Gisteren heb ik niet meer gelopen want ik heb mijn eerste fietstocht hier gemaakt met woef in de doggyride. Dat verslag staat hier.

Vandaag is het weer mooi weer als ik wakker word, en ik twijfel dus enorm wat ik zal gaan doen. Het plan was natuurlijk om de Berwickshire Coastal route te lopen met woef. In plaats van de tent, had ik al een B&B gevonden waar woef ook welkom zou zijn. Dat scheelt sjouwen met de tent en slaapspullen en op 50 km is dat welkom. Maar de voorspellingen zijn slecht. Vanaf morgen regen. Nou hoor ik dat al steeds en tot nu toe is het nog steeds goed maar ik zal de kat niet op het spek binden. Zal ik dan de tweede etappe alleen doen? Met de bus naar St Abbs en dan terug naar de auto? Dat is ongeveer 28 km. Kan ik dat wel op dit moment en – belangrijker – kan woef dat? Ik twijfel. Het waait ook nog en op die kliffen daar…..

Ik besluit het niet te doen vandaag. Daarmee is misschien de laatste kans wel verkeken maar dat merk ik dan wel weer. Tot nu toe heb ik allemaal fijne dingen gedaan en het onderste al uit de kan gehaald qua uren in een dag en activiteiten. Ik kan nu eenmaal niet alles en die fietstocht van gisteren zal toch ergens wel een soort vermoeidheid in mijn spieren hebben achtergelaten mag ik aannemen want 600 hoogtemeters met 40 kg kar achter je aan is niet niks.

We gaan dus op weg voor een echt trut rondje hier in de buurt. Ik ga niet eens weg met de auto maar start gewoon op de bekende route en ga ‘boven’ een langer lusje doen. Zo gezegd zo gedaan en uiteindelijk zijn woef en ik op pad. Aanvankelijk loopt ze een beetje te trutten. Heeft ze nou geen zin? Maar als ik zelf eenmaal na de warming up in beweging ben, kijkt ze weer blijer en hobbelt ze vrolijk mee. Eerst even naar de Ford met de gerenoveerde huisjes daar. Blijft een mooi plekje. Daarna rechtsaf en even klimmen. Ook daar is het prachtig.

klik voor groot

De weg golft vriendelijk op en neer maar ik ben langzaam en loop RWR deze keer. Gewoon lekker trutten. Ik heb geen haast ook al weet ik dat ik niet goed zal uitkomen qua voedertijd voor woef.
Na 5 km wil ze wel wat water en dat krijgt ze.

klik voor groot

Ik probeer een foto van waf en van mij te maken maar dat mislukt. Een selfie gaat nog net.

klik voor groot

Daarna lopen we weer verder en gaan weer over het offroad stukje met de mooie gele velden. Het is nog steeds lekker weer en ik heb mijn giletje al lang uitgetrokken. Veel te warm en die lange broek had dus ook niet gehoeven.

klik voor groot

Ik ben veel langzamer op het eerste verharde stuk dan de vorige keren. Niet zo vreemd want ik heb rustig aan gedaan, wafje water gegeven en staan praten met een boer. Maar het is wel een groot verschil want het scheelt echt minuten. Maar ik ben vandaag echt gewoon onderweg.

Ik wandel omhoog bij Spott House en geef waf nog wat water. Ik kijk op de klok en besluit dat ik haar beter wat eten kan geven omdat we zeker nog 5 km onderweg zijn. Met dit tempo duurt dat nog even want ik moet nu eerst naar 225 meter klimmen straks (vanaf 60 mtr). Die weg stijgt en stijgt maar door en dat duurt dus even. Dat voederen betekent wel dat ik moet wachten en dat is prima. Ik ga lekker in het zonnetje zitten en kijk om me heen. Wafje heeft in twee happen haar eten op en gaat daarna lekker tegen me aanhangen. Lekker warm dat lijfje. Wat is ze toch lief.

klik voor groot

Na veertig minuutjes (het minimum na het eten) gaan we weer rustig op pad. Rustig aan vanwege woef en haar buikie. Ik heb geen zin in een maagtorsie en het is ook nog warm. Verderop zie ik een reetje verwoede pogingen doen om over het hek te komen.

klik voor groot

De weg blijft maar omhoog lopen. Het valt echt niet mee en ik merk dat ik nauwelijks meer op gang kom na mijn rustpauze.

