bijzonder om daar nu eens van de andere kant op af te lopen.

klik voor groot

Verder was het bekend terrein en gesneden koek. Vanaf daar verder over het pad, richting de village. Daar aangekomen weer even terug over het veld stukje, nog een extra ommetje en uiteindelijk weer terug naar de auto.

klik voor groot

Het stukje door de duinen was een beetje klunen en omdat de snelheid steeds onder een bepaald tempo kwam, lijkt het net alsof ik daar overal heb stilgestaan. Dat was niet zo maar het was wel een beetje moeizaam gebeuren. Maar dat maakt het spannend. Er is niks saaiers dan een eenvoudig heen en weertje over het strand tenslotte. Maar ook deze route wil ik nog een keer maken met laag water. Door de volle maan zijn de getijden heel vreemd maar dat hoort er allemaal een beetje bij.

Het was een super lekker rondje met volop zon. Ook Z vond het heerlijk volgens mij want die vindt de duinen echt het einde. Aan het einde van de rit heeft ze lekker haar buikie vol gegeten bij de auto. heb haar helemaal volgepropt met brokjes en het laatste stukje worst. Die kan er dus nu wel weer even tegen. Vanavond nog een bakje en dan heeft ze bijna gegeten wat ze moest eten vandaag. Kan moeilijk met een broodmagere hond thuiskomen!

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 9 km
* temp 4 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

januari 130 km – 2011 totaal 130 km
trailshoes 69 km

19.01.2011 – seahouses countryroads & bamburgh beach

Ook vandaag stralend weer en niet al teveel wind. Wat een geluk want met lekker weer is het toch allemaal wat lekkerder om te lopen. Ik wist niet helemaal zeker wat ik nou wilde gaan lopen, maar uiteindelijk koos ik voor de route vanaf het huisje, eerst richting Elford, het begin gelijk aan de route die ik eerder liep deze week. Maar in plaats van rechts af te slaan aan het einde van de weg die uitkomt op de zee, sloeg ik vandaag linksaf, richting Bamburgh Castle. Dat is wel erg mooi omdat het kasteel dan eigenlijk voor me in beeld bleef gedurende de hele weg.

klik voor groot

Aan het einde van de weg kom je dan in het centrum van Bamburgh. Dat centrum stelt helemaal niets voor, het is een soort centraal parkje met wat winkeltjes en hotelletjes eromheen. Ik liep rechtdoor richting kerk, sloeg rechtsaf richting kasteel om linksaf via Wynding naar de opgang van het strand te gaan over de parkeerplaats.

klik voor groot

Toen ik op het strand uitkwam, zag ik al snel dat het heel hoog water was. En dat terwijl het water vanmorgen tijdens wandelen heel erg laag stond. Dat was echt geweldig! Ik wist dus al snel dat ik Monks House niet over zou kunnen steken en dat ik over de rotsen zou moeten wandelen. Maar het zand bleek ook al snel veel te zacht, dat was echt niet te lopen. Dus dan toch maar weer omhoog door de duinen en het rulle zand richting kasteel om even door de duinen weer richting de weg te komen. Jammer maar helaas. Mijn tempo was ook helemaal weg want ik moest echt even een stukje klauteren om in de duinen te komen.

Vanaf daar moest Z dus ook aan de riem over de weg, maar bij Monkshouse had ik er 10 km opzitten (10,8) en daar ben ik dus toch maar weer het strand opgegaan om haar even lekker te kunnen laten dollen. Ik heb vanaf daar 200 meter richting strand gewandeld en vanaf daar ben ik weer gaan hardlopen, zo goed en kwaad als dat ging met het zachte zand. Geen feest, dus misschien doe ik de route nog wel een keer met laag water, want het is natuurlijk hartstikke mooi. En met de wind in de rug over het strand is wel heel erg gaaf. Dus dat moet ik nog een keer proberen als het lukt. Eventueel dan toch maar in de vroege ochtend een keer.

klik voor groot

Daarna na ongeveer een kilometer rechtsaf geslagen, door de duinen weer richting de weg (country road zoals iemand in het zwembad gisteren zo mooi zei) richting Shoreston waar ik altijd met Z loop voor haar korte wandelingetje. Daar kwam ik uiteindelijk iemand uit het zwembad tegen met een hondje en daar heb ik mee teruggewandeld naar de cottage om af te koelen.

Een heerlijk rondje, niet al te ver niet al te zwaar maar wel erg jammer van het strand. Ik had me echt verheugd op een route deels weg deels strand en nu was het vooral over de weg. O pardon….. over de countryroad.

