Vandaag moet ik alleen op pad. Fleur is op de laatste dag in de UK geblesseerd geraakt op het strand of in de duinen. Ik vermoed in de duinen omdat dat allemaal heel ongelijk is natuurlijk en een misstap dan gauw gemaakt is. Op het strand zag ik al dat ze raar liep, ze wilde ook niet meer met een balletje spelen en toen we uiteindelijk haar wilden uitlaten bij de Boundary Mill en later bij de boot, hobbelde ze zielig op 3 pootjes. Ontzettend balen dus. Omdat rust goed lijkt, ga ik dus vandaag alleen op pad. Omdat ik eigenlijk geen tijd heb omdat we wat administratieve dingen moeten afhandelen, kies ik voor interval training over het fietspad door het bos. Dat deed ik aan het begin van de maand ook en daar had ik wel baat bij dacht ik. Ik hoop alleen dat het een beetje gaat met mijn linker been want dat doet pijn als ik mijn been naar voren wil brengen. Kleinere stappen gaan redelijk goed. Eerst even de warming up naar het bos met een mix van wandelen en dribbelen. Daarna start ik de workout met 10×200 mtr/75 sec. Precies zoals de vorige keer. Toen vergat ik mijn metronoom, deze keer dacht ik er niet eens aan. Niet handig. De eerste gaat nog niet erg goed maar dat is altijd weer even wennen. Zware benen ook zo lijkt het. De volgende gaan de ene keer beter dan de andere keer. Achteraf zie ik ook dat ik onwijs onregelmatig heb gelopen tijdens de laps. De ene keer 5.20 min/km en de andere keer ineens 6.15 min/km en dat maakt echt heel veel uit. Maar sneller kan ik dus nog wel blijkbaar. Gemiddeld loop ik alle laps ook een stuk sneller dan de vorige keer. Ik zou alleen gedacht hebben dat mijn hartslag veel hoger zou uitkomen. Blijkbaar zit de rem in spieren en niet in cardio. Nog meer oefenen dus. Elke keer wat beter. Omdat Fleur volgende keer ook niet zal kunnen meelopen, doe ik volgende keer maar non stop langzaam denk ik.

gegevens:

* 5 km
* 12 graden

maart 167 km – 2025 totaal 456 km