klik voor groot

Omdat het zonnetje weer door de wolken piept, besluit ik alsnog op de top van de heuvel (Brunt Hill weet ik inmiddels) weer even in de zon te gaan zitten. Wat zeg ik… liggen! Ik leg mijn hoofd lekker op mijn rugzak en na een tijdje komt woef tegen me aanliggen. Mmmm lekker warm zeg. Ik kijk naar de wolken en dommel wat. Ik hoor helemaal niets. Wat vogels, fazanten en wat patrijsjes. Wat zou er allemaal achter me in het veld gebeuren? Wat heerlijk zo. Ik hoef en moet niks. Zo lang heb ik dus echt nog nooit over een lousy 15 km gedaan en wat is het lekker zo.

klik voor groot

Op een gegeven moment duikt de zon weer achter de wolken. Ik trek mijn giletje aan en kom weer in beweging. We zullen nu toch maar weer eens op huis aangaan dan.

Ik hobbel weer naar de weg en moet eerst nog een stukje omhoog voordat ik eindelijk naar beneden mag lopen. Maar het laatste stuk doe ik niet eens hardlopend want ik vind dat een veel te grote belasting voor mijn knietjes. Liever nog omhoog dan zo steil omlaag en het allerlaatste stukje van de daling gebruik ik als cool down.

klik voor groot

Na 15,5 km staan we weer bij het huisje. Beetje rare run natuurlijk maar zo kan het ook en is het ook leuk voor een keertje. Ik ben benieuwd wat het weer nu gaat doen en welke avonturen we nog gaan beleven.

gegevens:

* 15,5 km
* 13 graden – zonnig

mei 209 km – 2016 totaal 1.716 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka clifton 2 – 25 km
hoka bondi 4 – 248 km
hoka stinson lite 2 – 266 km
hoka stinson trail – 465 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25

ronde 1: 10 km

Vannacht goed geslapen en toen ik vanmorgen vroeg naar het toilet sloop, lag woefje nog heerlijk te ronken. Moe van alle indrukken en ons loopje van gisterenavond denk ik. Kan ik mooi nog even blijven dommelen dus. Uiteindelijk sta ik op, laat woefje een plasje doen op het gras en maak me rustig klaar voor een kort rondje. Het is prachtig weer dus daar moet ik meteen gebruik van maken natuurlijk!

Veel later dan gepland gaan we samen op weg. Het is echt lekker buiten en na de warming up doe ik gauw mijn giletje uit. Ik draag mijn Salomon shirtje en rokje en dat zit allemaal prima. Het is weer echt mooi onderweg. Ik loop, ik geniet en maak af en toe een foto. Alle heuveltjes kom ik zonder problemen op en dat vind ik wel verrassend eigenlijk zo met mijn rugzakje ook nog eens op mijn rug.

klik voor groot

Ik hobbel rustig door en geniet van het uitzicht op Bass Rock in de verte. Zouden er ook dit jaar weer vaan Gannets broeden en schreeuwen daar op die rots? Eind mei gaan we het misschien weer zien, horen en ruiken als we er met de snelle boot langs varen. Nu al zin in en ik hoop op droog weer die dag!!

klik voor groot

De gaspeldoorn ruikt heerlijk naar zonnebrandcreme en als het zonnetje schijnt zoals nu, ruikt dat helemaal apart. De witte bloemetjes die zo heerlijk naar uien ruiken, komen al bijna uit en af en toe ruik van die flarden. Ik zie een reetje weghopsen en zie grote hazen in het veld. Wat een heerlijke ochtend zo. Ik ben echt een bofferd.

klik voor groot

Ik klok af als ik bij het hekje aan de weg kom en gebruik het laatste stukje voor de cool down. Ik moet daarvoor een heel steil stukje weg omhoog lopen. Dit zou ik moeten fietsen als ik met de fiets boodschappen ga doen. Haal ik dat? Als ik boven ben, ontmoet ik een man met een rugzak. Die is volgens mij al een tijdje onderweg en we raken aan de praat. Hij is 70 jaar en is al jaren aan het lopen (wandelen). Hij heeft enkele jaren geleden alles verkocht en is nu onderweg. Dat wilde hij al eerder, maar toen kon het niet. We bestuderen de kaart met de route die hij al gelopen had en nu nog gaat lopen. Deze keer is hij alweer ruim 6 weken onderweg. De teller staat op 20.000 miles. We praten over het gewicht van de rugzak en wat erin zit. Altijd weer interessant. Woef zit braaf te wachten en kan weer rekenen op een heleboel bewondering. Ze is ook speciaal!

