Category Archives: elders

Verslagen van loopjes elders in Nederland, veelal de Veluwe maar ook Zeeland en Terschelling

terschelling totaal

Totaal liep ik bijna 47 km op het eiland. Ik probeerde zoveel mogelijk verschillende stukken te belopen. Dat had zeker anders gekund, maar een tweede keer op het eiland zou ik het ook anders doen. Meer schelpenpaden, en meer kriskras. De eerste dag met alleen maar strand was niet de bedoeling maar achteraf had ik ontzettend geluk met het weer. Weinig wind, niet te warm en een zonnetje. Ik moet er niet aan denken om tegen de wind in op het strand te moeten lopen, maar dan had ik ook vast een andere route gekozen.

Het was leuk en zeker voor herhaling vatbaar.

rondje in google earth openen

30.03.2011 – terschelling dag 3

Vandaag alweer woensdag, de een na laatste dag, de laatste hele dag. Vanmorgen eerst een stukje gewandeld met Z-tje. Die doet het uitstekend en heeft nergens last van geloof ik. Rond de middag weer naar de Friezen en tot 3 uur gereden en daarna de paarden verzorgd en terug gebracht naar de weide. Ik had ook deze keer nergens last van, ondanks dat mijn gezicht helemaal zwart was van het stof en zand (van het borstelen en het rijden). Dat is dus fijn!

klik voor groot

Daarna was ik eigenlijk heel erg lui, maar omdat Z-tje toch ook echt naar buiten moest, heb ik me maar omgekleed om een stukje te gaan lopen in het Hoornse Bos. Daar was ik ook deels doorheen gereden en dat zag er mooi uit. Helaas geen foto’s omdat het leek alsof het zou gaan regenen. Jammer, want het was heel afwisselend, met bos, duinen en langs een soort ijsbaantje. Maar omdat het een kort stukje was, was het prettig dat ik niet hoefde te stoppen. Deze keer stonden de paaltjes voor de route er allemaal, alleen aan het einde miste ik er eentje en wist ik niet welke kant ik op moest richting parkeerplaats maar dat was snel toch gevonden. De afstand klopte ook precies: 6,6 km dus een mooi parcours en niet te lang.

klik voor groot

Dit is mijn laatste rondje deze keer, ik vind het mooi geweest voor deze maand, ik heb hier bijna 48 km gelopen en dat is meer dan ik hier met de auto heb gereden. Voor de maand april is de teller op 217 km gekomen en dat is tot nu toe het meeste aantal kilometers in een maand en dat zal niet snel meer worden denk ik en komt alleen door de route in Schoorl (22 km) en hier op Terschelling (26 km) die het totaal zo hoog brengen.

Ik vind het leuk dat ik west, oost en een stukje midden Terschelling gezien heb, hoewel er nog veel meer te zien is. Dit riekt ook wel naar herhaling, zeker omdat de hond eigenlijk overal (bos en strand) los mag lopen. In het voorjaar en najaar is het hier prima toeven denk ik dus wie weet komt het er nog een keer van!
Op naar de volgende runs en belevenissen.

edit de laatste dag toch nog even wat foto’s gemaakt van het bos aan het begin. helaas regende het maar het geeft een beetje beeld van het bos daar.

klik voor groot



Gegevens:

* totale afstand 6,6 km
* temp 8 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

maart 217 km – 2011 totaal 584 km
trailschoes 377 km
kayano 76 km

29.03.2011 – terschelling dag 2

De tweede dag op Terschelling begon met een lekker ontbijtje en een rustige start. Om 1 uur eerst paardrijden. Weer richting het oosten dus, waar ik gisteren heb gerend. Ik zou ontdekken dat het een geweldig gebied is met bos, duinen, cranberries en strand. Toch jammer dat ik gisteren tijdens het lopen niet een andere route heb gekozen, want dit was erg mooi maar in ieder geval heb ik het nu ook gezien en wel rustig vanaf een paardenrug. Ook lekker.

Na het paardrijden omgekleed en op weg gegaan voor een rondje. Ik wilde de Nordic Walking route doen die was uitgezet door staatsbosbeheer en 11 km lang zou zijn. Dat leek me prima na de lange run van gisteren. De route zou zijn uitgezet met oranje paaltjes. Ik zou dus niet hoven zoeken (dacht ik)

klik voor groot

De start bij het kantoor was snel gevonden en het eerste paaltje ook. Vreemd genoeg maakte ik er een foto van, omdat het maar een raar onopvallend paaltje was en dat bleek later ook te kloppen. Paaltjes ontbraken of waren simpelweg niet te vinden. De ene keer links van de weg, de andere keer rechts van de weg, niet erg logisch dus!

klik voor groot

klik voor groot panorama

klik voor groot panorama

klik voor groot

Na het stukje bos kwam ik bij de dodemanskisten. Daar had ik iets heel anders van verwacht, want ik vond het eruit zien als een parkvijver eerlijk gezegd.

klik voor groot

Vanaf daar was het ook weer even zoeken, want nergens was een paaltje te vinden. Uiteindelijk koos ik aanvankelijk bij toeval de juiste richting om vervolgens weer bij hetzelfde punt uit te komen waar ik gezocht had. Toen ik terugliep zag ik ineens het oranje paaltje staan en kon ik weer verder. Maar al snel was ik het weer kwijt, en zag ik een pad dat omhoog liep en was ik wel nieuwsgierig naar het uitzicht.

klik voor groot


Ik kwam ineens bij een hoog punt uit met uitzicht over de haven en terschelling west. Dat was wel erg mooi om even te bekijken. Het weer was goed, maar een beetje heiig in de verte. Jammer genoeg nergens een paaltje te bekennen.

