Vandaag ga ik weer op pad voor een echte wandeling. Dat is me eergisteren prima bevallen eigenlijk. Te moe om hard te lopen en bovendien veel te heet want het is al ruim boven de 20 graden als we vertrekken. S. is vannacht in het ziekenhuis gebleven bij zijn vader. Ik was thuis. Ik ben gisteren middag naar huis gegaan. Vanavond maar even kijken hoe we het gaan doen. Maar ik kan dus nu wel op pad. Ik ben overigens weer later gestart dan gepland maar ik sliep eigenlijk goed en het was zooo lekker in de koelte van het kantelraam. Maar goed we zijn op weg. Ook deze keer met de auto naar de parking en daar beginnen. Dat scheelt echt. Fleur even los op het pad langs het hek om alles te doen.

Ik loop flink door en zie allerlei vogelpootjes. Wat een hoop zeg! Gek. Maar ik denk verder niet na, ben een beetje afgeleid. Ik hoor gepiep maar schenk er geen aandacht aan. Dan stap ik bijna op een kluwen donsballetjes waar Fleur net haar neusje in stopt. Jonge eendjes???? De eendjes wurmen zich door het hek richting de snelweg. Shit. Ik stap bliksemsnel weg van het pad richting het zand. Helemaal weg van moedereend en jonkies. Maar helaas zie ik haar van grote afstand alsnog over het hek vliegen naar haar baby’s. Dat kan niet goed gaan. Wat deed ze daar dan ook met die net uitgekomen dingetjes. Dat kan helemaal niet. Ik baal er wel van. Het kwam niet door mij maar ik lette ook niet op. Eerst die prentjes en daarna het gepiep van de pulletjes. De rest van de route blijft fleur aan de riem (niet dat het uitmaakt want ze had anders voor me uit gelopen). Ik besluit bij de Klarenweg verder langs het hek te lopen. Richting het uitzichtspunt over het zand en daarna via het bos terug. Op het uitzichtpunt ga ik even in de schaduw zitten en geef Fleur drinken. Dan gaat de telefoon. De longarts uit Ede. Ik spreek een half uur met de goede man en het is verder weer een druk heen en weer geapp met Stefan. Zo kom ik nergens natuurlijk en het wordt warmer. Ik loop een stukje verder en kom in een gebied waar ik nog nooit geweest ben. Langs de beek waar Fleur even gaat afkoelen. Is vast niet de bedoeling denk ik. Verder gaan we en we komen bij een vennetje. Later zie ik op de kaart dat de beek verderop heel breed is dus dit is een overloop gebied blijkbaar. Prachtig is het. Volop digitalis ook overal. Het bos is hier erg mooi dus ik moet hier maar eens starten denk ik. Ik kijk op de kaart waar ik ben. Ik moet toch eens terug en dat lukt ook wel maar het is erg warm en ik moet ook stukken over open delen waar het nog warmer is. Deel voor deel schiet ik niet erg op maar goed…. Ik heb wel een nieuwe omgeving gezien en we lopen een mooie route. Ik heb gelukkig genoeg water bij me maar bij een van de laatste stops giet ik het water van Fleur dat ze niet opdrinkt toch terug in mijn flesje voor het geval dat.

Na ruim 13 km staan we weer bij de auto. Het laatste stukje moest ik helaas weer dat rot pad langs het hek lopen langs de zandverstuiving vanwege de schaduw. Op en neer gaat dat en over rul zand met deze droogte. Niet fijn. Volgende keer beginnen bij de parking van de hierdense beek. Ik wil nou dat gebied wel eens ontdekken! Wordt dus vervolgd.