Ik neem afscheid van de man en wandel het laatste stukje naar huis. Op naar de volgende ronde.

gegevens:

* 10 km
* 13 graden
* lap: 8 km – 6.40 min/km

mei 184 km – 2016 totaal 1.691 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka clifton 2 – 25 km
hoka bondi 4 – 248 km
hoka stinson lite 2 – 266 km
hoka stinson trail – 440 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25

ronde 2: 9 km (doon hill)

Vanmorgen hebben waf en ik een fijne 10 km ronde gelopen. Daarna heb ik lekker in de zon gezeten samen met woefje. Na het middaguur ben ik op de fiets boodschappen gaan doen. Ik was erg benieuwd of ik de helling op zou komen bij Spott House maar ik was vergeten dat de hele weg naar Dunbar gewoon naar beneden loopt en de hele weg terug dus eigenlijk omhoog. Maar het ging goed en zonder afstappen kwam ik weer thuis. Zelfs de eitjes waren nog heel.

In de middag heerlijk geluierd in het zonnetje. Genieten dus en zo onverwacht. De tweede mooie dag. En dat mooie weer zorgde er ook voor dat ik in de avond nog een keer op pad ben gegaan met waf. Ze lag wel lekker te slapen maar toen ik mijn kleren aantrok, was ze meteen weer wakker.

klik voor groot

Ik koos deze keer voor het rondje naar Doon Hill. Dat is zo mooi van bovenaf! Wel eerst even afzien met de klim naar boven na de start. Ik zou dat dus echt niet op de fiets kunnen. Omhoog wandelen is al lastig genoeg. Maar mooi is het en je komt vanzelf boven.

klik voor groot

Na de klim loopt de weg weer even naar beneden en golft daarna wat op en neer. Dat is allemaal wel goed te doen. Ik heb geen idee hoe ik dat vorig jaar deed. Continu of in stukjes. Voordat ik er erg in had, moest ik alweer linksaf slaan. Het volgende stukje was offroad en dat vond waf helemaal geweldig. Dit jaar geen reetje zoals vorig jaar. Dat was toen erg leuk. Ik hobbelde vrolijk door en klokte af na 4 tempo kilometers. Ik wist al dat ik langzamer was want door de erosie was het pad naar beneden lastiger dan vorig jaar. Ik durf daar simpelweg niet keihard overheen te rennen en dat is nou juist waar je wat tempo kunt maken. Maar ik was tevreden want het ging erg gemakkelijk (en het scheelde maar 2 seconden). Ik maakte wat foto’s van de lelijke fabriek aan de kust maar die zijn verdwenen van mijn camera door een storing. Beetje jammer wel.

Daarna hobbelden woef en ik weer naar boven langs een omgeploegd veld. Dat geeft een mooi patroon. Helaas ook hier geen reetje. Ik sloeg Doon Hill zelf over want er is verder niks te zien. Na de klim ging het snel. Even linksaf, genieten van de lucht van de gaspeldoorn en weer rechtsaf. Geen vosje deze keer. Aan het einde weer rechtsaf. Gisteren liep ik dit dus de andere kant op. Best grappig want het loopt toch flink naar beneden en gisteren liep ik dit dus weer omhoog.

klik voor groot

Ik ontdek nog een nieuw pad, dat ik later deze week wil doen. Daarna hobbel ik het laatste stukje rustig naar beneden en sla bij Canongate linksaf. Daar ploeterde ik met de fiets tegenop vanmiddag met mijn boodschapjes! De witte bloemetjes die zo lekker ruiken, lijken wel al wat meer uit te zijn dan vanmiddag. Misschien door het zonnetje.

klik voor groot

Na 9 km staan we weer voor de deur. Dit rondje brengt het jaartotaal al op 1.700 km

Op naar de volgende ronde maar weer.

gegevens:

* 9 km
* 13 graden – zonnig

mei 194 km – 2016 totaal 1.700 km

rapa nui – 216 km
hoka bondi b – 338 km
hoka clifton 2 – 25 km
hoka bondi 4 – 248 km
hoka stinson lite 2 – 266 km
hoka stinson trail – 449 km
minimus MT – 51 km
pure flow – 439 km
pure grit – 35 km
gel-lyte 33 – 25