klik voor groot


klik voor groot panorama

Vanaf dat punt ben ik maar eerst richting groene strand gelopen, en ik had toen bedacht dat ik zelf wel iets zou bedenken als rondje. Ik had er toen 5,5 km opzitten. Het was leuk om even een glimp op te vangen van het groene strand. Daarna weer terug. Op een gegeven moment zag ik een bordje richting dodemanskisten, maar 0,5 km leek me wel erg kort, dus ben ik eerst maar doorgelopen en toen zag ik ineens weer een paaltje. Uiteindelijk heb ik de hele route af kunnen lopen op de paaltjes (de ene keer beter zichtbaar dan de andere keer) maar het liep niet lekker, omdat ik niet zeker wist of ik werkelijk de goede richting op liep. Ook waren enkele paden heel slecht beloopbaar door het rulle zand. Jammer dat je de eerste keer in een vreemd gebied nog niet weet hoe het eruit ziet, want nu zou ik routes uit proberen te zetten over de schelpenpaden. Maar goed, het is wel een uitdaging en afwisselend.

Uiteindelijk kwam ik gelukkig weer prima bij de auto uit en hadden we er toch meer dan 14 km opzitten. Dat was niet de bedoeling maar het was best een aardige route.

Thuisgekomen lekker een bad genomen en vroeg naar bed gegaan. Z-tje sliep ook als een roos volgens mij, die hoorde ik verder ook niet meer.

Op naar de volgende run maar die zal echt kort(er) zijn. Inmiddels zit er deze maand alweer 211 km op dus dat gaat snel. Hier op het eiland liep ik al 40 km, en zoveel reed ik nog niet eens met de auto.

Gegevens:

* totale afstand 14,3 km
* temp 10 C
* gem BPM niet gemeten

rondje in google earth openen

maart 211 km – 2011 totaal 577 km
trailschoes 370 km
kayano 76 km

28.03.2011 – terschelling dag 1

Vandaag de eerste echte dag in Terschelling. Of misschien beter op Terschelling. Het eiland is veel groter dan ik dacht en ook veel afwisselender qua landschap. Dat merkte ik gisteren toen ik vanaf de boot richting hotel reed. Ik reed toen door bos en duinen en dat vond ik wel opvallend, die bossen.

Na een lekkere nacht slapen, eerst Z-tje uitgelaten op het strand en lekker ontbeten. Daarna rond 10 uur omgekleed en richting de oostkant gereden voor de eerste run. Die zou 28 km zijn, maar met de optie om ergens af te snijden. Eerst richting strand door de duinen, daarna langs het strand en weer terug door de duinen met daarna tot slot een lusje langs de eendenkooien.

De startplaats was snel gevonden ook al klopten mijn coordinaten weer niet voor de Tomtom. Moet dus nog even uitzoeken hoe dat nou echt werkt want anders gaat dat de volgende keer weer verkeerd. Aan het begin van de route regende het zachtjes en was het erg somber. Aan het begin van de route mooie Friezen en koetjes.

klik voor groot





Na de start eerst door de duinen. De regen viel mee en ik had het idee dat het wel weer op zou knappen en dat bleek ook uiteindelijk te kloppen. Best lekker dat het niet al te warm was, want het zou een hele run worden op die afstand.

klik voor groot



klik voor groot panorama

Toen ik bij het strand kwam, liep ik eerst over een soort karrenpad verkeerd, en liep ik terug richting strand. Vervelend genoeg ‘dacht’ de Garmin toen blijkbaar dat ik op de terugweg was, want ik kreeg netjes ‘nog 6 km tot eindpunt’ in beeld en toen ik eenmaal weer over het strand op weg was, bleef de navigatie maar zeggen dat ik om moest keren en verkeerd was. Dat was jammer, want zo moest ik een beetje gokken waar ik op het verste punt weer de duinen in zou moeten.

klik voor groot panorama

klik voor groot



Het strand was mooi breed en stevig. Ik wist al dat er geen enkel strandpaviljoen zou zijn, maar die zijn pas geopend vanaf 1 april. Zuinig met water dus!
Uiteindelijk ben ik op 12 km richting de duinen gegaan. Helaas kon ik nergens het pad vinden dat ik terug zou moeten nemen, dus ben ik teruggegaan naar het strand. Dat was op zich niet erg, want het strand liep prima en er stond weinig wind. Maar als ik een dergelijke afstand loop, is het toch jammer om alleen een heen en weertje strand te doen en niets anders dan zand en water te zien.

klik voor groot panorama

klik voor groot



Op de terugweg liep ik weer langs een huisje, en pas later zou ik horen dat het een zogenaamd drenkelingen huisje was. Jammer dat ik geen foto heb gemaakt, want ik kende het verhaal toen nog niet. Vroeger was het alleen maar nodig om een bak op te trekken om aandacht te trekken van een boerderij in de buurt. De oostkant is namelijk helemaal onbevolkt en verlaten dus zoiets is dan wel handig natuurlijk.

klik voor groot



Op de terugweg rond de 17 km toch maar eens wat water gegeven aan Z-tje uit het opvouwbare drinkbakje en na aarzeling stak ze haar neusje erin en dronk alles lekker op. Dat werkt dus prima, nu nog de rugzak mee met wat extra water! Nu hebben we netjes gedeeld. Ik was wel stom want ik had niet opgelet op de zee en ineens dreef het bakje naar me toe en sloegen de golfjes over mijn schoenen. Gelukkig waterdicht want kilometers met soppende schoenen is ook niet echt fijn.

klik voor groot



Op de 17 km een beetje uitgerekend wanneer ik weer af zou moeten slaan richting de duinen en dat lukte prima, die afslag kon ik goed vinden. Even verderop zag ik het heartbreak hotel liggen, bij de volgende strandpaal maar dat had ik op de heenweg niet gezien. Later zou ik ontdekken dat ik nog beter die kant op had kunnen lopen en vanaf daar door het Hoornse bos. Ik zou dat de volgende dag doen te paard en dat is een erg mooi gebied.

