Vandaag ga ik weer op pad voor een echte wandeling. Dat is me eergisteren prima bevallen eigenlijk. Te moe om hard te lopen en bovendien veel te heet want het is al ruim boven de 20 graden als we vertrekken. S. is vannacht in het ziekenhuis gebleven bij zijn vader. Ik was thuis. Ik ben gisteren middag naar huis gegaan. Vanavond maar even kijken hoe we het gaan doen. Maar ik kan dus nu wel op pad. Ik ben overigens weer later gestart dan gepland maar ik sliep eigenlijk goed en het was zooo lekker in de koelte van het kantelraam. Maar goed we zijn op weg. Ook deze keer met de auto naar de parking en daar beginnen. Dat scheelt echt. Fleur even los op het pad langs het hek om alles te doen.

Ik loop flink door en zie allerlei vogelpootjes. Wat een hoop zeg! Gek. Maar ik denk verder niet na, ben een beetje afgeleid. Ik hoor gepiep maar schenk er geen aandacht aan. Dan stap ik bijna op een kluwen donsballetjes waar Fleur net haar neusje in stopt. Jonge eendjes???? De eendjes wurmen zich door het hek richting de snelweg. Shit. Ik stap bliksemsnel weg van het pad richting het zand. Helemaal weg van moedereend en jonkies. Maar helaas zie ik haar van grote afstand alsnog over het hek vliegen naar haar baby’s. Dat kan niet goed gaan. Wat deed ze daar dan ook met die net uitgekomen dingetjes. Dat kan helemaal niet. Ik baal er wel van. Het kwam niet door mij maar ik lette ook niet op. Eerst die prentjes en daarna het gepiep van de pulletjes. De rest van de route blijft fleur aan de riem (niet dat het uitmaakt want ze had anders voor me uit gelopen). Ik besluit bij de Klarenweg verder langs het hek te lopen. Richting het uitzichtspunt over het zand en daarna via het bos terug. Op het uitzichtpunt ga ik even in de schaduw zitten en geef Fleur drinken. Dan gaat de telefoon. De longarts uit Ede. Ik spreek een half uur met de goede man en het is verder weer een druk heen en weer geapp met Stefan. Zo kom ik nergens natuurlijk en het wordt warmer. Ik loop een stukje verder en kom in een gebied waar ik nog nooit geweest ben. Langs de beek waar Fleur even gaat afkoelen. Is vast niet de bedoeling denk ik. Verder gaan we en we komen bij een vennetje. Later zie ik op de kaart dat de beek verderop heel breed is dus dit is een overloop gebied blijkbaar. Prachtig is het. Volop digitalis ook overal. Het bos is hier erg mooi dus ik moet hier maar eens starten denk ik. Ik kijk op de kaart waar ik ben. Ik moet toch eens terug en dat lukt ook wel maar het is erg warm en ik moet ook stukken over open delen waar het nog warmer is. Deel voor deel schiet ik niet erg op maar goed…. Ik heb wel een nieuwe omgeving gezien en we lopen een mooie route. Ik heb gelukkig genoeg water bij me maar bij een van de laatste stops giet ik het water van Fleur dat ze niet opdrinkt toch terug in mijn flesje voor het geval dat.

Na ruim 13 km staan we weer bij de auto. Het laatste stukje moest ik helaas weer dat rot pad langs het hek lopen langs de zandverstuiving vanwege de schaduw. Op en neer gaat dat en over rul zand met deze droogte. Niet fijn. Volgende keer beginnen bij de parking van de hierdense beek. Ik wil nou dat gebied wel eens ontdekken! Wordt dus vervolgd.