Het is alweer mei. Echt idioot en ik heb maar een schamele 130 km gelopen in april terwijl daar ook notabene 2 wandelingen bij zaten eigenlijk. Niet goed en dat terwijl ik zo goed begonnen was. Maar er kwam veel tussendoor. Drie keer een bezoek aan het ziekenhuis met mijn schoonvader, huis wissel etc. Vervelend allemaal maar niks aan te doen. Gisteren heb ik uitgeslapen. Was ik dus ook weer moe en lui. Maar vandaag ga ik op pad met Fleurtje. Eerst even de kippen naar buiten laten bij de buren en de poes verzorgen daar. Natuurlijk ook ons eigen poessie maar zij liep al blij buiten te wachten op haar lekkers. Daarna plasje en poepje aan de overkant en op naar de andere kant. Daar heb ik weer de piramide training gedaan van 200-400-600-800-1000 en terug. Dat ging eigenlijk best aardig. Omdat ik morgen om 5.30 (!) een excursie ga geven, ben ik daarna nog even wandelend verder gelopen om te kijken naar sporen. Het zand is kei droog en er is bijna niks te zien. De enige plas die er was is bijna opgedroogd en heeft maar enkele sporen die leuk zijn. Ook het modderbad bij de nieuwe zoelplaats is niet veel gebruikt zo lijkt het terwijl je daar juist veel sporen zou verwachten en zou kunnen vinden. Dat wordt dus nog wat morgen maar we gaan het zien. Ik merk dat ik op het laatste stukje heel slecht loop. Mijn voet doet onwijs pijn ook. Wat dat nou is, weet ik niet maar het is wel klote. Op naar de volgende run maar weer. Ik weet niet of me dat gaat lukken nog morgen na de excursie die zo vroeg start maar we zullen zien

Op 1 december liep ik mijn eerste rondje van de maand. Vandaag gaan we pas weer op stap. En dat terwijl we een heleboel kilometers moeten maken deze maand om alsnog de 1600 km te halen! Doordat ik minder gelopen heb in oktober en september zal dat nog niet eens meevallen. Terwijl ik nog dacht dat ik in augustus ofzo al aan de 1000 mijl zou komen. Zucht. Echt niet OK dit. Maar goed we gaan het zien, eerst maar eens op pad. Ik rekende uit dat het fijn zou zijn als ik eventueel 17 km zo kunnen doen vandaag. Dan kom ik op 1.470 dus nog 130 km dan te gaan…… Echt nog veel voor de resterende dagen. Ik wandel eerst even met Fleur aan de overkant en vrij snel gaan we al naar de overkant voor ons rondje. Ze poept snel dus vooruit met de geit. Wandelen schiet dan toch niet op. Ik loop eerst het fietspad helemaal naar het einde. Ik loop deze keer eens verder door richting de Stakenbergweg en steek de weg over en loop weer verder door. Ik slinger naar rechts en kom uiteindelijk weer op de heide uit. Ik reken een beetje uit waar ik uit zal komen als ik weer terug ga via het brede pad. Kan ik ergens anders heen? Eerst maar terug en dan even richting het Bas bankje. Daar ga ik heen en dan ga ik door in plaats van terug. Fleur is even los voor een plasje en uiteindelijk lijn ik haar weer aan. In de verte staan de schapen. Ook op zondag dus! We hobbelen rustig door. S. stuurt een berichtje of het goed gaat. Ja hoor maar de kilometers schieten niet enorm op. Ik heb bijna 10 km op de teller nu. Maar goed we zijn best ver van huis dus we zijn er nog niet. Die 17 km zou moeten kunnen denk ik. We lopen verder weer terug richting de uitkijktoren. Ik neem het pad terug naar het bos gedeelte waar ik vaker loop. Terug via het bekende pad. Het begint toch op te schieten. Het is stil in het bos qua verkeer en ook rustig qua mensen hoewel er wel een aantal mountainbikers zijn helaas maar die schreeuwen niet erg vandaag. Als ik wat geslingerd heb, loop ik aan de andere kant nog even het Willemsbos in. Even een rondje langs de voederplekken dan maar. Daar wandel ik voor het eerst even een paar stukjes om rustig te kunnen kijken. De zwijnen hebben aardig huisgehouden en ook tegen een heuveltje op. Dat is echt helemaal omgewoeld. Arme dieren want er is geen enkele eikel te vinden dit jaar. Ik zie op de klok dat ik over de 20 km heen zal gaan. Leuk dat wordt onverwacht toch een 21-je dus misschien is dit dan een mooie ronde voor de dog jog. Zal ik die aan Ziva opdragen? Misschien kan ik rond de 21e nog een lange doen en die dan voor Ziva lopen. Twee jaar geleden alweer. Ongelooflijk. Hoe zou zij op poes gereageerd hebben eigenlijk. Ik ga nog even het zand op met Fleur voor een poepje en daarna gaan we naar huis. Helaas werkt de foon weer niet met het hek maar S. doet me gelukkig open. Na 21 km staan we weer voor de deur. Tevreden en een flinke stap richting de 1.600