Vanaf de afslag weer terug door de duinen, heel saai precies dezelfde weg alleen nu met een lekker zonnetje erbij. Het lusje richting de eendenkooien bleek over zo’n slecht pad te gaan dat ik maar ben teruggaan. Ook richting de polder leek me eigenlijk niet meer leuk.

klik voor groot



Na 25 km was het ook wel mooi geweest. Het was een lekker stukje, en het strand liep prima. Had een lekkere snelheid, en was totaal niet moe.

Bij de auto aangekomen heb ik Z-tje lekker eten gegeven en dat ging er in als koek. Na de run ergens in het zonnetje lekker soep en een tosti gegeten en daarna zijn we weer richting hotel gegaan voor een lekker bad en voor Z-tje een slaapje.

Zo kwam er een einde aan de eerste dag terschelling met een geplande “lange” run.
Op naar de volgende runs.

Gegevens:

* totale afstand 25,7 km
* temp 10 C
* gem BPM 133 max 158 bpm

rondje in google earth openen

maart 197 km – 2011 totaal 563 km
trailschoes 370 km
kayano 62 km

23.03.2011 – hoenderloo (varenna)

Ook dit rondje deed ik tijdens de vorige trip in oktober al maar het is een mooi rondje en begint bovendien pal tegenover het hotel. Het is werkelijk een kwestie van de weg oversteken en beginnen. De routes zijn ook gepijld, dus lekker lopen zonder de weg kwijt te raken.

klik voor groot



klik voor groot panorama

Dit gebied is erg mooi zeker met het vroege zonnetje dat door de bomen schittert. Het is niet al te warm en heerlijk loopweer zo zonder wind. Onderweg kotst Ziva snel haar eten uit, dat ligt kennelijk te zwaar op haar maag. Wel interessant, want er zit al 2 uur tijd tussen haar ontbijt en de run maar dat is kennelijk te kort. Ze is vrolijk en blij, wil eigenlijk weer alles opeten maar ik beloof haar dat ze straks vers eten krijgt ook al snapt ze dat natuurlijk niet. Ze holt in ieder geval weer voor me uit. Gelukkig ligt mijn lekkere eitje en boterhammetje van vanmorgen bij mij niet zwaar op mijn maag. Soms heb je dat wel eens tijdens lopen dat je er toch last van hebt. Zou wel makkelijk zijn om dan huppekee alles eruit te gooien. Werkt kennelijk beter bij honden dan bij mensen magen. Na de run heeft ze overigens rammelend van de honger gewoon haar eten opgegeten. Ze doet het dus prima gelukkig.

Overal wordt gewerkt aan het bos maar ik heb er weinig last van. De paden zijn een beetje rul geworden door de zware machines, maar alles is droog en is prima te doen. Ik zie aan de tijd dat ik ook vandaag een stuk sneller ben dan de vorige keer, ook al doe ik daar niets voor.

Aan het eind wil ik nog wel verder lopen. Ik heb twee routes aan elkaar verbonden en ik kan nog wel een stukje doen. Het is zo heerlijk, en zulk lekker weer en ik ben totaal niet moe. Misschien komt dat door de broek, ik weet het niet. Maar mijn verstand zegeviert en na dit rondje, loop ik terug naar het hotel om Zief weer eten te geven, nog even te rusten en daarna naar huis te gaan. Gelukkig hoef ik pas om 12 uur de kamer af, dus ik kan me rustig eerst omkleden en dat is wel heerlijk na een run.

klik voor groot



Overigens heb ik bij het afrekenen niet voor Z-tje betaald. Dat scheelt toch alweer. Het is een fijn hotel met heerlijke bedden en een geweldige ligging. Op naar de volgende avonturen.

Gegevens:

* totale afstand 9,2 km
* temp 8 C
* gem BPM HR max

rondje in google earth openen

maart 162 km – 2011 totaal 528 km
trailschoes 344 km
kayano 53 km

22.03.2011 – hoenderloo (het leesten)

Vandaag hetzelfde rondje gedaan als op 13 oktober 2010. Het Leesten is een gebied bij Hoenderloo waar een groot deel honden los mogen lopen. Deze ronde heb ik Z-tje overal los laten lopen omdat ze zo netjes naast me blijft. Niemand gezien overigens die me kon wijzen op mijn overtreding dus dat was boffen.

Tot mijn verrassing bleek in de TomTom het gebied verkeerd te zijn opgeslagen, zodat ik aanvankelijk voor het Deelerwoud kwam te staan maar omdat ik gelukkig de straat nog wist van het eettentje waar je kunt starten bij het Leesten, was het alsnog snel gevonden.
De route stond al in de GPS en aangezien ik (gelukkig) de route al eens eerder gelopen heb, wist ik hoe ik moest beginnen en maakte ik niet meer de fout van de vorige keer bij de start zodat ik al snel op de route liep. Het was redelijk lekker weer, warm maar geen echte heftige zon en geen wind. Al snel knoopte ik mijn jackje dus maar om mijn middel. Z-tje hijgde al snel maar liep lekker mee en had duidelijk nergens last van.