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 13,5 km
* temp 8 C
* gem BPM 138

rondje in google earth openen

januari 121 km – 2011 totaal 121 km
trailshoes 60 km

17.01.2011 – seahouses rond de cottage

Vandaag werd het ineens weer stralend weer alsof het zomer was. Vanmorgen eerst een uurtje rijles gehad en toen was het nog niet echt mooi weer. Wel helder en weinig wind en een aangename temperatuur. Op de foto niet echt te zien met dat tegenlicht, maar het was wel zo. Na het rijden lekker een uurtje naar het strand geweest met de hond en die genoot met volle teugen. Daarna heerlijk gegeten en helaas toch ook weer een bak ijs verorberd. Misschien heb ik wel wormen. Ben een echte holle bolle gijs momenteel.

Toen het zulk mooi weer bleef, kon ik het toch niet laten om dan maar een klein rondje rond de cottage te doen. Hetzelfde rondje als gisteren maar dan zonder het kleine stukje door te lopen richting shoreston waardoor de afstand nu bleef steken op een lousy 6,8 km. Maar voor even eruit toch wel heel lekker en zief moet toch ook uit. Toen ik het huisje uitliep eerst even naar links gekeken naar het kasteel in het late namiddagzonnetje.

klik voor groot

Daarna deed zief meteen al een grote plas op het gras. Geef haar eens ongelijk, dat is dan maar vast gedaan. Daarna even omgekeken hoe de boerderij er eigenlijk uitzag met lekker weer. Achter deze boerderij ligt mijn cottage.

klik voor groot

Daarna lekker op gang gekomen en gestart met de run. De grote plas die me gisteren nog door het gras liet lopen, bleek nu al helemaal opgedroogd. Eindelijk lijkt de grond het regenwater aan te kunnen van de afgelopen tijd. De grond was natuurlijk ook kei en keihard van alle ijs en nu pas kan alles langzaam gaan wegzakken. Overal waar je nu kijkt, liggen plassen op de weilanden.

Al snel was ik bij het punt om rechtsaf te slaan, bergje op en dan richting uitzicht op kasteel. Daar ben ik niet gestopt, want het was niet spectaculair omdat het zonnetje al een beetje aan het verdwijnen was. Maar toen ik rechtsaf richting de zee wilde slaan, bleek het toch wel erg mooi met die avond zon en ben ik dus toch even gestopt voor een snel kiekje. Dat is toch echter dan naderhand met de auto. Links zie ik tijdens de run het kasteel, en als ik eenmaal de hoek omsla, loop ik richting de zee met de Farne Islands en de vuurtorens. Dat is heel apart en zeker met dit prachtige heldere weer, is het erg mooi.

klik voor groot

klik voor groot

Ben benieuwd of ik me morgen kan bedwingen om niet weer een rustig rondje te rennen. Het weer ziet er voor de hele week stralend uit, dus wie weet!

Gegevens:

* totale afstand 6,8 km
* temp 6 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

januari 107 km – 2011 totaal 107 km

16.01.2011 – seahouses rond de cottage

Vandaag weer hetzelfde rondje gedaan als op 4 januari, toen ik hier de eerste keer liep. Het blijft een typisch rondje. Op zich best aardig maar om een of andere reden lijkt het zwaarder dan mijn langere routes. Misschien omdat het niet meer verrassend is?

Vandaag was het prachtig weer, er stond alleen een forse wind. Vanmorgen had ik al een uurtje paardrijles gehad en toen merkte ik het ook al. Was blij dat ik geen strandrit had afgesproken. Op een van de stukken had ik de wind natuurlijk pal tegen maar dat hoort er een beetje bij. Gelukkig niet op het laatste stuk. Op zich zag ik vandaag dat de route toch wel mooier is dan ik dacht. Op enkele plekken heb je prachtig uitzicht op bamburgh castle en als je op een gegeven moment weer afslaat, loop je pal tegen de zee aan met uitzicht op de Farne eilanden. Ik zal morgen eens met de auto een plaatje maken om bij te voegen. Nu tijdens deze run over de weg natuurlijk nergens gestopt voor een foto. Ik ben lekker doorgelopen en kon bijna overal doorlopen. Van de drie plekken die een mogelijke ‘stop’ zouden zijn om door te rennen (omdat het allemaal ijs was en later natuurlijk grote plassen vormde) bleek er nog eentje over te zijn. Daar moest ik dus even door het gras lopen. Dat kost me dan wel de snelheid, maar wellicht komt het volgende week er nog een keer van dat alles helemaal droog is. Maar dan is er vast wel weer iets anders waarvoor ik even moet afremmen ofzo, zoals vandaag aan het einde van de run. Net toen ik lekker tijd aan het inhalen was op het laatste stuk kwam er een auto aan en wilde zivaatje met alle geweld aan de andere kant van de weg lopen. Toen ik haar dan maar even de riem om wilde doen deed ze alsof ze in elkaar getimmerd werd….. Idioot beest. Dat zorgde dus zeker voor vertraging, maar de snelheid was best hoor, hoewel iets boven de 6 min/km. Maar goed het was verder een lekker kort rondje en bracht het maandtotaal alweer op 100 km.