Gisteren hebben we de bollen bekeken en ook een autoroute gereden. Niet met de boot weg en ook niet gelopen maar vandaag ga ik weer op pad voor een runnetje. Ik was vroeg wakker maar sliep goed dus vooruit maar. Ik doe nog wat oefeningen op bed die ik vaker en regelmatiger moet doen. Ik wandel even met Fleur aan de overkant en ga daarna het spoor over. Het was vanmorgen mooier weer dan nu maar de temperatuur is wel aardig rond de 8 graden. Veel te koud natuurlijk voor de tijd van het jaar maar goed. Ik heb geen handschoenen en geen mouwen aan maar dat is prima. Mijn buff doe ik af als we gaan starten. Maar uiteindelijk start ik helemaal niet. Ik wandel stevig door met Fleur en geniet van de natuur. Ik zie zelfs een zwarte specht vlak voor mijn neus naast het fietspad die wegvliegt. Helaas geen foto maar wat mooi in beeld! We wandelen verder en het gaat prima met Fleur zo. Ik zou de stokken eens mee moeten nemen als ik dit doe maar ik weet vooraf niet of ik ga wandelen natuurlijk. Ik kan helemaal niet goed wandelen. Dood vermoeiend. Ik neem het eerste pad rechtsaf en besluit weer dat rondje over het rulle zand te doen dat we vorige week ontdekten. Als ik dan toch niet hardloop is dat wel erg mooi. Zo gezegd zo gedaan. Ik geniet van de stilte en het uitlopende groen. Het pad dat ik neem is ook fraai en ik maak natuurlijk wat foto’s. Op het brede pad ga ik zowaar een stuk hardlopen. Lekker heuveltje af hahaha. Richting de zandverstuiving laat ik Fleurtje lekker los. Mag niet maar goed. Ze poept en blijft goed bij me. Ik vind het retezwaar vandaag met het rulle droge zand. Ik hoop dat het morgen regent. De natuur heeft het ook echt nodig. Fleur drinkt water en daarna doe ik haar aan de riem zodat ze zich niet kapot rent over het zand. Rustig hobbelen we naar huis. Na 10.5 km staan we weer voor de deur.

klik voor groot

gegevens:

* 10 km
* 10 graden

april 140 km – 2021 totaal 670 km

Vandaag ga ik weer op pad voor een ommetje. Ik ben benieuwd hoe het gaat. Het is prima weer, niet te warm en best fris bij de start maar het gaat een mooie dag worden zo te zien. Ik heb nog mijn mouwen aan en die trek ik weer uit als ik aan de overkant ben. Ik wandel maar een klein stukje aan de overkant omdat Fleur gisteren niets meer gegeten heeft in de avond, nu dus een lege maag heeft en wat rommelt en gras wil eten. Daarom dus maar gauw op pad in de hoop dat ze brokjes gaat aanpakken dat doet ze gelukkig al snel en goed). Het lopen gaat eigenlijk meteen al heel goed tot mijn verrassing. Ik hobbel heerlijk naar het einde van het fietspad en kies de route naar rechts en dan helemaal naar de Stakenbergweg, oversteken en naar het vennetje in het bos. Het lopen gaat super goed vandaag gelukkig en Fleur doet het ook prima. Dat is weer een opsteker na alle vermoeidheid en zo na het fietsen van woensdag. Aan het einde van de run ga ik nog even de zandverstuiving op voor Fleur. Ik maak een selfie maar dat ziet er zo vreselijk uit dat ik die maar niet post. Op naar de volgende ronde maar weer.

klik voor groot

gegevens:

* 11 km
* 10 graden

april 130 km – 2021 totaal 660 km