Ik vind het gebied nog steeds niet echt mooi. Niet erg afwisselend en redelijk saai. Een heel verschil met de routes door Schoorl en Bergen waar ik zowel door bos, heide en over het strand liep. Eigenlijk is de hele route onverhard, met flink wat ruiterpaden en rul zand en enkele lichte klimmetjes.

klik voor groot



Deze keer liep ik niet mis, zoals de vorige keer, hoewel ik vreemd genoeg precies op dezelfde plek uitkwam als de vorige keer, namelijk midden in een vakantiepark. Dat was dus alsnog even zoeken ook al gaf de Garmin gewoon aan welke kant ik op moest (nou ja ongeveer dan).

klik voor groot

klik voor groot panorama

Aan het einde ging het tempo flink omhoog, geen idee waarom maar ik liep gewoon lekker (onverhard) en de laatste 4 kilometer vlogen voorbij. Overigens was ik deze ronde – ondanks de stops voor de route en eenmaal om iets te drinken en een foto te maken – veel sneller dan de vorige rond en mijn hartslag was een stuk lager, zowel HRmax als HRgem. Dat is dus een stuk beter!

klik voor groot



Na de run lekker bij de ‘kiosk’ twee tosti’s gegeten nadat ik Z-tje lekker te drinken had gegeven. Daarna heeft Z-tje haar eigen bakje eten opgegeten. Ik had zakjes rijst en vlees meegenomen, en het ging er allemaal in als koek dus vandaag voelt ze zich gelukkig ook prima. Terwijl ik dit tik, ligt ze lekker te slapen.

Daarna op weg naar het hotel en aangezien ik al eerder was geweest, was dat snel gevonden. Deze keer heb ik de hond niet aangemeld, dus morgen zal ik wel merken of ik moet afrekenen voor haar of niet. De vorige keer had ik haar netjes aangemeld en ook voor haar betaald. Maar wie weet….. scheelt toch weer wat en voor die korte nacht….. Ons bent zuunig.

Vanavond lekker vroeg slapen, en morgen een korte ronde hier tegenover het hotel en daarna weer op weg naar huis.

Gegevens:

* totale afstand 14,8 km
* temp 13 C
* gem BPM 132 HR max 150

rondje in google earth openen

maart 153 km – 2011 totaal 519 km
trailschoes 335 km
kayano 53 km

10.03.2011 – scheveningen

Omdat Z-tje nog niet mee mocht van me, ben ik vandaag toch maar – ondanks het slechte weer – naar Scheveningen gegaan. Het was alweer een tijd geleden dat ik daar liep! Honden moeten in de duinen aan de riem, dus als Z-tje toch niet mee mag lopen, is dat wel een geschikte plek om even te gaan lopen. Bovendien wilde ik eigenlijk geen wegrondje lopen maar iets met zachtere ondergrond. Hahaha nou dat laatste heb ik geweten. Rul zand met de nadruk op rul. Maar goed. Eerst even langs de huizen en de duinen rand lopen op weg naar de ‘echte duinen’..

klik voor groot

Deze keer hoefde ik niet door een hekje maar kon ik over het wildrooster lopen. Daar heb ik de metronoom die ik vandaag binnenkreeg aangezet. Even testen op welke snelheid en uiteindelijk voor 157 gekozen. Mensen zullen wel gedacht hebben dat het mijn hartslag was, want het geval stond keihard omdat ik ook een muziekje op mijn hoofd had. En vanwege de wind moest dat ook wel een beetje hard staan want ik hoorde geen bal. Het was wel apart om zo te lopen. Best lekker, niet snel maar wel lekker in dat ritme en netjes met de armen naar achteren zwaaien alsof je iemand een punch wilt geven. Ik had een route van 10,4 km op de Garmin staan. Ik weet daar de weg maar wilde gewoon eens kijken of het allemaal werkte. Normaal loop ik een 7,5 km rondje door de duinen maar nu wilde ik dus eerst een stukje verder lopen, ook links af slaan en dan weer terug naar beneden. Helaas kwam ik ineens na het linksaf slaan bij het strand uit omdat er weer eens een verboden toegang bordje stond waar ik linksaf had gewild.

klik voor groot

Tsja. Daar dan maar even een lap ingedrukt want er stond een kei en keiharde wind (bijna kracht 7 zie ik nu) en die zou ik pal tegen hebben op weg naar beneden weer. Ik twijfelde of ik terug zou lopen door de duinen, maar ik dacht dat ik maar een klein stukje terug zou hoeven over het strand op weg terug naar de duinen. Verkeerd gedacht. Aan het gras is goed te zien hoe het waaide en ook het zand dat over het strand waaide was al geen goed teken.

klik voor groot

klik voor groot panorama

klik voor groot

Al snel liep ik toch over het strand en het begin was niet eens erg. Het waaide echt keihard en het snot liep uit mijn neus. Maar ik hield gewoon de cadans aan van de metronoom en ook al ging het niet snel, het was best te doen. Maar waar kon ik nou weer naar boven…. het irriteerde me en ik dacht ergens te zien dat ik naar boven kon, dus klikte ik een lap en wandelde naar de duinenrand. Over heel rul zand waar ik diep in weg zakte en niet vooruit kwam. Tegen de wind in en alleen maar om te zien dat er weer een hek stond. Ik kon daar helemaal niet naar boven.

klik voor groot

Uiteindelijk kon ik ergens een trap op. Vlak bij de bunkers, dus wist ik ook waar ik ongeveer was, namelijk bij het punt waar ik normaal op mijn korte rondje ook uitkom en afsla.

klik voor groot

Rustig de trap op gelopen, weer een lap geklikt en weer gestart met lopen. De rest van de route kende ik, alleen snap ik niet waarom de Garmin maar bleef zeggen dat ik off track was, terwijl ik volgens mij dus weer op de route was die ik ook wilde hebben. Merkwaardig. Hahaha misschien loop ik dus ooit toch nog wel met de Dakota 20 als ik op vreemd terrein weer ga lopen waar ik echt zou kunnen verdwalen. Vandaag was meer een test omdat ik het gebied prima ken en weet welke kant ik op moet.