Zoals te zien valt het hoogteverschil hier allemaal nog wel mee. Wel een beetje op en neer, maar niets in vergelijking met schotland zoals de route met 150 meter hoogteverschil op en neer!

Gegevens:

* totale afstand 8,02 km
* temp 12 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

januari 100 km – 2011 totaal 100 km

12.01.2011 – high newton beach

Vandaag weer een ander rondje geprobeerd. Van te voren gekeken op Google Earth en afstandsmeten waar ik zou kunnen lopen en hoe ver het zou zijn. Het zou een rondje kunnen zijn vanaf een parkeerplaats bij High Newton, daar het strand op, naar links richting Beadnell, en weer terug. Vanaf de parkeerplaats dan door de duinen over een pad richting Low Newton, en vanaf daar weer terug naar de parkeerplaats. Ongeveer 10 km zou het zijn volgens de website.

Na aankomst al snel de weg gevonden richting het strand. Dat zag er goed uit, geen kip te bekennen en meters strand totdat de zee begon. Prachtig. Het weer was goed, weinig wind en een flauw zonnetje en een temperatuur van rond de 7 graden.

klik voor groot

klik voor groot

Het strand voelde lekker aan en was vrij stevig als ondergrond. Beter dan het strand van Bamburgh overigens. De trailschoenen zijn al lekker ingelopen en lijken prima te lopen. Al gauw kwam ik bij het punt waar in de zomer bijzondere Little terns te vinden zijn. Er staat een huisje van wachten aan het strand en normaal is alles afgezet. Ik was me niet echt bewust dat ik daar uit zou komen. Klein probleempje: er loopt een stroom vanuit het land de zee in en daar kan je – zelfs met laag water – niet met renschoenen doorheen. In de zomer lopen we daar doorheen met laarzen en ook met buitenschoenen kan je er gewoon doorheen. Maar nu dus niet. Hondje vond het prachtig en liep meteen door het water heen….Duidelijk dat je daar niet doorheen kunt.

klik voor groot

Ik moest dus even afbuigen richting de duinen en over de brug lopen die daarvoor gemaakt is. Geen probleem alleen een beetje om.

Uiteindelijk kwam ik bij Beadnell uit.

klik voor groot

Dat was op zich wel grappig want de zee is daar heel anders, wel een normaal strand maar met een soort gaten en allerlei stroompjes vanuit het land. Daar kan je soms ook niet makkelijk doorheen, hoewel ik nu gewoon mijn schoenen eens heb uitgeprobeerd en mijn voeten bleven droog na het doorwaden van het kleine stroompje van de foto

Daarna omgekeerd, weer over de brug bij het vogelhuisje en richting parkeerplaats. Daar aangekomen zaten de eerste 7,5 km er alweer op en omdat het zulk lekker weer was, wilde ik het vervolg rondje van het schema ook wel doen. Dat betekende eerst door of liever gezegd over een hekje. Hondje kon er gelukkig net onderdoor kruipen.

klik voor groot

Alleen werd het al rap een enorme vieze modderboel zonder pad. Op bovenstaande foto staat de hond zielig in de modder. Ze stond helaas net op om naar me toe te lopen toen ik afdrukte, dus er ontbreekt een voetje. Maar ik maak tijdens hardlopen alleen snel kiekjes op plekken waar ik toch even stil moet staan vanwege een helling, water of iets anders dus jammer dan. Vond het wel grapppig, die kop en dan die vieze meuk waar we doorheen moesten. Gelukkig was er water in de buurt!

Daarna kon ik door een hekje en kwam ik op gras uit waar het wel mooi lopen was. Het lag boven de kliffen, de zee onder me. Mooi!

klik voor groot

Hondje op het gras even poseren en lekker doorlopen. Dat stukje langs de zee ging prima, alleen wist ik al dat de terugweg weer over die vieze modderbende zou voeren. Jammer maar helaas, ik moest toch terug naar de auto. Links op de foto hondje nog lekker op het schone gras, rechts voor een hekje met weer vieze modder en plassen.

klik voor groot

Na terugkeer nog even lekker naar het strand teruggegaan om mijn schoenen schoon te maken en de hond. Even lekker op een vlak stukje rennen is ook wel lekker na het hobbelige gebeuren door het gras en de modderpoelen. Op de valreep van de run nog even een kiekje van ons samen gemaakt voor de zee. Toch leuk.

En zo kwam er weer een einde aan de 5e run hier in en rond Seahouses.