Volgende keer ga ik rechtsaf richting de duinen en meijendel en niet meer naar links richting strand. Zeker niet als ik niet het strand kan vermijden. Overigens wel leuk als ik met Z-tje loop want dat stuk mag ze lekker los het hele jaar door, dat is wel een voordeel. Na het zwarte pad is het strand het hele jaar vrij voor hondjes. Dus wat dat betreft is het wel een idee, maar dan niet met deze wind!

In ieder geval had ik een lekker rondje gedaan en geoefend met de metronoom. Loopt prima en blijft goed zitten aan mijn jackje. Dat lijkt dus een goede koop. Nu nog lekker de DVD bekijken.

Gegevens:

* totale afstand 11 km
* temp 10 C
* max HR 153 gem 135

rondje in google earth openen

maart 78 km – 2011 totaal 444 km
trailshoes 290 km
kayano 17 22

02.03.2011 – bergen

Vandaag was het ineens lekker weer. Eerst maar eens een kort stukje wandelen met Z-tje om te kijken hoe ze het doet. De ochtend geeft dat meestal goed aan. Hoe is ze, wat doet ze en… eet ze. Alles zag er prima uit en ze had reuze trek in haar eten. Dat leek dus positief dus ik ben eerst lekker zelf gaan ontbijten in het hotel. Lekker donkerbruin brood met scrambled egg en worstjes. Atkins zou trots op me zijn. Hoewel.. dat brood zou dan eigenlijk niet mogen geloof ik. Jammer dan, ik weet dat ik prima kan rennen op deze combinatie. Lekker drie mokken warm water erbij en rustig terug naar de kamer gegaan. Daar lag Ztje nog heerlijk te maffen. Omdat ik pas om 11 uur weg hoefde van de kamer, besloot ik nog even te ‘rusten’ (sprak de oude dame) en wat oefeningen te doen voor mijn benen. Alles voelde goed en met het lekkere weer werd ik al bijna vanzelf naar buiten getrokken. Om half 11 stond ik dus bij de uitcheckbalie om af te rekenen. Gelukkig vergaten ze de hond (die ze ook niet gezien hadden omdat ik aan de andere kant van de weg mijn kamer had) dus dat scheelde weer 17,50 euro. Belachelijk bedrag waar je niets voor krijgt. Mijn rekening bedroeg dus 4 euro toeristenbelasting (voor 2 personen is dat het bedrag ook al ben je alleen).

Daarna op weg gegaan om te zien of ik de start toevallig kon vinden van de route die ik had uitgezet op de Garmin. Die had ik niet meegenomen in de print, dus ik wist het niet precies maar het was ook niet echt belangrijk. Bij de Zeeweg zag ik al snel een parkeerplaats met wandelingen en daar heb ik maar eens gekeken of er routes uitgezet waren. Ik wilde toch liever een nieuw gebied proberen en niet terug naar Schoorl waar ik gisteren al was, want Bergen was vast weer anders.

Dus auto geparkeerd en even gekeken op de borden. Er zouden routes moeten zijn met pijltjes, maar waar waren die nou… Al snel zag ik de start van de routes en de afstanden. Ik kon kiezen uit 3, 5,4 en 12 km. Omdat ik gisteren natuurlijk erg veel gelopen had, besloot ik toch maar voor die piepkleine van 5,4 km te gaan. Ik zou altijd nog de 3 eraan vast kunnen koppelen als ik zou willen. Klein als Nederland is, moest ik een kaartje kopen (1,50) aan de automaat voor toegang tot de duinen. Ook de hond moest aan de riem. Pffffff.

klik voor groot

Het begin was een kruising tussen duinweg en bospaadjes. En nee, hondje loopt hier dus niet aan de riem nee. Voor de zekerheid ook maar een foto gemaakt van de route op de borden. Had ik dat gisteren nou ook maar gedaan….

klik voor groot


klik voor groot panorama

klik voor groot panorama

De meeste paden waren prima te belopen maar soms waren het ineens van die rare paadjes met heel los zand net alsof het er net opgegooid was. Op een gegeven moment heb ik Ztje ook aan de riem gedaan omdat er ineens een keet van de duinen stond met fietsen erbij en Nederland zou Nederland niet zijn als er niet een controleurtje actief zou zijn natuurlijk.

klik voor groot

De route was wel aardig, afwisselend landschap en redelijk goed te belopen op enkele paden na (die dan ineens erg veel gewicht krijgen natuurlijk omdat je daar ineens moet wandelen). Maar een tweede ronde daar, had ik weinig zin in en toch was ik nog niet uitgelopen na het kleine rondje.

Dan maar naar de overkant van de weg, want ook daar leken wandelingen te starten met paaltjes en pijltjes. Ook daar bleek een 5,5 km rondje te zijn uitgezet, dus samen met de 5,5 die ik er al op had zitten, leek me dat een mooie afsluiter. Ik zag op de beschrijving al dat het een route zou zijn met dalen en heuvels.

klik voor groot

Het was erg mooi, heel heuvelachtig met mooie vergezichten die met mooi weer vast prachtig zouden zijn geweest. Het weer was op zich zeker niet slecht, maar heel heiig en je kon daarom niet ver kijken jammer genoeg.

klik voor groot

Deze keer heb ik wel zoveel mogelijk door het losse zand gehobbeld en dat zal ik wel gaan voelen denk ik. Ik ken de techniek op zich voor dit soort ondergrond, een samenspel tussen voet speciaal afwikkelen en benen hoog optillen zoals een paard. Maar omdat ik dat normaal nooit doe, zal ik dat wel merken morgen.

klik voor groot

klik voor groot panorama

Er stonden in een bepaald gebied ook schotse hooglanders maar te ver weg voor een aardige foto. Wel kwam ik nog deze paardjes tegen die ook gebruikt werden kennelijk als grazers. Toch leuk en het geeft een apart dimensie aan het gebied. Voor Nederland blijft het bijzonder, in de UK vond ik het heel normaal (en leuk) dat ze er stonden.

klik voor groot

klik voor groot panorama

Uiteindelijk was de ronde van vandaag dus bijna 11,5 km. Niet gek na gisteren en lekker dat ik halverwege kon kiezen of ik verder wilde of niet. Van te voren wilde ik niet aan die 12 km beginnen omdat ik geen idee had hoe het zou gaan, dus een soort achtje is dan echt welkom.

Zo kwam er een einde een twee heerlijke dagen Bergen en Schoorl. Wel bijzonder om met een nachtje slapen elders zulke routes te kunnen doen. Dat riekt naar meer!

Overigens heb ik op de terugweg mijn diploma Chinese Geneeskunde opgehaald. De uitreiking had ik gemist omdat ik toen lekker in de UK was. Niet echt een leuke afsluiting maar het is een mooi diploma en de studie heeft me gebracht waar ik nu ben. Lichter en fitter. Ik ben er nog lang niet, maar ik heb veel te danken aan mijn eigen investering van drie jaar ploeteren.

Gegevens:

* totale afstand 11,5 km
* temp 4 C
* gem BPM 128 max 150

rondje in google earth openen

maart 34 km – 2011 totaal 400 km
trailschoes 268

edit de volgende dag voelde ik wel mijn bovenbenen. ik vermoedde al dat ik voor het eerst spierpijn zou hebben van deze runs. dat komt vooral door de run in bergen door het rulle zand. grappig dat je dan dus spieren gebruikt die je minder gebruikt op de vlakke weg en ook niet op heuvels. want die liep ik voldoende in de UK.

01.03.2011 – schoorl

Vandaag liep ik in Schoorl. Aanvankelijk leek het allemaal nog even onzeker omdat mijn running mate Z-tje gisteren niet lekker was. Dunne poep en hangerig. Niet in staat om lekker mee te rennen dus, en omdat ze ook bijna niks at, leek rennen vandaag ver weg. Maar ineens ging ze gisteren in de avond toch weer wat eten en vanmorgen was ze vrolijk en fit en liep ze te rommelen met takken. De keuze was dus mee en slapen in het hotel in Bergen dat ik geboekt had, of toch gewoon lekker meerennen met mij. Ik koos uiteindelijk voor het laatste. Ik zou immers altijd nog terug kunnen als het niet goed met haar zou gaan. Dus maar snel wat spulletjes in een tas gegooid en op weg gegaan. Moest nog terug omdat ik eerst mijn tandenborstel vergat en daarna haar bedje niet bij me bleek te hebben. Een lijstje maken voor dit soort dagen is dus wel handig zodat ik niets vergeet en alles snel bij elkaar kan grabbelen.

Rond 2 uur kwam ik aan bij het bezoekers centrum van Schoorl. Voor Schoorl had ik een route van een website gehaald, gebaseerd op de groene route van 19 km van Staatsbosbeheer. De route had ik ook netjes geprint en zat in de Garmin, dus wat zou er mis kunnen gaan. Z-tje was al helemaal opgewonden bij het ruiken van alle nieuwe luchtjes en ik zag niets aan haar, ze leek lekker fit en blij. Voor de zekerheid nog even naar de plattegrond gelopen in het bezoekerscentrum en zelf een sanitaire stop gemaakt. Dat bleek achteraf maar goed ook. Op de kaart zag ik ineens dat de blauwe route een andere route was geworden en dat er nu een rode 20 km route zou zijn. Hum. Tsja en nu? Aan de balie overlegd met een mevrouw die zelf ook regelmatig zou hardlopen in het gebied. Ik weet dus nu dat hoezeer je ook naar een kaart kijkt van een onbekend gebied, je kennelijk niets onthoudt. Vlakbij het bezoekerscentrum was een enorme trap… zou ik die ook moeten nemen? Uiteindelijk niet maar wel veel andere trappen.

Ik besloot toch maar te kijken of ik mijn eigen route kon lopen. Het was uiteindelijk al half drie toen ik eindelijk op weg ging. Buiten kon ik alleen werkelijk nergens de start vinden van de GPS route die ik zelf had uitgezet. Waarschijnlijk omdat ik niet zelf de route bedacht had. Als je het zelf allemaal doet, dan weet je natuurlijk ook waar je precies start. Beetje dom dus eerst twee rondjes rond het centrum gewandeld maar de start…. nope daar kwam ik niet op.

klik voor groot

klik voor groot panorama

klik voor groot

klik voor groot

klik voor groot panorama

klik voor groot panorama

Toen besloot ik maar de nieuwe blauwe route te doen maar ineens waren de paaltjes zwart. Ik kwam wel de rode paaltjes tegen. Dan maar de rode route, ik wilde tenslotte 18,5 km doen dus die 20 zou ook wel moeten gaan. Maar omdat ik al een tijdje gelopen had voordat ik begon aan deze route, en ik eigenlijk op een gegeven moment wel terug wilde, keek ik bij iemand op de kaart van het gebied en besloot ik bij paaltje 11 over te gaan op de groene route. Het stomme is, dat ik wel degelijk bedacht op dat moment dat het raar was dat ik rechtsaf moest slaan, omdat ik linksaf (richting het noorden) had verwacht. Maar goed… mijn richtinggevoel is niet zo goed (toch beter dan ik denk blijkbaar) en ik ben lekker doorgelopen. Het is maar goed dat Ziva niet begrijpt was ik zei, want ik maakte haar wijs dat we er nu bijna zouden zijn. Maar niets bleek minder waar.