Gegevens:

* totale afstand 12,45 km
* temp 7 C
* gem BPM 140

rondje in google earth openen

januari 77 km – 2011 totaal 77 km
trailshoes 31 km

10.01.2011 – seahouses strand

klik voor groot

Vandaag hebben mijn trail schoenen geen meter asfalt gezien. Om 14.30 was ik al op het strand, en deze keer wist ik zeker dat het water langer laag zou blijven. Op de getijdentabel van Holy Island kan ik een beetje zien hoe de zee zal zijn, want dat staat met elkaar in verbinding. Het strand is werkelijk meters breed, maar er zijn twee stukjes met rotsen waar het nu eenmaal makkelijker is om over het strand te rennen dan over de (vlakke) rotsen te wandelen. Deze keer ging alles goed. Het plan was eerst om de auto bij Bamburgh Castle te zetten maar de parkeerplaats bleek dicht buiten de weekenden om. Daarom maar de auto bij Monkshouse geparkeerd, dat is een beetje halfweg en bij het lastige stuk dat eventueel onder water loopt (laag water waar je met normale schoenen gewoon doorheen kunt wandelen maar met renschoenen minder makkelijk). Vanaf daar eerst richting kasteel gelopen.

foto genomen op 09.01.2011 dus niet tijdens rennen en niet vanaf het strand

Ik ben tot het einde gelopen, waar je eigenlijk niet meer verder kunt vanwege rotsen bij Stag Rock, waar vaak vogels te vinden zijn.

foto genomen op 09.01.2011

Daarna terug weer langs het kasteel, lekker over het brede strand weer richting Monkshouse en het stukje met de stenen. Bij Monkshouse is dus altijd water kennelijk, ook als de zee laag is, maar ik heb geen natte voeten gekregen met mijn trail schoenen dus dat is wel prettig. Met normale renschoenen heb je gelijk natte sokken en voeten en dat is erg onplezierig. Bij mooi weer (zoals gisteren toen de foto genomen werd) heb je prachtig uitzicht op de Farne Islands (met puffins die je in de zomer met de boot kunt bezoeken en zeehonden die je in de winter kunt bekijken). Er lopen weinig mensen in deze tijd van het jaar, dus het is super rustig.

foto genomen op 09.01.2011

Daarna richting Seahouses gelopen en aan het einde weer terug richting de auto. Er was weinig wind, en onderweg heb ik maar een paar spatjes regen gehad dat niet doorzette. Ik heb ontzettend geluk tot nu toe met het weer.

Ziva vond het helemaal geweldig, en rende vrolijk rond met een stok. Aan het einde van de run nog lekker even met haar gespeeld op het strand bij het water en deze keer was ze eindelijk een beetje moe. Ik was ook opgeladen en blij. Op naar de volgende run, dan weer eens ergens anders proberen.

Gegevens:

* totale afstand 10 km
* temp 3 C
* gem BPM 140

rondje in google earth openen

januari 65 km – 2011 totaal 65 km
trailschoenen 19 km

08.01.2011 – seahouses strand en weg

Vanmorgen eerst over het strand paardgereden. Ik had al gezien tijdens de wandeling met de hond dat de zee heel laag stond. Ook tijdens paardrijden was het water laag en kon je overal heen. Tijdens mijn run was het water al heel erg hoog, en dat maakte dat er weliswaar strand genoeg was, maar dat ik niet meer over het strand terug kon naar Seahouses. Dat komt alleen door een inham bij Monkshouse, waar veel rotsen zijn die dan onderlopen. Maar goed, ik zag wel gelukkig ergens waar ik een stukje af kon snijden en door de duinen naar de weg kon komen, zodat ik niet helemaal naar Bamburgh hoefde te rennen. Dat is wel een mooi rondje, maar niet voor een dag als vandaag met wind en andere activiteiten zoals 2 uur paardrijden en zwemmen. Alles met mate zoals dat heet.

Het stukje over de weg richting strand was een beetje glad al dooor opvriezend water. Het strand was prima, wel wind tegen en over de weg heb ik vrij snel gelopen omdat ik zo snel mogelijk weer van de weg af wilde zijn. Toen ik door de duinen richting de weg leip, kwam ik op een gegeven moment op een koeienveld, en daar ben ik dan maar overgestoken. Mijn nieuwe trail schoenen kwamen dus goed van pas door het water, door de velden en de modder.

De schoenen liepen wel goed eigenlijk al is het een beetje alsof je op noppen loopt en aan de weg kleeft als je op asfalt loopt. Maar dat went snel en ik had nergens last van verder.

Gegevens:

* totale afstand 8,9 km
* temp 3 C
* gem BPM niet gemeten

hier kan je dus niet overheen rennen met hoog water maar moet je even lopen

rondje in google earth openen

januari 55 km – 2011 totaal 55 km