Op een geven moment had ik er bijna 18 km opzitten en kwam ik weer eens iemand tegen, aan wie ik vroeg of ik zo bij het bezoekerscentrum uit zou komen. Hij keek me verwilderd aan en zei dat ik richting Bergen aan het lopen was, richting de ski baan. Nou ja, dat zegt me allemaal niets maar Bergen is geen Schoorl. Zoveel weet ik wel. Nou volgde ik nog altijd die groene paaltjes, dus ik zou vanzelf weer uitkomen bij het centrum, maar zou dat nou nog 10 km zijn of 5 of 3? Geen idee want ik wist niet eens hoe lang de groene route was. Zucht. Toch maar weer verder, want ik wilde eigenlijk niet ineens van de route af.

Vreemd genoeg had de garmin de start niet goed opgeslagen. Dat had ik namelijk wél gedaan, want ik leer wel iets van eerdere rondjes natuurlijk. Ik kon dus niet terug naar de startpositie via de Garmin. Een volgende keer zou ik dus niet alleen het punt opslaan maar ook nog controleren. Het stomme is dat ik na 3 km ook al een fout maakte, door te kijken of ik op dat punt dichtbij de route zou zijn die ik had uitgezet en daarmee drukte ik de hele route die ik al had gelopen ineens weg. Als ik het zou willen, zou het me niet lukken maar ineens stond de teller op 0. Geen idee hoe dat moet en ik baalde als een stekker. In de software zou dit rondje dus ineens in 2 stukken geknipt worden. Maar goed. Niks aan te doen. Maar nu nog dat stomme centrum vinden want inmiddels werd het ook steeds later natuurlijk en in de bossen is het eerder donker. Nou had ik toch werkelijk alles goed voorbereid, route geprint, GPS bij me en van te voren gekeken maar dan nog.

klik voor groot


klik voor groot panorama

Uiteindelijk kwam ik op een brede weg, een soort kruising tussen een weg en fietspad. Daar het thuisfront maar eens gebeld en ook daar moeten we nog eens goed mee oefenen want ondanks dat ik mijn GPS coordinaten kon doorgeven, werd niet duidelijk waar ik nou was. Na veel gezoek op internet bleek dat de groene route een 10 km route was. Dus dan is het maar net waar je bent op die route, aan het begin of aan het einde. Als je niet weet welke kant je oploopt, dan kom er je er niet. Dat moet ik dus nog even uitzoeken hoe dat wel makkelijker kan want dit is nu de derde keer al dat ik niet precies weet waar ik eigenlijk ben. Ineens kwam er een fietser aan die zo aardig was om te stoppen. Hij wees me naar rechts, richting Schoorl. Het zou nog wel een eindje zijn, waarschuwde hij me. Een kilometer of 7 wel. Ik schrok me rot. Toen reed er ineens een politieauto over het pad en die hebben we dan maar aangehouden. Tsja. Zij wezen me naar links, richting Bergen. Helaas hadden ze een melding en konden ze me dus niet meenemen. Tsja, het bezoekerscentrum was nog wel ver weg hoor, zo vertelden ze me.

Omdat ik wel erg koud werd van dit geklooi, besloot ik dan maar links richting Bergen te gaan. Van dit stilstaan en denken en bellen werd ik immers ook niet wijzer en kwam ik ook niet verder (letterlijk). Dus gewoon verder rennen en kijken of ik in Bergen zou uitkomen. Ik zou daar immers altijd een taxi kunnen nemen terug naar het centrum. Inmiddels heb ik wel geleerd geld bij me te hebben en ook de telefoon doet het altijd. Een volgende keer zal ik wel zelf de telefoonnummers van te voren uitzoeken, dan hoef ik dat niet te vragen. Maar goed, zo geschiedde en Ziefje en ik gingen linksaf over het brede bad, in de hoop weer het bos uit te komen. En dat lukte prima, ineens liepen we Bergen in. Op de fietspad bordjes stond Schoorl aangegeven en dat zou 3 km nog zijn. Eitje. Ziefje deed het prima, dus dan maar liever verder rennen. Vlakbij Schoorl weer eens gevraagd. Die man keek me bedenkelijk aan en zei dat het naar het bezoekerscentrum nog wel 5 km zou zijn. Hahahaha nou ja, eerst maar eens een stukje verder want buiten op een taxi wachten is ook niet echt fijn. Verder en verder ging het. Door het dorp, langs de duinen en over de weg. Nog eens de weg gevraagd maar ik zat nog steeds goed. Verder en verder. Bij een benzinepomp nog eens gevraagd en uiteindelijk bij een winkelcentrump zei iemand dat ik goed zat en dat het nog 600 meter zou zijn. Eitje toch? En ja! Daar stond de auto, moederziel alleen op de parkeerplaats van het centrum.

Ik heb toen nog rustig een stukje uitgewandeld en zag dat de teller op ruim 22 km was gekomen. Toch best een eindje. Vreemd rondje en uiteindelijk had ik dus gewoon die rode route kunnen/moeten doen. Maar goed, dit is ook wel leuk voor de verandering. Zo liep ik niet alleen door duinen, bos en over het strand, maar zag ik ook nog Bergen. Leuk plaatsje overigens.
Bij de auto aangekomen heb ik Zief eerst lekker wat laten drinken en gelukkig at ze als een dijker en keek ze helemaal blij. Die had nergens last van. Ik ook niet overigens.
Daarna richting hotel en toen reed ik ineens de weg terug die ik net had gelopen, namelijk van Schoorl nu terug naar Bergen waar ik zou slapen. Wat was ik blij dat ik niet deze kant op had hoeven rennen, want nu reed ik met de auto omhoog, terwijl ik dus net lekker een beetje heuvelafwaarts had kunnen rennen terug richting de auto. Maar na 20 km is dat ook wel erg welkom. Ik had het niet eens gemerkt, maar nu snap ik wel waarom het vrij makkelijk ging dat laatste stuk.

En daarmee kwam een einde aan de eerste dag hardlopen in Schoorl en Bergen. Iets langer dan gepland, maar een prima rondje. Jammer dat het in 2 delen gesplitst is in de garmin maar via Google earth kan ik de hele route prima zien zo.

Het gebied is prachtig. Duinen met grote hoogteverschillen die deels met trappen genomen moeten worden. Enkele stukken zijn paden met heel rul zand en niet zo geschikt om hard te lopen maar de meeste paden zijn breed en van goede stevigheid. Het stukje strand dat ik gedaan heb was niet erg bijzonder overigens. Waarom hebben we toch van die grijze stranden en is het strand in de UK geel met heel ander zand? Overigens moest ik wel lachen, want het rode pijltje was een piepklein rondje op de balken voor fietsen aan de duinrand. Gelukkig had ik net op een routebord gekeken en wist ik dus dat het een kort stukje strand zou zijn. Anders zou je daar dus zo voorbij lopen!

klik voor groot

klik voor groot panorama

klik voor groot panorama

Voor morgen moet ik maar even bedenken wat ik ga doen. Ik kan kiezen uit een zelf uitgezette route door Schoorl of een route van Staatsbosbeheer in het gebied van vandaag. Daar zijn immers verschillende afstanden te lopen. Alleen loop ik dan wel in hetzelfde gebied en dat is misschien minder leuk. Eigenlijk mogen honden er ook niet meer loslopen maar dat deed ik gisteren wel. Ik zou bijvoorbeeld eens voor de grap de groene route kunnen doen, die ik dus uiteindelijk verlaten heb om het bos uit te komen. Zal je altijd zien dat ik uiteindelijk toch vlakbij het centrum was!

klik voor groot

Gegevens:

* totale afstand 22,3 km
* temp 4 C
* gem BPM 135 max 155

rondje in google earth openen

maart 22 km – 2011 totaal 388 km
trailschoes 257

04.11.2010 – rucphense bossen

Vandaag moest Ziva naar de trimster in Hoeven, en had ik op de kaart gezien dat de Rucphense bossen niet ver daarvandaan liggen….Ik had dus op de kaart een route gemaakt van 13 km en ging vandaag vol goede moed op pad. De parkeerplaats had ik snel gevonden en na aarzeling kwam ik uiteindelijk al snel op de route en kon ik lekker gaan lopen. Het was aardig weer, wel een harde wind maar daar heb je in de bossen niet zoveel last van. Geen regen, zelfs een flauw zonnetje en een graad of 15 maar liefst dus dat betekende lopen met omgeknoopt jack en korte mouwen. Ik had niet de nieuwe waterzak meegenomen en al snel zat de oude waterbelt dus omgekeerd op mijn shirt. Omdat ik nu zonder Ziva liep, had ik weer eens muziek op mijn hoofd en dat was ook best lekker. Helaas heb ik zo vaak aan het snoertje moeten trekken omdat de waterbelt steeds omdraaide en het snoer ook meetrok en me zo bijna wurgde, dat deze nu ook weer kapot lijkt te zijn.. Erg handig allemaal.

Na een kilometer of 9 bleek ik van de route af te zijn, maar kwam ik dus totaal niet meer op de juiste route terecht en zag ik alleen maar steeds dat ik verder en verder van de route af kwam en nog 5,65 km naar de finish zou moeten….. Toen de teller over de 10 km ging en ik nog steeds 5,65 km zou moeten, ben ik maar eens gaan zoeken naar de richting van de auto. Stom genoeg had ik weer eens niet de locatie van de auto opgeslagen. Dat betekende dus dat ik niet via de Garmin terug zou kunnen, want dan zou ik weer 10 km moeten lopen en dat leek me wat ver. Echt oenig dat ik dat vergeten was en ik moet dat vortaan ECHT gaan doen op onbekend terrein. Maar uiteindelijk kwam ik gewoon op een weg uit en omdat ik de route (zowaar) in print bij me had, wist ik al snel welke kant ik op zou moeten. Toch maar even gevraagd aan de boswachter die toevallig op de weg stond te praten met iemand en toen hij me vertelde dat de auto ongeveer nog 5 a 6 km weg zou zijn en bleek dat het al laat was, heeft hij me met de auto afgezet bij de start plaats. Op zich was het totaal geen probleem geweest om die laatste 5 km terug te hobbelen, maar nu had ik opeens tijdgebrek omdat Ziva al klaar zou zijn dus was ik erg blij met de lift naar de startplaats. Vandaar dus dat mijn route op de kaart ineens ophoudt op de weg en geen mooi rondje vormt richting de auto! Het was overigens wel een mooi gebied en lekker lopen. De gemiddelde snelheid zou ik niet weten en kan ik ook niet meer aflezen, omdat ik twee keer een pauze had vanwege de weg vragen aan het einde. Ik heb ook ergens toen ik eerder de weg kwijt was even wat gedronken en daarmee was mijn gemiddelde dus totaal verpest. Maar volgens mij ging het niet onaardig als ik gewoon had kunnen lopen.

klik voor groot

geotagging: klik voor map & images

Gegevens:

* totale afstand 10,42 km
* temp 15 C
* gem BPM 132

rondje in google earth openen

November 18 km – 2010 totaal 1.320 km